hap hap hap....
quote:
Hoe kijken jullie er dan tegenaan dat het (een beetje) de zelfde situatie is als in 1944...
dat zie ik niet zo, want
* er is geen sprake van vrijzinnigheid binnen de kerken (een belangrijk argument in die tijd)
* de Reformanda's zijn niet de kerk
uitgezet ('44) maar er zelf
uitgestapt* in die tijd was er sprake van een behoorlijk grote koerswijziging binnen de gereformeerde kerken, waar zeer velen zich niet in konden vinden. Zeer veel mensen zijn er uitgestapt, maar een bijna even grote groep bleef onder protest zitten (nu CGB) . Nu is er sprake van een kleine groep die zich niet kan vinden in
uiterlijkheden, en niet probeert op een constructieve wijze een verbetering aan te brengen, maar onder veel gekrakeel de kerk verlaat. Dit, in tegenstelling tot '44, praktisch zonder meedeneming van een theologisch kader (in de vorm van predikanten of professoren)
Dat 'de GKN' was afgedwaald zou ik niet willen zeggen. dat '44 zonder fouten is verlopen zou ik ook niet willen zeggen. dat de vrijmaking van '44 God's werk was, zou ik ook niet durven zeggen. het is te lang geleden, de mentaliteit was anders en ik heb het niet meegemaakt. Ik ben wel bang dat een aantal van de reformanda-aanhangers de tijd van de vrijmaking idealiseren en vertheologiseren. En dat is een kwalijk punt.
quote:
Is het de GKV niet geweest die enkele decenia geleden om dezelfde motieven naar de rechter is gestapt?
nee. Na de vrijmaking zijn er -over en weer!- bijzonder vervelende dingen gedaan en gezegd. Veel oudere "vrijgemaakten" en "synodalen" kunnen daar een aardig boekje over opendoen. Er zijn harde woorden gezegd, hard tegen hard is er gevochten. inderdaad, om gebouwen, eigendommen en dergelijke. Maar niet om de kerknaam. Niet in 1944 en ook niet in 1967.
quote:
Vijftig jaar later volgde de vrijmaking. Vanaf 1944 werden er wel tal van rechtszaken gevoerd, weet Te Velde, maar die gingen niet over de kerknaam. Ze gingen over gebouwen, andere goederen of het archief. De naam is niet bevochten, met het gevolg dat er twee kerkverbanden bleven met een en dezelfde naam. Te Velde: ,,De synodaal-gereformeerden hebben zich er feitelijk bij neergelegd dat de 'vrijgemaakten' de naam Gereformeerde Kerken in Nederland ook voerden.''
Meer hierover
hierDát is dus ook een verschil: na '44 waren er officieel 2 gereformeerde kerken, 'gewoon' en 'artikel 31'. Ondanks alle ruzies is de GKN er toen niet toe overgegaan om een verbod af te dwingen op het gebruik van haar naam door de vrijgemaakten. Aan de andere kant hebben e vrijgemaakten ook nooit een rechtzaak aangespannen teneinde de gkn te verbieden haar naam te gebruiken.
Laten we wel zijn; Hersteld Nederlandse Hevormde Kerk, Voortgezette Gereformeerde Kerken, Gereformeerde kerken (vrijgemaakt), Gereformeerde kerken (Vrijgemaakt, buiten verband), Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt, vrijgemaakt); het gaat vooral om de emotie en om een ver doorgevoerde poging om aan te tonen hoezeer jij wel niet het gelijk in handen hebt; zelfs door je naam probeer je uit te drukken dat jij niét verandert bent. Gelukkig laat de Gkv in haar logo (zie boven) nu gewoon eerlijk en duidelijk zien dat het wel dégelijk om een andere kerk gaat dan de GKN. Gewoon eerlijk toegeven mensen; met je voormalige kerkgenoten ben je het niet eens, je ziet geen ruimte om samen verder te gaan en
je begint een nieuwe kerk! Of je nou theologisch het gelijk aan je kant hebt of niet, het feit ligt er gewoon. doe daar dan ook niet moeilijk over.
Afscheidingen zijn zwarte dagen in het leven van Christus' bruid. "de kerk", de onzichtbare kerk van God's kinderen, moet een zijn en niet gedeeld. Een afscheiding, doleantie, voortzetting, herstelling of vrijmaking is dan ook geen zaak om blij, opgelucht, gelijkhebberig of tevreden over te doen. Helaas stellen beide partijen zich wel zo op.