Zoals ik al een aantal keer gemeld heb, is mijn leven de laatste tijd onfatsoenlijk druk. Dat is dan ook de reden dat ik de afgelopen tijd er niet aan toe gekomen ben om te bloggen.
De afgelopen week was dus gewoon heel druk, daar valt verder niet zoveel over te zeggen.
Donderdag was de ergste dag, want het was toen puinhoopweer. Bovendien was ik moe en had ik trek, dus ik was niet zo vrolijk toen ik thuiskwam. En dan nog zo'n moeder die meelevend aan je vraagt of je nat bent
. Nouja, ze heeft nog wel m'n schoenen vol kranten gestopt en bij de kachel gezet. Niet dat ze de volgende dag droog waren(wat ook met m'n jas niet het geval was), maar het was toch wel lief.
Vrijdag werd het slaapgebrek me bijna teveel. Gelukkig was er enige uitkomst, want door wat docenten lief aan te kijken kon ik in m'n tussenuren gymen, met een andere klas Engels hebben, en na het 5e uit zijn. Toen naar huis gefietst en m'n bedje ingedoken. Dat was precies waar ik al een week lang behoefte aan had. Maar het was maar van korte duur, want ik moest ook nog werken. Om half vijf gauw een bordje gebakken aardappels met rode kool leeggepeuzeld, en toen aan het werk bij de bloemist.
Omdat het vandaag valetijnsdag is, en het op vrijdagavond rozenavond is, moesten er heel veel rozen schoongemaakt worden. Rozen schoonmaken is het verwijderen van blad en dorens aan de onderkant van de rozenstelen. Dat moet met een machine: twee rubberen staafjes met uitsteekstels die tegen elkaar indraaien. Hierdoor schiet het afval alle kanten op. Je moet dus goed uitkijken dat je niks in je ogen krijgt. Het is me al wel eens overkomen dat er een doorn onderin m'n oog lag. Pijnlijk is dat....
Wonderbaarlijk genoeg waren we aan het eind van de avond precies klaar. We hadden ons kapot gewerkt, en dat is niet normaal voor een vrijdagavond. Meestal komen er niet meer dan vier klanten, maar zoals de wet van Murphy voorschrijft was het deze keer vrij druk....
Toen ik naar huis kon was ik kapot, maar tijd voor een fatsoenlijke nachtrust was er eigenlijk niet. Want zaterdag moest ik alweer vroeg m'n bedje verlaten, om naar Amersfoort te gaan. Daar vond de Springmeeting plaats. M'n charmante taxichauffeur haalde met keurig uit de regen op station Alexander, waar ik zonder strippenkaart heengereisd was omdat ik die verloor toen ik op station Pernis uit m'n vaders auto sprong.
De opkomst was prima, en het werd een gezellig en leerzaam dagje. Nog kennisgemaakt met wat mede-Lichtenvoorde leden. Krijg meer en meer zin in komende zomer, hopelijk is het tegen die tijd weer eens een keertje droog geworden....
Toen we bijna thuis waren vroeg ik mijn chauffeur (in de hoop dat er nog genoeg over zou zijn) of hij kwam eten. Dat vond 'ie prima, en zo liep hij nog een oud klasgenoot in de vorm van m'n broer tegen het lijf. Altijd grappig natuurlijk. De nasi was goed te bikken, en gaf weer even genoeg energie om door te gaan naar de volgende activiteit: klaarzetten voor de praise van zondag. Eigenlijk maar weinig uitgevoerd. Was blij dat ik geen verstand van snoertjes heb...
Toen maar weer gauw naar bed, slecht geslapen, maargoed. Zondag eerst naar de kerk geweest, en na het middageten weer verder gegaan met dingen doorspreken over de praise. Ik moest met iemand anders presenteren, dus dat moest even goed overlegd worden.
Na de tweede kerkdienst alweer naar het praise gebouwtje gegaan, gauw een maaltijd naar binnen geschoven, en bidstond gehouden.
De avond was uiteindelijk heel goed geslaagd. Er was een mooie opkomst, er was nog iemand die ik al enige tijd niet had gezien tot m'n spijt. Presenteren ging wel goed, en ik ben zowaar niet van het podium gevallen of wat anders doms overkomen.
Inmiddels weer een nacht verder, maar nog steeds niet uitgerust. Er is een dichte mist neergedaald in m'n bovenkamertje. Beetje naar, want er moet nog veel gebeuren waar ik m'n hoofd bij nodig heb.
Gelukkig kon ik vandaag weer met de auto mee, met m'n zus, zodat ik in elk geval niet op de fiets in slaap kan vallen.
Terwijl ik dit typ doe ik nog een poging een werkstukje te maken over gezondheid en ziekte in de Bijbel en over gebedsgenezing. Kijken hoe dik m'n duim nog is....
