Hee allemaal,
Ik ben net van terug van een 24 uurs ban. Ik heb in deze draad nogal heftig gereageerd op een aantal posts (en een in het bijzonder) die suggereerden dat van Gogh dit hele gebeuren zo'n beetje over zichzelf afgeroepen heeft. Not to worry, die post is (verstandig misschien) in een zwarte gat verdwenen.
Ik ervaar een onstellende teleurstelling in het feit dat hier, juist hier, er een aantal posters zijn die menen te moeten vergoelijken wat van Gogh is overkomen.
Van Gogh was geen fijnzinnig man. Hij was af en toe tot op het bot beledigend en dat heb ik zelf aan den lijve ondervonden toen hij in een interview refereerde aan Jezus met de woorden 'Rotte vis uit Nazareth' en een aantal opmerkingen over christenen in het algemeen van eenzelfde niveau. Maar dergelijke ongenuanceerde praat is uiteindelijk vrij makkelijk om of naaste je neer te leggen, of te counteren met argumenten. Hebben degenen die hier zo makkelijk roepen dat van Gogh het over zichzelf heeft afgeroepen zo weinig vertrouwen in hun eigen geloof dat ze van Gogh weg wensen, omdat hij ongemakkelijke opmerkingen maakt.
Maar dat feit had nooit, nooit een reden voor zijn verscheiden mogen zijn. En dat gegeven mag nooit of te nimmer een reden zijn, voor wie dan ook, om zich op enige wijze vergoelijkend of excuserend uit te laten over wat er eergisteren gebeurd is. 'Vengeance is mine, sayeth the Lord'. Het is niet aan ons om uit te maken wie wel en wie niet blijft leven, en waarom.
Sommigen hier roepen, dat van Gogh geen held van het vrije woord was. Waarom ze dat beweren begrijp ik niet zo goed. Omdat hij af en toe stevig over de schreef ging? Hij was wel degene die ons tien jaar geleden al waarschuwde voor de effecten die we heden ten dage op straat met eigen ogen waar kunne nemen. Hij was niet benauwd om die dingen te signaleren toen het nog helemaal niet en vogue was om dergelijke dingen te zeggen.
Ik ben zo bang, dat er een tijd komt dat we mensen als van Gogh (en Fortuyn, en Hirsi-Ali) gaan missen, omdat niemand meer durft te zeggen wat-ie werkelijk denkt. In de media de afgelopen dagen heb ik al een aantal opmerkingen gehoord, dat nu maar weer eens blijkt dat je beter je mond kunt houden.
NEE! Juist niet! Juist nu moet je volhouden te zeggen wat je denkt, hoe ongenuanceerd ook.
Maar...
Zelfs hier zijn er dus mensen die vinden dat iemand die van zijn hart geen moordkuil maakt het over zichzelf afroept als hij daarom uit de weg geruimd wordt.
Ik was boos daarover. Aan die boosheid heb ik uiting gegeven. Ik heb een aantal minder aardige woorden gebruikt om aan te geven hoe ik over die stellingname en de posters die ze aannemen dacht. Ik zal ze niet herhalen, maar dat sentiment is niet minder geworden.
Dat ik een ban aan mijn broek krijg is tot daar aan toe. Maar dat de post ook gedelete is (zo heftig was-ie tenslotte ook niet), terwijl degenen die suggeren dat van Gogh zijn lot verdiend heeft vrolijk leesbaar zijn (en aangemoedigd worden) is zo... intens... teleurstellend en zelfs ontluisterend, dat ik eigenlijk geen kans meer zie met goed fatsoen hier nog iets te posten en antwoorden daarop serieus te nemen. Mijn respect voor dit forum en zijn deelnemers (op een enkeling na dan) is echt geknakt.
Ik heb Alfredt al gemeeld dat hij mijn ban niet op hoeft te heffen. Blijkbaar heeft-ie dat wel gedaan (bless his heart). Maar ik ben gedaan hier.
Tot ooit...
