Ik wil even punt voor punt reageren op een paar beweringen van Elle. Want ik ben bang dat er te veel misverstanden in zitten.
quote:
elle schreef op 11 februari 2007 om 15:29:[...]
Hier zie je dat die verkondiging zowel gezamenlijk als afzonderlijk dient te gebeuren. Dus: zowel tijdens (zondagse) samenkomsten, als bij huisbezoeken ea. Het een krijgt niet meer nadruk dan het ander. Verder heeft die 'openbare verklaring' niet per se de lading van 'prediking'.
Het "verkondigd en openbaar betuigd" moet je in feite lezen als één begrip, zoiets als "verkondigend wordt in het openbaar betuigd". De betekenis van die zin is zoiets als: aan de hele gemeente wordt, zowel als groep maar daarin ook elk individueel, publiek uitgesproken dat hun zonden vergeven zijn , zo vaak als (enz.).
Hierbij wordt dus de nadruk gelegd op het publieke karakter. Deze vrijspraak is evenmin als de bediening van de tucht een achterkamertjes gebeuren, maar een publieke zaak.
quote:
Elke keer als wij 's zondags de apostolische geloofsbelijdenis aanhoren/uitspreken/zingen, voldoen wij daaraan. Dit is dus geenszins een bevel tot prediking, wat mij betreft. Zou ook vreemd zijn: 't is niet direct op de bijbel terug te voeren, voor zover ik weet. Het zou een niet-bijbelse interpretatie zijn van deze geloofsbelijdenis.
Ik vind het vreemd dat Elle hier ineens over het uitspreken van de geloofsbelijdenis spreekt. De catechismus spreekt hier over "verkondigen aan de gelovigen". Dat typeert wat er gebeurt in de preek: daar wordt Gods belofte van vergeving verkondigd, net als de dreiging met oordeel bij onbekeerlijkheid. Dat is heel rechtstreeks op de Bijbel terug te voeren, zie bijvoorbeeld 2 Kor 5:20 ( en de verzen daar om heen).
quote:
Wbt zondag 38: ook hier zie je weer dat het 4e gebod losgetrokken wordt van de 'sabbath': kerk en school!
Opnieuw een misverstand: met scholen is hier niet bedoeld de lagere of middelbare school, maar de school voor opleiding to dienaren des Woords. Dat blijkt al uit het tekstbewijs dat hiervoor altijd is aangehaald: de aansporing aan Timoteus om het evangelie weer toe te verttrouwen aan bekwame mannen (2 tim 2;2)
quote:
En prediking is slechts een onderdeel van de zondagse dienst aan God: het staat in het rijtje van sacramenten, bidden en aanbidding en dienstbaarheid aan armen. Dat laatste is er tegenwoordig vaak al helemaal niet bij: geen arme die van ons iets krijgt op zondag.
En als je dan graag vast wilt houden aan de lettelijke tekst van het 4e gebod, dan zie je dat de sabbath is gereserveerd voor dienst aan God: het is een rustdag, die gewijd is aan de HEER, uw God.
Het is goed vast te houden aan de preciese tekst van het 4e gebod, maar dan wel goed: "gedenk de sabbatdag dat u die heiligt", daarna pas wordt het begrip rust geintroduceerd. Het heiligen staat voorop, de rust volgt pas daarachter als middel tot heiliging. Die volgorde heeft Christus ook herhaaldelijk de joodse leiders voorgehouden als Hij zijn predikwerk op sabbat, met bijbehorende reis, laat prevaleren boven een bepaalde rust (zie o.a. Markus 2:23-28, ook het vervolg ervan. Lees evt het commentaar van Van Bruggen erbij).
quote:
Maar volgens mij ga je dan niet op de juiste manier met Gods wet om. Daarover zegt zondag 44 het een en ander:
[...]
1: leren kennen van onze zondige aard
2: als wij die kennen, dan resulteert dat in het bidden om de Geest. Dus niet (!) in het strikter proberen te handhaven van de wet. Daarom zie je dat de interpretatie van de wet (zondag 34-44) in Christus ook weinig van doen heeft met de Oud-testamentische manier van omgaan met de wet. De wet moeten we niet naar de letter naleven, maar naar de Geest (Romeinen 8, Galaten 5). Vandaar die opmerking over scholen als het over de sabbath gaat.
Nu pak je maar een klein deel van wat de catechismus zegt over de wet. Want vlak voordat de wet aan de orde komt constateert de catechismus al dat bekering betekent dat we steeds meer uit liefde tot God "goede werken" gaan doen, dat wil zeggen leven conform Gods wet. Dus willen we graag leven conform het sabbatsgebod, toch?
En het bidden om de Geest is, volgens zondag 44, een bepaald bidden: namelijk om langs die weg steeds meer naar het beeld van God vernieuwd te worden. Dat is dus ook steeds meer in alles te leven zoals God dat graag wil. Dan doe ik dus graag wat God wil, en ga graag naar de kerk.
quote:
....
Het staat wat mij betreft echter een kerkenraad vrij om het onderwijs naar een doordeweekse dag te verschuiven. Dat kan ook prima in de vorm van een 'openbare verkondiging'. Misschien is een kerkelijke samenkomst op woensdagavond wel meer 'openbaar' dan een op zondagochtend, als de rest van NL nog in zijn/haar nest ligt.
Wat mij betreft staat dat een kerkenraad niet vrij. De uitdrukking "vooral op de sabbat, dat is de rustdag" heeft stevige bijbelse onderbouwing. In het Nieuwe Testament zie je de apostelen die keus al maken, en daaraan moeten wij dus gehoorzaam blijven.
Maar ik zou het heel jammer vinden als de preek, die verkondiging is namens God, wordt gedegradeerd tot onderwijs. Anderzijds is bijbels onderwijs op een doordeweekse dag helemaal niets nieuws. Dat o.a. is al eeuwenlang de catechesatie.
Maar de zondagse preek is, zowel 's morgens als 's middags, prediking, verkondiging. Of, zoals dat zo mooi staat in de orde van dienst die Middelburg 1933 vaststelde: bediening van het Woord. Ook de zogenaamde catechismuspreek is verkondiging en woordbediening - als de dominee zich aan zijn taak houdt.
