De speelplaats van Pleun (deel 10 alweer)

[Does]

lol, komisch.

[Pleun]

Ik weet dat ik grappig ben.

[Pleun]

[edit] laat maar

[Marloes]

[Bumblebee]

Zegguh... komt hier ook nog een echte update?  
Het is een stuk saaier hier zonder blog... we horen ook al een poosje weinig meer uit het Sprookjesbos.

[Pleun]

Vanavond zal ik weer proberen wat te schrijven. Het ontbreekt me een beetje aan inspiratie de laatste tijd. En Roodkapje is ziek, heb ik vernomen uit betrouwbare bron.

[Slim blondje]

inspiratie? vertel gewoon wat je meemaakt! Of is je leven ZO saai???

[Pleun]

Zeker. Maar ook als ik niks doe heb ik altijd wel iets te schrijven.

[Slim blondje]

waarom zeg je dan dat je geen inspiratie hebt??

[Pleun]

Oke, een echte update dan maar. De afgelopen dagen had ik eerlijk gezegd geen zin om wat te schrijven. Kan gebeuren. Uit betrouwbare bron heb ik vernomen dat Pulpeet van plan is om weer te gaan schrijven in de weblog. Dat komt goed uit, dan wordt de immense druk op mijn schoudertjes wat verlicht.

Afgelopen zaterdagmiddag had ik dienst in het Open Huis. Mijn motivatie voor dat gebeuren is niet zo erg groot meer, ik vind dat er te weinig bezoekers komen. Zaterdag kwam er het eerste uur niemand, dus ging ik buiten maar staan roken. 'Is het druk?' riep een voorbij fietsend meisje. Nou, nee... Later op de middag kwamen er o.a. twee echtparen die voor het eerst een bezoekje brachten aan het Open Huis. Een van de mannelijke gasten vertelde dat hij bij de Sociale Werkplaats werkt, waar hij een beetje moeilijkheden heeft met collega's vanwege zijn geloof en z'n karakter. Hij vond het geloof moeilijk te combineren met de dagelijkse realiteit. Een herkenbaar probleem. Volgens mij vond hij het wel fijn om met me te praten. Soms is het wel eens afzien, omdat bezoekers van het OH meestal niet al te snugger zijn en graag krankzinnige, aan het geloof gerelateerde verhalen ophangen, of anderszins op hun praatstoel zitten terwijl het me voor geen meter boeit wat ze te vertellen hebben. Het is dat ik veel geduld heb met mensen, anders zou ik er snel genoeg van krijgen.

Een andere bezoeker zat iets te vertellen wat me voor de verandering wel interesseerde. Hij spaart boekjes van W.G. van der Hulst (leuk), maar ik veerde bijna op uit de bank toen hij zei dat hij een fan was van Chaim Potok, en dat hij hem zelfs eens heeft opgezocht in Canada. Het is jammer dat Potok het tijdelijke heeft verwisseld voor het eeuwige, maar hij heeft ons een plank mooie boeken nagelaten.

A.s. zaterdag is er een rommelmarkt waar het OH ook spullen gaat verkopen. Mij is gevraagd om te komen helpen, maar dat doe ik met de grootst mogelijke tegenzin. Ik moet niks hebben van al die ouwe zooi, en vind het maar niks om bij zo'n kraam te zitten. Dat heb ik ooit een keer gedaan om een goede vriend te helpen die spullen verkocht voor iemand in de zending, maar van een hele dag bij die troep zitten, in een rokerige sporthal, werd ik niet bepaald vrolijk. En zaterdag word ik ook nog eens geacht om 7.15 aanwezig te zijn, aaarch.

Wordt vervolgd (ik moet van m'n zusje een film komen kijken)

[Slim blondje]

Leuk toch, zo'n rommelmarkt! Ik heb afgelopen jaar geholpen hier in onze kerk. Wat me het meest verraste was wat mensen kopen! Dat mensen voor zulke troep geld willen betalen. Ik zou het nog niet eens in huis willen hebben als ik geld toe kreeg! Maar ja, ik zat met allemaal bekenden, want in zo;n doarp als dit kent ons ons. Bovendien stonden achter alle tafels mensen van de kerk, leuke sfeer dus...
Wel rot dat je zo achterlijk vroeg je bed uit moet..!

Beetje onder de plak van je zusje, Pleun? Toch leuk, filmpje pakken?

[Pleun]

quote:

Slim blondje schreef op 12 oktober 2004 om 21:26:
Leuk toch, zo'n rommelmarkt!

Mmmmm, heb je a.s. zaterdag om 7.15 wat te doen?  

quote:

Ik heb afgelopen jaar geholpen hier in onze kerk. Wat me het meest verraste was wat mensen kopen! Dat mensen voor zulke troep geld willen betalen. Ik zou het nog niet eens in huis willen hebben als ik geld toe kreeg!

Dat viel me toen ook op ja. Nou ja, als mensen er blij mee zijn...

quote:

Beetje onder de plak van je zusje, Pleun? Toch leuk, filmpje pakken?

Ik zit niet onder de plak hoor. Had zelf de film uitgezocht: een bruut mannenfilmpje waarin veel geschoten wordt (Tears of the Sun). M'n zusje vond er niks aan.  " class="smiley"  />

[Pleun]

Zo, zusterlief is weer naar huis. Het is altijd wel gezellig als ze er is. Ze is een beetje een tv-junk, wat dat betreft lijkt ze niet op mij. Af en toe kijk ik wel eens mee met een soap als GTST, maar dat is meer om commentaar te leveren. De tv gebruik ik eigenlijk alleen voor films en voetbal. En soms staat MTV op als muzikaal behang. Pas bleef ik hangen bij specials over Metallica en The Cure. The Cure past eigenlijk wel in mijn smaak, die muziek had ik 10 jaar eerder moeten ontdekken. Ik kende The Cure wel, maar een zanger die make-up gebruikt stootte me af denk ik. De stem van Robert Smith mag er echter zijn, en sommige nummers zijn echt juweeltjes. Zoals 'Pictures of You' dat nu opstaat.

Vanavond hebben we dus 'Tears of the Sun' gezien. Over die film heb ik al eens wat geschreven op het forum, dus ik laat het nu maar bij de opmerking dat ik 'm bij nader inzien niet denderend vind. De sentimentele, pro-Amerika Hollywood-moraal die altijd in dit soort films zit, staat me tegen. Zelfs een goede, rauw-realistische film als Black Hawk Down is ermee geinfecteerd. Logisch, anders had het Pentagon nooit echte Black Hawk-helikopters ter beschikking gesteld.

Gisteren bekeken we het met veel bombarie uitgebrachte 'Troy'. Die film viel me ook niet mee. Een graadmeter of zo'n schouwspel goed gemaakt is, is of het je als kijker wat kan schelen als hoofdrolspelers het loodje leggen. Dat was dus niet het geval, de personages deden me niets (alleen Hektor is wel oke). Al met al vond ik het maar een zielloze vertoning. Als 'aktie-epos' is Gladiator echt stukken beter, al vanaf de openingsscene. 'Troy' is voor mij wel aanleiding om de Illias en Odyssee eens te gaan lezen. Benieuwd of die Achilles in het boek net zo arrogant en onsympathiek is als in de film. Z'n neefje is in het boek trouwens helemaal niet z'n neefje heb ik begrepen, maar z'n...  

Verder heb ik de turf van Geert Mak uit. Het kostte een paar eurootjes en en uurtjes, maar dan heb je ook wat. De combinatie van reisverslagen, historische verhalen en interviews met ooggetuigen slokt je als lezer helemaal op. Tijdens het lezen komen, zoals altijd, allerlei gedachten opborrelen. De gedachte die ik bij het lezen van dit boek vaak had was: hoe zou ik hebben gehandeld als ik in die en die situatie had verkeerd? Toen ik las over het bezoek van de schrijver aan Boekarest, moest ik automatisch terugdenken aan de reis van de jv naar Roemenie, 10 jaar geleden. Met 22 jongeren bezochten we toen een gemeente in de stad Oradea, op de grens met Hongarije. De ervaringen van Geert Mak in Oost-Europa met vrouwen, wierpen voor mij een nieuw licht op een bepaalde gebeurtenis.

Op een gegeven moment zaten we in Oradea met de hele groep op het plein voor de kerk, samen met de jeugd van de gemeente. Op het terrein liepen ook 2 beeldschone meisjes, met de kortste spijkerbroekjes die ik ooit heb gezien. Een van hen (donker haar, knap gezichtje) benaderde met een zak chips. Ik sloeg het aanbod om een graai in de zak van het meisje te nemen af, hoewel ik me herinner dat ze verdraaid knap was. Combinatie van vermoeidheid en verlegenheid denk ik. Pas nu denk ik 'hmmm, misschien waren het wel hoertjes.' Soms valt een kwartje niet onmiddelijk, maar pas 10 jaar later. Beide meisjes kregen bij ons brave christelijke jongens geen poot aan de grond. Bij mij dus ook niet. Achteraf misschien maar goed ook, wie weet wat er anders was gebeurd...  

[Bumblebee]

Ik ben het met je eens over Troy (gedeeltelijk dan    ). Mijn probleem zat vooral bij Brad Pitt als Achilles. Hij straalde niets uit! De rol deed hem niets. Hij speelde vlekkeloos, maar zonder enig gevoel. Bah. Alleen een acteur die zelf geraakt is door het verhaal kan zoiets mooi spelen. Vooral als grote fan van Homeros en Vergilius heb ik me wild geërgerd aan het lauwe spel van Pitt.

Hector (de acteur dan) was duidelijk wél door het verhaal geraakt. Ik vond zijn rol prachtig hoe hij de verscheurdheid uit kon beelden tussen trouw aan vader en missie en liefde voor zijn broertje die een stomme stunt uithaalde. En later het verdriet en de liefde voor vrouw en zoon terwijl hij zijn plicht en eer (vechten met Achilles) toch boven alles stelde. (ja, ik ben een onverbeterlijke romanticus en ben dol ridderlijke eervolle verhalen...    geweldig die Hector)

Orlando Bloom moet zich gewoon bij elfen houden en hoe-heet-ze die Helena speelde viel me ook tegen. Zij straalde ook al niets uit! De vrouw van Hector was nog een betere Helena geweest. Helena was wel knap, maar beslist geen standbeeld van een vrouw, zo verleidelijk als ze bij Homeros wordt neergezet. Die actrice die Penelope in the Matrix speelde was een betere Helena geweest.

En wat ik ook ERG stom vond is dat alle mythologische bemoeienis van de Griekse Goden eruit was gehaald. Alleen een stelletje onnozele priesters van Apollo, die de zaak bovendien in de war stuurden, bleef over. In het echte verhaal begint de hele ellende juist met drie godinnen die ruzie maken om een appel. (het zijn ook altijd vrouwen en appels   )

Okee, tot zover mijn analyse van Troy    ik vond het verder wel een vermakelijk schouwspel maar er had véél meer mee gedaan kunnen worden.

[Pleun]

Ben het helemaal met je eens BBB. Brad Pitt heeft dan wel een half jaar aan de halters gehangen voor de rol van Achilles, een onvergetelijke rol was het duidelijk niet. Hetzelfde geldt voor de meeste andere acteurs, behalve Eric Bana (Hektor). Die speelde in Black Hawk Down ook al zo'n held. En Monica Bellucci was idd goed op haar plaats geweest in Troy. Vrouwen lopen in dit soort films trouwens alleen maar in de weg.
 

[Bumblebee]

quote:

Pleun schreef op 13 oktober 2004 om 12:46:
Vrouwen lopen in dit soort films trouwens alleen maar in de weg.

Ik moet je nog (gedeeltelijk) gelijk geven ook...  

Een vrouw is hier de aanleiding voor de oorlog (hoewel ze in Troy deden alsof het eigenlijk om politiek ging, en misschien was dat ook wel zo) dus ze is onmisbaar, maar verder niet zo van belang.

In dergelijke films moet er niet te veel geëmancipeerd worden vind ik... ik vond het in King Arthur ook bloedirritant dat ze van Guenevere een soort feministe hadden gemaakt. Dan was Guenevere in First Knight (al was het alleen maar omdat het Julia Ormond was, dat vind ik nou een mooie vrouw!) duizend keer beter.

[Pleun]

Vanmorgen werd ik weer eens gebeld door het bureau dat had gepolst of ik interesse had in de IND. Het project is op de lange baan geschoven omdat het een beetje een zootje is bij de IND. Dat het (voorlopig) niet doorgaat vind ik niet erg. Ik weet uit ervaring hoe het eraan toegaat bij bureaucratische overheidsorganisaties als de IND, en had er ook voornamelijk bezwaarschriften van asielzoekers moeten afwijzen. En dat wil ik helemaal niet, ik wil die mensen juist helpen. Daarom zit ik nu te denken aan Vluchtenlingenwerk, alleen is dat wel vrijwilligerswerk. Of dat te combineren is met een betaalde baan is nog maar de vraag.

Ben het thuiszitten wel zat onderhand, het is lastig om iedere dag zinnige bezigheden te verzinnen. M'n oudste broer heeft momenteel ook geen werk, maar die is doodleuk 2 weken naar Maleisie, z'n vriendinnetje opzoeken. Dat zou ik ook wel willen, maar gezien gezien de huidige inkomsten vind ik het niet zo verstandig. Daarom maak ik van de gelegenheid maar gebruik om lekker veel te lezen, iets waar je niet echt aan toekomt als je een baan hebt. Lezen is een soort drugs waar je hersenencellen voor de verandering eens niet van afsterven. De turf van Geert Mak was bijzonder smakelijk, ben meteen erna begonnen in een nieuw boek. Dit keer van Hemingway: The sun also rises (1926) Hemingway stond ook al langer op m'n lijstje van auteurs van wie ik ooit nog eens wat wilde lezen. Hij was een bijzonder kleurrijk persoon en is bekend van boeken/novellen als For whom the bells tolls en The old man and the sea. Alleen zijn einde verdient niet de schoonheidsprijs. In 1961 he blew his brains out.

Gisteren heeft Pulpeet weer eens voor engel gespeeld ( ) en heb ik 's avonds mogen genieten van de gastvrijheid van Santaarnpaal. We hebben genoten van een mooie pot voetbal (kuch). Nederland - Finland was niet best, maar 3-1 is een aanvaardbare uitslag. Alleen jammer dat ik de VI en de cd van The Cure bij Santaarnpaal heb laten liggen.  

O ja, woensdagochtend was ik alweer in het OH. Wat krijg je als iemand die schizofreen is en een (voormalige) Jehova's Getuige over het geloof beginnen? Juist.   Waarom zijn sommige mensen toch altijd bezig met geestelijke machten? Allemaal bijgeloof als je het mij vraagt.

[Pleun]

Heb ff zin om een stukje te schrijven. Van de OV-staking heb ik gisteren geen last gehad, ben gewoon een dagje thuisgebleven.   Het hele gebeuren volg ik een beetje op afstand, maar het kan me allemaal niet veel jeuken. Ik betrap mezelf er wel op dat ik het economische nieuws meer volg dan anders. In een zwart verleden heb ik op de HEAO weliswaar voor algemene economie m'n hoogste cijfer gehaald (een 8, ik kan me nog herinneren dat ik voor dat hertentamen aan het leren was), economie is voor mij altijd iets raadselachtigs geweest waarvoor ik me niet interesseerde. Het wordt in ieder geval tijd dat de economie weer aantrekt en er meer vacatures komen. Over vacatures gesproken... vanmiddag werd ik gebeld door een bureau dat m'n CV op Monsterboard had gevonden (handig hoor). Of ik interesse had in een tijdelijke juridische functie bij het Hoogheemraadschap van Delfland. Daar heb ik dit jaar al eens een sollicitatiegesprek gehad, en dat werd toen niks. Dat vond ik geen ramp, omdat het me er niet echt leuk leek en het werk me eigenlijk niet boeide. Dat geldt ook voor deze functie, maar ik heb toch maar gezegd dat ik interesse heb. In deze schrale tijden heb je nu eenmaal de functies niet voor het uitzoeken, en de inkomsten kan ik goed gebruiken.

Wat me wel interesseert is het boek dat ik van m'n zusje heb geleend: Je begrijpt me gewoon niet, hoe mannen en vrouwen met elkaar praten. Het is geschreven door een linguiste en, hoewel ik er net in begonnen ben, heel herkenbaar. Zo schrijft mevrouw Tannen dat "een man de wereld benadert als een individu in een hierarchische maatschappelijke orde waarin hij of een hogere, of een lagere plaats inneemt. In deze wereld zijn gesprekken onderhandelingen waarin mensen zo mogelijk de overhand proberen te krijgen en te behouden, en zichzelf beschermen tegen pogingen van anderen om met hen te sollen. Het leven is dus een krachtmeting, een strijd om de onafhankelijkheid te bewaren en mislukking te voorkomen."

Dit herken ik bij mezelf best sterk. Ik zie mensen onbewust vaak als tegenstanders, en ben gevoelig voor woorden van anderen die als neerbuigend geinterpreteerd kunnen worden (waar mannen meer last van hebben dan vrouwen). Als ik communiceer met mensen die hetzelfde hebben, heb ik dat altijd door. Soms bespeur ik het ook bij vrouwen, wat ertoe lijdt dat die gesprekken moeizaam verlopen. Al dan niet bewust kan ik er niet tegen als een vrouw de "overhand" heeft, of wil hebben, in een gesprek. Met vrouwen die zich kwetsbaar opstellen kan ik veel beter overweg.

[Pleun]

Rommelmarkt

Zaterdag was dan eindelijk de rommelmarkt waar ik zo naar had uitgezien. Het lukte me niet om op het afgesproken tijdstip (7.15) present te zijn, maar dat was dan ook een krankzinnige opgave voor Pleuntje. Enige reden tot beschaamdheid was er wel, want Pulpeet was ook opgetrommeld voor de rommelmarkt en hij was keurig op tijd. En dan is hij ook nog eens geen medewerker van het Open Huis..

De hoeveelheid te verkopen romme ehh spullen was overweldigend. De 8 meter aan tafels die we hadden gehuurd was dan ook nauwelijks voldoende om alles fatsoenlijk uit te stallen. Dat maakte de kopers niet uit, die graaiden er lustig op los. Bij dit soort vlooienmarkten loopt het bij de opening altijd storm, mensen willen er vroeg bij zijn om de beste spullen uit de rommel te kunnen vissen. Bij onze kraam was het de hele dag het drukst, maar we hadden dan ook erg veel en waren spotgoedkoop. Glaswerk, servies, een kooi met volgels, kaarsen, een oude fiets, lampen, boeken, lp’s met christelijke kinderliedjes, huishoudelijke artikelen… je kan het zo gek niet bedenken of we hadden het wel in de aanbieding. Echt veel verkooptalent heb ik niet. Op een rommelmarkt is het natuurlijk onnodig, maar ik voelde iets van gene om geld te vragen voor spullen die ik zelf bij het vuilnis zou zetten. Mijn verkoopfilosofie zaterdag was: hoe meer rommel je verkoopt, hoe minder je mee terug hoeft te zeulen. Daarom vroeg ik voor de meeste dingen 20 of 50 cent. Dat ik daarmee wel eens de mist inging nam ik op de koop toen. ‘Je hebt net iets verkocht voor 20 cent, maar dat was zilver’ kreeg ik op een gegeven moment te horen. Oeps…

Zo’n rommelmarkt is een wereldje op zich. De meeste verkopers kennen elkaar omdat ze er altijd staan, en het koopvolk is voor het overgrote deel afkomstig uit de, laten we zeggen, lagere sociale klasse van Vlaardingen. Veel Turken en andere sloebers dus. De sfeer doet me denken aan die op een bazaar in het Oostblok. Al die grote en kleine sjacheraars, het is een apart slag mensen. Ik raakte in gesprek met onze buurvrouw, die, in tegenstelling tot ons, niet veel verkocht. Ze vertelde dat ze 78 was en dat de rommelmarkt voor haar een hobby was. Ze vond het altijd erg gezellig. ‘Hoe vindt u het om op de rommelmarkt te staan?’ vroeg ze. ‘Wel leuk’ loog ik, ‘maar ik denk niet dat ik de volgende keer weer kom.’ Ach, ergens was het wel gezellig ook, het was tof dat Pulpeet erbij was. We verbaasden ons erover wat mensen allemaal kopen op zo’n rommelmarkt. Toen aan het einde van de middag de centjes werden geteld, bleek dat we ruim 300 euro hadden verdiend. Niet slecht voor een berg afval.

Pannenkoekenboot

Rond 13.00 uur kon ik m’n ogen niet meer openhouden en werd ik gelukkig afgelost door m’n moeder. Zo kon ik nog even relaxen voor het tweede onderdeel van m’n dagprogramma: een tochtje met de pannekoekenboot. Op deze boot vaar je over de Nieuwe Maas en mag je ondertussen onbeperkt pannenkoeken schransen. Ik maakte het tochtje met een oud-collega, haar zusje en haar zwager. Dat was best gezellig, ook omdat ik nog nooit met de pannenkoekenschuit was mee geweest. We hadden geboekt voor een uur, van 18.00 tot 19.00, wat eigenlijk een beetje kort is. De tijd wordt vrijwel geheel opgesoupeerd door het bunkeren van pannenkoeken, voor een gezellig gesprek is nauwelijks tijd. De route van de boot voerde ons onder beide Maasbruggen door tot het Feijenoord stadion, en weer terug.

Het weer en het water waren grijs, de uitzicht op de skyline van Rotterdam fraai. Van de vroegere bedrijvigheid aan de Nieuwe Maas is niets meer over, oude pakhuizen worden gesloopt en aan beide kades verrijzen steeds meer woontorens. Zoals Montevideo, een woontoren op de Kop van Zuid die 150 meter hoog wordt. Daar zou ik best willen wonen.
Voor we het wisten meerde de boot weer aan in de Parkhaven, onder de euromast. Het was me wel gelukt om de voorgenomen hoeveelheid pannenkoeken naar binnen te werken: 4 stuks, mijn buikje was weer gevuld.

Na bij het meisje thuis nog een paar bakken koffie en enkele biertjes achterover geslagen te hebben, was ik tijdig terug in Vlaardingen om nog even bij m’n maatjes Pulpeet en Santaarnpaal langs te gaan, alwaar we o.a. terugblikten op de rommelmarkt. We kwamen tot de gezamenlijke conclusie dat we voor het fenomeen rommelmarkt niet de juiste mentaliteit hebben, hoewel het een opmerkelijk lucratieve bezigheid is.



Vanmiddag ben ik even naar Rotterdam geweest om met een mevrouw van Thuiszorg te praten. Ze adviseerde me om me in te schrijven bij een uitzendbureau voor zorgwerk, omdat ik alleen tijdelijk en flexibel inzetbaar ben. Dat gaan we maar doen dan. Momenteel staat de cd ‘Wish’ van The Cure op. Die is best wel lekker moet ik zeggen. Vooral het hartstochtelijke  ‘From the edge of the deep green sea’ Hmm, ik bedenk me opeens dat ik nog boodschappen moet doen…

O ja, ik vergeet bijna te vermelden dat ik voor het eerst in m'n leven wordt geinterviewd. Details volgen later...

[HaJee]

He de pannenkoekenboot die ken ik ook van binnen! Bij mij was het trouwens ongeveer hetzelfde: grauw water en weer, maar wel een mooi tochtje langs de skyline van Rotterdam. Ik kreeg trouwens ook slechts 4 pannenkoeken op...

[Santaarnpaal]

Jammer dat ik die dag moest werken anders had ik ook wel geholpen met het verkopen van die berg afval op die tafels. Zelf vind ik die rommelmarkten ook nooit een vrolijke bedoening, een berg grauwe troep in vaak een naargeestige hal. Misschien leuk voor verzamelaars, in principe ben ik dat ook, maar niet voor mij.

Over de rondvaart. Niet alle pakhuizen worden gesloopt, er blijven een paar staan. Zelf vind ik dan wel een leuke combinatie, oude pakhuizen die verwijzen naar het verleden van Rotterdam en die nieuwe woon en kantoortorens ertussen als symbolen van de nieuwe stad. Verleden week was ik in de Montvideo die kon je bezichtigen in het kader van het bouwputtenfestival. Ondanks dat er nog aardig wat verdiepingen erop moeten komen is op de tiende etage al een modelwoning ingericht. Volgende week is er een kijkers dag voor aspirant kopers van een woning in zo'n toren. Zal idd erg mooi wonen zijn daar. Als ik iets meer poen had wist ik wel waar ik ging wonen.

[Pleun]

Op dagen als deze is het geen ramp om even zonder werk te zitten, ik heb vanmiddag heerlijk in de zon gezeten op m'n balkon. Had niet gedacht dat dat er nog een keer van zou komen dit jaar. The Sun also rises van Hemingway is uit. De titel is afkomstig uit het boek Openbaringen, maar om nou te zeggen dat de inhoud van het boek christelijk is... nee. Het verhaal speelt zich af in de jaren '20 en gaat over de 'lost generation' jong-volwassenen die na WO I in een geestelijke, doelloze, hedonistische leegte zijn beland. De hoofdpersonen zijn enkele Amerikaanse schrijvers en journalisten in Parijs, die in gezelschap van een femme fatale (de verloofde van een van de heren) gaan vissen in Spanje en het stierenrennen in Pamplona bezoeken. Het onverschillige gezelschap doet niets anders als zuipen (o.a. absinth), ruzieen (om de vrouw), verveelde gesprekken voeren en zijn roes uitslapen. De verteller is in de oorlog op een vervelende plek gewond geraakt, hij is namelijk impotent. Zijn liefde voor de femme fatale is dan ook een pijnlijke aangelegenheid.



Hemingway behoort tot het modernisme en zijn stijl is sober en realistisch. Dat was ook zijn opzet, maar mooi is anders. Vissen en stierenvechten waren twee grote passies van Hemingway. Bah. De stukken over het stierenvechten heb ik vluchtig gelezen, ik heb er nog steeds spijt van dat ik in Barcelona ooit dit walgelijke schouwspel heb bezocht.
In boeken van Hemingway is er altijd een personage dat leeft volgens de 'heroic code': to live and, if necessary, die with courage and with dignity; to always show 'grace under pressure.' In The Sun also rises wordt de heroic code belichaamd door een jonge stierenvechter. Hemingway was een echte 'mannen-schrijver', da's duidelijk.

Gisteravond had ik weer eens vrouwelijk bezoek. M'n zusje en onze vriendin E., waarmee het reisgezelschap voor het eerst sinds het tripje naar Rome & Napels weer compleet was. Het was erg gezellig, mede door de kaarsjes die ik ontstoken had. Doorgaans vergeet ik dat ik die heb, vrouwen hebben meer aanleg voor kaarsjes denk ik.
Verder werd ik gebeld door m'n Marokkaanse cliente. Haar moeder heeft weer een probleem met het woningbedrijf. Haar dochter doet er alles aan om haar te helpen, maar op de een of andere manier heeft het meisje altijd problemen met instanties. Nu ook weer, want het woningbedrijf wil haar niet meer te woord staan. Ik begrijp het niet, ik vind het een heel aardig meisje en haar assertiviteit is alleen maar te prijzen. Uiteraard gaat Pleuntje weer voor haar aan de slag.

Momenteel ben ik bezig met het beantwoorden van de vragen van het interview. I.v.m. het gemak van digitale communicatie is het interview schriftelijk. De interviewer is een talentvolle jonge journalist van een bekend christelijk jongerenblad, en het interview gaat over mensen die christelijk zijn opgevoed maar niet meer gelovig zijn, of twijfelen aan het geloof. Serious business dus, waar ik eens goed voor ga zitten.

A.s. donderdag krijg ik trouwens bezoek uit het Hoge Noorden van een eskimo, of was het nou een viking? Anyway, ik las in de krant dat 10% van de Nederlandse bevolking in een sociaal isolement verkeert, maar ik hoef voorlopig van eenzaamheid nog niet te sterven.

[Pleun]

Gisteren was het weer een echte Hollandse herfstdag: grijs en regenachtig. Maar nu schijnt het zonnetje weer, hoera!

Het interview is af. Gelukkig is het niet voor een of ander blad, anders had er vast een foto bij gemoeten. Volgens de interviewer ziet mijn verhaal er 'interessant' uit. Gelukkig maar, ik twijfel altijd of ik zinnige dingen uitkraam als het over het geloof gaat.

Gisteravond kon ik mij weer eens verheugen in het gezelschap van Pulpeet. Als je met mij bevriend bent is het soms onvermijdelijk om mee te kijken naar een voetbalwedstrijd op tv. Dat vindt Pulpeet niet erg zegt ie, hoewel hij net zoveel om voetbal geeft als een moslim om varkensvlees. Gisteren was het CL-avond: Rosenborg - PSV (1-2). Een vervelende partij voetbal, maar toch bleef ik met een half oog kijken. Het voetbalvirus is als een hardnekkige koortslip, je raakt het maar niet kwijt. Vanavond speelt Feyenoord tegen het Schotse Hearts of Midlothian, maar die wedstrijd kan ik niet zien vanwege hoog bezoek. Een wedstrijd die ik wel hoop te gaan bekijken is Feyenoord - Schalke op 1 december. Ik hoop tevens dat Santaarnpaal die dag kan, anders ga ik met m'n broertje en z'n maatjes naar de Kuip. Lekker een paar uurtjes rillen van de kou. Wedstrijden bezoeken in het stadion vind ik niet geweldig leuk, maar voor Feyenoord - Schalke kom ik m'n bed wel uit.

Een ander heugelijk iets is dat S. weer eens belde. Ze is alweer met een scriptie bezig. I miss her on the internet, that's for sure.  

Aan de heugelijke mededelingen komt nog geen eind, want vanmorgen werd ik gebeld of ik voor 6 dagen wil invallen bij het Juridisch Loket in Eindhoven. Tuurlijk wil ik dat, het is een eindje uit de buurt maar voor 6 dagen is het wel te doen. Leer ik weer nieuwe mensjes kennen, altijd tof.  
Morgen heb ik een gesprek in Amsterdam bij het detacheringbureau Brunel Legal. Ze hebben een juridische functie in Den Haag in de aanbieding, maar ik twijfel nog of het wel iets voor me is, omdat het een vaste baan betreft en ik eigenlijk de sociale kant op wil. Lastig... Moet ik kiezen voor zekerheid en geld, of wachten op iets dat ik echt wil? Anyway... Eindhoven... Amsterdam... zo zie ik weer eens wat van Nederland zullen we maar zeggen.

[Roodkapje]

Ik ga voor je duimen, Pleun. Oh ja en ik ben door mijn tentamens heen, dus vanaf vandaag wordt er ook weer geblogd in het Sprookjesbos.

[Pleun]

Hoog bezoek

Nadat ik gisteren nog wat stof onder het tapijt had geveegd, m'n huis had gedesinfecteerd en proviand had ingeslagen, kon ik met een gerust hart het bezoek ontvangen dat om 19.50 arriveerde op station Vlaardingen Oost. Wie mag dat hoge bezoek dan wel wezen, zal de lezer misschien denken? De koningin? Prinses Maxima? Neen, gelukkig niet, alhoewel ik wel het vermoeden heb dat bij mijn gast enig vorstelijk bloed door d'adren stroomt. Ze woont namelijk in het Sprookjesbos, alwaar ze vereerd wordt door velen.

Geheel democratisch besloten we meteen maar langs de videotheek te gaan om een filmpje te halen. Er zijn van die momenten in een mensenleven dat je een keuze maakt waarvan je later denkt: 'hoe heb ik zo stom kunnen zijn?' Gisteravond was er zo'n moment. Geheel democratisch besloten we namelijk om de film 'Gothika' te huren. Die had ik al eens in de bioscoop gezien en toen vond ik er eigenlijk weinig aan. Toen ik 'm gisteren voor de tweede keer zag vond ik 'm nog slechter. Het gegil van Halle Berry is geen stimulans voor een ontspannen filmavondje moet ik zeggen, wat een irritant mens zeg...brrr. Het hoge bezoek vond de film ook niet echt te verteren. 'Jij zei dat ie goed was...' klonk het lichtelijk verwijtend.  Eh uh,    

Gelukkig bestond de avond uit meer dan filmkijken alleen. Zo kwamen er onverwachts enkele familieleden van Pleuntje gezellig langs, en luisterden we naar de aangename klanken van Moire Brennan en Depeche Mode. Tegen de muziek van DM was het vorstelijk gehoor van mijn gast echter niet zo goed bestand, dus geheel democratisch zette ik die duistere lieden maar snel af.
Na een verkwikkende nachtrust in huize Pleun (het Amstel Hotel is er niets bij) was het tijd om het doel van de missie van mijn gast te verwezenlijken. De eerlijkheid gebied namelijk te zeggen dat niet Pleuntje het doel van deze missie was, maar de buluitreiking van een goede vriendin van mijn gast. Ook moest ze nog bij de Kunsthal langs, om een geheim pakketje af te leveren. Nadat d.m.v. de reisplanner was gebleken dat er wel erg veel manieren waren om met het OV de missie te volbrengen, besloot ik geheel democratisch dat het misschien wel verstandiger zou zijn als ik mee zou gaan. En zo geschiedde. Ondanks een hardnekkige ochtendnevel in mijn hoofd, leidde ik mijn gast vlotjes door Rotterdam, en leverde haar heelhuids af bij de aula van de Erasmus Universiteit. En ja... toen was het moment aangebroken om afscheid te nemen.  

Maar niet getreurd, nu ik toch op de uni was kon ik mooi een bezoekje brengen aan mijn teerbeminde zuster, die werkzaam is bij de sectie arbeidsrecht. Ze was blij verrast met mijn onverwachte komst, en we dronken een bak koffie met een kaassouffle in haar knusse werkkamer. Het werd nog gezelliger toen er werd geklopt en de first lady van Nederland, mevrouw Balkenende, haar hoofd om de deur stak en een praatje kwam maken. Ze is een collega van m'n zus, vandaar. Nice lady. Toen ik m'n kaassouffle naar binnen had gewerkt en m'n zus weer nodig aan het werk moest, pleegde ik nog een plas in het invalidentoilet (wat een ruimte!) en pakte de tram richting Centraal Station.

Het was mooi weer en ik had nog geen zin om naar huis te gaan. Daarom maakte ik van de gelegenheid gebruik om een bezoekje te brengen aan mijn voormalige collega's bij het Juridisch Loket, waar ik ook al met open armen werd ontvangen. Na te zijn bijgepraat over de laatste intriges, was het tijd om naar huis te gaan. De mensen bij het Loket gingen namelijk ook al verder met hun werk. Iedereen werkt maar tegenwoordig, als nietsnuttende lanterfanter word je nooit ergens lang getolereerd, hoe tof en gezellig je ook bent... Aan dat lanterfanten komt volgende week gedeeltelijk een einde, want ik ga maandag en dinsdag bij het Bureau voor Rechtshulp in Eindhoven werken. Joepieee.   Ik krijg een oproepcontract, wat betekent dat ik voorlopig parttime van arbeid ben voorzien. De afspraak in Amsterdam heb ik vooralsnog afgezegd,  en ik denk ook dat het een definitieve afzegging gaat worden.

Zo, en nu snel naar Santaarnpaal, die ik tegen het lijf liep toen ik de film terugbracht naar de rechtmatige eigenaar. Zou mijn hoge bezoek trouwens alweer veilig terug zijn bij haar onderdanen? Of zou ze onderweg gekidnapt zijn?

[Roodkapje]

Nog geen levensteken van Roos gezien

[Slim blondje]

quote:

Pleun schreef op 22 oktober 2004 om 20:02:
(...)Geheel democratisch besloten we (...) Geheel democratisch besloten we (...)
dus geheel democratisch zette ik(...) besloot ik geheel democratisch (...)

Pleun: DE strijder voor vrijheid en democratie            

[Mezzamorpheus]

Ging het er echt zo koeltjes aan toe tussen jullie twee, dat alles democratisch besloten moest worden?    

[Harm]

quote:

Mezzamorpheus schreef op 22 oktober 2004 om 21:41:
Ging het er echt zo koeltjes aan toe tussen jullie twee, dat alles democratisch besloten moest worden?    

Ik denk dat het eerder een methode is om te verbloemen dat ze het gewoon erg gezellig gehad hebben .

[Doornroosje]

Hmz, dat vorstelijk bloed in mijn aderen zullen we dan maar toeschrijven aan mijn adoptie door het Bovenmaanse?
Ter geruststelling van ulieden: Doornroosje is zojuist weer in het Hoge Noorden van het Sprookjesbos gearriveerd, alwaar haar een gapende leegte toestaarde: Kapje is al huiswaarts richting Veenmoeras. Had ik beter nog ff van Pleuns gastvrijheid kunnen gaan profiteren   Domper op een overigens geslaagde dag.

Dus ga ik hier maar ff zeuren. By the bye Pleun: veel dank voor uw onderdak, hospitality, kaarsjes... en die film zij je vergeven. De rest maakte 't meer dan goed. En de groetjes aan de femmelie aldaar!
Wij (mag hè, als je van adellijken bloede bent) gaan bedwaarts en wensen u een wel terusten!

[Roodkapje]

quote:

Doornroosje schreef op 23 oktober 2004 om 00:01:
Kapje is al huiswaarts richting Veenmoeras. Had ik beter nog ff van Pleuns gastvrijheid kunnen gaan profiteren   Domper op een overigens geslaagde dag.

* Roodkapje kijkt verwonderd om zich heen...

Veenmoeras? Ikke?

Ben je even een avondje 4 Weddings and a Funeral aan het kijken samen met een charmante, knappe jongeman (lang, gespierd, lichtblond haar, krulletjes, mooie hemelsblauwe ogen en gevoel voor humor ) één boom verderop, word je er gelijk van verdacht 'm gepeerd te zijn naar het Veenmoeras...

Mag ik óók een keertje?

Doornroosje is al getroost: ik had chocola, indische cake, ovenpatat en andere lekkere dingetjes in huis gehaald  

[Marloes]

quote:

Roodkapje schreef op 23 oktober 2004 om 01:08:
een charmante, knappe jongeman (lang, gespierd, lichtblond haar, krulletjes, mooie hemelsblauwe ogen en gevoel voor humor [afbeelding])

Grijns....
Je hebt het behoorlijk te pakken, dat is duidelijk.  

[Slim blondje]

Pleun, wanneer komt gij weer eens online??
Het is doodsaai op msn...

[Pleun]

quote:

Mezzamorpheus schreef op 22 oktober 2004 om 21:41:
Ging het er echt zo koeltjes aan toe tussen jullie twee...?

Zeker. De enige die zich op de bank gezellig naast Doornroosje vleide was m'n maatje Ivor.  

quote:

Doornroosje schreef op 23 oktober 2004 om 00:01:
By the bye Pleun: veel dank voor uw onderdak, hospitality, kaarsjes... en die film zij je vergeven. De rest maakte 't meer dan goed. En de groetjes aan de femmelie aldaar!

Geen dank, en groetjes terug van de femmelie, inclusief een likje van Ivor.  

Sorry trouwens dat ik niet vaak online ben geweest de afgelopen dagen Slim Blondje, ik had andere dingen te doen. Gisteren was ik bijvoorbeeld in Huizen. Een tante van me is onlangs verhuisd naar een 55+ woning en ik was (samen met m'n zusje) opgetrommeld om te helpen het oude huis leeg te ruimen. Dit hield in dat ik weer eens bijzonder vroeg m'n warme bedje uitmoest, om 6.30 ging de wekker al.   In Utrecht werden we bij het station afgehaald door m'n nichtje. Ongeveer drie kwartier later dan afgesproken, omdat er tussen Gouda en Utrecht CS bussen reden. Ach, kan gebeuren. Het leeghalen van het huis ging verder vrij snel. M'n nichtje reed ons weer naar Vlaardingen, waar we in huize Pleun nog een filmpje keken, maar toen had ik 't wel gehad moet ik zeggen. Vanmiddag werd ik dan ook wakker rond een tijdstip dat ik maar niet ga verklappen hier.  

Momenteel ben ik bezig met het bijwerken van m'n administratie. Een rotklus, maar zo nu en dan moet dat nu eenmaal gebeuren. Het is altijd weer spannend of er geen lijken uit de kast komen.

O ja, ik ben alweer in een nieuw boek begonnen: Het hermetisch zwart van de Franse schrijfster Marguerite Yourcenar. Het boek stond al een jaar of drie te verstoffen in m'n kastje en omdat ik boeken niet koop voor de sier heb ik het maar eens ter hand genomen. Een korte omschrijving vond ik op internet: In ‘Het hermetisch zwart’ beschrijft Marguerite Yourcenar, de eerste vrouw die werd opgenomen in de Académie Française, het tragische leven van Zeno. We volgen de zestiende-eeuwse medicus, alchemist en filosoof bij zijn studie, op zijn reizen door Europa en het Nabije Oosten en tijdens zijn werk als hofarts, maar Yourcenar slaagt er vooral in om op meesterlijke wijze het historische kader te schetsen. ‘Het hermetisch zwart’ werd in 1968 bekroond met de Prix fémina en betekende de internationale doorbraak van Yourcenar.

[Pleun]

Voor het eerst sinds eind augustus heeft Pleuntje weer eens een heuse werkdag gehad. Niet zo maar een werkdag, maar een werkdag in Verweggistan. Al om 6.00 uur vanmorgen ging de wekker, gaaap   Omdat ik gisteren een gat in de dag had geslapen, stond ik vrij vlot naast m'n bedje. Tussen haakjes: ik heb het (nieuwe) kussen uitgeprobeerd waar ik Doornroosje met 'r koninklijke hoofdje op heb laten slapen, maar wat een r**kussen is dat zeg! Pas toen ik zo'n beetje de helft van de polyester vulling eruit had gehaald kon ik er fatsoenlijk op liggen. Sorry Doornroosje  

Maar goed, waar was ik gebleven... O ja, ik ging dus in alle vroegte naar Verweggistan, in dit geval Eindhoven. De plaatselijke vestiging van het Bureau Rechthulp wilde van mijn expertise gebruik maken, ik kan ze geen ongelijk geven. Van tevoren had ik niet gekeken hoe ik vanaf station Eindhoven moest lopen om bij m'n werk te komen. Dat zoeken we daar wel uit, dacht ik enigszins gemakzuchtig. Door deze houding arriveerde ik 10 minuten later dan was afgesproken, ik kon het verdorie niet meteen vinden. Maar ze waren niet boos.

Na twee uurtjes te zijn ingewerkt had ik de boel redelijk onder de knie. Het is altijd even wennen aan een nieuwe werkplek, aan het systeem, aan de telefoon, aan de manier van werken, etc. Ik kwam al snel tot de conclusie dat de gang van zaken bij het Juridisch Loket in Rotterdam me beter bevalt. Maar in Eindhoven is een dergelijk Loket nog in ontwikkeling, ik mag daarom niet te streng zijn. Het werk ging voor een eerste dag wel goed. Veel telefoontjes, waarvan de meest opmerkelijke was van een Palestijn die een verblijfsvergunning had aangevraagd. Nu is dat niet zo bijzonder, alleen heeft hij de IND wijsgemaakt dat hij Irakees is. Z'n vader, met wie de man in de clinch ligt, dreigt nu het echte paspoort van meneer naar de IND te sturen. 'Moet ik dan het land uit?' vroeg de man. Tsja, wat denkt u zelf meneer?  

De collega's in Eindhoven zijn wel oke. Bijna allemaal dames. Het meisje dat naast me aan de balie zit komt uit Tilburg en is best aardig, daar houd ik het nog wel een paar dagen mee uit. Al die dames praten met een zachte 'g', best lief. Het enige mintpuntje is dat ik te veel koffie lurk op zo'n dag, het leek net of er stuiterballen in m'n aderen zaten.

[Harm]

ROFL @ stuiterballen.

Pleun, het is mooi dat je weer aan het werk bent, ook al is het maar tijdelijk, en dat je ons nu weer kunt verblijden met al je belevenissen. Ik zie er naar uit in ieder geval.

[Santaarnpaal]

Leuk dat je weer werk hebt Pleun, alleen anderhalfuur treinen tussen Vlaardingen en Eindhoven is ook niks.

[Merwekade]

Goed dat je weer werk heb Pleun, wordt het weer leuk om hier te lezen, heb je geen Laptop met bluetooth en een mobi kan je in de trein Webloggen.  

[Roodkapje]

quote:

Pleun schreef op 25 oktober 2004 om 20:39:
De collega's in Eindhoven zijn wel oke. Bijna allemaal dames. Het meisje dat naast me aan de balie zit komt uit Tilburg en is best aardig, daar houd ik het nog wel een paar dagen mee uit. (...) Het enige mintpuntje is dat ik te veel koffie lurk op zo'n dag, het leek net of er stuiterballen in m'n aderen zaten.

Weet je zeker dat dat door de koffie komt?

[Pleun]

quote:

Santaarnpaal schreef op 25 oktober 2004 om 21:48:
Leuk dat je weer werk hebt Pleun, alleen anderhalfuur treinen tussen Vlaardingen en Eindhoven is ook niks.

Hmm, het valt me mee eerlijk gezegd, omdat het een goede verbinding is. Maar ik zou het geen 5 dagen per week volhouden.

quote:

Merwekade schreef op 25 oktober 2004 om 21:58:
Goed dat je weer werk heb Pleun, wordt het weer leuk om hier te lezen, heb je geen Laptop met bluetooth en een mobi kan je in de trein Webloggen.  

Het enige dat ik doe in de trein is slapen of uit het raam staren.

quote:

Roodkapje schreef op 25 oktober 2004 om 21:58:

[...]


Weet je zeker dat dat door de koffie komt?

Ja, want geen van de dames heeft invloed op m'n hormonen.

[Pleun]

Het is stilletjes geweest hier vandaag.   Stil was het op het werk zeker niet, de werkdruk is best hoog. Soms had ik drie mensen in de 'wacht' staan en stond ondertussen iemand aan de balie te woord. Om 5 uur voelde ik me dan ook redelijk gestrest.  

Ik kan wel merken dat ik er even uit ben geweest, parate juridische kennis zakt bij mij razendsnel weg. Gelukkig heb ik in mijn naaste collega een meisje getroffen dat rechten leuk vindt en 5 jaar bij de rechtswinkel heeft gewerkt. De ideale vraagbaak dus, voor als ik het ff niet meer weet.

Echt veel bijzondere verhalen heb ik vandaag niet gehoord, maar dat komt ook doordat de mensen in Eindhoven niet de hele dag binnen kunnen lopen met hun vragen. Ook het aantal telefonische vragen is een stuk kleiner dan in Rotterdam. Maar dat wil dus niet zeggen dat we uit onze neus zitten te eten, m'n collega en ik krijgen namelijk telefoontjes binnen voor het hele Bureau Rechtshulp. De twee meest opmerkelijke: een mevrouw die wilde weten of de persoon met wie ze een geldlening aangaat z'n geld wel terug krijgt wanneer er iets met haar zou gebeuren. 'U bent toch niet van plan om snel dood te gaan?' vroeg ik quasi-bezorgd. Het tweede opmerkelijke telefoontje was meteen de laatste van de dag, en tamelijk slecht getimed. Rond 16.45 kreeg ik hevig snikkende mevrouw aan de lijn, die vertelde dat haar 9-jarig dochtertje wordt misbruikt door haar opa. Ze heeft aangifte gedaan bij de politie maar het onderzoek duurt nogal lang, de vader van het meisje laat niks van zich horen, instanties sturen haar van het kastje naar de muur, etc. De mevrouw was volkomen van slag. Ik had me voorgenomen om iets eerder weg te gaan, zodat ik de trein van 17.09 nog zou halen, maar dat plannetje liep dus in de soep. Behalve haar trieste verhaal aanhoren en haar een beetje proberen te kalmeren, kon ik eigenlijk niet veel voor de vrouw doen. Alle instanties die ik opperde (Bureau Slachtofferhulp, Stichting Jeugdzorg) had ze al gehad, ik heb haar uiteindelijk maar geadviseerd om een psycholoog in de arm te nemen, voor haarzelf en haar dochtertje.

De trein reed voor m'n neus weg, waarop ik me het halve uurtje dat ik moest wachten maar stortte in het bruisende stationsleven van Eindhoven.

[Pleun]

Vechten tegen het herfstdipje

Vorige week was het nog redelijk weer, maar de herfst is nu echt begonnen. Het is winderig, grijs en koud en de dagen worden steeds korter. Alarmfase 1 dus voor Pleuntje, mijn sensoren kunnen namelijk niet goed tegen deze donkere maanden. Het is zaak om bezig te blijven, afleiding te zoeken en mensen om me heen te hebben, anders bestaat het gevaar dat een licht gevoel van neerslachtigheid zich van me meester maakt, en ik de toekomst slechts nog zie als de binnenkant van de aars van een pikzwarte stier (toegegeven, dit heb ik niet van mezelf, het komt uit de film 'The Big Lebowski'). Ik heb al een paar van die dagen gehad, daarom ben ik blij dat ik momenteel weer voor 2 a 3 dagen aan de slag ben. Maar ik voel me duidelijk minder dan in de zomer. Irritant dat het jaargetijde zo van invloed kan zijn op je functioneren. Lichttherapie helpt zeggen ze, misschien moet ik dat maar eens proberen. *Pleun belt meteen met de huisarts*. Hmm, ik zie toch maar van lichttherapie af denk ik. Verwijzing naar een kliniek is alleen voor de zwaardere gevallen. Je kan ook zelf een lichtkanon aanschaffen, maar dat is nogal prijzig en je moet er vervolgens 2 uur per dag in gaan zitten staren. Nee bedankt, zo erg heb ik het nu ook weer niet. Dan maar wat extra rondjes hardlopen.

Gisteravond was Pulpeet helaas verhinderd, maar gelukkig kwam Santaarnpaal een paar uurtjes de last der eenzaamheid (grin) verzachten. We dronken een herfstbokje en keuvelden wat over onze ervaringen met het ellendige jaargetijde, onder het luisteren van toepasselijke muziek van The Cure en Faithless. Ook het nieuwe album van Delirious ('World Service'), dat ik bij m'n abonnement op HebbeZ kreeg, belandde in de speler. Klinkt wel aardig, maar ook een beetje vlak. Het is blijkbaar lastig om echt melodieuze liedjes te maken. Over HebbeZ gesproken... Ik ben zeer tevreden over wat de journalist van het interview heeft gemaakt, en sta ook te kijken van het samenhangende verhaal dat ik klaarblijkelijk heb uitgekraamd.   De lezertjes zullen misschien wel nieuwsgierig zijn nu, maar ik ga het hier niet publiceren. Te persoonlijk.

Verder heb ik gisteren dingen gedaan die horen bij het volwassen mensje spelen: telefoontjes plegen, administratie bijwerken, rekeningen op de bus doen etc. Vervelend, maar het moet. Ter compensatie weer eens gebeld met een toffe ex-collega die ik al veel te lang niet gesproken had. Meteen maar een afspraak gemaakt om te gaan lunchen volgende week. Een Feyenoordmaat van Santaarnpaal en Pleun belde dat hij een kaartje voor me heeft gekocht voor de wedstrijd Feyenoord - Schalke. Leuk natuurlijk, maar m'n broertje en Santaarnpaal kunnen waarschijnlijk geen kaartje bemachtigen en ik heb geen zin om alleen te gaan. Daarom geef ik m'n kaartje maar aan m'n broertje denk ik, als verjaardagscadeau (hij was dinsdag jarig). Kan hij met z'n vrienden gaan.

[Pleun]

P.S. Nou niet gaan denken dat ik depressief zit te wezen hoor, zo erg is een herfstdipje nou ook weer niet.  

[Bumblebee]

Hmmm ben je geinterviewd door een HebbeZ redacteur die we beiden digitaal kennen?
Hij heeft mij namelijk ook geinterviewd  

[Mezzamorpheus]

Wat toevallig  

[Macguinness]

Gratis lichttherapie:


 

[Pleun]

[Zwever]

Gewoon je monitor wat feller zetten, heb je je computer gelijk als licht-therapie

[Pleun]

Ach, het is niet zo erg als het lijkt hoor, ik heb het iets te dramatisch opgeschreven. Maar dat ik niet zo gecharmeerd ben van de donkere dagen is duidelijk. Dat hebben veel mensen, dus zo vreemd is het niet.

[Pleun]

Doe ik het gordijn open als ik uit bed stap, is het zowaar stralend weer. Samen met een bak koffie inspireert dit me tot het schrijven van een update. Van het verhaaltje over het fenomeen winterdipje heb ik een beetje spijt eigenlijk. Voor de verandering wilde ik het eens hebben over een ernstig maatschappelijk probleem, maar het schaadt alleen maar mijn stoere imago.   Aan de andere kant is een weblog een dagboek, en een mens huppelt nu eenmaal niet iedere dag vrolijk rond, zeker niet in de wintermaanden. Af en toe heb ik dan een dag dat ik me gedraag als een tornado: onvoorspelbaar en destructief.  

Ander onderwerp. M'n broertje vierde gisteravond z'n verjaardag. Was wel gezellig. Met drie kratten pils had hij de drankzucht van z'n vrienden ietwat overschat, hoewel die gasten behoorlijk hebben zitten hijsen. Allemaal studeren ze, de meesten economie. Heb nooit begrepen wat daar nou zo boeiend aan is, maar dat geldt ook voor rechten. Veel scholieren kiezen een van deze twee studies omdat ze niet precies weten wat ze willen. Dat was bij mij ook zo, want al tijdens mijn studie bleek dat ik eigenlijk geen jurist ben. Desondanks is het natuurlijk geinig om die titel op zak te hebben, er moet per slot van rekening brood op de plank komen.

Een vriendin van m'n broertje studeert biomedische wetenschappen. Dat vind ik dan wel interessant, omdat het ook over de evolutie gaat. Deze week hebben ze op een eilandje van Indonesie weer eens een voorvader van de homo sapiens gevonden: de homo floresiensis. Een mini-homo erectus oftewel een geavanceerde aap. Ik vind dit soort berichten interessant om te lezen, maar wat wetenschappers ons presenteren als 'waarheid' neem ik altijd met een korreltje zout. In het NRC las ik deze week een ander boeiend wetenschappelijk artikel, en wel over het historische bronnenonderzoek van de Bijbel. In de 19e eeuw is dit in opgang gekomen, en ook hier volgen de theorieen elkaar op. De reden dat ik dit soort stuff met bijna rooie oortjes zit te lezen, is dat ik niet het gezag aan de Bijbel toeken dat zou moeten om 100% christen te zijn. Ik wil weten hoe het echt zit, en dan moet je bij de bron wezen he? Hoe en wanneer is de Bijbel ontstaan, de tegenstrijdigheden in de Bijbel, de verschillen tussen de diverse grondteksten, etc.

Vanmiddag moet ik naar Amsterdam voor een gesprek bij een detacheringbureau. Blegh. Ik heb nog nooit zoveel door ons platte landje gespoord als dit jaar geloof ik. Vanavond staat er iets leukers op het programma. De vriend van m'n oudste zus zit in een band, en die presenteren hun eerste cd op een release-party in Dordrecht. Al m'n broers en zussen zijn present. De band heet Drowned en schijnt best goed te zijn, ze hebben zelfs een contract bij een platenmaatschappij. Er komt ook een bandje dat U2-nummers gaat spelen. Ben benieuwd.