Op het moment dat ik dit typ, zit ik op mn kamer, waar ik geen internet heb. Het is zondagavond tien voor zeven. Ik ben net terug uit de kerk en ik voel me eerlijk gezegd beroerd.
Gisteravond veilig op mn kamer gekomen. Lekker spaghetti gegeten (ja, een restje en morgen gaat het laatste beetje mn maag in) en ondertussen eens geprobeerd om de gitaarakkoorden voor de middagdienst uit te zoeken. Behoorlijk op tijd naar bed gegaan, maar boven mij hadden ze blijkbaar een of ander gezellig feestje. Ik kon ‘meegenieten’ van de muziek. Gelukkig hielden ze daar niet al te laat mee op.
Vanochtend moest ik er vroeg uit (en dat met zomertijd…). Om kwart over negen moest ik in de kerk zijn om stoelen klaar te zetten en voorbereidingen voor het koffiedrinken-na-kerktijd te treffen. Kom ik daar, heeft Sjaak daar al voor gezorgd (zoals hij vrijwel iedere zondag doet, overigens). (Sjaak is een echte Limburger, Rooms opgevoed en tegenwoordig lid van onze gemeente. Hij is altijd ijverig met stoelen klaarzetten, het opruimen van de stoelen, het erf van ons gebouw netjes houden enzovoorts.)
We hadden een preek over het laatste hoofdstuk van Mattheüs. Veel gezongen, maar slechts 1 couplet uit ons gereformeerd kerkboek
Dat lijkt beslist niet op de verhouding 40:60 die afgesproken is.
Het was duidelijk vakantie: meer dan de helft van de aanwezigen was vakantieganger. In de middagdienst was de verhouding nog verder zoek.
Na het koffiedrinken en afwassen, ben ik bij een kinderloos echtpaar op bezoek geweest. Behalve mij hadden ze nog twee alleenstaanden te eten gevraagd. Erg gezellig. Heerlijk gegeten, ondanks de champignons, ananas, tutti-frutti en de sla (waarvan ik dan vooral de dressing niet lekker vind). Nu vraag je je natuurlijk af wat ik dan nog wel gegeten heb
Rijst met kip-kerrie. Met als toetje een of andere ijsboom, nou ja, twee stukjes ervan dan. Al vrij snel na het eten moest ik weg, want ik zou om 16.15u in de kerk zijn om in te spelen voor de middagdienst. Ik was mooi op tijd, maar wie er ook kwam, niet degene die samen met mij zou begeleiden. Gelukkig had ik ook mn altblokfluit mee. Jammer van het uitzoeken van de gitaarakkoorden, maar die had ik niet nodig. Net zomin als de gitaar die ik geregeld had…. Vlak voor de dienst werd er nog een pianist geregeld: de dominee speelt piano. Van de hele dienst heeft hij dus alleen de preek gehouden, de rest van de dienst werd geleid door een broeder uit de gemeente.
Na kerktijd nog geholpen met opruimen (hoorde bij het stoelen klaarzetten en de catering). Vervolgens fietste ik met twee jongens naar beneden. Halverwege moest de ene afslaan, dus kon ik verder kletsen met de ander. Beneden aan de berg moesten we allebei een andere kant op. En toen voelde ik hoe moe ik was, en hoeveel de stress van de middagdienst en vooral van voor die dienst van me gevergd had. Ik heb op de fiets bijna zitten huilen. Vlakbij mn kamer ontdekte ik waar ik me waarschijnlijk extra rottig door voelde: ik heb vandaag ibuprofen gehad, en de enige bijwerking waarvan ik daarbij tot nog toe last heb gehad is depressiviteit. Grrrrrr…..
Ik ben nu moe, ik baal van vanmiddag en ik wou dat ik een paar vrienden om me heen had, maar die zitten allemaal ergens in het ‘noorden’ (Eindhoven of noordelijker dus
)
(Tja, Zijnkind, ik heb gewaarschuwd….)
