Ik denk dat God ook bij diegene is die door euthanasie overlijden.
Om te beginnen rekken we met zijn allen de zieke totdat hij uiteindelijk "uitgerekt" is, of te wel het leven hem echt niets meer te bieden heeft.
Waarom hoor ik daar nooit discussies over?
Wie bepaald of iemand allerlei nieuwe medicijnen kan of moet gebruiken om nog een half jaartje langer op deze aardbodem te vertoeven? Dat gebeurd omdat een arts voor het leven dient te zijn. Omdat de patiënt bang is om te sterven of nog dingen heeft af te handelen waar hij eerder nog niet klaar mee was en daarom graag dat half jaar erbij wil.
Omdat de patiënt en zijn familie wat meer voorbereidende tijd hebben totdat het afscheid werkelijk komt.
Nou, als we dat soort dingen tolereren, dat ingrijpen in het leven, want dat is het - niet meer en niet minder - waarom veroordelen we dan de uiteindelijke verlossing als het echt niet langer meer kan.
Wie bepaald of het half jaar extra dankzij medicijnen ""Het wel waard is""
Of het niet "zonde is van het geld" dat misschien anders voor zieken gebruikt kan worden die dan écht kunnen genezen.
Dat kunnen en mogen wij niet bepalen en kunnen en mogen wij niet veroordelen.
Ik kan absoluut n i e t zeggen: Dàt leven is het niet waard om nog een half jaar gerekt te worden, gebruik het geld maar voor die en die patiënt zodat hij écht van zijn ziekte af kan komen, zodat het geld "nuttig" besteed wordt.
Zo kan ik ook n i e t zeggen: Dat leven mag niet beëindigd worden want het ondraaglijk lijden valt wel mee. Er zijn mensen die veel meer lijden op deze wereld en die moeten ook nog verder leven. Hoe kan ik dat bepalen of beoordelen. Dat is aan de patiënt.
Het kan niet zo zijn dat God medicijnen en operaties laat "uitvinden" in de hele evolutie van de mens en dat alleen om het niet te gebruiken.
Dan moeten we ons ook niet laten opereren aan een blinde darm ontsteking. Dan ga je ook dood, omdat God dat wil.
Dan moeten we geen antibiotica gebruiken, zodat we uiteindelijk rustig kunnen sterven aan een ontsteking.
Ook dat zijn momenten waarin we ingrijpen, weliswaar de andere kant op, maar we grijpen in.
En- ongewild - bepalen wij wie er blijven leven.
Mijn mensen in Benin sterven aan infecties omdat er niet voldoende antibiotica voorradig is, de kinderen sterven aan hersenvliesontsteking, mazelen, kinkhoest, tetanus, thypus omdat we het wel nodig vinden om onze kinderen in te enten, maar die zwartjes?? Dat is de ver van mijn bed show.
Hier discussiëren we over euthanasie en nieuwe medicijnen. Geld voor medicijnen tegen Aids, malaria, slaapziekte, wat is dat?



?
Dan hoor ik: ""Laat ze er zelf maar voor zorgen, wij hebben het ook allemaal zelf opgebouwd en geregeld zeggen de onwetenden in hun mooie huizen, die een appel weggooien als er een beurse plek opzit. Die nieuwe kleren kopen omdat de mode dat vereist, terwijl hun kasten vol hangen.""
Nou zo kan ik nog even doorgaan. Maar dat doe ik maar niet.
Het zal God's wil wel zijn dat mijn kinderen het daar zo moeilijk hebben en de kinderen hier niet eens beseffen in welke weelde zij leven, alleen al doordat zij bevoorrecht zijn iedere dag naar school te mogen gaan.
Ja, het is inderdaad God's wil, opdat wij Christenen die het hier zo goed hebben, de mogelijkheid krijgen te laten zien dat zij Christen zijn. Niet door af en toe een tientje te geven aan een goed doel. Nee, door te delen. Echt te delen. Sla de bijbel open en lees hoe je - naar Zijn voorbeeld - kunt delen en liefhebben.
En nogmaals, God is blij als deze mensen bij hem komen. Met of zonder euthanasie.