Hoe werkt de Heilige Geest?

[E-line]

In een ander draadje stelde Edith voor om hier een draadje over te openen. Bij deze

Haar vraag:

quote:

Roodkapje en E-line, ik leer hier weer iets nieuws (en dat is oprecht, niet cynisch bedoeld). Ik dacht dat de werking van de Heilige Geest door orthodoxe christenen werd gezien en ervaren als een brandend vuur, dat gevoelsmatig de weg wijst bij het lezen/interpreteren van de bijbel en het hiernaar leven. Maar nu meen ik te lezen van jullie dat het een erg rationele weg is, dat begrijpen van de bijbel. Zouden jullie dat uit kunnen leggen, hoe je dat ervaart?

[wateengedoe2]

Wow, dát is snel! Thanks! Zou je misschien ook het begin van die discussie toe willen voegen, zodat de context duideiljker wordt (dus mijn eerdere (wel wat cynisch klinkende) opmerking en het antwoord daarop van Roodkapje en jou)?

edit: ik zie nu dat jij geen mod bent, duh!   Ik kopieer het zelf wel even.

Uit het topic Wie was ik:

quote:

Roodkapje schreef op 02 mei 2005 om 21:14 aan Iris:
Als ik het goed begrijp houdt dit in dat je zelf bepaalt wat de norm voor goed en fout is? Dus je toetst aan je eigen 'geweten' op dat vlak?

quote:

Edith schreef op 02 mei 2005 om 21:24:
Als een (orthodox) christen zijn gevoel laat spreken, is dat de Heilige Geest en als iemand die niet precies in dat rijtje loopt dat doet, dan is het de duivel, de wens tot 'zelfverlossing', of iets anders dat alleen maar tot ellende (en van God af) kan leiden. Ja, zo lust ik er nog meer

quote:

E-line schreef op 02 mei 2005 om 21:30:
Ik heb geen norm in mijn gevoel... maar in de bijbel! Dát is waardoor de Geest mij leert wat God van ons vraagt. Ik discussieer daarom liever op basis van bijbelteksten en op het geheel van de bijbelse openbaring, dan op gevoel...

quote:

Roodkapje schreef op 02 mei 2005 om 21:42:
Dat is denk ik het verschil. Het doet er bij mij niet toe wat ik ergens van vind. Mijn 'gevoel' ergens bij is totaal niet relevant. 'Niet mijn wil, maar Uw wil geschiede.'

En wegwijzers bij het vinden van Gods wil en Gods leiding in je leven vind je in de Bijbel, Gods eigen geïnspireerde Woord.

En tot slot een eigen toevoeging bij het antwoord aan Roodkapje en E-line wat hier in de eerste post staat:

quote:

Edith schreef op 03 mei 2005 om 09:43:
Oh ja, Roodkapje, over 'Uw wil geschiede', wellicht interessant voor jou om te weten dat ik elk gebed dáármee afsluit (en niet met amen, wat een instemming is, die vanouds in de joodse liturgie als antwoord op het gebed van een ander wordt gegeven, en die niet logisch is om bij een eigen gebed te noemen).

[Pooh]

Volgens mij werkt de Heilige Geest op verschillende manieren. Een niet uitputtende lijst:

- Via andere mensen
- Door de Bijbel
- Door andere vormen van communicatie (muziek e.d.)
- Rechtstreeks 'sprekend' tot een bepaalde persoon

Opvallend is altijd dat de Geest werkt op een manier die past bij de persoon die aangesproken wordt. Ook de omstandigheden zijn belangrijk: iemand zonder christenen of bijbel in zijn omgeving zal eerder rechtstreeks door de Geest worden aangesproken dan iemand die door anderen en door de bijbel over God hoort.

Verder heeft de Geest altijd tot doel om mensen 'dichter bij God' (brr, nare term) te brengen. De Geest laat de bijbel 'spreken', laat een gesprek invloed hebben, etc. Niets zweverigs, bijna onopvallend alledaags eerder.

(Ik laat de vraag: hoe herken je wat van de Geest komt en wat niet, even liggen. Roodkapje en E-line gaven daar al enige uitleg over. De Bijbel is de belangrijkste richtlijn)

[wateengedoe2]

quote:

Pooh schreef op 03 mei 2005 om 10:00:
Verder heeft de Geest altijd tot doel om mensen 'dichter bij God' (brr, nare term) te brengen. De Geest laat de bijbel 'spreken', laat een gesprek invloed hebben, etc. Niets zweverigs, bijna onopvallend alledaags eerder.

Ik ben benieuwd wat jullie vinden van deze ervaring (die ik elders heb geplaatst, omdat hij daar ontopic is)? Nou weet ik hoe de meesten hier over de eucharistie denken dus dat maakt de vraag wellicht wat moeilijk. Maar is dit het alledaagse 'toeval' wat jij bedoelt? Op dat moment zelf had ik alleen zoiets van 'wauw, dit móet iets zijn!' en pas later realiseerde ik me het gebed en de speciale datum.

quote:

(Ik laat de vraag: hoe herken je wat van de Geest komt en wat niet, even liggen. Roodkapje en E-line gaven daar al enige uitleg over. De Bijbel is de belangrijkste richtlijn)

Dat vind ik toch wel interessant. M.n.: de bijbel is de belangrijkste richtlijn. De bijbel is op 20.000 (of misschien nog wel meer) verschillende manieren te interpreteren. Dat maakt dit punt heel erg moeilijk en ingewikkeld. Hoe werkt dat dan?

[E-line]

De Heilige Geest werkt dóór het Woord.
Hij verlicht het gevoel niet alleen (dat is nodig omdat we uit onszelf niet naar God vragen), maar óók het verstand. Om Gods Woord te kunnen begrijpen.
Woord en Geest zijn met elkaar verbonden.
Dat zie je bijvoorbeeld heel duidelijk in Joh. 14:15-31. Daar zegt Jezus:

quote:

Indien iemand Mij liefheeft, zal hij mijn woord bewaren en mijn Vader zal hem liefhebben en Wij zullen tot hem komen en bij hem wonen. Wie Mij niet liefheeft bewaart mijn woorden niet; en het woord, dat gij hoort, is niet van Mij, maar van de Vader, die Mij gezonden heeft. Dit heb Ik tot u gesproken, terwijl ik nog bij u verblijf; maar de Trooster, de Heilige Geest, die de Vader zenden zal in mijn naam, die zal u alles leren en u te binnen brengen al wat Ik (Jezus) u (discipelen) gezegd heb.

En in hf 16:5-15 zie je wat het werk van de Trooster is:

quote:

vs 8 e.v.:
En als Hij komt, zal Hij de wereld overtuigen van zonde en van gerechtigheid en van oordeel; van zonde, omdat zij in Mij niet geloven; van gerechtigheid, omdat Ik heenga tot de Vader en gij Mij niet langer ziet; van oordeel, omdat de overste dezer wereld geoordeeld is.
Nog veel heb ik U te zeggen, maar gij kunt het thans niet dragen; doch wanneer Hij komt, de Geest der waarheid, zal Hij u de weg wijzen tot de volle waarheid; want Hij zal niet uit Zichzelf spreken, maar al wat Hij hoort, zal Hij spreken en de toekomst zal Hij u verkondigen. Hij zal Mij verheerlijken, want Hij zal het uit het mijne nemen en het u verkondigen. Al wat de Vader heeft, is het mijne; daarom zeide Ik: Hij neemt uit het mijne en zal het u verkondigen.

Hier zie je dat Jezus' woorden door de Heilige Geest gebruikt zullen worden om de mensen te overtuigen. De discipelen zullen ná Jezus' dood en opstanding en hemelvaart door de Heilige Geest geleid, Jezus' woorden door kunnen geven. Dat zie je op de Pinksterdag ook gebeuren: Petrus gebruikt niet alleen Jezus' woorden, maar óók het OT.
Het NT is door deze claim van Jezus ook Zíjn evangelie.
En wij worden opgeroepen om dat woord te bewaren. (zie Joh. 17 bijv. vers 6, 7 en 14.)

Dat zie je overigens ook in Openbaring 22:17 en 18.

quote:

De Geest en de Bruid (bruid = kerk) zeggen: Kom! En wie het hoort, zegge: Kom! En wie dorst heeft, kome, en wie wil, neme het water des levens om niet (gratis). Ik betuig aan een ieder, die de woorden der profetie van dit boek hoort: Indien iemand hieraan toevoegt, God zal hem toevoegen de plagen, die in dit boek beschreven zijn...

Zodra het over de Geest gaat, komt de bijbel in zicht. De Geest verkondigt Gods woord. En getuigt in ons hart dat het Gods woord is. En geeft inzicht, niet door een gevoel te kweken, maar door de bijbel. Inzicht in hoe de wereld in elkaar zit, in hoe wij zelf in elkaar zitten. En dat roept heftige gevoelens op: overtuigd worden van zonde, gerechtigheid en oordeel, daar kun je niet koud onder blijven.

De Heilige Geest vernieuwt ons gevoelsleven ook. Dat is zeker waar! Maar niet met een magisch stokje ofzo. Maar door ons hart open te zetten voor het evangelie.

edit:Pooh heeft wel gelijk dat de Geest ook op andere manieren werkt. Maar ook die andere manieren zijn er altijd op gericht dat je naar Gods woord gaat luisteren. En daarom is bijbelstudie ook zo belangrijk: als een ervaring (waarvan je denkt dat die van de Heilige Geest is) ingaat tegen Gods woord, dan heeft de bijbel meer over die ervaring te zeggen dan andersom.

[E-line]

quote:

Edith schreef op 03 mei 2005 om 10:25:
[...]

Ik ben benieuwd wat jullie vinden van deze ervaring (die ik elders heb geplaatst, omdat hij daar ontopic is)? Nou weet ik hoe de meesten hier over de eucharistie denken dus dat maakt de vraag wellicht wat moeilijk. Maar is dit het alledaagse 'toeval' wat jij bedoelt? Op dat moment zelf had ik alleen zoiets van 'wauw, dit móet iets zijn!' en pas later realiseerde ik me het gebed en de speciale datum.

Ik heb ook wel af en toe zulke 'toevalligheden'. Die zijn zeker niet toevallig. God regeert de wereld en heeft alles in de hand.
En zeker als je God vraagt om inzicht in zijn woord, zal Hij dat ook geven. Dat hoeft niet altijd op zo'n bijzondere manier. Maar Hij kan die tekens wel geven. Dan nog geldt: niet je gevoel is norm, maar de bijbel.

quote:

[...]

Dat vind ik toch wel interessant. M.n.: de bijbel is de belangrijkste richtlijn. De bijbel is op 20.000 (of misschien nog wel meer) verschillende manieren te interpreteren. Dat maakt dit punt heel erg moeilijk en ingewikkeld. Hoe werkt dat dan?

Hier zijn 2 dingen over te zeggen:
1. de bijbel is duidelijk genoeg over de kern (wat je moet weten en geloven om behouden te worden)
2. de Heilige Geest kan je bijbelstudie ook leiden zodat je steeds beter de bijbel snapt. Maar dan moet je wel je eigen gevoel aan de kant durven zetten!

(op de site die in m'n onderschrift staat, hebben we juist een heel aantal artikelen over schriftgezag en dergelijke gepubliceerd; voor jou is wellicht 'God kennen' een interessante)

[wateengedoe2]

quote:

E-line schreef op 03 mei 2005 om 10:48:
Hier zijn 2 dingen over te zeggen:
1. de bijbel is duidelijk genoeg over de kern (wat je moet weten en geloven om behouden te worden)

Nee, dat is hij niet, getuige dat er zoveel verschillende interpretaties mogelijk zijn en ook gemaakt worden. Het allerduidelijkste vind ik wel dat de joden, wier voorouders het OT geschreven hebben en het volk tot wie Jezus behoorde, een totáál andere visie hebben op bijv. erfzonde, de messias enz. dan de orthodoxe christenen.

quote:

2. de Heilige Geest kan je bijbelstudie ook leiden zodat je steeds beter de bijbel snapt. Maar dan moet je wel je eigen gevoel aan de kant durven zetten!

(op de site die in m'n onderschrift staat, hebben we juist een heel aantal artikelen over schriftgezag en dergelijke gepubliceerd; voor jou is wellicht 'God kennen' een interessante)

Het grootste probleem voor mij met God alleen door de bijbel proberen te kennen, is dat de bijbel zichzelf op vele plaatsen tegenspreekt over God en ook (zie boven) dat de verschillende manieren van interpretatie blijven. En gevoel aan de kant zetten (geen oppervlakkige emoties, maar diep doorvoelen van de Waarheid) lijkt mij nou juist geen goede zet. Dan heb je alle kans dat je als een farizeeër de bijbel gaat zitten interpreteren als dode lettertjes, wat hem zeker geen recht doet. Vandaar dat ik in die post over de eucharistie ook zeg, dat theologische discussies voor mij weliswaar interessant zijn, ze kunnen mij ook verder helpen in mijn geloofsontwikkeling, maar ze geven nóóit een eensluidend antwoord voor mij, omdat ze per definitie rationeel zijn.

[E-line]

Probleem begint vóór die interpretatie: hoe kijk je naar de bijbel zélf? Is het daadwerkelijk Gods woord? Of zie je het als een tijdgebonden document waarin menselijke ervaringen zijn opgeschreven?

Als je die tweedeling ziet in de interpretaties, dan zie je ook dat de kern bij de groep die de bijbel daadwerkelijk als Gods woord ziet, vrijwel overal is: Je moet Jezus Christus' offer voor onze eigen zonden aannemen, om behouden te worden.
Of zie jij nog andere opvattingen over de kern in dat kamp?

Jezus loopt in zijn tijd ook aan tegen de scheve messiasverwachting. En daar gaat Hij tegenin! (Wie heeft daar nou meer recht op om dat te doen dan de Messias zelf??)
Over de joodse visie op erfzonde ben ik niet echt op de hoogte. Maar ik weet wel dat in bijv. ps. 51 al staat dat David in zonde door zijn moeder is ontvangen en geboren. Dat duidt toch op erfzonde, dacht ik zo?

[E-line]

quote:

Het grootste probleem voor mij met God alleen door de bijbel proberen te kennen, is dat de bijbel zichzelf op vele plaatsen tegenspreekt over God en ook (zie boven) dat de verschillende manieren van interpretatie blijven. En gevoel aan de kant zetten (geen oppervlakkige emoties, maar diep doorvoelen van de Waarheid) lijkt mij nou juist geen goede zet. Dan heb je alle kans dat je als een farizeeër de bijbel gaat zitten interpreteren als dode lettertjes, wat hem zeker geen recht doet. Vandaar dat ik in die post over de eucharistie ook zeg, dat theologische discussies voor mij weliswaar interessant zijn, ze kunnen mij ook verder helpen in mijn geloofsontwikkeling, maar ze geven nóóit een eensluidend antwoord voor mij, omdat ze per definitie rationeel zijn.

Aan de ene kant: natuurlijk moet niet je gevoel volledig buiten schot laten. Maar het is niet de norm! Ons gevoel wil uit zichzelf God aan de kant zetten, en Gods woord niet aannemen. Dus als je God wil leren kennen moet je dat wel beseffen. En je door de bijbel - en door Gods Geest - laten gezeggen (afgeleide = gezag).
En als je beseft (heeft ook met emotie te maken) dat de bijbel gezag over je gevoel heeft, en dat de Geest je gevoel én je verstand moet verlichten, wil je de bijbel daadwerkelijk begrijpen, dan zal de Geest je ook echt de kern wel duidelijk maken, en desnoods nog meer.

[wateengedoe2]

quote:

E-line schreef op 03 mei 2005 om 11:09:
Probleem begint vóór die interpretatie: hoe kijk je naar de bijbel zélf? Is het daadwerkelijk Gods woord? Of zie je het als een tijdgebonden document waarin menselijke ervaringen zijn opgeschreven?

Dat is niet vóór, maar tijdens de interpretatie.

quote:

Als je die tweedeling ziet in de interpretaties, dan zie je ook dat de kern bij de groep die de bijbel daadwerkelijk als Gods woord ziet, vrijwel overal is: Je moet Jezus Christus' offer voor onze eigen zonden aannemen, om behouden te worden.
Of zie jij nog andere opvattingen over de kern in dat kamp?

In dat 'kamp' niet inderdaad (beetje een vervelend woord, kamp, het versterkt het wij-zij-denken ). Ik zie dat als sterke aanwijzing, dat de aanname van de bijbel als Gods feilloze woord, automatisch ook leidt tot de aanname van de orthodox-christelijke visie over het lijden en sterven van Christus. Ik zie het beschouwen van de bijbel als feilloos Gods woord en het interpreteren van de bijbel naar orthodox-christelijke uitleg als twee gevolgen van één oorzaak, namelijk het geloven dat er één waarheid voor iedereen is. Geloof je dat, dan komt je automatisch op één weg naar die waarheid uit en vandaar dus ook het absolute geloof: óf je neemt het Woord van God aan (in 2 betekenissen: de bijbel én Christus), óf je gaat verloren. Een weg hiertussen bestaat dan niet.

Ter verduidelijking van hoe dit strookt met mijn visie, verzoek ik je dit te lezen, en dan m.n. het stukje over Waarheid vs. waarheid. Daar kunnen we ook eventueel verdergaan hierover, want eigenlijk past het niet goed in CL (ik denk, dat het verwijderd wordt als ik datzelfde hier plaats ).

quote:

Jezus loopt in zijn tijd ook aan tegen de scheve messiasverwachting. En daar gaat Hij tegenin! (Wie heeft daar nou meer recht op om dat te doen dan de Messias zelf??)

Ik begrijp niet helemaal wat je bedoelt met 'scheve messiasverwachting'. Bedoel je de messiasverwachting van de joden (o.a. dat de messias de tempel herbouwt en zorgt dat de tempeldienst hervat wordt, dat er wereldvrede komt, dat vanuit Israël de wereld wordt bestuurd)?

quote:

Over de joodse visie op erfzonde ben ik niet echt op de hoogte. Maar ik weet wel dat in bijv. ps. 51 al staat dat David in zonde door zijn moeder is ontvangen en geboren. Dat duidt toch op erfzonde, dacht ik zo?

Suighnap legt het hier uitstekend uit vanuit joods perspectief.

[wateengedoe2]

quote:

E-line schreef op 03 mei 2005 om 11:14:
Aan de ene kant: natuurlijk moet niet je gevoel volledig buiten schot laten. Maar het is niet de norm! Ons gevoel wil uit zichzelf God aan de kant zetten, en Gods woord niet aannemen. Dus als je God wil leren kennen moet je dat wel beseffen. En je door de bijbel - en door Gods Geest - laten gezeggen (afgeleide = gezag).
En als je beseft (heeft ook met emotie te maken) dat de bijbel gezag over je gevoel heeft, en dat de Geest je gevoel én je verstand moet verlichten, wil je de bijbel daadwerkelijk begrijpen, dan zal de Geest je ook echt de kern wel duidelijk maken, en desnoods nog meer.

Ik wil hier een onderscheid maken tussen gevoel als (oppervlakkige) emotie om een bepaalde bevrediging of oplossing van een ongemak te verkrijgen (zoals honger, zin in seks, vermoeidheid enz.) en het diepe gevoel van weten, van brede liefde voor God, en voor alles en iedereen (dus niet exclusieve liefde voor bijv. een partner of kind). Die liefde is er nl. niet ter bevrediging van iets (al is het absoluut fijn om dat gevoel zélf te hebben), maar dat gevoel is er alleen maar. En die liefde, dat weten, is ook de wegwijzer die God je geeft om weer een nieuw stukje van Zijn Waarheid te ontdekken. Dat is zo ik de werking van de Heilige Geest zie Je kunt dat gezag van Gods Geest noemen, zo je wil. Het is ook onmogelijk om dat gevoel níet te volgen als je het hebt, dus gezag heeft het zeker.

[Priscilla en Aquila]

En hoe zie je het werk van de Geest wat dit betreft:

Joh. 16
 7 Doch Ik zeg u de waarheid: Het is beter voor u, dat Ik heenga. Want indien Ik niet heenga, kan de Trooster niet tot u komen, maar indien Ik heenga, zal Ik Hem tot u zenden. 8 En als Hij komt, zal Hij de wereld overtuigen van zonde en van gerechtigheid en van oordeel;

Zonde, grechtigheid en oordeel zijn toch de aspecten die jij niet zo in je geloof meeneemt. (Of verwar ik je nu met Henk W
Voor mij is het juist zo dat deze aspecten een wezenlijk onderdeel zijn van het werk van de Geest, omdat ze jou laten zien dat jizelf zondig bent en niet zo tot God kan komen.
Maar Hij kan het goede in jou doen als je Jezus hebt aanvaard. En ik kom steedss meer tot de ontdekking dat dat juist de waarheid is: Gods Geest verlicht je hart, zodat je de verkeerde dingen vanuit jezelf steeds duidelijker gaat zien.

[wateengedoe2]

P&A, lees ff deze post van mij, dat beantwoordt al veel van deze vragen, denk ik. En stel evt. nieuwe vragen/opmerkingen ook daar a.j.b., want in CL kan ik niet vrij praten over deze dingen.

[Priscilla en Aquila]

quote:

Edith schreef op 03 mei 2005 om 11:54:
[...]

Ik wil hier een onderscheid maken tussen gevoel als (oppervlakkige) emotie om een bepaalde bevrediging of oplossing van een ongemak te verkrijgen (zoals honger, zin in seks, vermoeidheid enz.) en het diepe gevoel van weten, van brede liefde voor God, en voor alles en iedereen (dus niet exclusieve liefde voor bijv. een partner of kind). Die liefde is er nl. niet ter bevrediging van iets (al is het absoluut fijn om dat gevoel zélf te hebben), maar dat gevoel is er alleen maar. En die liefde, dat weten, is ook de wegwijzer die God je geeft om weer een nieuw stukje van Zijn Waarheid te ontdekken. Dat is zo ik de werking van de Heilige Geest zie Je kunt dat gezag van Gods Geest noemen, zo je wil. Het is ook onmogelijk om dat gevoel níet te volgen als je het hebt, dus gezag heeft het zeker.

Ik zou dit wat jij hier noemt meer scharen onder de noemer: ' geweten', wat volgens de bijbel ieder mens bezit.
Wel is het zo dat je door bepaald gedrag, je geweten gaat ' dichtschroeien' / 'afstompen'. e wordt dan minder gevoelig voor de signalen van je geweten die jou aanklaagt als je iets doet wat niet goed is. Zoals stelen of bedriegen. o.i.d.

quote:

Rom. 2
15 immers, zij tonen, dat het werk der wet in hun harten geschreven is, terwijl hun geweten medegetuigt en hun gedachten elkander onderling aanklagen of ook verontschuldigen, 16 ten dage, dat God het in de mensen verborgene oordeelt volgens mijn evangelie, door Christus Jezus.

En het geweten klaagt ons aan omdat we die wetten niet kunnen volbrengen. Er is een weten in ons wat goed is. Maar ook een ervaring dat we vaak niet doen wat goed is. Want: ons geweten getuigt mee en onze gedachten klagen elkaar onderling aan of ook verontschuldigen ze zich
Als we alles goed deden, zou dit niet het geval zijn. En God gaat de mensen oordelen volgens hun geweten. Alles wat in het verborgene is, zal aan het licht komen.
Als je gelovig bent geworden (ik bedoel dit nu op de orthodoxe manier ) kan je geweten je nog steeds aanklagen; de duivel speelt hier ook op in. Hij is degene die ons dag en nacht aanklaagt voor God: "kijk eens wat die P&A nu weer gedaan hebben. Dat noemt zich kind van God maar er klopt nog niet veel van'. Zoals ook satan doet bij Job. Hier staat het ook zo:

quote:

Op. 12: 10
want de aanklager van onze broeders, die hen dag en nacht aanklaagde voor onze God,

Maar wij hebben een voorspraak, Iemand die voor ons in de bres springt als dit weer gebeurd (als ons geweten/of satan ons aanklaagt):

quote:

1 Joh 2,1
Mijn kinderkens, dit schrijf ik u, opdat gij niet tot zonde komt. En als iemand gezondigd heeft, wij hebben een voorspraak bij de Vader, Jezus Christus, de rechtvaardige;

En Hij zegt: Dit is een gelovige, Ik heb de prijs betaald en deze gelovige is nu rechtvaardig.
Hierdoor kunnen we een rein geweten hebben. We hoeven niet meer bang te zijn als we een fout maken; na belijdenis is het weg.

En dat is ook wat de Heilige Geest in ons werkt: Het belijden van de zonden en door Zijn lracht doen wat de wil van God is.
Het werk van de Geest is de vruchten van de Geest in ons leven te bewerken. Dus niet onze eigen goedheid, vriendelijkheid etc.  Maar Zijn goedheid liefde blijdschap en vrede etc. (Gal. 5)

En zo'n rein geweten voor God, hebben we als we zijn wedergeboren/de doop in Zijn dood hebben ondergaan. Dan is wat verkeerd in ons is, onze 'oude mens' gekruisigd. Dood. God ziet die oude zondige mens niet meer. In Christus dood gestorven.
En: Christus is gerechtvaardigd. Hoe weten we dat? Omdat Hij is opgewekt uit de dood. Dat is een teken dat Hij het geheel volbracht heeft, en rechtmatig is opgestaan uit de dood. Juist omdat Hijzelf helemaal geen zonde had gedaan, en ook niet zondig was.
Hij heeft dus niets wat Hem aanklaagt voor God. Jezus heeft een rein geweten.
Als wij geloven en meegestorven zijn, is dat oude weg. en staan wij ook op in nieuw leven.
En dat is hetzelfde leven als wat Christus heeft: Het IS Christus in ons (door de Heilige Geest, die de Geest van Christus wordt genoemd).

quote:

1 Petr 3,21
Als tegenbeeld daarvan redt u thans de doop, die niet is een afleggen van lichamelijke onreinheid, maar een bede van een goed geweten tot God, door de opstanding van Jezus Christus,

Wij hebben dus door deze dood en opstanding OOK een rein geweten voor God.
Zijn Geest woont in ons en dat nieuwe leven komt van God, het is Gods Geest. En als we in Hem blijvern, dat nieuwe leven ook uit laten komen, dan hebben we een vrij geweten.
Dat werkt de Geest in ons.

quote:

Rom 9
1...mijn geweten betuigt mij dit mede door de heilige Geest

Dit reine geweten laat de Heilige Geest ons zien, dat we dat hebben als we gelovig zijn.
In Christus zijn we gerechtvaardigd en God rekent ons de zonden niet toe.

[wateengedoe2]

Ik zie geweten als iets heel anders dan die onvoorwaardelijke, niet-exclusieve liefde die ik noemde. Door je geweten weet je wanneer iets fout is - maar ben je nog niet gedwongen om het goed te doen. Je zult alleen merken dat het 'wringt' als je het niet goed doet. En dat is een onprettig gevoel, vandaar dat (inderdaad) veel mensen een 'afgestompt geweten' krijgen, oftewel hun geweten sussen en niet meer serieus nemen, om niet meer te voelen dat ze erdoor veroordeeld worden. Die liefde is iets anders, die gaat voorbij het geweten (en voorbij het oordeel van dat geweten). Het geweten is a.h.w. een soort noodrem, om als tegenhanger voor 'lagere' emoties van het ego te dienen. De onvoorwaardelijke liefde stijgt vér uit boven die lagere emoties en zet ze volledig buitenspel.

Ik geloof dat Jezus vól was van die liefde en dáárom niet zondig was. Elk mens kan deze liefde ervaren, als God hem benadert (God zet de eerste stap) en het is een (ontzettend spannend ) groeiproces om hier steeds verder in te komen. Zo compleet als Jezus heeft (nog) niemand gedaan, denk ik, maar dat is wel wat uiteindelijk zal gebeuren, daar ben ik van overtuigd. Zonder Christus kunnen we dat niet (en niet 'alleen maar' omdat Hij het goede voorbeeld heeft gegeven, maar vooral omdat Hij ons leidt op ons pad - steeds als we weer in oude gewoontes vervallen, trekt Hij ons terug).

Vergelijk maar met een auto: als die in zijn versnelling staat en de motor staat aan, dan zal hij rijden (lagere emoties). Trap je de rem in, dan stopt hij (geweten), maar laat je de rem weer los, dan gaat hij weer rijden. Een geweten dat afgestompt raakt of anderszins niet sterk genoeg is, is als kapotte remmen. Onvoorwaardelijke liefde is het omdraaien van het sleuteltje, zodat de motor uitgaat. Helaas zal dan nog vaak het sleuteltje toch weer omgedraaid worden, zodat de motor weer aanslaat. Jezus heeft bij Zichzelf het sleuteltje uit het contact gehaald, Zijn motor (geleid worden door lagere emoties) sloeg nooit meer aan (niet gezegd dat Hij die emoties niet hád - Hij had ook honger, was moe enz., Hij liet Zich er alleen niet door leiden).