Ik ga jullie nu op een misschien erg persoonlijk overkomende manier aanvallen, maar zie dit meer als iets wat je aan het denken moet zetten dan iets wat een soort persoonlijke aanval op je geloof is…
Je meningen onderbouwen vanuit je geloof.
Ik mis dat toch op de fora van de GKV... en ook in de GKV zelf. Er word steeds meer uit eigen overtuiging gehandeld, ja dit moet kunnen en dat moet kunnen... en ondertussen blijft de Bijbel dicht... of worden er slechts selectief en op bepaalde situaties toepasselijke teksten gezocht.
Ik denk: handel niet uit eigen overtuiging, maar uit geloofsovertuiging. Je kunt jezelf en je besluiten waarschijnlijk altijd wel voor jezelf en voor anderen rechtvaardigen, maar ik denk dat het hard nodig is na een tijdlang deze fora te hebben gelezen, dat jullie jezelf de vraag moeten gaan stellen: kunnen we dit alles ook voor God rechtvaardigen.
Want hoe kan het dat God eerst een streng maar rechtvaardig God was en nu een liefdevolle Vader. Vergeten jullie dan niet dat een liefdevolle Vader tuchtigt Zijn kinderen en van tucht –om ze op het rechte pad te houden-- is geen sprake meer in de kerken. Een liefdevolle Vader leert Zijn kinderen –zodat die het op hun beurt aan hun kinderen kunnen vertellen, verklaren en uitleggen--, het Bijbelonderwijs ontbreekt aan alle kanten en zeker de Bijbelkennis en verklaringen van teksten...
WAT IS DIT NOU

Staan we zover van God af dat we de Bijbel alleen nog maar openslaan om een toepasselijke tekst te zoeken ter bevestiging van een nieuw belijd ?
Moet de Bijbel anders geïnterpreteerd worden omdat het anders niet strookt aan hoe wij denken dat het zijn moet ?
Wat denk je eigenlijk nog dat je gelooft: Dat je in de hemel komt en dat God van je houd, zijn dat alle antwoorden die je nog kunt geven ?
Is dat werkelijk alles waarom het draait ?
Vroeger noemden ze dat geloven met lippen.
Geloven met lippen kan je heel mooi doen, het kan je een hoop plezier en hoop geven, maar echte inhoud heeft het niet, die vind je pas als je de Bijbel openslaat en hem leest zoals God hem geschreven heeft.
God scheid het kaf van het koren, weet je zeker dat je niet bij het kaf zit ? Weet je zeker dat je je kinderen genoeg kunt meegeven om ze bij het koren te laten horen ? Sla de Bijbel er eens op na en stel je vragen over je leven eens aan God om vervolgens naar een antwoord te zoeken in de Bijbel.
Hoort iedereen die geloofd dat God bestaat bij het koren ?
Ik mis werkelijk alle diepgang en alle fundamenten van een goed onderbouwd argument waarom het zo gaat zoals het gaat in de GKV.
We staan veel verder af van God daarom is het ook zo makkelijk om al die nieuwe veranderingen door te voeren en het feit dat er zo weinig geprotesteerd word en alles zonder moeite word overgenomen wijst erop dat mensen er dus blijkbaar niet bij stil staan.
Het interesseert ze niet eens: gezangen zijn gezangen, dat klopt dat zijn het inderdaad als je alleen maar met de lippen gelooft. Het is fijn als je niet alleen kan belijden dat je van God houd maar het ook kan zingen… Alles kan anders geïnterpreteerd worden, lang leve de twijfel. Leer het zoals jij vindt dat de Bijbel moet zijn aan je kinderen, maar ken je verantwoordelijkheid.
Maar een paar generaties later zullen ze denken, wat ontbreekt er… er mist iets in dit geloof, ik weet niet wat… en ik zie ze nu al afhaken…
Waarom een afscheiding noodzakelijk is ? …
Gods Woord is niet veranderd wij wel.
En de mensen die niet willen veranderen... zich afscheiden om hun kinderen in ieder geval mee te geven wat ze bij de doop hebben beloofd hebben hen mee te geven... Een poot om op te staan.
Ze zijn bang voor de GKV, bang voor de veranderingen, bang dat hun kinderen afhaken omdat ze zien dat het christelijke geloof steeds meer op een verkeerde manier 'waardevol' is in de GKV.
Het uiterlijk geloven word steeds belangrijker als het innerlijk geloven en uiteindelijk hou je een prachtig geloof over die alle inhoud mist. Ze willen hun kinderen behoeden voor die verandering.
En veel mensen hebben niet door wat ze doen, ze zijn hieraan onschuldig maar ze varen wel mee met de grote stroom, omdat ze gemist hebben of vergeten zijn.
Wie kent zijn verantwoordelijkheid tegen over God ? Die vraag is belangrijker als jezelf zou willen.
Het doet me pijn ik zou graag willen dat ik jullie kon uitleggen waarom, maar ik kan me niet voorstellen dat jullie begrijpen wat ik nog probeer te bereiken hier tegen over jullie.
Ik mis het uiterlijk, jullie het innerlijk. Dat is het verschil.