Geloven vandaag > Levensbeschouwing

Acceptatie

<< < (76/85) > >>

Laodicea:
Wat ik dan toch wel eens van dhr. Strootman zelf zou willen weten is dit: waarom dent u, dat God de werkelijke waarheid volgens uw lezing, zo goed heeft verstopt?

P. Strootman:
quote:Laodicea schreef op 02 oktober 2006 om 23:31:
Wat ik dan toch wel eens van dhr. Strootman zelf zou willen weten is dit: waarom dent u, dat God de werkelijke waarheid volgens uw lezing, zo goed heeft verstopt?
--- Einde van citaat ---


Het zou wel eens zo kunnen zijn, dat de bijbel je daartoe zelf uitnodigt. Er zijn talloze verhalen in de bijbel, die ons eigenlijk niets zeggen, als er geen boodschap in verborgen zou zijn. M.a.w. zeer veel verhalen hebben beslist een leerstellige betekenis. Al eerder heb ik het verhaal van die heidense vrouw in Mattheus 15 aangehaald waarin, mits goed begrepen, voor ons, gelovigen van vandaag een behartenswaardige boodschap schuil gaat. Zoals u wellicht weet, werd Jezus uitsluitend gezonden tot de verloren schapen van het huis Israels. Dat zei Hij dan ook hoogst persoonlijk in Mattheus 15.24. En Paulus schreef in Romeinen 16 dat Christus een dienaar van besnedenen geweest is.Gewoonlijk worden zulke duidelijke mededelingen met voeten getreden. Zij passen dan ook meestal volstrekt niet in het geloofsdenken van de orthodoxie, die voor 99% gebaseerd is op een evangelie, dat niet voor ons, niet-joden, bestemd is. Hoe het ook zij, het verhaal van de heidense vrouw, laat ons bij uitstek zien, dat er de volgende leerstellige waarheid in verborgen is:
Jezus GING volgens Mattheus niet naar een heidens land, maar Hij 'trok zich terug' naar een heidens land. Marcus kleedde het begin van zijn het verhaal iets anders in en schreef wel dat  Jezus zich naar een heidens land begaf, maar voegde er onmiddellijk aan toe, dat Hij zich in een huis verborg, omdat Hij niet wilde dat iemand wist, dat Hij onder hen verbleef. Van een gerichtte zending van Jezus was dus geen sprake! Er staat zelfs ook nog:'....maar Hij kon niet verborgen blijven' Dat geldt m.i. zelfs ook van het evangelie der besnijdenis. Het had eigenlijk verborgen moeten blijven voor ons, heidenen. Het lag er immers dik bovenop, dat hieruit totaal verkeerde conclusies zouden worden getrokken. En dat is dan ook op zeer grote schaal gebeurd!
Tenslotte: Ook Jezus gaf zijn onderwijs door middel van gelijkenissen. Zouden de schrijvers van de bijbel hun onderwijs dan wel  'open en bloot' geven?

Nunc:
quote:P. Strootman schreef op 03 oktober 2006 om 15:09:
Het zou wel eens zo kunnen zijn, dat de bijbel je daartoe zelf uitnodigt. Er zijn talloze verhalen in de bijbel, die ons eigenlijk niets zeggen, als er geen boodschap in verborgen zou zijn. M.a.w. zeer veel verhalen hebben beslist een leerstellige betekenis.
--- Einde van citaat ---


Een wonderlijke notie. Een verhaal in de bijbel moet altijd een leerstellige betekenis hebben, dus als het verhaal ons niks zegt, dan moet er beslist ergens een verborgen boodschap in zitten. Een standpunt overigens, dat volledig voorbij gaat aan het eigen karakter van vele bijbelboeken. Het ene boek wil geschiedenis optekenen, het andere is een bundeling wijsheden of liederen.

Het is ook een ontzettend egocentrisch en arrogant standpunt, wat er vanuit gaat dat de hedendaagse lezer op één of andere manier de focus vormt van de bijbelverhalen. Immers, als het de huidige lezer niks zegt, dan moet er een verborgen boodschap in zitten. Dus omdat Paulus' uitgebreide groeten aan zo ongeveer iedereen in Rome of Korinte ons nu niks zeggen, moet daar ook beslist een leerstellige betekenis in zitten. Wat de basis is voor deze extreme notie, is me een raadsel. Zeker als je je bedenkt, dat dan die 'besliste leerstellige betekenis' diep verborgen gaat, en ook weer alleen door diegenen 'die de geest hebben' gelezen kan worden. Simpelere zielen moeten het dan maar doen met een verhaal wat hen niks zegt, zonder dat de geheime boodschap duidelijk wordt. Dit is doen, alsof de bijbel een document is, geschreven in een code en gericht aan jouzelf.

Misschien, heel misschien, zou het toch ook zo kunnen zijn dat de bijbel gedeelten bevat die voor anderen dan wijzelf relevant zijn? Dat Paulus de groeten liet doen aan deze of gene in Rome, is voor ons simpelweg kennisgeving, meer niet. Idem voor het gebeuren rond Jozua, of de avonturen van David. Het is optekenen van gebeurtenissen, die niet noodzakelijkerwijs voor ons iets betekenen.

Laodicea:
quote:P. Strootman schreef op 03 oktober 2006 om 15:09:
Het had eigenlijk verborgen moeten blijven voor ons, heidenen. Het lag er immers dik bovenop, dat hieruit totaal verkeerde conclusies zouden worden getrokken. En dat is dan ook op zeer grote schaal gebeurd!
--- Einde van citaat ---
Maar dat is niet gebeurd, dat maakt God eigenlijk vrij machteloos dan, als Hij niet had ingezien dat het zo uit de hand zou lopen volgens uw visie.

P. Strootman:
quote:Nunc schreef op 03 oktober 2006 om 18:27:

[...]


Een wonderlijke notie. Een verhaal in de bijbel moet altijd een leerstellige betekenis hebben, dus als het verhaal ons niks zegt, dan moet er beslist ergens een verborgen boodschap in zitten. Een standpunt overigens, dat volledig voorbij gaat aan het eigen karakter van vele bijbelboeken. Het ene boek wil geschiedenis optekenen, het andere is een bundeling wijsheden of liederen.

Het is ook een ontzettend egocentrisch en arrogant standpunt, wat er vanuit gaat dat de hedendaagse lezer op één of andere manier de focus vormt van de bijbelverhalen. Immers, als het de huidige lezer niks zegt, dan moet er een verborgen boodschap in zitten. Dus omdat Paulus' uitgebreide groeten aan zo ongeveer iedereen in Rome of Korinte ons nu niks zeggen, moet daar ook beslist een leerstellige betekenis in zitten. Wat de basis is voor deze extreme notie, is me een raadsel. Zeker als je je bedenkt, dat dan die 'besliste leerstellige betekenis' diep verborgen gaat, en ook weer alleen door diegenen 'die de geest hebben' gelezen kan worden. Simpelere zielen moeten het dan maar doen met een verhaal wat hen niks zegt, zonder dat de geheime boodschap duidelijk wordt. Dit is doen, alsof de bijbel een document is, geschreven in een code en gericht aan jouzelf.

Misschien, heel misschien, zou het toch ook zo kunnen zijn dat de bijbel gedeelten bevat die voor anderen dan wijzelf relevant zijn? Dat Paulus de groeten liet doen aan deze of gene in Rome, is voor ons simpelweg kennisgeving, meer niet. Idem voor het gebeuren rond Jozua, of de avonturen van David. Het is optekenen van gebeurtenissen, die niet noodzakelijkerwijs voor ons iets betekenen.
--- Einde van citaat ---
Natuurlijk staan er ook dingen in de bijbel, die wij letterlijk mogen verstaan. Zoals die groeten aan de gemeenten. Maar is het van Jezus dan ook verkeerd geweest om in gelijkenissen te spreken? En nee, het heeft ook niets te maken met 'simpele zielen', want dan zou Jezus deze simpele zielen onrecht aangedaan hebben. Was Hij dan zo onbarmharig dat Hij zelfs zei, in gelijkenissen te spreken OPDAT ZIJ HET NIET ZOUDEN VERSTAAN? Geef dan zelf eens de betekenis aan van zo'n  bijbelgedeelte dat ik als voorbeeld nam. Schreef Mattheus zomaar voor de lol, dat Jezus zich terugtrok naar een heidens land? Nee, in dit hoofdstuk wordt nog eens benadrukt, dat het ernst is, dat Jezus inderdaad gezonden werd tot de verloren schapen van het huis Israels! En niet tot de heidenen! En Marcus, dat Jezus zich in een huis verborg, omdat Hij niet wilde dat iemand wist dat Hij onder hen verbleef? Het zou toch een vreemde zaak zijn voor een mens als Jezus, om zich voor mensen te verbergen?

Navigatie

[0] Berichtenindex

[#] Volgende pagina

[*] Vorige pagina