Sjaloom Roodkapje,
Eerst één ding, de baptisten erkennen iedere doop op belijdenis als doop. Alleen de kinderdoop dus niet. Daarmee zeggen we niet meteen dat iemand die de volwassendoop niet heeft ondergaan een mindere christen is of niet behouden kan worden. Daarmee zeggen we niet dat diegene geheel buitengesloten van de gemeente moet blijven. We zeggen alleen dat als je lid wil worden van de gemeente, dus van het lichaam van Christus, je op belijdenis gedoopt moet worden.
We erkennen dus ook zgn. "losse" dopen. Als je al elders in een gemeente of gewoon los volwassen gedoopt bent, dan kun je je laten inschrijven als lid van de gemeente, zonder nog een keer gedoopt te moeten worden. Verder weet ik niet waar je het vandaan haalt dat we een bepaalde hoeveelheid water voorschrijven. We geloven inderdaad in de doop door onderdompeling, maar als dat om medische redenen niet mogelijk is, dan wordt daarvan afgeweken. En of iemand nu elders ondergedompeld is, of overgoten, of besprenkeld: iedere doop op belijdenis wordt erkend. Alleen dopen wijzelf in principe middels onderdompeling.
Nooit zullen we een gemeente minder vinden omdat die de kinderdoop bedient. We vinden onszelf geen ware kerk, dus elitair zijn we helemaal niet. Op basis van je geloof mag je bij Gods gezin horen, maar met je doop geef je daar op een zeer krachtige manier uiting aan. Met de doop verbindt je je voorgoed aan de gemeente. Net zoals de liefde tussen twee mensen bekrachtigt wordt met het huwelijk. Ongetrouwde stellen zijn zeker net zo hecht met elkaar en houden net zoveel van elkaar als getrouwde mensen. Alleen is het huwelijk de kroon op die relatie, het ultieme getuigenis van een liefdeverbond die écht duurzaam is. Je zag het inderdaad al: in de bijbel lees je dat mensen die tot geloof kwamen meteen werden gedoopt. De kinderdoop kom je er niet tegen. De kinderdoop is een belijdenis door de ouders van het kind uitgesproken, maar de doop zoals je die in de bijbel tegenkomt, is op de belijdenis door de bekeerling zelf uitgesproken.
Als laatste mogen we als gemeente daar wel degelijk een één duidig standpunt innemen. We hebben al zo weinig dogma's, eerder geloofspunten, en de leden zijn naast die geloofspunten al geheel vrij in denken en doen (zo denk ik weer heel anders over zoiets als de hel dan een andere baptist...). Moeten we dan ook nog één van onze hoofdpunten loslaten, waarop deels onze identiteit is gebouwd? Dat is iets wat wij in elk geval van geen enkele stroming vragen. Niet dat wij als baptisten nu zo geweldig zijn, maar de ene stroming mag van de andere niet iets vragen te doen wat die ene stroming ook niet wil doen. Eerlijkheid en waarborging is iets waar wij wel naar streven en dat doe je mijns inziens niet door een bepaalde procedure van een gemeente "elitair" te noemen, omdat je er zoveel moeite mee hebt.
