BumblebeeWaar ik over na zat te denken: zou je dan als christelijk ambtenaar niet sowieso gewetensbezwaard moeten zijn om huwelijken te sluiten, gezien de betekenis die het begrip "huwelijk" heeft in onze maatschappij?
Ik doel op flitsscheidingen, tweede, derde, vierde, vijfde huwelijken enzovoort. Onafhankelijk van wat de gehuwden er van maken is het burgerlijk instituut "huwelijk" gedegradeerd tot niets anders dan een contract dat naar behoeven gesloten en ontbonden kan worden zonder enige diepere betekenis.
Waarmee ik niet wil zeggen dat mensen die trouwen omdat ze dan alles goed geregeld hebben voor elkaar en hun kinderen mocht één van de partners, of beide ouders, komen te overlijden, per se iets verkeerds doen. Dit is echter niet een huwelijk in de christelijke betekenis van het woord, en misschien moeten christenen dat maar gewoon eens gaan erkennen in navolging van (wéér, het wordt een thema op dit forum

) de katholieke kerk.
Ik zie dan voor me: onderscheid maken tussen getrouwd zijn voor de wet enerzijds, dus niets principieel anders dan geregistreerd partnerschap, een praktische maatregel voor het regelen van wereldse zaken, een soort verzekering voor partner en kinderen, en het huwelijk in christelijke zin anderszijds, dus elkaar méér beloven dan het burgerlijk huwelijk inhoudt, dus wat elle zegt: lifelong commitment, wat dan gesymboliseerd kan worden door het kerkelijk huwelijk.
Er is dan dus een verschil tussen in burgerlijke zin getrouwd zijn, en in christelijke zin getrouwd zijn. Je zou dit zelfs zo ver kunnen doorvoeren dat christenen voor de wet "alleen" een geregistreerd partnerschap nemen omdat ze het woord "huwelijk" te veel gedegradeerd vinden, en vervolgens in de kerk in de christelijke betekenis trouwen.
Weet je, als ik er zo over nadenk, als ik het over moest doen zou ik het zó doen (ware het niet dat dat nog niet mag in onze kerk): een goed dichtgetimmerd geregistreerd partnerschap of samenlevingscontract voor de wet, want waarom zo'n niets voorstellend met mooie woorden verpakt burgerlijk "huwelijk" dat het woord huwelijk eigenlijk misbruikt, en dan écht trouwen voor God.
In werkelijkheid hebben wij het exact andersom gedaan: alleen getrouwd voor de wet want ik had nog geen belijdenis gedaan, dus geen kerkelijk huwelijk maar een samenkomst en ik zie ons huwelijk zeker als reëel dus de soep wordt niet zo heet gegeten, maar toch. Het is wel stof om over na te denken.