Weblog van Pleun en Pulpeet -- deel 4

[Pleun]

quote:

op 08 Jan 2004 01:20:49 schreef Zijnkind:
Dat je na zo'n ervaring nog bij het openbaar vervoer wilt werken??

Zo erg was het nu ook weer niet. Bovendien lag het aan mijn eigen onoplettendheid en niet echt aan het OV. Het zou wel heel raar zijn als ik na een zo'n ervaring opeens niet meer bij de NS zou willen werken. Je kan wel meer van dit soort voorbeelden verzinnen. Ik heb weleens koude frietjes gekregen bij McDonalds, maar dat was geen reden om er niet te willen werken (heb het zelfs 4 jaar volgehouden.)

Ach ja, werk... Het liefste zou ik iets heel anders gaan doen dan juridisch werk, maar dat is nog niet zo makkelijk, zeker niet in deze schrale economische tijden.

[Pleun]

Er zijn van die dagen dat je je zo brak voelt dat je eigenlijk best op je bed zou willen blijven liggen. Sommige mensen hebben dit soort dagen nooit. Ik behoor niet tot deze groep. Zeker nu ik niet werk, heb ik soms grote moeite om m'n lekkere warme bedje uit te komen. Zo heel gek is dat nu ook weer niet, want ik ben een nachtdier. Voor mij is het heel normaal om pas te gaan slapen als de eerste vroege vogels alweer naar hun werk gaan. Dat wordt nog flink wennen als ik straks weer een baan heb.

Vandaag had ik me voorgenomen om eens lekker op tijd op te staan. Om 11.00 uur zou m'n zusje langskomen omdat ze de pc nodig had voor haar studie. Toen ze aanbelde, sprong ik vlug uit bed om voor de koffie te zorgen. Na een uurtje vroeg ik aan haar hoe laat het eigenlijk was. '14.00 uur' antwoordde ze. Denk je een keer vroeg te zijn opgestaan...

M'n zusje was bezig met wat achterstallige opdrachten die ze moest maken om te kunnen afstuderen op de PABO. 'Heb jij verstand van kansberekening?' vroeg ze. 'Ehm, ja hoor', loog ik. Op het VWO en op de HEAO heb ik weliswaar statistiek gehad, dat is al zo lang geleden dat ik de kaas die ik ervan gegeten had allang heb verteerd. Desondanks heb ik een paar opgaven voor haar gemaakt. Op zich doodeenvoudig, maar het gedeelte van mijn brein dat voor wiskunde en statistiek moet worden aangesproken, had ik al zo lang niet gebruikt dat ik er nog best moeite mee had. 'Pietje gaat van A via B naar C. Hoeveel verschillende routes zijn er mogelijk?' Yuk.

Vanavond kwam de goede oude Santaarnpaal langs om zijn nieuwste muzikale aanwinst te laten horen: een echte Stradivarius-viool. Geintje, hij had een cd van The Orb bij zich die hij pas heeft gekocht: 'Cydonia.' Hij is goed, ik wil hem ook hebben. Hebben hebben hebben.  

Toen ik Santaarnpaal eruit gekickt had, ging ik in een bekend plaatselijk cafe wat drinken met m'n zusje en een vriendin. De vriendin heeft pas haar rijbewijs gehaald, dus er viel wat te vieren. Het was heel gezellig. De voorzitter van de jeugdvereniging kwam ook nog even langs, opgetrommeld door de dames om hem uit te horen over zijn nieuwe verkering.

Wat muziek betreft, heb ik eigenlijk niks nieuws te melden. Een tijdje terug zag ik in een platenzaak een poster hangen van PJ Harvey. Dit vormde de vertraagde aanleiding om vandaag wat nummers van haar te downloaden. Aardige muziek hoor, maar ik schrijf dit eigenlijk alleen omdat ik een excuus nodig heb om het onderstaande plaatje te posten. I like rockchicks.

[Pulpeet]

Hier nog één. Ik was vanochtend ook niet al te vroeg weer onder de mensen. Op het moment dat de ochtend plaats maakte voor de middag schrok ik wakker van de telefoon. Gelukkig dat er gebeld werd, anders had ik waarschijnlijk nog langer gelegen. Dat krijg je ervan als je niet opstaat nadat je je wekker uitgezet hebt... Dat moet ik morgen toch beter proberen.

Deze week zijn er voor mij drie nieuwe activiteiten begonnen. Die allemaal met de kerk te maken hebben.

1.
Maandag hadden we de eerste bijeenkomst van een 'klankbordgroep liturgie'. Onze predikant heeft dat ingesteld om wat feedback en meedenkers te hebben. Het is een gemêleerd gezelschap. Oud en jong, behoudend en vooruitstrevend. Niet extreem allemaal, maar toch, het is er allemaal. De klankbordgroep heeft niet veel bevoegdheden. Er mag geen beleid gemaakt worden. Alleen maar geadviseerd. Op zich wel slim.
't was een leuke avond. Ik hoop dat dat zo blijft. Liturgie is een gevoelig onderwerp. Maar voorlopig heb ik er alle vertrouwen in.

2.
Gisteren was ik voor het eerst bij een repetitie van de vesper-cantorij van de Grote Kerk te Vlaardingen. Ik heb ze al vele malen horen zingen. Zowel tijdens concerten als tijdens kerkdiensten. Ik had zelf ook weer zin om in een koor te gaan zingen. Dus heb ik me maar aangemeld. En ik was welkom. Het is een goed geoefend gezelschap. Er worden geen kinderachtige stukken gezongen.
Het mooist vind ik het reciteren van de psalmen. Eens in de maand is er een vesperdienst waarin de cantorij zingt. Er is dan altijd een psalm die gereciteerd wordt op de manier van de anglicaanse kerk. De onberijmde tekst op een akkoordformule dus. Ik zie daar iedere maand naar uit. Wie een idee wil krijgen hoe dat klinkt: hier staat een mp3'tje (6mb). Het is psalm 123, met als antifoon de tekst "Zo zijn onze ogen op de Heer onze God, totdat Hij zich onzer ontfermt". Dat vind ik erg mooi dus.



3.
Vanavond was ik bij een kennismakingsavond voor nieuw benoemde ambtsdragers. Een paar weken geleden kreeg ik opeens een telefoontje dat de kerkenraad mij benoemd had tot diaken. Dan wordt het even nadenken dus. Dat is op zich wel een boeiend proces. Je begint met de vraag of je het wel of niet moet doen. Dan ga je denken, lezen, bidden, met mensen praten, etc. En langzaam gaan de zaken op z'n plaats vallen. Ik heb dus positief geantwoord. En als de sfeer altijd zo is als vanavond, gaat dat best lukken. 't zijn wel geschikte lui, om zo te zeggen.

Voor wie het zich afvraagt: het is bij ons niet zo dat er tweetallen gesteld worden, zoals in veel andere gemeenten wel het geval is. Eens in de zes jaar mag de hele gemeente stemmen hoe de ambtsdragers benoemd worden. Er zijn dan twee mogelijkheden. 1. Er worden tweetallen gesteld, waarna de gemeente moet kiezen. 2. De kerkenraad vult zichzelf aan. Maar bij die zes-jaarlijkse stemming komt steevast geen kip opdagen. Het is al jaren zo dat de kerkenraad zichzelf aanvult. En dat zal dus voorlopig wel zo blijven ook.

[Picardijn]

En als mensen bezwaar hebben kunnen ze dit kenbaar maken, neem aan dat mensen wel voorgedragen worden door de gemeente.
Op zich niet zo'n groot probleem, het grotere probleem is dat mensen zich niet beschikbaar willen stellen voor dit werk. Petje af hoor.

[Pulpeet]

quote:

op 09 Jan 2004 02:15:44 schreef Picardijn:
En als mensen bezwaar hebben kunnen ze dit kenbaar maken, neem aan dat mensen wel voorgedragen worden door de gemeente.

Klopt.
Zo tegen de tijd dat er kerkenraadsleden aftredend zijn, wordt inderdaad de gemeente opgeroepen om namen in te dienen.
En als de benoemingen gedaan zijn, is er een week tijd voor de gemeente om bezwaren in te dienen.

quote:

Op zich niet zo'n groot probleem, het grotere probleem is dat mensen zich niet beschikbaar willen stellen voor dit werk. Petje af hoor.

Voor zover ik het kan overzien heb ik de tijd en de energie. Als alleenstaande ben je flexibel wat dat betreft. Bovendien is er een interessante tijd in onze gemeente aangebroken. Een tijd lang leek het hele gebeuren op sterven na dood te liggen. Maar nu hebben we een predikant die bezig is weer richting aan het geheel te geven. Dat maakt het voor mij ook aantrekkelijk om aan zoiets te beginnen.

[B Te W te Ee]

Kvind dat wel sterk bent in je redenring over je alleenstaan zijn, en waarom je geschikt ben voor deze taak, alleen het ergens zitten er in onze kerk gebruiken dat dat nooit gebeurd ofoz...opzich best jammer. Waardoor komt dat? Heb je als je getrouwd ben meer wijsheid ofzo?

[Marloes]

Ja. :p

[Pleun]

Pulpeet is overigens niet de jongste ambtsdrager ooit in 'onze' kerk. Iemand zei deze week dat een voorganger van Pulpeet bij zijn benoeming twee jaar jonger was...

Toen Pulpeet vertelde dat hij was gevraagd om diaken te worden wist ik eigenlijk al dat hij het zou doen. Hij is serieus, heeft verantwoordelijkheidsgevoel en hart voor wat er in de kerk speelt (dit is toch zo Pulpeet?   ) Laatst zei Pulp dat hij altijd als vanzelf in bestuursfuncties rolt en nu wordt hij dus diaken. Ik had geen betere kandidaat kunnen bedenken. Waar ik alleen vraagtekens bij heb (maar dat is mijn zaak verder niet) is of Pulpeet niet teveel verwacht van de nieuwe dominee, één dominee maakt nog geen fantastische kerk.

Het verbaast me nog iedere dag hoe verschillend mensen kunnen zijn, want ik moet er zelf niet aan denken om in de kerkenraad te zitten. Nog niet zo lang geleden werden ambtsdragers (stilzwijgend?) geacht zich voor iedere dienst in een zwart pak te hijsen. Vreselijk. Als kind heb je vaak romantische gedachten over wat je later wilt worden (politieman, brandweerman, piloot, zelf wilde ik architect worden), maar de kerkraadsleden in hun zwarte pakken spraken bepaald niet tot mijn verbeelding. M'n bloedeigen pa heeft z'n halve leven in de kerkenraad gezeten (en zit er nu weer in.) Het is z'n lust en z'n leven (dat hebben we als kind wel gemerkt want hij was altijd weg, nog bedankt pa )

Mensen die in de kerkenraad zitten, en met jonge politici heb ik het ook, hebben voor mijn gevoel altijd iets 'ouds' over zich. Net of het dragen van veel verantwoordelijkheden, het 'spelen' van de rol van serieus kerkraadslid of politicus het jeugdige doet afsterven. Ouder worden we allemaal, maar ik voel er weinig voor om het verouderingsproces te versnellen door de politiek in te gaan. En de kerkenraad hoeft ook niet bij me aan te kloppen.  

Wat wel met succes bij me heeft aangekopt, is het Open Huis van de kerk. Woensdagmorgen was de opening. M'n moeder heeft me meteen maar opgezadeld met de taak om voor de schriftelijke externe communicatie te zorgen. Geen probleem natuurlijk, maar de notulen van de vergadering van een maand geleden zijn nog steeds niet af. Een beetje peper in mijn #@*& zou geen kwaad kunnen.

Al schrijvende is dit verhaaltje weer veel langer geworden dan de bedoeling was...

[B Te W te Ee]

dat is ook geen wonder als je het over externe communicatie en notulen hebt  

[Zijnkind]

Gods zegen gewenst Pulpeet.

Als ouderling was ik bepaald niet altijd in het zwart. Alleen met het avondmaal. Stilzwijgende afspraak destijds dat alle ouderlingen dan in het donker (lees: zwart) zouden zijn. Waarom? Niet echt een reden. Eenheid als kerkenraad uitstralen?

Pleun, Het ambt gaat pas echt leven als je er mee bezig bent. Natuurlijk zijn er mensen die er al vroeg bij willen zijn, maar iedereen die ik tijdens huisbezoeken wel eens polste reageerde afhoudend. Het is inderdaad niet het eerste waar je aan denkt. Zelf was ik 30 en had net mijn 1e kindje. Vond het niet zo'n leuk idee maar er waren nauwelijks anderen. Daarnaast vondt ik ook niet dat ik me eraan moest onttrekken. Heb het in gebed neergelegd dat ik liever niet wilde maar dat ik het aan God overliet via de verkiezing. Daarna ben ik er ook voor gegaan. Het mooiste vond ik toch welk de pastorale gesprekken. De vergaderingen (het management) vondt ik minder. Ieder zijn gaven.

Ik stem bij gelijke geschiktheid voor een alleenstaande. Ze zijn te ondervertegenwoordigt en gezinnen hebben het al zo druk.

[Pleun]

quote:

op 09 Jan 2004 15:17:07 schreef Zijnkind:

Als ouderling was ik bepaald niet altijd in het zwart. Alleen met het avondmaal. Stilzwijgende afspraak destijds dat alle ouderlingen dan in het donker (lees: zwart) zouden zijn. Waarom? Niet echt een reden. Eenheid als kerkenraad uitstralen?

Geen idee. Traditie?

quote:

Pleun, Het ambt gaat pas echt leven als je er mee bezig bent. Natuurlijk zijn er mensen die er al vroeg bij willen zijn, maar iedereen die ik tijdens huisbezoeken wel eens polste reageerde afhoudend. Het is inderdaad niet het eerste waar je aan denkt. Zelf was ik 30 en had net mijn 1e kindje. Vond het niet zo'n leuk idee maar er waren nauwelijks anderen. Daarnaast vondt ik ook niet dat ik me eraan moest onttrekken. Heb het in gebed neergelegd dat ik liever niet wilde maar dat ik het aan God overliet via de verkiezing. Daarna ben ik er ook voor gegaan. Het mooiste vond ik toch welk de pastorale gesprekken. De vergaderingen (het management) vondt ik minder. Ieder zijn gaven.

Ik weet wel een beetje wat het ambt van ouderling inhoudt, omdat m'n pa het zo lang is geweest. Het lijkt me een hele zware, verantwoordelijke functie, die ook bij je moet passen. Als ik ervoor gevraagd zou worden (die kans is overigens 0,0%), dan zou ik het niet doen, simpelweg omdat ik er niet geschikt voor ben.

De managementaspecten van het ambt spreken me ook niet aan. De kar trekken kunnen anderen veel beter. Ik rij liever mee in de kar, op m'n rug liggend, starend naar de schapenwolkjes. En als de kar de verkeerde kant uitgaat of vastloopt in de modder, spring ik eruit.  

[Pulpeet]

quote:

op 09 Jan 2004 15:17:07 schreef Zijnkind:
Gods zegen gewenst Pulpeet.

Dank je.
Ik heb trouwens ook geen zwart pak hoor. Wel een donkergrijs. Met een streepje. En een lichtblauwe das. Op het moment is onze kerkenraad behoorlijk zwartepakkerig. Dat is een aantal jaren geleden anders geweest. Toen verschenen er ineens tussen de zwartjurken allerlei veelvervige rokken... Opvallende overhemden, kleurige dassen en lichte jasjes. Maar op een of andere manier is dat weer een beetje over gegaan.
Het is inderdaad een kwestie van gewoonte. In de Ger.gem, waar ik mijn jeugd heb doorgebracht, was alles nog  eenvormiger. Voor zover ik me herinner hadden alle ambtsdragers een zwart pak met streepjesboek. De predikant had een witte das, de ouderlingen een zwarte, en de diakenen een grijze. Als iedereen zich daaraan houdt is dat wel mooi. Maar verder heeft het natuurlijk weinig betekenis.

[Pulpeet]

mobieltje

Geloof het of niet, maar ik heb tot voor kort nooit een mobiele telefoon gehad. Op zich is zo'n ding natuurlijk handig. Bijvoorbeeld als je met iemand op een bepaalde plaats ergens in Nederland afspreekt. Als er onderweg iets gebeurt, waardoor je later komt, dan kun je dat even melden. Of als je elkaar niet kan vinden. Maar de afgelopen jaren zijn er maar weinig momenten geweest dat dat voor mij echt speelde. En als het echt nodig was kon ik altijd wel een telefoon lenen. Eigenlijk is het gewoon krenterigheid geweest, want ik heb het geld er nooit voor over gehad. Dat is misschien nog wel de belangrijkste reden dat ik nooit zo'n ding aangeschaft heb. Als ik me bedenk wat een beetje telefoon kost, dan bedenk ik me gelijk dat ik dat geld liever uitgeef aan een paar goede cd's of een boek.

Iets waar ik nog steeds spijt van heb, is dat ik die actie van de postbank een paar jaar geleden aan mijn neus voorbij heb laten gaan. Als je toen 1000 gulden op één of andere spaarrekening stortte, kreeg je gratis een telefoon. Dat had ik natuurlijk gewoon moeten doen. Ik weet niet meer waardoor het kwam dat ik die actie niet opgemerkt had. Misschien heb ik de brief waar het instond gelijk bij het oud papier gelegd. Ik kwam er pas achter toen m'n vader en m'n broer allebei een telefoon hadden, en ik niet.

Nu heeft m'n broer pas een nieuwe gekregen, waardoor hij dus een telefoon over had. Hij is zo vriendelijk geweest mij te gedenken en nu heb ik dus eindelijk ook een mobile telefoon.

Hij komt wel op een goed moment. Een tijdje terug wilde ik via internet eens kijken bij de Informatie Beheer Groep hoe het met mijn studiefinanciering gesteld was. Maar als je via die website bij je gegevens wil komen, heb je een mobiele telefoon met sms nodig. Je krijgt dan per sms een toegangscode. Dat is voor de veiligheid wel aardig, maar als je geen mobiele telefoon hebt, houdt het dus op. Blijkbaar gaan ze er daar vanuit dat iedereen gewoon zo'n ding heeft.

Verder ga ik hem niet veel gebruiken denk ik. Alleen als ik vermoed dat het handig zou kunnen zijn neem ik hem mee. Als je op weg bent naar een afspraak of zo. Maar ik ga hem niet de hele dag meesjouwen. Als ik nu in de trein stap of op een station sta, vind ik het wel fijn dat ik even onbereikbaar ben. Dat wil ik voorlopig nog wel zo houden.

[Pleun]

quote:

op 10 Jan 2004 02:17:14 schreef Pulpeet:
mobieltje

Geloof het of niet, maar ik heb tot voor kort nooit een mobiele telefoon gehad. Op zich is zo'n ding natuurlijk handig. Bijvoorbeeld als je met iemand op een bepaalde plaats ergens in Nederland afspreekt. Als er onderweg iets gebeurt, waardoor je later komt, dan kun je dat even melden. Of als je elkaar niet kan vinden.

Ik heb ook heel lang geen mobieltje gehad. Het idee dat om altijd en overal bereikbaar te zijn, sprak me helemaal niet aan. Op een gegeven moment kreeg ik echter toch zo'n ding in de schoot geworpen. Een vriendin van m'n zusje had een ultra-geavanceerde gsm aangeschaft, waarop m'n zusje haar vorige, nog steeds erg moderne, mobiel overnam. M'n zusje op haar beurt deed haar oude, niet meer moderne, telefoontje toen over aan mij. Gratis en voor niks!  Je kan er weinig mee, maar ik ben er inmiddels toch wel aan gehecht geraakt. Enkele maanden geleden belde KPN dat je via een actie een gsm met I-mode kon aanschaffen. Heb me over laten halen, maar het ding ligt nog steeds op het postkantoor.

quote:

Iets waar ik nog steeds spijt van heb, is dat ik die actie van de postbank een paar jaar geleden aan mijn neus voorbij heb laten gaan. Als je toen 1000 gulden op één of andere spaarrekening stortte, kreeg je gratis een telefoon. Dat had ik natuurlijk gewoon moeten doen.

Van die actie heb ik ook de balen gehad. Post van de Postbank maak ik zelden open, dus ik wist niks van de actie. Het stomme toeval wil dat ik een groot bedrag op m'n spaarrekening stortte toen de actie net voorbij was. Even later had m'n broer wel zo'n gratis mobieltje. Ja, daar baalde ik wel van. Later heb ik via een dergelijke actie wel een gratis fleechedeken gekregen. Joepie.

quote:

Verder ga ik hem niet veel gebruiken denk ik. Alleen als ik vermoed dat het handig zou kunnen zijn neem ik hem mee. Als je op weg bent naar een afspraak of zo. Maar ik ga hem niet de hele dag meesjouwen. Als ik nu in de trein stap of op een station sta, vind ik het wel fijn dat ik even onbereikbaar ben. Dat wil ik voorlopig nog wel zo houden.

Als je eenmaal zo'n ding hebt, kun je niet meer terug. Mensen rekenen namelijk op je bereikbaarheid.

[Does]

quote:

op 10 Jan 2004 11:55:40 schreef Pleun:
[...]


Van die actie heb ik ook de balen gehad. Post van de Postbank maak ik zelden open, dus ik wist niks van de actie. Het stomme toeval wil dat ik een groot bedrag op m'n spaarrekening stortte toen de actie net voorbij was. Even later had m'n broer wel zo'n gratis mobieltje. Ja, daar baalde ik wel van. Later heb ik via een dergelijke actie wel een gratis fleechedeken gekregen. Joepie.

Kijk! Mooi man zo'n deken!

[Pleun]

Wietze

Gisteren was ik in Ridderkerk op bezoek bij oude schoolvriend A en z’n gezinnetje. Met A. heb ik jarenlang in de klas gezeten. We hadden elkaar al jaren niet gezien, maar het was eigenlijk meteen als vanouds. Het was ook leuk z’n vrouw M. weer eens te zien, ook bij haar heb ik in de klas gezeten.

We hadden afgesproken bij het kantoor van A., Moret Ernst & Young bij station Rotterdam Alexander. Thuisgekomen werd A. verwelkomd door z’n jongste (3-jarige) koter Wietze. ‘Papa, papa!’ riep-ie verheugd. Ik was meteen verkocht, wat een grappig kereltje! Hij was helemaal niet verlegen en vertelde ronduit over van alles en nog wat. Toen ik in de huiskamer met z’n moeder zat te praten, hoorden we opeens een luid gerommel en gebonk in de gang. ROMMELDEBOM. Wietze was van de trap gestuiterd. Brullen natuurlijk. Het mannetje had zich lelijk bezeerd, want hij was ontroostbaar. ‘Heb ik een gat in mijn hoofd?’ vroeg-ie bezorgd aan mama. Ze verzekerde hem dat dit niet het geval was. Onder het eten zat hij bij mama op schoot, die hem probeerde af te leiden.  Dit lukte telkens maar voor even. Net of hij iedere keer dacht: ‘wacht eens, ik ben van de trap gevallen!’, waarop het gehuil opnieuw begon. Ik moet zeggen dat Wietze wel enige reden had om zich beroerd te voelen, want z’n koppie was aardig geblutst. Ik zei tegen ‘m dat-ie nu een stoere vent was want ‘stoere mannen hebben ook altijd schrammen’ maar ik geloof niet dat hij het begreep. Wel liet hij meteen z'n overige littekens zien, waaronder een korstje op zijn wijsvinger dat met het blote oog nauwelijks zichtbaar was.

Na een de lekkere maaltijd (wat ik overigens ben vergeten te zeggen, maar dat ik drie keer opschepte zegt ook wel iets..) nog een tijdje gezellig zitten kletsen. Het bleek dat A. ook sigaren rookt. Enthousiast liet hij zijn verzameling doosjes zien (o.a. Oud Kampen en De Olifant, mmm.) Hij vertelde een verhaal van een nogal ongezond levende kennis, die er per maand zo’n 1700 euro (of was het nou gulden?) aan sigaren doorjaagt. Verbijsterend.

Al met al was het een zeer aangename avond. Ik ben geen reünie-type, maar dit was leuk. M. zei dat het haar opviel dat ik zo makkelijk met kinderen omga. Dat klopt, ik vind die ukkies ook wel geinig. Heb nog even overwogen om kleuterleider te worden, maar rechten leek me toch aantrekkelijker.

Toen Wietze naar bed moest, wilde hij geen gedag zeggen. Hij was boos. Logisch, ik had ook op willen blijven als er zo'n toffe meneer op bezoek was.

[Pleun]

Bevestiging

Vanmorgen is Pulpeet bevestigd in het ambt van diaken. Als goede vriend behoorde ik daar natuurlijk bij te zijn, en dat was ik dan ook. Maar het had niet veel gescheeld of ik had verzaakt. Gisteren ging ik namelijk weer eens bijzonder laat slapen, en daarbij was m’n wekker ook nog eens kapot. Voldoende reden om me te verslapen dus, maar gelukkig fungeerde m’n moeder als reddende engel door me uit bed te bellen, met de vraag of ik met haar meewilde naar de kerk. Natuurlijk wilde ik dat, maar om nu te zeggen dat ik me erg fris voelde… nou nee. In m’n ingewanden rinkelden de alarmbellen, een catastrofale meltdown hing in de lucht. En m’n ogen kreeg ik slechts tot op een kiertje open. Maar meltdown of niet, je kan je vrienden natuurlijk niet laten zitten. En dus fietste ik door een gemene regenbui, met m’n kabouterparapluutje, naar de kerk. Pulpeet zal ongetwijfeld geroerd zijn als hij leest wat ik er allemaal voor over heb gehad om bij de bevestiging aanwezig te zijn…

In de kerk waren er mensen die blij waren me weer te zien, niet in het minste m’n moeder. Ze hoopt dat dit de aanzet is tot mijn terugkeer, maar ik heb daar zo m’n twijfels over. De preek ging over vissen (of was het nu vissers?) van mensen maken. De dominee haalde voor de jeugd Idols aan als voorbeeld. Wel goed van ‘m om te laten merken dat hij bij de tijd is. Later vertelde m’n moeder dat hij eigenlijk nooit televisie kijkt en gisteren, nadat gemeenteleden erover begonnen waren, pas voor het eerst naar Idols heeft gekeken. Toevallig heb ik het programma zelf gisteren ook gezien. Bij het kijken naar Idols valt me een aantal dingen op: ten eerste de sterke en stompzinnige drang van veel jongeren om beroemd te willen worden. Waar komt die toch vandaan? Ten tweede de gebrekkige, of totale afwezigheid, van zelfkennis bij de meeste kandidaten. Onvoorstelbaar hoe dom sommigen zijn. Als laatste valt me de hardheid van het programma op. Niet alleen boort de jury kandidaten hardhandig de grond in (soms terecht), kandidaten die op mij een zwakbegaafde indruk maken, worden genadeloos uitgebuit. Zij zijn slechts toegelaten tot het programma om de kijkers eens lekker te laten lachen. Eigenlijk zouden deze mensen tegen zichzelf in bescherming moeten worden genomen.

Maar goed, ik dwaal af (grin.) Pulpeet zag er wel cool uit in z’n donkergrijze jasje (met streep!) en lichtblauwe stropdas. Over de dienst heb ik verder weinig bijzonders te melden. Logisch, want ik bevond me nog in een semi-comateuze toestand. Nadat ik de (her)bevestigde ambtsdragers de handjes had geschud, peerde ik ‘m naar de knusse huiskamer en verse koffie van m’n moeder.

Nog even iets anders. Gisteren hadden Pulpeet en ik het weer eens over boeken en muziek. We betreurden het feit dat er zo overweldigend veel is om te lezen en te horen, dat je nooit kennis kan nemen van alles wat je boeit. Daarom beperk je je vaak noodgedwongen tot wat oppervlakkig grazen, waarbij je dingen die op het eerste gezicht niets lijken links laat liggen. Een zekere tragiek zit hier wel in. Een cultuurminnend mens heeft gewoon te weinig tijd.

Over mijn eigen graasbelevenissen valt ook nog wat te melden. Zo ben ik momenteel bezig in ‘The Thin Red Line’ van James Jones. Het gebeurt niet vaak, maar in dit geval vind ik de film beter dan het boek. De film is vrij losjes op het boek gebaseerd, maar bij vlagen komen details scherp overeen, zoals bepaalde dialogen die bij het lezen meteen de bijbehorende scène oproepen. Het boek is bloederiger, rauwer, platvloerser en veel minder filosofisch en poëtisch dan de film. Desondanks vind ik beide wel de moeite waard.

Verder viel mijn oog gisteren op een advertentie voor de nieuwe roman van Jhumpa Lahiri, een oogverblindend mooie Amerikaans-Indiase schrijfster die in 2000 de Pulitzer Prize voor fictie kreeg. Een tijdje terug zag ik een interview met haar op Nederland 3 (R.A.M.) over dit boek (‘De Naamgenoot’), waarin ik haar erg intelligent vond overkomen (hoewel dat intellectuele geouwehoer van mij niet zo hoeft.) Schrandere blik. Jhumpa studeerde onder meer Engels, Kunst & Literatuurwetenschappen en ‘Creative writing’, om jaloers op te worden. Rechten is dan wel niet m’n dood geworden, tot volle bloei heeft het me bepaald niet gebracht. Ik heb er een hekel aan en moet er niet aan denken dat ik de rest van m’n leven de jurist moet uithangen. Cultuur is wat ik wil. ‘De Naamgenoot’ lijkt me overigens wel interessant. Het gaat over een Indiaas gezin dat emigreert naar Amerika, wat uiteraard tot botsing van culturen leidt. Dit is ook een thema van m’n favoriete schrijver Chaim Potok.



Wat muziek betreft doet het me goed dat Santaarnpaal behalve een cd van The Orb, ook ‘Closer’ van Joy Division heeft gekocht. Spaart me weer geld uit. In het weekend wat nummertjes van Portishead en Moloko zitten beluisteren. Portishead is wel lekkere trip-hop, maar ik vind ’t nogal rustig, en van ijle stemmen als die van zangeres Beth Gibbons ben ik niet zo kapot. Maar toch ga ik ‘Dummy’ wel aanschaffen denk ik; Portishead is ideale muziek om via je koptelefoon bij weg te dromen. Moloko is ook trip-hop, maar vind ik te vrolijk.

[Zijnkind]

Jammer dat die dominee nu net naar idols moest kijken....die zal de komende jaren geen TV meer aanzetten.

Wat betreft het tijd tekort om alles te lezen. Je moet ook nog wat te ontdekken overhouden als je eeuwig op de nieuwe aarde gaat wonen  .

[Pulpeet]

quote:

op 11 Jan 2004 23:13:00 schreef Zijnkind:
Wat betreft het tijd tekort om alles te lezen. Je moet ook nog wat te ontdekken overhouden als je eeuwig op de nieuwe aarde gaat wonen  .

Dat opent perspectieven
Bedankt.

Nog even een aardig citaat dat ik tegenkwam bij een zoektocht naar de roots van onze jv. Ik ben een tijdje terug eens langs het gemeentearchief van Vlaardingen gegaan om te kijken of er nog iets terug te vinden was van de beginjaren. Helaas was de oogst zeer gering. Eén kranteknipsel uit de Nieuwe Vlaardingsche Courant om precies te zijn. Maar het is toch een aardig verhaaltje:

quote:

C.J.V. ,,Thimotheus”
Maandag 30 December 1929 hield de Ned. Herv. Jongelingsvereeniging op Geref. Grondslag ,,Thimothëus”, alhier, haar 7e jaarvergadering in gebouw ,,Soli Deo Gloria”, voor leden, ouders der leden en begunstigers.
 Nadat de voorzitter, de heer C. van Rossen, de vergadering had geopend en een woord van welkom tot de talrijke aanwezigen gericht had, werd door hem wegens verhindering van den Eere-Voorzitter, Ds. H.A. Heijer, de feestrede uitgesproken naar aanleidng van 2 Kon. 6:8-23.
 Uit het jaarverslag van den Secretaris bleek o.a. dat het ledental gelijk was gebleven, n.l. 24; de penningmeester vermeldde in zijn verslag, dat 1929 financiëel gunstig was geweest, en met een klein batig saldo kon worden afgesloten. Hieraan werd nog toegevoegd een verslag van den redacteur van het in Mei l.l. verschenen vereenigings-maandblad ,,De Vaan Ontplooid”, dat plm. 400 abonné's telt en zich sedert de uitgave meer en meer in veler belangstelling mag verheugen.
 Vervolgens werd een zeer variërend programma afgewerkt, waarbij heel mooie onderwerpen en gedichten beluisterd werden, afgewisseld met zang der Meisjesvereeniging ,,Ester”.
 Allen, die dit jaarfeest bezochten, kunnen er met genoegen en dankbaarheid op terugzien.
 Een gehouden collecte tot dekking der kosten bracht f 25.75 op.

Zoiets zou heden ten dage never in het plaatselijk advertentieblad opgenomen worden.
De vereniging had toen minder leden dan nu. Er zijn nu ongeveer 40 leden (schat ik - ik ben al meer dan een jaar weg, en heb dus geen inzage meer in de administratie. Mijn opvolgster als secretaris (zus van Pleun) zou meer kunnen vertellen). Een jaar of acht geleden stonden er zelfs meer dan 80 namen op de ledenlijst. Hoewel de vereniging in 1929 dus kleiner was, hadden ze wel een succesvoller maandblad. Enkele jaren geleden hebben we ook maar weer eens een verenigingsblad in het leven geroepen. Het luisterde naar de naam "De Borgertanger".  Die naam was afkomstig van een straatnaambord dat in het jeugdhonk hing: De Borgertangerweg. Hoewel iedereen dat natuurlijk begreep, hebben we het nooit toegegeven. In het eerste nummer hebben we een geheimzinnig verhaal geplaatst over een oude kist op de zolder van de diakonie, waar nog een echte ouderwetse Borgertanger in zat. We hebben het aardig volgehouden om eens per maand een nummer te laten verschijnen. Ook hebben we geprobeerd om onder de gemeenteleden abonnees te werven. Dat is helaas niet zo goed gelukt als in de jaren '20. Aan de 400 van De Vaan Ontplooid zijn we in ieder geval nooit gekomen. Ik vraag me af of er ergens nog nummers van dat blad terug te vinden zijn. Maar eens een paar ouderen gaan ondervragen.

[Picardijn]

Wees blij dat er geen maandblad is, zou je nog meer te lezen hebben.  

[Pleun]

quote:

op 11 Jan 2004 23:13:00 schreef Zijnkind:
Jammer dat die dominee nu net naar idols moest kijken....die zal de komende jaren geen TV meer aanzetten.

Ach, dat is natuurlijk geen ramp, want wat tegenwoordig op de buis te zien is, is een en al 'shite' (zoals een Schot zou zeggen.) Maar om op de hoogte te blijven van wat er speelt, zal de dominee toch af en toe de tv aan moeten zetten.

quote:

Wat betreft het tijd tekort om alles te lezen. Je moet ook nog wat te ontdekken overhouden als je eeuwig op de nieuwe aarde gaat wonen  .

Misschien is er op de nieuwe aarde alleen maar protestants-christelijke lectuur.  

quote:

op 12 Jan 2004 01:42:26 schreef Pulpeet:

Enkele jaren geleden hebben we ook maar weer eens een verenigingsblad in het leven geroepen. Het luisterde naar de naam "De Borgertanger".  Die naam was afkomstig van een straatnaambord dat in het jeugdhonk hing: De Borgertangerweg. Hoewel iedereen dat natuurlijk begreep, hebben we het nooit toegegeven. In het eerste nummer hebben we een geheimzinnig verhaal geplaatst over een oude kist op de zolder van de diakonie, waar nog een echte ouderwetse Borgertanger in zat. We hebben het aardig volgehouden om eens per maand een nummer te laten verschijnen.

Dat straatnaambord was afkomstig uit het dorpje Sellingerbeetse in Groningen, waar een grote groep mannelijke jv 'ers in de zomer van 1995 een weekje vertoefde op een camping. Pleuntje was hier helaas niet bij, die lag in het ziekenhuis.

'De Borgertanger' was leuk om te maken, door dit blaadje ontdekte ik dat ik het leuk vond om te schrijven.

[Pleun]

Plaatboef

Vandaag heb ik mezelf weer eens op een paar cd’tjes getrakteerd. Ik koop niet vaak cd’s, maar de laatste tijd heb ik genoeg inspiratie opgedaan om een halve cd-kast te kunnen vullen. Mijn eerste reisdoel was de Plaatboef, een winkel met 2e hands cd’s en platen aan de Nieuwe Binnenweg (dé muziekstraat van Nederland.) Toen ik nog studeerde kwam ik zeer regelmatig bij de Plaatboef, bijvoorbeeld als ik weer eens geen zin had om naar college te gaan. Ik was er voor het laatst op een zonnige middag in september met S.



Op mijn lijstje stonden cd’s van The Orb, Tori Amos en Portishead. Bij de Plaatboef hadden ze van The Orb alleen maar ‘Cydonia’, een cd die Santaarnpaal onlangs ook heeft gekocht. ‘Dummy’van Portishead vond ik te duur en hetzelfde geldt voor ‘To Venus and Back’ van Tori Amos. Jammer, vooral de laatste cd had ik graag aan m’n (bescheiden) collectie willen toevoegen. Het is een dubbel-cd, bestaande uit een gewoon album en een live-cd. Een tijdje terug stuurde S. een nummer van Tori Amos dat ik erg mooi vond (‘Lust’.) Onlangs heb ik nog enkele nummers van deze eigenzinnige zangeres/songwriter gedownload, en sindsdien heeft Tori er een fan bij. Ze heeft een hele mooie stem. Bij Free Record Shop hadden ze ‘To Venus and Back’ ook niet, bummerr.



Wel enkele andere goedkope cd’tjes aangeschaft: ‘Radio JXL: a Broadcast from the Computer Hell Cabin’ van Junkie XL, ‘Beautiful Garbage’ van Garbage en ‘Staring at the Sea’ van The Cure. Meer liet mijn bijzonder smalle beursje helaas niet toe. Tijdens het afstropen van al die platenzakies voel ik me altijd prettig als ik door het centrum van Rotterdam slenter. Dat heb ik in Nederland met maar weinig steden, ik ben een echte Rotterdammer.

De avond doorgebracht bij m’n oudste zus G.. Een filmpje gekeken (’12 Monkeys’), en een beetje zitten praten over (o.a.) mijn netelige situatie. Op de arbeidsmarkt wil het namelijk nog niet lukken. Frustrerend, want zoals ieder gezond persoon wil ik gewoon lekker aan de slag. Voor werk onder mijn niveau ben ik niet te beroerd, maar hier kom ik niet voor in aanmerking omdat men er vanuit gaat dat hoger opgeleiden dit werk snel zat zijn. Logisch, maar daar schiet ik niks mee op. Wat zou ik het graag weer eens druk willen hebben… zucht.

M’n jongste zusje E. was er vanavond ook, ze werkt bij een kinderdagverblijf tegenover het flatje van m’n oudste zus. Ze vertelde dat haar docent haar had gecomplimenteerd met het boekverslag over Het IJshuis (Minette Walters). Hij vond het geweldig. Erg grappig, omdat de vaste lezers van deze weblog zich misschien nog herinneren dat ik dit verslag op 3 november voor m’n zusje heb geschreven. De docent heeft kennelijk geen moment argwaan gekregen…

[Mezzamorpheus]

quote:

op 14 Jan 2004 01:13:54 schreef Pleun:
Frustrerend, want zoals ieder gezond persoon wil ik gewoon lekker aan de slag.

Ook minder gezonde mensen willen meestal gewoon lekker aan de slag hoor...  

[Pleun]

quote:

op 14 Jan 2004 11:15:42 schreef Mezzamorpheus:
[...]

Ook minder gezonde mensen willen meestal gewoon lekker aan de slag hoor...  

Haha. Het staat er een beetje krom idd, maar ik bedoelde dat er ook mensen zijn die liever niet werken en dus geestelijk niet helemaal fris zijn (in mijn ogen.)

[Santaarnpaal]

En hoe bevallen de nieuwe aanwinsten Pleun? Ik ben erg benieuwd naar sommige CD's.

[Pleun]

Alle aanwinsten bevallen me prima.

- Het album van Junkie XL is lekker afwisselend: een schijfje met bijdragen van diverse vocalisten (o.a. David Gahan, Saffron, Robert Smith), en een schijfje met ontspannende ambient-klanken. Maar je hebt inmiddels zelf over deze cd kunnen oordelen. Jou kennende kan je je niet beheersen en heb je 'm nog voor het weekend in je bezit.

- Cydonia van The Orb is ook een lekker cd'tje om in bed te beluisteren. Ambient met veel verschillende lagen. Al die geluidjes en samples, met daaronder telkens weer een andere beat, zijn bijzonder aangenaam voor mijn gehoorcellen. Als ik het goed heb, staat Orb voor Off-world Resource Base, wat een naam is die de lading perfect dekt, want de klanken van The Orb lijken wel door de Beagle II himself naar de aarde gezonden.

- Beautiful Garbage van Garbage heeft me positief verrast. De vorige 2 cd's van deze groep heb ik ook, en vooral 'Version 2.0' vind ik erg goed (ik kreeg er bij de aanschaf een gratis t-shirt bij .) De stem van Shirley Manson, gecombineerd met gitaren, drums en elektronica zorgen voor een uniek geluid. In 2001 kwam 'Beautiful Garbage' uit, en destijds werd ik er niet echt warm van. Maar toen ik 'm gisteren voor een spotprijsje zag liggen, heb ik 'm toch maar meegenomen. Een juiste beslissing. Echte uitschieters (zoals 'Milk' of 'I think I'm paranoid') staan er niet op, maar het schijfje verveelt toch geen moment. Het eerste nummer 'Shut your Mouth' is meteen m'n favoriet.

- Over The Cure valt weinig te zeggen. Op 'Staring at the Sea' staan een paar klassiekers uit de jaren '80, waaronder 'A Forest' en 'The Hanging Garden.' Tot nu toe had ik alleen een live-cd van The Cure. Raar eigenlijk...

[Santaarnpaal]

quote:

op 14 Jan 2004 23:59:26 schreef Pleun:
Alle aanwinsten bevallen me prima.

- Het album van Junkie XL is lekker afwisselend: een schijfje met bijdragen van diverse vocalisten (o.a. David Gahan, Saffron, Robert Smith), en een schijfje met ontspannende ambient-klanken. Maar je hebt inmiddels zelf over deze cd kunnen oordelen. Jou kennende kan je je niet beheersen en heb je 'm nog voor het weekend in je bezit.

Bedankt voor het lenen van het cd'tje. Ik vind hem iid erg goed en daardoor ging ik veels telaat naar bed toe. Kon niet stoppen met luisteren. Nu voel ik me brak.

[Pleun]

Recycling

Vanmiddag was ik op weg naar de supermarkt om de broodnodige boodschapjes te doen (m’n bier, melk, sigaren en brood waren op), toen ik bij de nabijgelegen basisschool een oud papier-container zag staan. Dat kwam goed uit, want de stapel oude kranten was weer aardig richting plafond aan het groeien. Een krantje lezen op z’n tijd is best leuk, maar aangezien ik Holle Bolle Gijs niet ben, stapelt het papier zich op.

Uiteindelijk had ik vier vuilniszakken nodig om de boel te verslepen. Dat viel eigenlijk nog mee, want de vorige keer sjouwde ik me een breuk aan 5 van die propvolle zakken. In de glasbak deponeerde ik enkele lege bierflesjes en bij de supermarkt leverde ik er ook nog een zwik af, zodat deze voorbeeldige burger weer keurig aan zijn recyclingplicht heeft voldaan. Alleen GFT-afval scheid ik niet, maar ach… ik eet toch weinig fruit.



In het AD uiteraard gelezen over het neerschieten van die leraar in Den Haag. Schokkend natuurlijk, en de demonstratie van leerlingen voor de dader is weerzinwekend, maar door de halve Nederlandse bevolking (inclusief de onvermijdelijke stoet van deskundigen) zijn er al zoveel woorden aan het tragische voorval gewijd, dat ik het hier maar bij laat. Ik bedacht me wel dat zo’n schietpartij op mijn oude middelbare school nooit zou kunnen voorkomen. De Guido de Bres, waar ik op heb gezeten, is een degelijke reformatorische school waar geen allochtoon te bekennen is. Op een enkel Chineesje na, lopen er alleen maar brave bleekscheten rond. Ergens wel vreemd als je bedenkt dat de Guido zich bevindt in Rotterdam-Zuid, een stadsdeel waar meer allochtonen dan Nederlanders wonen.

De komende tijd zijn mijn dagen weer gevuld. M’n zusje tovert de ene na de andere achterstallige opdracht uit haar hoge hoed. Nu heeft ze me weer ingeschakeld om verslagen te schrijven over Gaudi, filosofie (Socrates en Plato) en ‘De Naam van de Roos‘ (van Umberto Eco.) Ik vind ’t allemaal best, want alle onderwerpen hebben mijn interesse. ‘De Naam van de Roos’ heb ik een paar jaar geleden gelezen. De eerste 100 pagina’s waren even doorbijten, maar daarna werd het een zeer lezenswaardige roman. De film uit 1986 (met Sean Connery) is ook mooi, heb m’n zusje geadviseerd die maar eens te gaan kijken.

Op de voorpagina van het plaatselijke sufferdje (Groot Vlaardingen) zag ik vanavond een aankondiging staan voor een oefenwedstrijd tussen Deltasport en Feyenoord op 21 januari. Deltasport speelt tegenwoordig in de hoofdklasse van de zaterdagamateurs, maar mijn kapper (die in het eerste van een andere Vlaardingse club speelt) vertelde me onlangs dat er bij thuiswedstrijden nauwelijks een hond komt kijken. De club is niet geliefd in Vlaardingen. Een kaartje voor de wedstrijd tegen Feyenoord kost 12,50 euries, best veel voor een potje om des keizers baard. Maar misschien ga ik wel kijken.

Volgens een ander berichtje op de voorpagina is de stank in de regio weer eens toegenomen. Ach, ik ruik het niet eens meer. In het AD stond er nog een bericht dat me opviel. Volgens een planoloog is Nederland langzaam één grote stad aan het worden, nu ook het Groene Hart steeds meer wordt volgebouwd. Een ramp kan ik dit niet vinden, Nederland kent toch geen ongerepte plekken meer. Alleen jammer dat als Nederland zo nodig een stad moet worden, het zo’n truttige stad is. Dat krijg je ervan als we allemaal een truttige tuin bij onze doorzonwoning willen. Rotterdam is een positieve uitzondering, de woontorens schieten als paddestoelen uit de klei, maar er mag van mij wel een schepje bovenop. Er zou veel ruimte kunnen worden bespaard als er wat meer de hoogte in wordt gebouwd, en steden krijgen als bijkomstigheid door die hoogbouw meer allure.

Zo, dit was het weer voor vandaag. Terwijl mijn hoofd in door mijn sigaar veroorzaakte nevelen is gehuld, zit ik te kijken naar de film ‘American Beauty.’ Er zijn mensen (meestal vrouwen) die dit een vreemde film vinden, maar ik vind ‘m erg goed. Net als de cd van The Orb, mjummie.

[Pleun]

The Basic

M’n oudste zus is deze week iets engs overkomen. Enkele maanden geleden had een vriendin haar meegenomen naar een bijeenkomst van een ‘cursus’ die ze volgde. Het was puur een vriendendienst van m’n zus, want die hele ‘cursus’ kon haar gestolen worden. De ‘cursus’ bleek gegeven te worden door The Basic, een uit Amerika overgewaaide atheïstische stroming, die levensvullend wil zijn en een sterkere persoonlijkheid van je wil maken. Er werd tijdens de bewuste bijeenkomst heel wat vaag gekletst, geknuffeld en gepusht om je ook in te schrijven. Uiteraard deed m’n zus dit niet, ze vond het maar een stelletje engerds.



Het ‘cursus’geld bedraagt slechts 550 euries (exclusief accommodatie), maar daar staat volgens de goeroes van The Basic dan ook wel wat tegenover. Ze beloven van alles. Door de ‘cursus’ zou je in staat zijn om je levensdoelen te bereiken. Heb je die niet, dan zorgen zij er wel voor dat je die krijgt. Dit doen ze door een paar dagen op je in te praten en je met allerlei ‘psychologische inzichten’ om de oren te slaan.



De vriendin van m’n zus, inmiddels volledig gehersenspoeld, is bezig om ‘expert’ te worden. Momenteel probeert ze ‘level 3’ te halen. Daar is ze zo druk mee bezig, dat ze de komende maanden geen tijd heeft om iets af te spreken met m’n zus. Waar ze wel tijd voor had, waren enkele telefoontjes naar m’n zus, waarin ze haar behoorlijk onder druk zette om zich ook op te geven voor de ‘cursus’ (terwijl op de achtergrond de lui van die sekte te horen waren.) Ze wilde zelfs een blinddate voor haar regelen met iemand van die sekte. Vermoedelijk is dit alles een onderdeel van de opdracht om de volgende ‘level’ te halen en wordt ze door de sekte misbruikt om nieuwe leden te werven.



Die vriendin heeft een nogal zwakke persoonlijkheid en ik vind ‘t maar een vreemd kind, maar ergens heb ik er ook wel weer medelijden mee. Het is duidelijk dat The Basic een gevaarlijke organisatie is, die me doet denken aan de Scientology Church. Daar gaat de ‘cursus’ echter niet van uit, anders had ik m’n zus wel gezegd dat ze zich aan moest melden. Had ze mooi een handtekening van Tom Cruise voor me kunnen regelen (geintje.) Dat er dubieuze organisaties zijn die argeloze mensen geld uit de zak proberen te kloppen kan ik nog wel begrijpen, maar dat je je als goed geschoold persoon (de vriendin was een goede rechtenstudente) laat meeslepen door een bende van die waardeloze goeroes kan ik niet zo goed volgen.

[Wybo]

pfff klinkt weer lekker vaag.... iig sterkte voor je zus, lijkt me niet prettig om zo een vriendin te zien verliezen aan zulke creeps.

[Pulpeet]

Ik vraag me af wat mensen beweegt om zoiets op te starten?
Enkel geld? of zouden ze er zelf ook in geloven?

[Sherley]

quote:

op 16 Jan 2004 13:54:21 schreef Alfredt:
pfff klinkt weer lekker vaag.... iig sterkte voor je zus, lijkt me niet prettig om zo een vriendin te zien verliezen aan zulke creeps.

Bedankt voor het medeleven! Nou gingen we toch al niet zo heel veel met elkaar om (te weinig raakvlakken), dus zo erg is het niet voor mij, maar ik toch voel ik me een beetje schuldig -> misschien komt het wel doordat ik haar te veel heb verwaarloosd ofzo. Aan de andere kant nam ze toch al nooit advies van mij aan, dus ik betwijfel of ik die cursus anders uit haar hoofd had kunnen praten. Het meest vervelend vind ik nog dat ze die creeps nu ook op mij af wil sturen...

[Pleun]

quote:

op 16 Jan 2004 14:02:26 schreef Pulpeet:
Ik vraag me af wat mensen beweegt om zoiets op te starten?
Enkel geld? of zouden ze er zelf ook in geloven?

Ze geloven er zelf ook in. Mensen die dom en/of gek zijn geloven meestal in zichzelf.

[Santaarnpaal]

Vreselijk lijkt me het om iemand te zien worden gehersenspoeld door een stelletje engerds. Veel sterkte toegewenst Sherley en ook een paar stevige schoenen om de druk te blijven weerstaan.

Pleun je had geen betere plaatjes bij kunnen zetten. Alleen die maken al duidelijk hoe zulke griezelige organisaties denken.

[Pleun]

quote:

op 16 Jan 2004 14:31:24 schreef Santaarnpaal:
Vreselijk lijkt me het om iemand te zien worden gehersenspoeld door een stelletje engerds. Veel sterkte toegewenst Sherley en ook een paar stevige schoenen om de druk te blijven weerstaan.

Voor zover ik weet heeft Shirley wel stevige schoenen, waaronder enkele paren bekoorlijke, modieuze laarsjes...

quote:

Pleun je had geen betere plaatjes bij kunnen zetten. Alleen die maken al duidelijk hoe zulke griezelige organisaties denken.

Haha, Shirley zei ook al dat ze er smakelijk om moest lachen. Hier heb ik er nog een:



Hoewel ik dus ergens een beetje medelijden heb met die vriendin, ben ik 'r wel dankbaar dat ze me weer stof heeft bezorgd voor een stukje in de weblog. Benieuwd hoe het zich gaat ontwikkelen.

Tijdens het afwassen bedacht ik me trouwens dat het opvallend is dat alle weblogs op dit forum van mannelijke users zijn. Onderzoek op het web heeft uitgewezen dat het meestal meisjes zijn die een internetdagboek bijhouden, om zo hun vriendinnen op de hoogte te houden van hun belevenissen en gedachtekronkels. Kennelijk is het GKV-forum niet representatief voor de Nederlandse weblogfanaten. Maar ik blijf hopen op een weblog van Marloes. Ben erg benieuwd naar een kijkje in het leven van een jonggehuwd GKV-echtpaar...

[Pulpeet]

Voor mij stonden de afgelopen dagen in het teken van de wonderen van de automatisering. Hoewel ik computers eigenlijk als gebruiksvoorwerpen beschouw, vind ik het toch wel leuk om er af en toe eens wat mee te knutselen. Zo fluisterde mijn muze mij vorige week in dat het wel een goed idee zou zijn om een print en file server te installeren. Daar kunnen dan mooi al m'n bestanden op. En dan kan ik er altijd bij. Ik werk zowel onder windows als onder linux. En dan nog op verschillende computers ook. Bestanden die ik dus op de ene plaats opsla, kan ik vanaf de andere niet benaderen. En dat is irritant. Daarom is het handig om alles centraal te hebben. Met printen en mail lezen heb ik soorgelijke problemen.

Gehoorzaam aan mijn muze ben ik dus aan de slag geaan. Op marktplaats.nl vond ik al snel een systeempje dat aan mijn wensen voldeed. Pentium 200MMX, 128mb geheugen, 1.7gb hdd en cdrom. Dat alles voor 20 eurootjes af te halen in Zoetermeer. Nog geen half uurtje rijden dus.
Eenmaal thuis met de zooi, begon dan de echte worsteling. Eerst maar schoonmaken. Ik weet niet waar dat ding gestaan heeft, maar het moet een erg stoffige omgeving geweest zijn. Zelfs het aanraken van de systeemkast leverde al zwarte vingers op, om over de stofnesten in het apparaat maar te zwijgen. Een doekje en de stofzuiger verrichtten wonderen. De systeemkast kan nu weer zonder niesbuien opengemaakt worden. De cdromspeler is kaput. Maar dat boeit niet. Die heb ik verder toch niet nodig. De meeste linux-distributies kunnen vanaf een ftp-server geinstalleerd worden. Want linux is wel de meest voor de hand liggende keuze als je een server wilt hebben. Het kost geen geld, maar wel tijd. En laat dat nu precies overeenkomen met mijn huidige middelen.

De installatie van mandrake 9.2 liep gesmeerd. En met zo'n moderne distributie hoef je na installatie bijna niets meer te doen. Alleen nog wat configureren. Uitstekend geschikt voor luie computergebruikers als ik dus. Maar toch gaat er nog veel tijd in zitten. Soms ben je een halve dag bezig om iets werkend te krijgen, en blijkt de oplossing heel eenvoudig te zijn. Momenteel heb ik mijn bestanden er opstaan en kan ik printen. Nu alleen mijn mail nog. Daar is imap voor verzonnen. Anders dan bij pop-servers blijft je mail op de server staan, zodat je er ook vanaf andere computers bij kan. Ideaal voor mijn linux/windows probleem. Zowel onder linux als onder windows op verschillende computers kan ik mijn mail lezen en versturen. Het instellen daarvan is echter geen sinecure. Daar ga ik nog maar eens op studeren.

[Marloes]

quote:

op 16 Jan 2004 15:41:47 schreef Pleun:
Maar ik blijf hopen op een weblog van Marloes. Ben erg benieuwd naar een kijkje in het leven van een jonggehuwd GKV-echtpaar...

Korte samenvatting van m'n leven moet voldoen..
8:30 - 8:40 : www.peugeot.nl
8:45 - 17:15 : www.gasunie.nl
17:15 - 17:30 : www.peugeot.nl
17:30 - 17:45 : www.ah.nl
17:45 - >00:00 : http://forum.gkv.nl
>00:00 - 7:12 : www.baltimore.nl

[Harm]

quote:

op 16 Jan 2004 18:53:47 schreef Marloes:
[...]


Korte samenvatting van m'n leven moet voldoen..
8:30-8:40 : www.peugeot.nl
8:45 - 17:15 : www.gasunie.nl
17:15 - 17:30 : www.peugeot.nl
17:30 - 17:45 : www.ah.nl
17:45 - >00:00 : http://forum.gkv.nl
> 00:00 - 7:00 : www.baltimore.nl

Geen tijd om Eelco eens te spreken? Of doen jullie dat in dat speciale verborgen forum?

[Marloes]

Jij leest daar toch niet mee?

[Pleun]

quote:

op 16 Jan 2004 18:53:47 schreef Marloes:
[...]

Korte samenvatting van m'n leven moet voldoen..

 

Spannend hoor. Ik mag zeker wel je bruiloftsfoto's plaatsen om de boel wat op te leuken?  

[Harm]

quote:

op 16 Jan 2004 18:56:48 schreef Marloes:
Jij leest daar toch niet mee?

Nee hoor, ik niet.

quote:

op 16 Jan 2004 19:01:02 schreef Pleun:
[...]

Spannend hoor. Ik mag zeker wel je bruiloftsfoto's plaatsen om de boel wat op te leuken?  

Ik meen dat daat een disclaimer bij stond .

[Pleun]

Weer even een korte (?) update. Buiten is het weer eens grafweer, binnen is het een beetje donker maar wel lekker warm. Orbital kabbelt uit m’n boxjes en de koffiepot pruttelt.

Gisteren las ik weer een aantal opvallende artikelen in de krant. Dit keer was dat de Volkskrant, die ik soms koop voor de cultuurbijlagen. Het eerste artikel gaat over Mars. President Bush heeft aangekondigd vele miljarden dollars vrij te maken voor het Mars-programma de komende jaren. Mijn eerste gedachte hierbij was: ‘wat is die Bush toch een naar mannetje.’ Het gaat hem er alleen maar om herverkozen te worden, alles wat hij momenteel belooft is daarop gericht. Triest als je je als machtigste man van de wereld puur laat leiden door egoïstische motieven (waarbij ik de hele clan rond Bush met hem op één hoop veeg.) Daarbij vind ik het moreel verwerpelijk omdat al dat Mars-geld veel beter besteed kan worden.

Het andere artikel gaat over de beroemde psycholoog Carl Jung. Er is een biografie van hem geschreven, die in de Volkskrant werd besproken. Toevallig ben ik zelf momenteel ook bezig in een boekje van Carl Jung: ‘Het Ik en het onbewuste’, dat ik een tijdje terug heb gekocht bij een tweedehands boekenwinkeltje in Vlaardingen. Veel ideeën van Jung schijnen achterhaald te zijn, maar ik was toch nieuwsgierig. Het boekje is (als je psychologie interessant vind) boeiend proza, Jung spit diep in de menselijke ziel. Afgaande op wat ik over Jung las in het artikel moet het een opmerkelijk persoon geweest zijn. Hij beleefde een eenzame jeugd in een arm domineesgezin met een depressieve moeder die zich terugtrok in een wereld van geesten. Jung had in die tijd visioenen en dromen, die hem tot het einde van zijn leven hebben beziggehouden. Jung was volgens de biografe geen sympathiek persoon. Hij was arrogant, egocentrisch, bot, eigenaardig en een rokkenjager. Door een vriend werd Jung ooit omschreven als een ‘wandelend gekkenhuis waarvan hij tevens de hoofdpsychiater is.’ Leuke omschrijving.

Begonnen in het boek ‘The Best and the Brightest’ van de Amerikaanse journalist David Halberstam. Onlangs heb ik ‘Bidden wij voor Owen Meany’ gelezen van John Irving, en in deze roman gaat het o.a. over de oorlog in Vietnam. Dit bracht mij op het idee het boek van Halberstam te bestellen. Het is een onderzoek naar de (politieke) krachten die Amerika in de jungle van Vietnam deden belanden, en de redenen waarom de oorlog werd verloren. ‘The Best and the Brightest’ schijnt een standaardwerk te zijn over dit onderwerp. Het begin is in ieder geval veelbelovend. Historische studies zijn soms minstens even spannend als fictie.

Nog enkele opmerkingen over muziek. Deze week vertelde m’n nichtje dat ze de nieuwe cd van Alicia Keys heeft. Hoewel ik geen fan ben van haar muziek, moet ik zeggen dat Alicia niet alleen een knap gezichtje heeft, ze kan ook echt zingen. Muzikaliteit is bij haar belangrijker dan image, en dat is in de muziekwereld vaak andersom. Alleen jammer dat zo’n videoclipje weer zo stereotiep moet zijn. Donker meisje wordt verliefd op donkere jongen. Waarom nou geen blanke gozer?

M’n broertje is een paar cd’tjes voor me aan het branden van Tori Amos en Mercury Rev, wat is het toch mooi om familie te hebben. Momenteel staat ‘The Altogether’ van Orbital op, broertjes van The Orb. Leuke muziek, maar de cover van de cd mag er ook best wezen.

[Does]

Ik vind die cover wel heel erg vaag!

[Santaarnpaal]

quote:

op 17 Jan 2004 13:21:40 schreef Pleun:

Donker meisje wordt verliefd op donkere jongen. Waarom nu geen blanke gozer?

Dit is ook vaak waaraan ik me vaak irriteer. In films ook (donkere acteur is vaak altijd getrouwd met een donkere vrouw in een film), daarom ageerde ik zo op die poster met die door jou niet zo gewaardeerde Beyoncé. Muziekclips en films zijn in mijn ogen de perfecte media om dat stereotypische denken te doorbreken. Is denk ik ook wel meer Amerikaans is dan Europees. Ik heb het gevoel dat we in Europa verder zijn met relaties tussen wit/zwart dan in Amerika.
Die irritatie van mij zal ook wel te maken hebben dat ik overduidelijk op negroide vrouwen val.

quote:

M’n broertje is een paar cd’tjes voor me aan het branden van Tori Amos en Mercury Rev, wat is het toch mooi om familie te hebben. Momenteel staat ‘The Altogether’ van Orbital op, collega’s van The Orb. Leuke muziek, maar de cover van de cd mag er ook best wezen.

Erg leuk dat je interesse in muziek weer helemaal terug is.  Ik ben helemaal in mijn nopjes   met twee goede muzikale vrienden (Pleun  + Pulpeet) om me heen. Ik krijg genoeg inspiratie voor het ontdekken van nieuwe muziek.

[Pleun]

quote:

op 17 Jan 2004 13:26:04 schreef Does:
Ik vind die cover wel heel erg vaag!

Hoe vager hoe beter.

quote:

op 17 Jan 2004 13:40:02 schreef Santaarnpaal:
[...]

Die irritatie van mij zal ook wel te maken hebben dat ik overduidelijk op negroide vrouwen val.

Echt? Dat was me nou nog nooit opgevallen.

quote:

Erg leuk dat je interesse in muziek weer helemaal terug is.

Ben enkele jaren niet zo met muziek bezig geweest, maar de laatste tijd heb ik weer de 'geest.' Benieuwd hoe lang die geest in mij blijft.

Op deze grauwe dag is Pleuntje trouwens in een lichte grafstemming, die overigens geen verband houdt met het weer. Met Santaarnpaal even bij het Open Huis langsgeweest. Het was niet druk. In het nieuwe Jeugd Honk konden we de verleiding niet weerstaan om een potje tafelvoetbal te spelen, m'n eerste potje sinds ruim drie jaar. Echt lekker ging het nog niet, m'n polsen voelden stijf aan. Ouderdom? Of zou ik een muispols hebben?

Onder de bar lag een stapeltje oude Borgertangers. Was grappig om die weer eens door te bladeren. Heb er regelmatig in geschreven, waaronder een legendarische column over het WK voetbal van 1998, onder het pseudoniem Nol Tabak.

Bij de naburige shoarmaboer een stuk schaap (hoewel het ook een varken zou kunnen zijn) naar binnen gewerkt. Tijdens het afrekenen vroeg de jongen achter de balie opeens of ik er eentje van *** was. Hij zei dat-ie Abdullah heette en dat-ie ook op de basisschool 'De Schaarschool' heeft gezeten. Ik moest even diep in mijn geheugen spitten, maar toen begon het te dagen. Ik vind het bijzonder opmerkelijk dat Abdullah me herkende, want hij is drie jaar jonger als ik en ik had hem absoluut niet herkend. Z'n oudste zus Goknur heeft wel bij mij in de klas gezeten, toen ik vroeg hoe het daarmee ging zei-ie dat ze in 1992 is overleden. Ze had een slechte lever. Triest, zeker als je bedenkt dat dat meisje op school wel eens werd gepest. Van m'n moeder moest ik op m'n verjaardagsfeestje soms Turkse kinderen uitnodigen, en volgens mij is Goknur ook een keer geweest. Was goed van m'n moeder om zo te handelen. Abdullah vertelde dat hij nu een dochtertje heeft dat ook Goknur heet. Sympathieke jongen, het zegt wel iets over mensen als ze je na zo'n lange tijd nog weten te herinneren.

[Pulpeet]

Het orgel speelt
De preekstoel preekt
De zak collecteert

[Pleun]

New Dawn Fades

A change of speed, a change of style.
A change of scene, with no regrets,
A chance to watch, admire the distance,
Still occupied, though you forget.
Different colours, different shades,
Over each mistakes were made.
I took the blame.
Directionless so plain to see,
A loaded gun won't set you free.
So you say.

We'll share a drink and step outside,
An angry voice and one who cried,
'We'll give you everything and more,
The strain's too much, can't take much more.'
Oh, I've walked on water, run through fire,
Can't seem to feel it anymore.
It was me, waiting for me,
Hoping for something more,
Me, seeing me this time, hoping for something else.

Ian Curtis/Joy Division

[Pleun]

Musje

Vandaag was het voor de verandering weer eens zonnig weer. Toen ik van die gelegenheid gebruikt maakte door op m’n balkon een sigaartje te roken, zag ik op de rand van het balkon schuin onder de mijne een huismus zitten. Even tijfelde ik of het wel een mus was, want deze vogeltjes schijnen steeds zeldzamer te worden in Nederland. Het beestje zat op een netje met nootjes, waaraan het zich tegoed deed. Nerveus hield het constant de omgeving in de gaten, als klein musje kan je natuurlijk niet voorzichtig genoeg zijn. Er zijn altijd wel andere, grotere vogels (meeuwen) die met plezier je feestje willen komen verstoren. Even later kwam er nog een musje op de nootjes af. Z’n voorganger nam even afstand, maar kon het niet over z’n mussenhartje verkrijgen om het feestmaal in de steek te laten. Hij wachtte tot de andere mus wegvloog en hupte toen weer op het netje, dat zachtjes heen en weer bewoog. Op dat moment betreurde ik het dat ik geen camera had, het was een leuk plaatje geweest om een nieuwe carrière mee te beginnen: een carrière als natuurfotograaf



Vanmiddag kwam vriend M. langs om een cd’tje te brengen dat hij voor me had gebrand (van Evanescence.) We bekeken een stukje van een concert van The Gathering en ik liet hem wat nummers horen van Mylene Farmer die hij nog niet kende. M. is ook fan van deze Franse zangeres. Op de middelbare school leende ik hem een keer een cassettebandje van ‘L’Autre’ Het bandje overleefde het verblijf bij M. niet, maar hij was wel verkocht. Enkele jaren later heeft hij ook ‘Anamorphosée’ van me overgenomen.

Op internet bekeken we de discografie van Mylene en bestelden de dvd van de Mylenium Tour, een heel goed concert. De cover van de cd ‘Les Mots’ (greatest hits) is trouwens typisch Mylene Farmer: een tikkeltje hoerig. Maar hoerig of niet, Mylene heeft de stem van een engel. M. heeft over popmuziek nog ouderwetse christelijke opvattingen. Dialoogje tijdens het luisteren:
M.: ‘Jij kan Frans hè? Waar zingt ze eigenlijk over?’
Pleun: ‘Ze heeft vrij vage teksten.’
M.: ‘Ja, dat heb ik wel eens gehoord.’
Pleun: ‘Ach, wat niet weet, wat niet deert.’
M. (lacht)



Nadat Mylene Farmer ons had verzadigd, liet ik M. ook enkele nummers van Lisa Gerrard horen, die wel in de smaak vielen geloof ik. M. inspecteerde tevens mijn bescheiden filmcollectie. Een van de films die hij nog niet kende was Black Hawk Down, die ik meteen maar in het apparaat schoof. Het blijft een indrukwekkende film, vooral als het geluid lekker hard staat (sorry buren.)

Zelf ben ik momenteel vooral bezig met dance c.q. elektronische muziek. Op internet las ik dat het album ‘Leftism’ van Leftfield door een internationaal vakkundige jury is verkozen tot beste dance album van de twintigste eeuw. Nu is deze tijdspanne wel een beetje onwaarschijnlijk (ik geloof niet dat ze in de jaren ’20 al zoiets als ‘dance’ hadden), maar opmerkelijk is het wel. ‘Leftism’ is inderdaad een lekker cd’tje (heb hem zelf ook), maar zo bijzonder vind ik hem nu ook weer niet. Mijn favoriete Leftfield-nummer is ‘Afrika Shox’, dat te horen is in de film ‘Vanilla Sky.’

Dat ik een beetje van dance hou, wil overigens niet zeggen dat ik swingend door het leven ga. Ik ben nogal stijf in de heupen, een probleem dat meer mensen hebben die calvinistisch zijn opgevoed. Uit m’n dak gaan doe ik nooit, ik kan het niet. Dat geremde vind ik wel eens jammer, misschien dat wat meer alcohol de oplossing biedt…

[Does]

Black Hawk Down is een geniale film inderdaad. Volgens mij heb ik dat al eens in je blog gepost ergens... kan het me niet meer goed herrineren. Zal die nu al wat goedkoper zijn geworden in de winkel? Wil hem ook dolgraag hebben.

Edit

Tot mijn grote schrik kom ik er net achter dat ik de divx ook niet meer bezit. Vast verloren gegaan toen ik eens wat uitgeleend heb (ben zo'n 75 films kwijt).

[Does]

Wil ik trouwens nog wat zeggen over dat musjesgebeuren. Soms zit ik als het lekker weer is een tijd naar buiten te staren en daar zie je altijd musjes dan. Echt waar... ik kan er uren naar kijken. Die beestjes zijn zo ijverig en zo klein en zo leuk gewoon. Mieren zijn ook ijverig en klein maar geheel niet intressant om naar te kijken. Lang leve de mus! Vroeger was er trouwens ook altijd zo'n serie over een mus op kindernet. Weet niet meer hoe die heet maar volgde dat altijd... en nee het was geen calimero!

Die mus leefde altijd op zo'n zolder en was zijn vader kwijt oid. Weet het echt niet meer en kan er ook niks van vinden op internet.