'Rabbit Proof Fence', een film over een zwarte bladzijde uit de geschiedenis van Australie. Drie jonge kinderen, geboren uit een Aboriginal ouder en een blanke ouder, worden in het kader van rassenzuivering uit hun familie gerukt. Maar de meisjes vechten terug. Waar gebeurd dus! Prachtige beelden.
Kill Bill van Quentin Tarantino: m.n. overdreven afhakken en snijden van ledematen met meters bloedspuiten tot gevolg. Over the top, bedoeld als ode aan de kung-fu cult films uit de jaren '70. Ik moest even wennen, omdat ik dacht dat het 'te' fout was, maar naarmate de film duurde werd de bedoeling duidelijk; bijv. tig kreunende en steunende mannen met tig missende ledematen op de grond, eentje roept er volgens mij nog 'Mama!',die na een bevel van The Black Mamba (Thurman) met samoerai-zwaard alsnog snel strompelend?! als bange jongetjes weghinken. Lachen dus.
The Matrix 3 heb ik een een ruk kunnen uitkijken. Geen 'zadelpijn', dus de film kon me boeien. Special effects ten over, maar van belang voor het neerzetten van de werelden buiten The Matrix. Ik had twee essentiele gebeurtenissen gemist: in The Matrix 2 krijgt agent Smith door de 'botsing' met Neo iets mee van Neo's krachten waardoor hij sterker wordt als virus. En in The Matrix 3 gebeurt eenzelfde als Smith The Oracle 'absorbeert'. Daardoor wordt hij supersterk en is het daarom maar 1 agent Smith die het uiteindelijk tegen Neo opneemt.
Maar jammer van Trinity niet? Op dit late tijdstip (of vroeg, tis maar hoe je het bekijkt) kan ik me het einde slechts herrineren met Sati, The Oracle, Neo en Morpheus kijkend naar een zonsopkomst. De wereld alsnog gered! Geweldig; maar waarom is het dat zo'n veronderstelde wijze vrouw als the Oracle rookt?
Lijkt me geen goeie start voor een betere wereld..?? :-7
White Oleander met o.a. Michelle Pfeiffer en nog 3 mooie vrouwen. Het hoofdthema gaat over loslaten gekaderd in een relatie tussen moeder en dochter. De ondertitel geeft het goed weer: 'Where does a mother end, and a daughter begin?'. De moeder in dit geval (M. Pfeiffer) vermoord haar vriend, omdat deze de relatie verbreekt. Zij komt in de gevangenis en haar dochter in verschillende pleeggezinnen. Net als de dochter in een pleeggezin is gewend, heeft haar moeder d.m.v. briefcontact met pleegouders het weer voor dochterlief verpest. De moeder kan het niet hebben dat een ander voor haar dochter gaat zorgen. Ze kan het niet hebben dat haar dochter allicht andere idee-en over het leven er op nahoudt. Vervolgens blijkt dat de moeder door haar verleden, ze heeft haar dochter met 6 mnd'en een aantal maanden alleen gelaten omdat ze het moederschap niet meer aankon (daar wordt de rose wolk doorprikt!), haar dochter nu wil claimen en vormen. Absoluut geen woensdagavond drama-film
. Daarvoor zijn de dialogen te scherp,de personages te interessant en de actrices te goed. Zowel interessant voor vrouwen als mannen.
