Straft God?

[bjodero]

Stel: ik heb op een dag iets gedaan wat écht niet kan. Bijvoorbeeld enorm zitten vloeken, of uit schaamte gezegd dat ik God niet ken.

Is God dan zo dat hij mij op 1 of andere manier kan straffen, door me bijvoorbeeld te laten zakken voor m'n rijexamen?

Ik ben heel benieuwd hoe Vrijgemaakt Nederland hierover denkt...

[farao]

Ik denk dat God je laat zien dat je zondig bent door zijn Heilige Geest, dat merk ik zelf namelijk weleens als ik een zonde bega dan heb ik weleens dat ik weet dat ik zonde heb begaan en de Heilige Geest is er om je zonde te laten zien, dus bid daarom zou ik zeggen. Verder weet ik niet of God meteen straft Hij beproeft wel. Ik zou zeggen bid om de Heilige Geest dat Hij je laat zien dat je zonde begaat maar ja Jezus ontkennen lijkt mij zelf erg moeilijk.

[Zwever]

Ik heb een vrijgemaakte dominee wel eens horen zeggen dat God nu niet meer zo straft als vroeger, in het oude testament.

Ik ben het daar niet mee eens, Ananias en Saffira werden bijvoorbeeld ook gestraft voor hun leugen (en dat was toch echt ná Jezus) en we zien ook in de brieven van Paulus dat mensen ziek worden door hun zonden.

[Zacharov]

quote:

op 13 Mar 2004 00:18:52 schreef bjodero:
Stel: ik heb op een dag iets gedaan wat écht niet kan. Bijvoorbeeld enorm zitten vloeken, of uit schaamte gezegd dat ik God niet ken.

Is God dan zo dat hij mij op 1 of andere manier kan straffen, door me bijvoorbeeld te laten zakken voor m'n rijexamen?

Ik ben heel benieuwd hoe Vrijgemaakt Nederland hierover denkt...

            

Zo werkt God in ieder geval niet. Bovendien als God straft dan heeft dat niet zoveel te maken met rijexamens en dergelijke.

God is een opvoeder en dat kan betekenen dat Hij moeilijkheden geeft aan mensen op momenten dat ze het nodig hebben. Die moeilijkheden kunnen bijvoorbeeld tot doel hebben om iemand van zonden te bekeren, iemand nog vuriger te laten leven met God, maar misschien ook met hele andere doelen.

Zo kan
God kan het iemand die in zonde leeft steeds moeilijker maken, totdat die persoon alleen nog de mogelijkheid heeft om op God te vertrouwen en zich van zijn zonden te bekeren, maar
God kan het ook iemand die in vast vertrouwen leeft op God heel moeilijk maken. (Hier staan vele voorbeelden van in de Bijbel en vaak heeft het verschillende redenen, maar het is altijd met het doel om de Naam van God uiteindelijk meer eer te bezorgen)

God straft niet echt meer en als Hij dat wel doet dan is het direct helemaal voorbij. De straf is immers al gedragen.

Vaak is het zo dat God mensen die een groot vertrouwen/geloof in God hebben harder aanpakt omdat:
-ze God heel goed kennen (de zonde wordt heel persoonlijk)
-ze zich ten allen tijde veilig weten bij God, wat Hij hen ook te dragen geeft.
-als ze heel bekend staan als 'gelovend in God' Gods eigen eer op het spel staat.

Dit laatste is iets wat ik vaak terugvind in de Bijbel (hoeft dus niet altijd zo te zijn), zie bijv. Job, David, Elia enz.


Wat je je zou moeten afvragen is, waarom je het halen van je rijbewijs belangrijker vind dan het weer goed hebbben met God. Om het heel Bijbels te zeggen: Als jij een keer vloekt dan staat daar een hele hoge straf op. Die straf is echter al gedragen door Christus aan het kruis.

Je kunt vergeving krijgen voor het vloeken door te geloven in Christus en je zonden te bekennen. (Dat geloven houdt ook in dat je erop vertrouwt dat het je vergeven is, dus niet denken dat God je daarom gaat tegenwerken of zo).

Wees dan blij dat het je vergeven is en maak je niet zo veel zorgen om een rijbewijs.

[Bumblebee]

Soms heb ik wel het idee dat God me "een lesje leert", misschien zou je dat een straf kunnen noemen.

Het gebeurt wel vrij vaak, vooral als ik me eens beter voel dan een ander (wat maakt die een domme opmerking, wat een schaap, wat een bal, dat doe je toch niet, jemig wat drinkt die veel). Regelmatig doe ik dan twee dagen later exact hetzelfde waardoor ik op die ander neerkeek, bijvoorbeeld teveel drinken, arrogant doen of een rotopmerking maken in het openbaar, en op DAT moment "zegt" God even heel duidelijk tegen mij: "Zo, voel je je nou nog steeds beter dan een ander?"
En dan ga ik me diep schamen.

Lesjes in nederigheid zijn het. Blijkbaar heb ik ze hard nodig  

[Macguinness]

quote:

op 13 Mar 2004 00:18:52 schreef bjodero:


Is God dan zo dat hij mij op 1 of andere manier kan straffen, door me bijvoorbeeld te laten zakken voor m'n rijexamen?

            

Dan zouden er niet veel mensen meer hun rijbewijs halen.

[elle]

Ik geloof ook niet in een 1 op 1 straf, zoals de topicstarter suggereert.
Ik kan goed meegaan in wat Zacharov en Bumblebee schrijven.

Ik geloof dat God een plan heeft met Zijn kinderen. Ik geloof dat je dat als vanzelf vervult, tenzij je eigenwijs bent. Als je eigenwijs bent en God tegenwerkt, dan zegent Hij je niet/minder, wat je als tegenslag op tegenslag zult ervaren.

(Voorbeeld: ik geloof dat ik in Amsterdam neergepoot ben en nu met Zijn opzet 2 studies doe, for some reason. Dat was niet mijn planning, en dus ben ik 2x uitgeloot voor geneeskunde. Ik baalde daar behoorlijk van, maar zit nu in Amsterdam te studeren en heb het hier ontzettend naar mijn zin. Ik wacht nu beter af wat op mijn pad komt/geleid wordt.)

[deboer]

Er is ongeluk dat ik door mijn eigen toedoen over me heen haal.

Bijvoorbeeld een alcoholverslaving.
Het geeft een negatief effekt op mijn lichaam, mijn denken, mijn relaties  enz.

Maar er is ook ander ongeluk.
Bv. Ik heb een nieuwe job en één van de collega's kan me bijvoorbeeld niet luchten, doet onaangenaam, stelt me in een negatief daglicht en dit bijvoorbeeld omdat ik de job kreeg die hij  wou hebben.


Het ongeluk bij een alcoholverslaving heeft duidelijk te maken met mijn levensstijl, levenswijze, mentaliteit.
Het aanbidden van de god "alcohol"levert op diverse vlakken onheil.
In die zin is het ook een valse god, een valse godsdienst.
En blijf ik die weg volgen dan zal het onheil klaar en duidelijk tevoorschijn komen.

Het tweede geval is inderdaad onaangenaam maar het is niet door mijn eigen schuld dat ik deze last moet dragen.
Neen want het is mijn collega die "zondigt" want hij laat de boze geesten "jaloezie" en "wraakzucht" zijn leven domineren. Wanneer die collega daar lang mee verder gaat dan zal dit zeker onheil door eigen toedoen over hem brengen.
Maar vooralsnog ben ik het slachtoffer van zijn boosheid.

Net zoals het leven toestaat dat ik zondig, zo laat het leven ook toe dat mijn collega zondigt.
Net zoals het leven toestaat dat ik onschuldige slachtoffers maak met mijn zonden, zo laat het leven ook toe dat mijn collega onschuldige slachtoffers maakt met zijn zonden.

Toch zie ik leven als een heilsweg. En zowel het onheil dat ik verkrijg door mijn zonden (door de goden/geesten/wegen te aanbidden die me in het ongeluk storten)  als het onheil dat ik verkrijg van het leven maken me hongerig naar het voedsel dat me verlost van het lijden.

Straft God ?
Ik denk eerder dat het leven  heiligt. Zelfs de zonden die ik doe alsook de zonden van anderen buigt het leven om in een heilsdaad die moet dienen om elkeen de ogen te openen voor het  voedsel dat de honger stilt.