quote:
op 14 Feb 2003 11:48:04 schreef Rene:
Na veel studie en veel gesprekken heb ik mijn twijfels of de kinderdoop wel bijbels is.
er zijn zoveel argumenten aan te voeren voor de volwassendoop dat ik er sterk over nadenk om de vrijgemaakte kerk te verlaten en baptist te worden.
wie denkt er ook zo over of juist niet.graag reaktie om mijn keuze te kunnen maken.
Rene
Het woord in de Bijbel voor 'dopen' is 'Baptiso'. Dit werkwoord komt zo'n 80 x voor in het N.T.
Gebruik buiten het N.T. om:
- het zinken van een schip
- soldaten die een rivier of beek overstaken
- wassen van voorwerpen (borden, schalen enz.)
- verven van bijv. gordijnstof
Nederlandse betekenis: in een vloeistof dompelen. (onderdompelen)
Taal en geschiedkundig is men het er unaniem over eens dat in de eerste eeuw altijd door onderdompeling gedoopt werd. Naarmate de doopbeschouwing meer en meer sacramentalistisch werd kwam begieting en besprenging voor.
In het N.T. kan dit Griekse woord verschillende betekenissen hebben:
- wassen. (Lk 11:38)
- ritueel reinigen. (Hebr. 9:10)
- onderdompelen. (Mark. 7:4)
- het bedienen van de doop. (Matth. 28:19)
Een afgeleid woord is het zelfst. nw. 'Baptisma' hetgeen 'doop' betekent en komt zo'n 22 x voor.
Er zijn verschillende soorten doop in het N.T.
1. de doop van Johannes de Doper. (Matth. 3:6)
2. de doop van Jezus Chr. door Johannes. (Matth. 3:13) niet van bekering... vs. 15 om alle gerechtigheid te vervullen + inwijden in Zijn openbare bediening. (undiek)
3. het lijden en sterven van de Here Jezus.. (Luk. 12:50)
4. de doop in de Heilige Geest. (Hand. 1:5)
5. de doop met vuur. (Matth.3:11)
6. de doop in Mozes en de zee. (1 Cor. 10:3)
7. de doop voor de doden (1 Cor. 15:29)
8. de doop in de betekenis van een rituele wassing. (Hebr. 9:10)
9. de doop der gelovigen. (christelijke doop) (Matth.28)
Over de christelijke doop zijn er verschillende standpunten.
In grote lijnen zijn er 3 visies:
1. De Sacramentalistische doopvisie. (R.K.)
2. De Reformatorische doopvisie.
3. De Baptistische doopvisie.
Vervolgens stel ik de volgende vragen:
a. wat is de betekenis?
b. wie worden er gedoopt?
c. op welke manier?
De Sacramentalistische doopvisie: (R.K. Kerk)
Een sacrament wil zeggen: dat het middel (het water) de genade bevat. Hier leert men, dat de wedergeboorte plaatsvindt door het water van de doop. (het stoffelijke is het kanaal waardoor de genade wordt medegedeeld)
De R.K. Kerk leert:
- dat het doopsel het voornaamste sacrament is.
- dat het doopsel alle zonde en straffen vergeeft.
- dat het ons herboren doet worden.
- dat het ons heiligmakende genade geeft.
- dat het ons in staat stelt een bovennatuurlijk leven te leiden.
(Marc. 16:15,16; Hand. 2:38; Hand. 22:16; Joh. 3:5; Tit. 3:5; Gal. 3:27)
Vraag: Wie wordt gedoopt?
Antw. Wie dan ook! Ongelovigen. De doop redt juist. kinderen, volwassen, eig. geen beperking. De doop wordt bediend alleen door de geestelijkheid. (de priester is nodig) De zaligheid wordt medegedeeld door de geestelijkheid. Uitzondering = Nood Doop.
Manier? In 't algemeen door besprenging. Eis: het water moet vloeien. (begieten) In het begin van de R.K. werd ook door onderdompeling gedoopt. Men is tot besprenging overgegaan ivm o.a. zieken, die te ernstig belemmerd waren.
II. De Reformnatorische doopvisie:
De Heidelbergse Catachismus zegt het volgende: "Zal men ook de jonge kinderen dopen?
Ja, want mitsdien zij zowel als de volwassen begrepen zijn in het verbond van God en Zijn gemeente, en dat hun door Christus bloed de verlossing van zonden, en de Heilige Geest, niet minder dan aan de volwassenen toegezegd wordt, zo moeten zij ook, door de doop, als door het teken des verbonds, in de christelijke kerk ingelijfd en van de kinderen der ongelovigen onderscheiden worden, gelijk in het Oude Verbond of Testament door de besnijdenis geschied is, voor welke in het Nieuwe Verbond de doop ingezet is".
De kerken die voortgekomen zijn uit de Reformatie leren:
- dat het geloof de zaligheid brengt. (niet de doop)
- dat het geloof een gave is van God, die Hij verbondskinderen geeft.
- dat het verbond zich uitstrekt over Abraham en zijn nageslacht.
- dat het teken (zegel) de besnijdenis is (O.T.) of de doop (N.T.)
- dat God binnen het verbond werkt van geslacht op geslacht. (Matth.19:14; Luk. 1:5; Hand. 2:39; Hand. 10:47, 48; Hand. 16:15-33; 1 Cor. 7:12-14; Col. 2:11,12)
Zeer belangrijk bij dit standpunt is de motivatie die gegeven wordt vanuit de verbondsgedachte.
- God sloot met Abraham een verbond.
- gelovigen zijn kinderen van Abraham.
- het verbond geldt voor ouders en kinderen.
- teken voor oud vervond is de besnijdenis; voor het nieuwe verbond de doop.
De doop is een voortzetting van de besnijdenis omdat de Gemeente de voortzetting van Israel is.
Vraag: Wie wordt er gedoopt?
Antw: Kinderen van gelovige ouders, en volwassenen die nog niet gedoopt zijn.
Manier? Meestal door besprenging. De manier is van tweede belang.
Commentaar: Terecht zegt men dat alleen geloof ons kan behouden. Niet de doop zoals de R.K. Kerk leert. In dit proces zijn wij echter niet passief. Wij moeten ons vertrouwen op Christus stellen. (bekeren) Dat is een daad van de mens. verder is er een duidelijke scheiding tussen het oude en Nieuwe Verbond. (2 Cor. 3) (Instelling Avondmaal)
Ook spreekt de Schrift niet over een zegel van de doop, maar de Heilige Geest is het zegel (waarmerk, onderpand) van het geloof. (Efz. 1:14)
Bovendien werkt God nu niet meer van geslacht op geslacht - zoals binnen het Oude Verbond - maar wordt deze geslachtslijn doorbroken en gaat het Evangelie naar alle volken.
Verbondstheologie - verschillende soorten nageslacht Abraham - kinderdoop.
III. De Baptistische Doopvisie.
Binnen deze visie is de doop geen sacrement, maar een teken. de innerlijke geestelijke werkelijkheid (nl. geloof) wordt uiterlijk zichtbaar in de doop.
Daarom worden ook uitsluitend gelovigen gedoopt. (geen ongelovigen zoals bij de R.K. Kerk, of babies van gelovige ouders, zoals bij de Reformatorische kerken).
Definitie: De doop is een uiterlijk zichtbaar teken van een innerlijke geestelijke werkelijkheid.
De doopkandidaat legt zelf getuigenis af van zijn/haar persoonlijk geloof. Hij laat zijn zonden afwassen (symbolisch uitgebeeld) en vereenzelvigt zich met de dood en opstanding van Jezus Christus.
Betekenis van de doop:
- een vereenzelviging met Jezus Christus, eeen 1-wording met Hem. (in Zijn dood, opstanding) Indentificatie: Rom. 6:3,4; 1 Cor. 10:2
- een getuigenis voor:
* de gemeente (hierbij horen we nu - Hand. 2:41)
* de wereld (deze verzaken we, zweren we af)
* de satan (we staan niet meer onder zijn heerschappij, maar we hebben een nieuwe Meester - Rom. 6:6,7,12,14)
* het eigen vlees (het oude eigen IK willen we voor dood verklaren - Gal. 2:20)
- een bede tot een goed geweten tot God. 1Petr. 3:21
- een teken van de afwassing van zonden. Hand. 22;16
- een bekleed worden met Christus. Gal. 3:27
- een daad v. gehoorzaamheid-liefde/toewijding. Mt.28 Hd. 10:48
Wat is nodig om gedooopt te worden? Eerst goed genoeg zijn? Min of meer zonder zonde? een bepaalde graad van heiligheid bereikt hebben? Neen!
Antw: Je moet wel een kind van God zijn! Christen = Is iemand die in Christus als zijn Verlosser gelooft (die Hem toebehgoort) en ook het verlangen heeft om Hem te volgen. Discipelschap!
Vraag: Wie worden er gedoopt? Antw. alleen gelovigen. Hand. 2:41; Hand. 8:36,37; Hand. 18:8
De waterdoop van iemand is Bijbels gezien pas geldig (gerechtvaardigd) als het gebaseerd is op persoonlijk geloof van de dopeling.
Het geloof wordt centraal gesteld alvorens men gedoopt werd.
Mt.28; Marc.16:16; Hand.2;28-41; Hand 8:12,36,37; hand. 9:18; Hd.10:2,44-48; Hd.16;14,15,30-34; hd.18:8; Hd. 19:1-6
Vraag: Hoe kan ik zeker weten een kind van God te zijn?
Niet uit onszelf. (verstand, gevoel, wil) ervaringen enz.
Niet op grond wat anderen zeggen.
MAAR o