Niet aan het avondmaal gaan

[Mellon]

Ik wil graag jullie mening horen over een fenomeen wat me de laatste tijd meer en meer opvalt: mensen die uit een bepaalde onvrede over het reilen en zeilen binnen de gemeente of over onvrede over/met hun broeders en zusters niet aan het avondmaal gaan.

Het is absoluut niet mijn bedoeling hier iemand te kwetsen, maar persoonlijk vind ik dit heel raar. Het lijkt me namelijk niet de bedoeling om het avondmaal te boycotten als protest tegen de gemeente of bepaalde mensen, want daar heb ik het over.

Bovendien heb je juist jezelf ermee: je ontzegt jezelf immers het onmiskenbare teken en zegel van Christus hartelijke liefde en trouw, om het formulier even te parafraseren. En die liefde en trouw zul je juist hard nodig hebben als je problemen hebt met anderen.

Met andere woorden: Christus nodigt je uit; dan mag je die uitnodiging niet afslaan bij wijze van protestactie, mijns inziens.

Hiermee wil ik niet zeggen dat er geen redenen zijn om eventueel niet aan het avondmaal te gaan (zie Nodiging en terechtwijzing in het formulier). Maar die redenen hebben met jezelf te maken, als ik het goed lees, en niet met anderen.

Meningen, graag.

[Priscilla en Aquila]

Er is de kant van de Heer en dat je Zijn dood gedenkt, maar er is ook de kant dat je samen 'een brood bent' als je deelneemt.
Maar er is natuurlijk ook een ' gezamelijke' verantwoordelijkheid wat betreft het Avondmaal. En heb je moeite met dat tweede aspect om wat voor reden dan ook - (dat je door het eten een bent met anderen die ook eten) kan het zijn dat je dat daarom laat prefeleren boven het eerste aspect dat het tekenen zijn van het lijden van Christus.
Het tweede aspect treedt meestal niet zo naar voren.

(Dit is even heel kort en ik ben ook niet gereformeerd dus dan is dat misschien weer wat anders)

[grondig christelijk]

quote:

Mellon schreef op 06 maart 2009 om 09:38:
Ik wil graag jullie mening horen over een fenomeen wat me de laatste tijd meer en meer opvalt: mensen die uit een bepaalde onvrede over het reilen en zeilen binnen de gemeente of over onvrede over/met hun broeders en zusters niet aan het avondmaal gaan.

Mellon,

heeft het niet aangaan een link met (ik noem een paar mogelijkheden)

de koers van de GKV?
de stijl van avondmaal vieren?
een opener avondmaal?

[Mellon]

quote:

grondig christelijk schreef op 06 maart 2009 om 10:09:
[...]


Mellon,

heeft het niet aangaan een link met (ik noem een paar mogelijkheden)

de koers van de GKV?
de stijl van avondmaal vieren?
een opener avondmaal?

Die redenen heb ik persoonlijk nog niet van mensen gehoord. Het zit meestal echt op het niveau van onenigheid/onvrede/verdriet binnen een gemeente.

Maar het zouden wel redenen kunnen zijn die mensen inderdaad aanvoeren om niet aan te gaan.

[Mellon]

quote:

Priscilla en Aquila schreef op 06 maart 2009 om 09:57:
Er is de kant van de Heer en dat je Zijn dood gedenkt, maar er is ook de kant dat je samen 'een brood bent' als je deelneemt.
Maar er is natuurlijk ook een ' gezamelijke' verantwoordelijkheid wat betreft het Avondmaal. En heb je moeite met dat tweede aspect om wat voor reden dan ook - (dat je door het eten een bent met anderen die ook eten) kan het zijn dat je dat daarom laat prefeleren boven het eerste aspect dat het tekenen zijn van het lijden van Christus.
Het tweede aspect treedt meestal niet zo naar voren.

(Dit is even heel kort en ik ben ook niet gereformeerd dus dan is dat misschien weer wat anders)

Maar je mag er toch vanuit gaan dat die anderen met wie je eet, ook leden in volle rechten zijn, zoals dat heet, net als jijzelf? Anders mag je niet aan gaan.

[Mezzamorpheus]

quote:

Mellon schreef op 06 maart 2009 om 10:20:
[...]


Die redenen heb ik persoonlijk nog niet van mensen gehoord. Het zit meestal echt op het niveau van onenigheid/onvrede/verdriet binnen een gemeente.

Dit hangt natuurlijk wel dicht aan tegen 'de koers van de GKv'.

[gaitema]

quote:

Mellon schreef op 06 maart 2009 om 10:20:
[...]


Die redenen heb ik persoonlijk nog niet van mensen gehoord. Het zit meestal echt op het niveau van onenigheid/onvrede/verdriet binnen een gemeente.

Maar het zouden wel redenen kunnen zijn die mensen inderdaad aanvoeren om niet aan te gaan.

O, maar dan kan het misschien ook wel geen protestactie zijn, maar iets anders meespelen. Omdat ik bij het avondmaal wel eens schulig gevoeld heb dat ik er aan ging, terwijl ik onenigheid had met een ander herken ik dat wel een beetje. God zei namelijk ook dat je hem geen offers moet brengen als je onenigheid hebt met een ander, maar het eerst met die gene moet goed maken voor je het offer brengt. Zo leeft dat ook voor veel mensen bij het avondmaal. Eerst goed maken met die mensen, voor je aan het avondmaal kan deelnemen.

[gaitema]

quote:

Mezzamorpheus schreef op 06 maart 2009 om 10:24:
[...]


Dit hangt natuurlijk wel dicht aan tegen 'de koers van de GKv'.

Ik denk dat hij persoonlijke onenigheid met een christen bedoelt.

[Mellon]

quote:

gaitema schreef op 06 maart 2009 om 10:58:
[...]

 Ik denk dat hij persoonlijke onenigheid met een christen bedoelt.

Zij  

[Mellon]

quote:

gaitema schreef op 06 maart 2009 om 10:55:
[...]


O, maar dan kan het misschien ook wel geen protestactie zijn, maar iets anders meespelen. Omdat ik bij het avondmaal wel eens schulig gevoeld heb dat ik er aan ging, terwijl ik onenigheid had met een ander herken ik dat wel een beetje. God zei namelijk ook dat je hem geen offers moet brengen als je onenigheid hebt met een ander, maar het eerst met die gene moet goed maken voor je het offer brengt. Zo leeft dat ook voor veel mensen bij het avondmaal. Eerst goed maken met die mensen, voor je aan het avondmaal kan deelnemen.

Dat onderscheid maak ik ook.

Maar zou jij niet aan het avondmaal gaan bij wijze van boycot?

[elle]

't Formulier heeft het wel over de situatie dat wanneer iemand onenigheid met jou heeft, je eerst naar die persoon toe moet gaan om het bij te leggen. Pas dan kun je met een goed gevoel aan het avondmaal. Maar daarom heb je ook die week van voorbereiding.
Ik denk dat het an sich een goede regel is. Wel zou het 'jezelf af / onthouden' eenmalig moeten zijn. Tenminste, idealiter los je het toch wel op voor het volgende avondmaal volgt. Is dat niet het geval, dan is de volgende stap bemiddeling door de kerkenraad. Die kan objectiever raad geven.

Maar je moet je wel af vragen of 'onenigheid hebben' idd een goede reden is om Christus' uitnodiging te weigeren. Ruzie over het wel of niet zingen van het 'Amen' (om maar effe wat te noemen) lijkt me geen goede reden. Een huwelijk dat op de klippen dreigt te lopen lijkt me wel een goede reden.

Ik ken iemand die zichzelf al jaaaaren afhoudt, omdat haar huwelijk gestrand is. De GKv kerkenraad heeft op een gegeven moment (voor zover ik heb begrepen) haar gezegd dat ze welkom is aan het avondmaal, omdat haar niets meer te verwijten valt. Ik vind het idd nu erg pijnlijk om te zien dat ze nog steeds niet aan wil/kan/durft te gaan. Al heeft dat waarschijnlijk ook te maken met dat ze zich heeft afgescheiden naar de groep van ds van Gurp (die tillen zwaarder aan scheiding).

[eukie]

N.a.v. vraag Mellon: natuurlijk niet, want wie BOYCOT je eigenlijk ? ? ""doet dit tot Mijn gedachtenis""

[grondig christelijk]

quote:

elle schreef op 06 maart 2009 om 11:53:
Ik ken iemand die zichzelf al jaaaaren afhoudt, omdat haar huwelijk gestrand is. De GKv kerkenraad heeft op een gegeven moment (voor zover ik heb begrepen) haar gezegd dat ze welkom is aan het avondmaal, omdat haar niets meer te verwijten valt. Ik vind het idd nu erg pijnlijk om te zien dat ze nog steeds niet aan wil/kan/durft te gaan. Al heeft dat waarschijnlijk ook te maken met dat ze zich heeft afgescheiden naar de groep van ds van Gurp (die tillen zwaarder aan scheiding).

Als ik zo iets lees voel ik werkelijk een enorm verdriet. Christus is niet gekomen voor rechtvaardigen, maar juist voor zondaren en gebroken mensen. Die nodigt hij zeker uit aan zijn maaltijd.
Mijn ouders zitten ook bij vG. Als er iets scheiding brengt.....ik weet het uit eigen ervaring ,dat doet pijn. Vrijmoedig je geloof delen is niet mogelijk, alles opgesloten in het vierkant van de waarheid. Als je dan net als ik ook niet meer gereformeerd kerkt is de boot helemaal aan. Maar we zitten hier in GL dus daar zal ik verder niet oover uitwijden.

Voor het overige lijkt mij dat diepe meningsverschillen over de kerkelijke koers een aanleiding kunnen zijn niet aan te gaan. Ik schrijf dus niet dat dit een goede reden is.
Maar dan is deze aanleiding wel dat men zich niet meer herkent in de verkondigde leer en bijkomende zaken, dat dit "herkennen" het beoordelingscriterium is is geworden naar de ander. Dat dit ook de norm is hoe men naar die ander ziet en over de ander spreekt.
Maar het toetsingcriterium is vooral het zelfonderzoek, het werd al geschreven.

Een predikant zou eigenlijk durf moeten tonen en alvorens het avondmaal begint een moment van stil gebed en bezinning moeten inpassen, daarna een oproep wanneer één iets tegen de ander heeft niet eerder deel te nemen alvorens hij het op de naar zijn inzicht passende wijze in orde heeft gemaakt. De predikant kan daarin zelfs zelf een voorbeeld stellen.

Ik weet, het is niet liturgisch, maar het kan wel enorm helpen.

Een als men wil weten aan wiens tafel we aangaan, zie bijgaande link. Let even niet op de stem, maar vooral op de tekst:

http://www.youtube.com/watch?v=9Hz3vNBSgkQ&feature=related

[grondig christelijk]

quote:

grondig christelijk schreef op 06 maart 2009 om 12:20:
Een als men wil weten aan wiens tafel we aangaan, zie bijgaande link. Let even niet op de stem, maar vooral op de tekst:

http://www.youtube.com/watch?v=9Hz3vNBSgkQ&feature=related

hier met nederlandse tekst, nogmaals vergeet even de stem. het gaat om de tekst

http://www.youtube.com/watch?v=l1zZS4rIcgg

[gaitema]

quote:

Mellon schreef op 06 maart 2009 om 11:31:
[...]


Zij  

Ah, zij  

[gaitema]

quote:

Mellon schreef op 06 maart 2009 om 11:45:
[...]


Dat onderscheid maak ik ook.

Maar zou jij niet aan het avondmaal gaan bij wijze van boycot?

Nee, dat lijkt me vreemd. Een aanbot van Jezus boycotten vanwege iemand anders is net zoiets als tegen de patatboer zeggen dat je geen patat van hem wilt kopen omdat een andere patatboer veel te duur is.

[grondig christelijk]

quote:

gaitema schreef op 06 maart 2009 om 12:44:
[...]


Nee, dat lijkt me vreemd. Een aanbot van Jezus boycotten vanwege iemand anders is net zoiets als tegen de patatboer zeggen dat je geen patat van hem wilt kopen omdat een andere patatboer veel te duur is.

of omdat die andere patatboer zegt dat het vet van de eerste patatboer ernstig vervuild is.

[rtfm08]

Goed gekozen onderwerp.

Twee opmerkingen:

1.Is het Avondmaal nog wel een iets waar we bij stil staan of is het een standaard gebeuren geworden dat 1 x per X maand gevierd wordt en is er sprake van bezinning de week voor het aangaan ? (lees maken we er nog tijd voor vrij)

2.Er kunnen mi redenen genoeg zijn om niet aan het Avondmaal te gaan.
Prive,kerkelijk,noem maar op.Ben ook niet van mening dat mensen daarmee een foute beslissing maken,want ze zijn in iedergeval bezig (naar ik aan mag nemen) met het proces van bezinning.Aan de andere kant mag je ook altijd weer opnieuw beginnen en zijn de tekenen van brood en wijn een bewijs voor het sterven van Jezus Christus voor onze zonden.

Maw geef de mensen de ruimte als ze er serieus mee bezig zijn !

[Mellon]

quote:

Mezzamorpheus schreef op 06 maart 2009 om 10:24:
[...]


Dit hangt natuurlijk wel dicht aan tegen 'de koers van de GKv'.

Dat is inderdaad mogelijk. Ik zie niet dat het veel uitmaakt voor het onderwerp "het avondmaal boycotten".

Nogmaals, er kunnen heel goede redenen zijn om niet aan te gaan, namelijk als je de terechtwijzing leest je je aangesproken voelt. Maar dat bedoel ik niet. Ik bedoel echt mensen die niet aan gaan omdat ze bij anderen iets zien wat ze niet aanstaat. Ik heb er moeite mee om dat te begrijpen.

Gisteren in een gesprek zei ik het wat onhandig, namelijk dat je je ook moet realiseren dat Jezus persoonlijk naar jou toe komt in het Avondmaal. Hij wil Zijn relatie met jou onderhouden. Ga je niet, dan wijs je hem af. Toen werd het opgevat als: je gaat dan alleen voor jezelf. Dat stak me wel even, maar misschien zit er ook wel een kern van waarheid in.

Ja. Je gaat ook voor een deel voor jezelf. Vergeet niet dat het Avondmaal in jouw hart werkt, dat Jezus jou roept en jou milder kan maken, denk ik dan. Kijk niet steeds naar wat anderen fout doen, kijk eerst eens naar wat Jezus je wil zeggen en kijk eens naar je eigen hart. En dan pas naar de ander. Want als je via Jezus kijkt, werp je een andere blik op die ander.

Bah. Ik vind het maar moeilijk om uit te leggen wat ik bedoel, merk ik.

[gaitema]

quote:

grondig christelijk schreef op 06 maart 2009 om 12:55:
[...]


of omdat die andere patatboer zegt dat het vet van de eerste patatboer ernstig vervuild is.

Dat lijkt me in dit geval niet het geval omdat het om een persoonlijk conflict gaat. De kerk is niet betrokken bij het conflict tussen deze twee. Het ligt niet aan het vet. Misschien dat de ene roddeld over het vet, maar de kerk wordt eigenlijk zo in dit conflict tussen de twee mensen betrokken denk ik.

[grondig christelijk]

quote:

Mellon schreef op 06 maart 2009 om 13:11:
[...]


Dat is inderdaad mogelijk. Ik zie niet dat het veel uitmaakt voor het onderwerp "het avondmaal boycotten".

Nogmaals, er kunnen heel goede redenen zijn om niet aan te gaan, namelijk als je de terechtwijzing leest je je aangesproken voelt. Maar dat bedoel ik niet. Ik bedoel echt mensen die niet aan gaan omdat ze bij anderen iets zien wat ze niet aanstaat. Ik heb er moeite mee om dat te begrijpen.

Gisteren in een gesprek zei ik het wat onhandig, namelijk dat je je ook moet realiseren dat Jezus persoonlijk naar jou toe komt in het Avondmaal. Hij wil Zijn relatie met jou onderhouden. Ga je niet, dan wijs je hem af. Toen werd het opgevat als: je gaat dan alleen voor jezelf. Dat stak me wel even, maar misschien zit er ook wel een kern van waarheid in.

Ja. Je gaat ook voor een deel voor jezelf. Vergeet niet dat het Avondmaal in jouw hart werkt, dat Jezus jou roept en jou milder kan maken, denk ik dan. Kijk niet steeds naar wat anderen fout doen, kijk eerst eens naar wat Jezus je wil zeggen en kijk eens naar je eigen hart. En dan pas naar de ander. Want als je via Jezus kijkt, werp je een andere blik op die ander.

Bah. Ik vind het maar moeilijk om uit te leggen wat ik bedoel, merk ik.

nee, ik snap het nu. Dat jij niet begrijpt dat mensen om de door jou genoemde reden niet aangaan geeft wat mij betreft aan dat jij het goed ziet en invoelt.

Hier gaat heel goed het verhaal van de balk en de splinter op.

En inderdaad is het zo dat Jezus Christus een persoonlijke band met elk van ons aangaat. Aan het avondmaal vieren wij dat dit voor ons persoonlijk is en ook dat wij als leden van het lichaam van Christus
dit samen mogen vieren.
Dit kun je niet los zien van elkaar. Ook hierbij geld weer romeinen 12

10 Heb elkaar lief met de innige liefde van broeders en zusters en acht de ander hoger dan uzelf. 11 Laat uw enthousiasme niet bekoelen, maar laat u aanvuren door de Geest en dien de Heer. 12 Wees verheugd door de hoop die u hebt, wees standvastig wanneer u tegenspoed ondervindt, en bid onophoudelijk. 13 Bekommer u om de noden van de heiligen en wees gastvrij. 14 Zegen uw vervolgers; zegen hen, vervloek hen niet. 15 Wees blij met wie zich verblijdt, heb verdriet met wie verdriet heeft. 16 Wees eensgezind; wees niet hoogmoedig, maar zet uzelf aan tot bescheidenheid. Ga niet af op uw eigen inzicht. 17 Vergeld geen kwaad met kwaad, maar probeer voor alle mensen het goede te doen. 18 Stel, voor zover het in uw macht ligt, alles in het werk om met alle mensen in vrede te leven. 19 Neem geen wraak, geliefde broeders en zusters, maar laat God uw wreker zijn, want er staat geschreven dat de Heer zegt: ‘Het is aan mij om wraak te nemen, ik zal vergelden.’ 20 Maar ‘als uw vijand honger heeft, geef hem dan te eten, als hij dorst heeft, geef hem dan te drinken. Dan stapelt u gloeiende kolen op zijn hoofd’. 21 Laat u niet overwinnen door het kwade, maar overwin het kwade door het goede.

Mellon, je had en hebt helemaal gelijk.

[rkdiak]

quote:

Mellon schreef op 06 maart 2009 om 09:38:
Ik wil graag jullie mening horen over een fenomeen wat me de laatste tijd meer en meer opvalt: mensen die uit een bepaalde onvrede over het reilen en zeilen binnen de gemeente of over onvrede over/met hun broeders en zusters niet aan het avondmaal gaan.

Het is absoluut niet mijn bedoeling hier iemand te kwetsen, maar persoonlijk vind ik dit heel raar. Het lijkt me namelijk niet de bedoeling om het avondmaal te boycotten als protest tegen de gemeente of bepaalde mensen, want daar heb ik het over.

Bovendien heb je juist jezelf ermee: je ontzegt jezelf immers het onmiskenbare teken en zegel van Christus hartelijke liefde en trouw, om het formulier even te parafraseren. En die liefde en trouw zul je juist hard nodig hebben als je problemen hebt met anderen.

Met andere woorden: Christus nodigt je uit; dan mag je die uitnodiging niet afslaan bij wijze van protestactie, mijns inziens.

Hiermee wil ik niet zeggen dat er geen redenen zijn om eventueel niet aan het avondmaal te gaan (zie Nodiging en terechtwijzing in het formulier). Maar die redenen hebben met jezelf te maken, als ik het goed lees, en niet met anderen.

Meningen, graag.

Ooit vond ik het GKv-forum, omdat ik voor mijn afstudeerscriptie informatie zocht over de wijze waarop gereformeerden in de praktijk met het Avondmaal om gaan. Wat ik uit mijn studie van dit onderwerp vooral heb meegekregen, is dat het Avondmaal een erg sterk sociaal karakter heeft. En dan is het imho niet zo gek dat je, als je je bezwaard voelt jegens je gemeente of mede-gemeenteleden, je niet deel neemt.

[rkdiak]

quote:

grondig christelijk schreef op 06 maart 2009 om 12:20:
[...]


Als ik zo iets lees voel ik werkelijk een enorm verdriet. Christus is niet gekomen voor rechtvaardigen, maar juist voor zondaren en gebroken mensen. Die nodigt hij zeker uit aan zijn maaltijd.

Voor de theologische noot: Hij geeft de zijnen ook opdracht niet meer te zondigen.

[Mellon]

quote:

rkdiak schreef op 06 maart 2009 om 13:38:
[...]

Ooit vond ik het GKv-forum, omdat ik voor mijn afstudeerscriptie informatie zocht over de wijze waarop gereformeerden in de praktijk met het Avondmaal om gaan. Wat ik uit mijn studie van dit onderwerp vooral heb meegekregen, is dat het Avondmaal een erg sterk sociaal karakter heeft. En dan is het imho niet zo gek dat je, als je je bezwaard voelt jegens je gemeente of mede-gemeenteleden, je niet deel neemt.

Sterk sociaal karakter -> blijkbaar!

En blijkbaar ben ik aan het constateren dat ik dat erg raar vind, als ik kijk naar wat het avondmaal inhoudt.

[rkdiak]

quote:

Mellon schreef op 06 maart 2009 om 14:17:
[...]


Sterk sociaal karakter -> blijkbaar!

En blijkbaar ben ik aan het constateren dat ik dat erg raar vind, als ik kijk naar wat het avondmaal inhoudt.

Ach, ik zag Gait al verwijzen naar het offerkarakter.

Om Rowen Heze te parafraseren: het is een kwestie van geduld, voor iedere grefo weer paaps lult

[Adinomis]

quote:

Mellon schreef op 06 maart 2009 om 13:11:

Nogmaals, er kunnen heel goede redenen zijn om niet aan te gaan, namelijk als je de terechtwijzing leest je je aangesproken voelt. Maar dat bedoel ik niet. Ik bedoel echt mensen die niet aan gaan omdat ze bij anderen iets zien wat ze niet aanstaat. Ik heb er moeite mee om dat te begrijpen.

Gisteren in een gesprek zei ik het wat onhandig, namelijk dat je je ook moet realiseren dat Jezus persoonlijk naar jou toe komt in het Avondmaal. Hij wil Zijn relatie met jou onderhouden. Ga je niet, dan wijs je hem af. Toen werd het opgevat als: je gaat dan alleen voor jezelf. Dat stak me wel even, maar misschien zit er ook wel een kern van waarheid in.

Als iemand niet gaat om het avondmaal te boycotten, is dat fout.  Dat kan nooit een goede motivatie zijn.
Dat je er moeite mee hebt om met het avondmaal te belijden dat je één brood, één Lichaam bent, kan ik wel begrijpen. Het is natuurlijk ook moeilijk om te zeggen dat de groep waarmee je het Avondmaal viert, het Lichaam van Christus is. Ik heb ook buiten de GKV contacten waarvan ik weet dat ze ook tot dat éne brood behoren. Er zullen ongetwijfeld mensen in de kerk zitten die daar niet toe behoren, omdat ze vol wrok zitten. Als deze mensen niet aangaan is het voor hen beter dat ze niet gaan.
Ik kan dus niet beoordelen wie tot dat éne Lichaam behoren. God weet het wel. Daarom ben ik me tijdens het Avondmaal ervan bewust dat ik tot het Lichaam van Christus behoor zoals God dat ziet. En wie onwaardig eet en drinkt, die doet dat tot zijn eigen oordeel. Er gebeurt dus wel wat bij het Avondmaal!!

Bij de wijn zing ik altijd in mijzelf: "Heer, uw bloed dat reinigt mij, doet mij leven en maakt mij vrij".  Het is goed te beseffen dat de beleden zonden en tekortkomingen zijn weggewassen door het bloed van Christus.

Het verwijt dat je dan "voor jezelf" gaat Mellon, gaat niet op. We hebben immers gebeden voor degenen die niet aangingen. Je stopt toch ook niet met je persoonlijk gebed omdat er iets in de gemeente scheef zit. We hebben de gemeenschap met Christus juist dan zo nodig, juist ook om voor anderen tot zegen te kunnen zijn.

Inderdaad, als je zelf iets hebt goed te maken met een ander, moet dat eerst in orde zijn voordat je aan het avondmaal deelneemt. Als het zo is dat je de hele gemeente als vijandig ervaart, dan heeft avondmaal ook geen zin.

Met deze zin ben ik het helemaal eens:

quote:

Kijk niet steeds naar wat anderen fout doen, kijk eerst eens naar wat Jezus je wil zeggen en kijk eens naar je eigen hart. En dan pas naar de ander. Want als je via Jezus kijkt, werp je een andere blik op die ander.

[grondig christelijk]

quote:

rkdiak schreef op 06 maart 2009 om 13:41:
[...]

Voor de theologische noot: Hij geeft de zijnen ook opdracht niet meer te zondigen.

Klopt als een bus, we blijven in onze aard wel zondaars, we mogen daarin echter niet blijven liggen opdat de genade toeneme...

[grondig christelijk]

quote:

Adinomis schreef op 06 maart 2009 om 14:28:

Adinomis schreef:

Inderdaad, als je zelf iets hebt goed te maken met een ander, moet dat eerst in orde zijn voordat je aan het avondmaal deelneemt. Als het zo is dat je de hele gemeente als vijandig ervaart, dan heeft avondmaal ook geen zin.
[...]

Met bovenstaande ben ik het uiteraard volledig eens.

Mellon schreef

"Ik bedoel echt mensen die niet aan gaan omdat ze bij anderen iets zien wat ze niet aanstaat. Ik heb er moeite mee om dat te begrijpen."

Als ik het goed begrijp zijn dit mensen die een oordeel hebben over de ander en niet zozeer dat zij ervaren iets goed te maken hebben met die ander.

Ik zie hierin een essentieel verschil. Kwaadsprekers, ruziemakers, roddelaars, oordelaars omdat deze vinden dat er iets is wat hen bij de ander niet aanstaat kan nooit de reden zijn bij het avondmaal weg te blijven.
wanneer er een vinger naar de ander wijst, wijzen er vier naar de persoon zelf.
Mij lijkt dan dat de reden van niet aangaan niet legitiem is en juist zonde bedrijven vanwege de negatieve overleggingen van het hart.
Wanneer met niet aangaat vanwege principiële kwesties omdat er scheiding van geest is ontstaan dan is dat iets wat de persoon ten volle overtuigd dat hij op deze wijze een zondedaad voorkomt. De overleggingen van zijn hart zijn ingegeven vanwege een bezwaardheid.
Maar bezwaardheid zal als het zuiver is nooit leiden tot wegblijven louter omdat er iets is bij de ander wat de wegblijver niet aanstaat.

Dat onderscheidt wilde ik nog even maken.

[Mellon]

quote:

Adinomis schreef op 06 maart 2009 om 14:28:
[...]

Als iemand niet gaat om het avondmaal te boycotten, is dat fout.  Dat kan nooit een goede motivatie zijn.
Dat je er moeite mee hebt om met het avondmaal te belijden dat je één brood, één Lichaam bent, kan ik wel begrijpen. Het is natuurlijk ook moeilijk om te zeggen dat de groep waarmee je het Avondmaal viert, het Lichaam van Christus is. Ik heb ook buiten de GKV contacten waarvan ik weet dat ze ook tot dat éne brood behoren. Er zullen ongetwijfeld mensen in de kerk zitten die daar niet toe behoren, omdat ze vol wrok zitten. Als deze mensen niet aangaan is het voor hen beter dat ze niet gaan.
Ik kan dus niet beoordelen wie tot dat éne Lichaam behoren. God weet het wel. Daarom ben ik me tijdens het Avondmaal ervan bewust dat ik tot het Lichaam van Christus behoor zoals God dat ziet. En wie onwaardig eet en drinkt, die doet dat tot zijn eigen oordeel. Er gebeurt dus wel wat bij het Avondmaal!!

Bij de wijn zing ik altijd in mijzelf: "Heer, uw bloed dat reinigt mij, doet mij leven en maakt mij vrij".  Het is goed te beseffen dat de beleden zonden en tekortkomingen zijn weggewassen door het bloed van Christus.

Het verwijt dat je dan "voor jezelf" gaat Mellon, gaat niet op. We hebben immers gebeden voor degenen die niet aangingen. Je stopt toch ook niet met je persoonlijk gebed omdat er iets in de gemeente scheef zit. We hebben de gemeenschap met Christus juist dan zo nodig, juist ook om voor anderen tot zegen te kunnen zijn.

Inderdaad, als je zelf iets hebt goed te maken met een ander, moet dat eerst in orde zijn voordat je aan het avondmaal deelneemt. Als het zo is dat je de hele gemeente als vijandig ervaart, dan heeft avondmaal ook geen zin.

Met deze zin ben ik het helemaal eens:

[...]

Bedankt voor je genuanceerde antwoord, Adinomis; ik waardeer je bijdrage zeer.

Als iedereen eerst zou goedmaken, voor zover mogelijk, wat hij tegen een ander heeft in de gemeente, zou het avondmaal er dan niet anders uitzien bij ons?

Die Frage stellen, heißt sie beantworten, denk ik.

[gaitema]

quote:

grondig christelijk schreef op 06 maart 2009 om 13:27:
[...]


nee, ik snap het nu. Dat jij niet begrijpt dat mensen om de door jou genoemde reden niet aangaan geeft wat mij betreft aan dat jij het goed ziet en invoelt.

Hier gaat heel goed het verhaal van de balk en de splinter op.

En inderdaad is het zo dat Jezus Christus een persoonlijke band met elk van ons aangaat. Aan het avondmaal vieren wij dat dit voor ons persoonlijk is en ook dat wij als leden van het lichaam van Christus
dit samen mogen vieren.
Dit kun je niet los zien van elkaar. Ook hierbij geld weer romeinen 12

10 Heb elkaar lief met de innige liefde van broeders en zusters en acht de ander hoger dan uzelf. 11 Laat uw enthousiasme niet bekoelen, maar laat u aanvuren door de Geest en dien de Heer. 12 Wees verheugd door de hoop die u hebt, wees standvastig wanneer u tegenspoed ondervindt, en bid onophoudelijk. 13 Bekommer u om de noden van de heiligen en wees gastvrij. 14 Zegen uw vervolgers; zegen hen, vervloek hen niet. 15 Wees blij met wie zich verblijdt, heb verdriet met wie verdriet heeft. 16 Wees eensgezind; wees niet hoogmoedig, maar zet uzelf aan tot bescheidenheid. Ga niet af op uw eigen inzicht. 17 Vergeld geen kwaad met kwaad, maar probeer voor alle mensen het goede te doen. 18 Stel, voor zover het in uw macht ligt, alles in het werk om met alle mensen in vrede te leven. 19 Neem geen wraak, geliefde broeders en zusters, maar laat God uw wreker zijn, want er staat geschreven dat de Heer zegt: ‘Het is aan mij om wraak te nemen, ik zal vergelden.’ 20 Maar ‘als uw vijand honger heeft, geef hem dan te eten, als hij dorst heeft, geef hem dan te drinken. Dan stapelt u gloeiende kolen op zijn hoofd’. 21 Laat u niet overwinnen door het kwade, maar overwin het kwade door het goede.

Mellon, je had en hebt helemaal gelijk.

Hoi, ik wil je nog even laten weten dat ik deze tekst een hele mooie vindt. Omdat je hem elders ook poste en ik daar niet op kon reageren, bij deze  

[gaitema]

quote:

rkdiak schreef op 06 maart 2009 om 14:24:
[...]

Ach, ik zag Gait al verwijzen naar het offerkarakter.

Om Rowen Heze te parafraseren: het is een kwestie van geduld, voor iedere grefo weer paaps lult

Ik ben aan het oefenen  

[Priscilla en Aquila]

In een ander topic schreef elle:

elle in "Medisch vraagje mbt Avondmaal"

Hier zie je toch dat onderlinge verdeeldheid niet goed is en God zelf er eventueel gevolgen aan verbindt.
Onderlinge verdeeldheid is toch bijkbaar ernstiger dan sommigen denken en het gaat ook wel degelijk om de eenheid tussen degenen die aangaan.

[rkdiak]

quote:

Priscilla en Aquila schreef op 12 maart 2009 om 09:01:
In een ander topic schreef elle:

elle in "Medisch vraagje mbt Avondmaal"

Hier zie je toch dat onderlinge verdeeldheid niet goed is en God zelf er eventueel gevolgen aan verbindt.
Onderlinge verdeeldheid is toch bijkbaar ernstiger dan sommigen denken en het gaat ook wel degelijk om de eenheid tussen degenen die aangaan.

Verdeeldheid is inderdaad vele malen ernstiger, dan onze broeders en zusters zich realiseren.

En hoe los je dat op? Heel simpel: ben je het oneens, dan splits je de gemeente, en doe je alsof je weer eenheid hebt. Ja, eenheid binnen de afsplitsing.

[Mellon]

quote:

Priscilla en Aquila schreef op 12 maart 2009 om 09:01:
In een ander topic schreef elle:

elle in "Medisch vraagje mbt Avondmaal"

Hier zie je toch dat onderlinge verdeeldheid niet goed is en God zelf er eventueel gevolgen aan verbindt.
Onderlinge verdeeldheid is toch bijkbaar ernstiger dan sommigen denken en het gaat ook wel degelijk om de eenheid tussen degenen die aangaan.

Verdeeldheid is inderdaad slecht. Geloof me, ik heb er vele malen meer ervaring mee (binnen mijn vorige én huidige gemeente) dan me lief is en daar heb ik op dit moment ontzettend de balen van!

Maar dat kan ik niet in mijn eentje oplossen. Ik kan het al helemaal niet oplossen door niet aan te gaan.

Als ik moet wachten tot de verdeeldheid is opgelost, zie ik mij in deze gemeente niet meer aangaan. En misschien wel nooit ergens meer.

[drsterp]

Wat een grappige topic, die gaat over mensen die niet meer aan het avondmaal gaan...

Misschien voegt het iets toe als een van die mensen die niet meer aan het avondmaal gaat (ik dus) zijn persoonlijke redenen daarvoor geeft, gewoon, als illustratie.

Ik zie het lidmaatschap van de kerk en het kerkbezoek als middel voor het versterken van mijn geloof. En ik denk dat God het best mooi vindt als we zondags als gelovigen samenkomen.

Maar vaak heb ik er wel moeite mee; een preek die me teleurstelt of zelfs boos maakt omdat ik het idee heb dat de dominee zijn eigen mening verkondigt en niet goed luistert naar wat de bijbel zegt. Of als er in hoogdravige bewoordingen allerlei spreuken en formulieren worden opgelezen, waarvan je door de moeilijke en soms oubollige tekst nauwelijks begrijpt wat ze echt inhouden (en een buitenstaander al helemaal niet - ps. ben academisch geschoold, dus het ligt niet aan een gebrek aan snuggerheid   ).

Het avondmaal wordt gebracht als het grootste feest van de kerk. Nu zijn we in de GKv bar slecht in feesten. De liederen waarin we zingen dat we zo blij zijn worden doorgaans met strakke gezichten en een zompig orgel afgewerkt. Maar het avondmaal... is voor mij in eerste instantie qua sfeer vooral het voorbeeld van een anti-feest. Een formulier met voorbeschreven formuleringen, die alle spontaniteit wegnemen. Rituelen waarvan iedereen zijn best doet om ze goed uit te voeren. In veel gemeenten dooooodse stilte wanneer het brood en de wijn rondgaan. Ik krijg het er werkelijk stikbenauwd van.

Een tweede reden, bijna net zo belangrijk, is dat ik niet het gevoel heb met mijn gemeentegenoten op 1 lijn te zitten qua geloof. Mijn mening over een heel aantal onderwerpen wijkt wat af (is progressiever) dan de reguliere GKv-mening. En juist bij het avondmaal, wordt zo sterk de nadruk gelegd op de gezamenlijkheid, het gedeelde geloof (schijn-uniformiteit) van de gemeente. Ook op het gemeente-zijn. Mijn gemeente is los zand. Rond de 400 individuen, maar geen eenheid. En daarnaast: ik zie het als puur toeval dat ik toevallig hier lid ben en niet bij de NGK, CGK of een andere kerk, ik ben immers vrijgemaakt opgevoed. Ik voel me dus christen, niet gereformeerd. En dat botst met hoe avondmaal nu gevierd wordt.

Ik vind het idee van avondmaal mooi: het gedenken van het lijden van Christus. Maar ik word niet geroepen aan zijn tafel. Kom op! Het is een door ons ontwikkeld ritueel, waarbij we fraai het laatste avondmaal van Jezus en zijn discipelen hebben kunnen gebruiken als voorbeeld. Niks mis mee, maar maak het een feest dan!

Ga dan echt eten. Maak lange tafels in de kerk. Laat ons allemaal lekker koken, eten en drinken meenemen. Aanschuiven, mooie muziek. Vier het geloof! Vier de bevrijding door Christus! Laat de sfeer en het avondmaal een glimlach of een bulderlach op het gezicht van de kerkleden veroorzaken, de reden van het avondmaal vraagt daar gewoon om. Wees niet bang dat we misschien te evangelisch overkomen als we oprecht blij zijn in ons kerkgebouw. Alsof God van ons een stemmige, stille, strakke bijeenkomst met sereen kauwende en slikkende christenen van ons verwacht. Dacht het niet.

Ik vind het wel jammer dat avondmaal geen feest is. Ik zou graag met medechristen het feest vieren.

[Adinomis]

quote:

drsterp schreef op 21 september 2009 om 00:01:
Maar vaak heb ik er wel moeite mee; een preek die me teleurstelt of zelfs boos maakt omdat ik het idee heb dat de dominee zijn eigen mening verkondigt en niet goed luistert naar wat de bijbel zegt.

Tja, als dat zo is, kun je niet van woordverkondiging spreken. Als dat regel is moet je erover gaan praten.
Maar we moeten ook bij onszelf nagaan of onze verwachtingen juist zijn.
Een goede graadmeter is om na te gaan of Christus centraal staat in de prediking.

quote:

Of als er in hoogdravige bewoordingen allerlei spreuken en formulieren worden opgelezen, waarvan je door de moeilijke en soms oubollige tekst nauwelijks begrijpt wat ze echt inhouden (en een buitenstaander al helemaal niet - ps. ben academisch geschoold, dus het ligt niet aan een gebrek aan snuggerheid   ).

Ik ben ook niet zo gek met al die formulieren. Maar als anderen dat nodig vinden, toe dan maar....

quote:

Het avondmaal wordt gebracht als het grootste feest van de kerk.

Nou ja...... het is wel iets waarvoor we heel dankbaar mogen zijn. Maar je denkt wel aan het lijden en sterven van Jezus. Het is goed om te beseffen dat er een offer gebracht moest worden voor onze zonden.
Dat is nu niet direct een aanleiding voor een uitbundig feest. Meer gepaste vreugde.

quote:

Nu zijn we in de GKv bar slecht in feesten.

Volgens Prediker 7:4 4 zijn de gedachten van de wijze zijn graag in een huis vol rouw, die van de dwaas in een huis vol plezier.
Dat neemt niet weg dat we ons mogen verheugen in de Here.

quote:

De liederen waarin we zingen dat we zo blij zijn worden doorgaans met strakke gezichten en een zompig orgel afgewerkt.

Daar heb je wel gelijk in. Toch kan soms gemeentezang best vrolijk klinken.

quote:

Maar het avondmaal... is voor mij in eerste instantie qua sfeer vooral het voorbeeld van een anti-feest. Een formulier met voorbeschreven formuleringen, die alle spontaniteit wegnemen. Rituelen waarvan iedereen zijn best doet om ze goed uit te voeren. In veel gemeenten dooooodse stilte wanneer het brood en de wijn rondgaan. Ik krijg het er werkelijk stikbenauwd van.

Je kunt ook in jezelf zingen: "Heer uw bloed dat redde mij, doet mij leven en maakt mij vrij......."
Niet meteen de beschuldigende vinger naar de ander, maar zelf de Heer in je hart gaan prijzen...

quote:

Een tweede reden, bijna net zo belangrijk, is dat ik niet het gevoel heb met mijn gemeentegenoten op 1 lijn te zitten qua geloof. Mijn mening over een heel aantal onderwerpen wijkt wat af (is progressiever) dan de reguliere GKv-mening. En juist bij het avondmaal, wordt zo sterk de nadruk gelegd op de gezamenlijkheid, het gedeelde geloof (schijn-uniformiteit) van de gemeente. Ook op het gemeente-zijn. Mijn gemeente is los zand. Rond de 400 individuen, maar geen eenheid. En daarnaast: ik zie het als puur toeval dat ik toevallig hier lid ben en niet bij de NGK, CGK of een andere kerk, ik ben immers vrijgemaakt opgevoed. Ik voel me dus christen, niet gereformeerd. En dat botst met hoe avondmaal nu gevierd wordt.

Het gaat er niet om dat we verschillende denkbeelden hebben, maar dat we één zijn in Christus. Dat wordt met het Avondmaal beleden.
Fil.3:15 zegt "indien gij op enig punt anders gezind zijt, God zal u ook dat openbaren". Dus die verschillen in Gods hand leggen.

En bij het Avondmaal gebeurt ook wat. Want wie onwaardig eet of drinkt doet dat tot zijn eigen oordeel. We moeten ons wel bewust zijn waar we mee bezig zijn.

quote:

Ik vind het idee van avondmaal mooi: het gedenken van het lijden van Christus. Maar ik word niet geroepen aan zijn tafel. Kom op! Het is een door ons ontwikkeld ritueel, waarbij we fraai het laatste avondmaal van Jezus en zijn discipelen hebben kunnen gebruiken als voorbeeld. Niks mis mee, maar maak het een feest dan!

Het is wel degelijk een bijbelse opdracht. Het is niet een door ons ontwikkeld ritueel. De invulling zou inderdaad verbeterd kunnen worden. Breng dat dan ter sprake, bij ouderling, kerkenraad of op een gemeentevergadering.

quote:

Ga dan echt eten. Maak lange tafels in de kerk. Laat ons allemaal lekker koken, eten en drinken meenemen. Aanschuiven, mooie muziek. Vier het geloof! Vier de bevrijding door Christus! Laat de sfeer en het avondmaal een glimlach of een bulderlach op het gezicht van de kerkleden veroorzaken, de reden van het avondmaal vraagt daar gewoon om. Wees niet bang dat we misschien te evangelisch overkomen als we oprecht blij zijn in ons kerkgebouw. Alsof God van ons een stemmige, stille, strakke bijeenkomst met sereen kauwende en slikkende christenen van ons verwacht. Dacht het niet.

Ik vind een bulderlach niet passen bij het gedenken van het het lijden van Christus. Maar mooie muziek waarin dankbaarheid wordt uitgedrukt wel.
Dat "kauwen en slikken" valt toch wel mee. Dat heb je meer bij lange gevulde tafels dan bij dat stukje brood en slokje wijn.
Zulke feestmaaltijden mogen er ook best zijn. Maar dan moet het feest ook gekenmerkt worden door het prijzen van onze God en dat mag best uitbundig zijn!

quote:

Ik vind het wel jammer dat avondmaal geen feest is. Ik zou graag met medechristen het feest vieren.

Het kan ook met een klein groepje in een huiskamer. De voorwaarde ervoor is het "één zijn in Christus".!

[Mellon]

quote:

drsterp schreef op 21 september 2009 om 00:01:
Ik zie het lidmaatschap van de kerk en het kerkbezoek als middel voor het versterken van mijn geloof. En ik denk dat God het best mooi vindt als we zondags als gelovigen samenkomen.

Maar vaak heb ik er wel moeite mee; een preek die me teleurstelt of zelfs boos maakt omdat ik het idee heb dat de dominee zijn eigen mening verkondigt en niet goed luistert naar wat de bijbel zegt.

In de eerste plaats: ik zie de kerkdienst juist als het samenkomen met God. Dat is wat 'gemeenschap' inhoudt, niet de gemeente die een gemeenschap is of zou moeten zijn.

Nou niet gaan zeggen dat dat hetzelfde is als het geloof versterken. Ik sta in een ander perspectief: bij de kerkdienst en het avondmaal loopt de lijn primair van boven naar beneden, namelijk van God naar mij. En daardoor, secundair, in de breedte (waar de lijn de mensen verbindt).

In de tweede plaats: wie veel verwacht, zal hard worden teleurgesteld.

Tja. Ik heb net een studiedag 'koperblazers in de kerk' achter de rug. En het was muzikaal gezien een feestje. Het dak ging er bijna letterlijk af. Even geproefd dat het ook anders kan. En waarom altijd in de kerk met dat duffe orgel* en met die starre gezichten enzovoort? Maar ik weet dat veel gemeenteleden het avondmaal toch als een feest beleven, in hun hart, en ondanks het feit dat ze dat niet uiten. Tot op zekere hoogte moet ik daar maar genoegen mee nemen, namelijk tot het punt waarop ik het zelf niet meer kan veranderen.

*een van de dirigenten maakte de opmerking dat jongeren (en anderen) geen hekel hebben aan het orgel, maar aan slechte organisten  

[drsterp]

quote:

Adinomis schreef op 21 september 2009 om 14:26:

Nou ja...... het is wel iets waarvoor we heel dankbaar mogen zijn. Maar je denkt wel aan het lijden en sterven van Jezus. Het is goed om te beseffen dat er een offer gebracht moest worden voor onze zonden.
Dat is nu niet direct een aanleiding voor een uitbundig feest. Meer gepaste vreugde.

Hmm... als de verlossing van onze zonden geen aanleiding is voor een uitbundig feest, wat dan wel?

[drsterp]

quote:

Mellon schreef op 23 september 2009 om 10:45:


In de tweede plaats: wie veel verwacht, zal hard worden teleurgesteld.

Persoonlijk vind ik het niet meer dan normaal om van God en Zijn kerk veel te verwachten. Hoe kan ik nou ooit geloven als ik er eigenlijk niet zo veel van verwacht, een beetje van: baat het niet, dan schaadt het ook niet. Nee, sorry, I can't help it, ik verwacht er veel van.

[RestlessReformed]

quote:

drsterp schreef op 28 september 2009 om 01:16:
[...]


Hmm... als de verlossing van onze zonden geen aanleiding is voor een uitbundig feest, wat dan wel?

De verjaardag van een vriend of Koninginnedag. Feesten waarbij we niet aan de voet van het kruis onze zonden neerleggen, waarbij we niet geconfronteerd worden met de diepte van ons kwaad. Op het moment dat wij het offer van Christus vieren, kan dat niet zonder daarbij stil te staan bij het waarom van dat offer en persoonlijk vergaat mij dan alle lust tot uitbundige vreugde.

[Mezzamorpheus]

quote:

RestlessReformed schreef op 28 september 2009 om 07:46:
[...]

De verjaardag van een vriend of Koninginnedag. Feesten waarbij we niet aan de voet van het kruis onze zonden neerleggen, waarbij we niet geconfronteerd worden met de diepte van ons kwaad. Op het moment dat wij het offer van Christus vieren, kan dat niet zonder daarbij stil te staan bij het waarom van dat offer

Tot zover helemaal met je eens.

quote:

en persoonlijk vergaat mij dan alle lust tot uitbundige vreugde.

Dat kan bijna alleen als je alleen let op de diepte van het kwaad. Hoe kan je nou niet enórm blij en dankbaar zijn dat je geréd bent van de straf op dat enorm diepe kwaad?

[Mellon]

quote:

drsterp schreef op 28 september 2009 om 01:17:
[...]


Persoonlijk vind ik het niet meer dan normaal om van God en Zijn kerk veel te verwachten. Hoe kan ik nou ooit geloven als ik er eigenlijk niet zo veel van verwacht, een beetje van: baat het niet, dan schaadt het ook niet. Nee, sorry, I can't help it, ik verwacht er veel van.

In het eerste deel van mijn antwoord heb ik het over God. Van God mag je alles verwachten. Maar in het tweede deel heb ik het over verwachtingen van mensen.

Maar je moet je ook niet willens en wetens door mensen laten teleurstellen. Ik bedoel: jij begint over teleurgesteld zijn in een preek en over los zand, enzovoort.

Dat is mijn punt: het avondmaal gaat in de eerste plaats over God. Daarom zou ik niet wegblijven van het avondmaal.

Volgens mij las jj mijn antwoord heel anders dan ik had bedoeld. Baat't niet, dan schaadt het niet? Geenszins! Die kant wil ik helemaal niet op.

[RestlessReformed]

quote:

Mezzamorpheus schreef op 28 september 2009 om 08:49:
[...]
Dat kan bijna alleen als je alleen let op de diepte van het kwaad. Hoe kan je nou niet enórm blij en dankbaar zijn dat je geréd bent van de straf op dat enorm diepe kwaad?

Ik ben ontzettend dankbaar en ik ben blij dat ik gered ben, maar dat neemt niet weg dat er niet alleen iemand zijn leven heeft moet geven, maar dat Christus, Gods Zoon, de derde persoon van de Drieeenheid, Zijn leven heeft moeten geven en dat ik daar verantwoordelijkheid voor heb. Dan vind ik ingetogen dankbaarheid en enige ernst gepaster dan met een grote grijns en feesthoedje aan het Heilig Avondmaal gaan.

[Priscilla en Aquila]

quote:

RestlessReformed schreef op 28 september 2009 om 17:04:
[...]

Ik ben ontzettend dankbaar en ik ben blij dat ik gered ben, maar dat neemt niet weg dat er niet alleen iemand zijn leven heeft moet geven, maar dat Christus, Gods Zoon, de derde persoon van de Drieeenheid, Zijn leven heeft moeten geven en dat ik daar verantwoordelijkheid voor heb. Dan vind ik ingetogen dankbaarheid en enige ernst gepaster dan met een grote grijns en feesthoedje aan het Heilig Avondmaal gaan.

Ernst is gepast.
Maar dat hoeft toch niet te betekenen dat het een beetje goedkope lol wordt (die associatie krijg ik een beetje bij jouw termen: grote grijns en feesthoedje..) als je je dankbaarheid uit?

Een tekst die mij te binnen schiet is bv:

Col 1
12 en dankt gij met blijdschap de Vader, die u toebereid heeft voor het erfdeel der heiligen in het licht. 13 Hij heeft ons verlost uit de macht der duisternis en overgebracht in het Koninkrijk van de Zoon zijner liefde, 14 in wie wij de verlossing hebben, de vergeving der zonden.

Je kunt toch met blijdschap danken - ook door te zingen, dat je verlost bent?
Wat daarvoor nodig was, maakt ons verdrietig, maar het resultaat maakt ons blij.

[Mezzamorpheus]

quote:

RestlessReformed schreef op 28 september 2009 om 17:04:
[...]

Ik ben ontzettend dankbaar en ik ben blij dat ik gered ben, maar dat neemt niet weg dat er niet alleen iemand zijn leven heeft moet geven, maar dat Christus, Gods Zoon, de derde persoon van de Drieeenheid, Zijn leven heeft moeten geven en dat ik daar verantwoordelijkheid voor heb. Dan vind ik ingetogen dankbaarheid en enige ernst gepaster dan met een grote grijns en feesthoedje aan het Heilig Avondmaal gaan.

En blijheid, dankbaarheid en 'grote vreugde' etc. waar de Bijbel over spreekt dan? Dat hoeft allemaal niet voor ons?

[Priscilla en Aquila]

quote:

Mezzamorpheus schreef op 28 september 2009 om 19:47:
[...]


En blijheid, dankbaarheid en 'grote vreugde' etc. waar de Bijbel over spreekt dan? Dat hoeft allemaal niet voor ons?

Hierbij is het misschien mooi om eens te kijken naar psalm 22 - dat gaat toch over het lijden van de Here Jezus.

Ik citeer een paar verzen middenin:

quote:

  17 Want honden hebben mij omringd,
een bende boosdoeners heeft mij omsingeld,
die mijn handen en voeten doorboren.
18 Al mijn beenderen kan ik tellen;
zij kijken toe, zij zien met leedvermaak naar mij.
19 Zij verdelen mijn klederen onder elkander
en werpen het lot over mijn gewaad.
20 Maar Gij, HERE, wees niet verre;
mijn sterkte, haast U mij ter hulpe.
21 Red van het zwaard mijn ziel,
mijn eenzame, van het geweld van de hond.
22 Verlos mij uit de muil van de leeuw,
en van de horens der woudossen.
Gij hebt mij geantwoord!
 

Maar, ineens midden in de psalm, komt na al de klachten over het lijden een heel anders vers om de hoek kijken:

quote:

23 Ik zal uw naam aan mijn broeders verkondigen,
in het midden der gemeente zal ik U lofzingen.
24 Gij, die de HERE vreest, looft Hem,
verheerlijkt Hem, gij ganse nageslacht van Jakob,
en hebt ontzag voor Hem, gij ganse nageslacht van Israël.
25 Want Hij heeft niet veracht noch versmaad
de ellende van de ellendige,
en zijn aangezicht niet voor hem verborgen,
maar Hij heeft gehoord, toen hij tot Hem riep.
26 Van U komt mijn lof in een grote gemeente,
mijn geloften zal ik betalen
in de tegenwoordigheid van wie Hem vrezen.
27 De ootmoedigen zullen eten en verzadigd worden,
wie de HERE zoeken, zullen Hem loven,
uw hart leve op, voor immer.

en verder

Hier zie je toch ook die twee aspecten: eerst het lijden, dan de lofzang die komt van een grote gemeente

[Nunc]

quote:

Mezzamorpheus schreef op 28 september 2009 om 19:47:
[...]


En blijheid, dankbaarheid en 'grote vreugde' etc. waar de Bijbel over spreekt dan? Dat hoeft allemaal niet voor ons?

zoals RR dus al zei: Ik ben ontzettend dankbaar en ik ben blij dat ik gered ben

[Priscilla en Aquila]

quote:

Nunc schreef op 28 september 2009 om 20:00:
[...]


zoals RR dus al zei: Ik ben ontzettend dankbaar en ik ben blij dat ik gered ben

offtopic: altijd een goede lezer in de buurt.

[Nunc]

quote:

Mellon schreef op 06 maart 2009 om 09:38:
Ik wil graag jullie mening horen over een fenomeen wat me de laatste tijd meer en meer opvalt: mensen die uit een bepaalde onvrede over het reilen en zeilen binnen de gemeente of over onvrede over/met hun broeders en zusters niet aan het avondmaal gaan.

Het is absoluut niet mijn bedoeling hier iemand te kwetsen, maar persoonlijk vind ik dit heel raar. Het lijkt me namelijk niet de bedoeling om het avondmaal te boycotten als protest tegen de gemeente of bepaalde mensen, want daar heb ik het over.

Bovendien heb je juist jezelf ermee: je ontzegt jezelf immers het onmiskenbare teken en zegel van Christus hartelijke liefde en trouw, om het formulier even te parafraseren. En die liefde en trouw zul je juist hard nodig hebben als je problemen hebt met anderen.

Met andere woorden: Christus nodigt je uit; dan mag je die uitnodiging niet afslaan bij wijze van protestactie, mijns inziens.

Hiermee wil ik niet zeggen dat er geen redenen zijn om eventueel niet aan het avondmaal te gaan (zie Nodiging en terechtwijzing in het formulier). Maar die redenen hebben met jezelf te maken, als ik het goed lees, en niet met anderen.

Meningen, graag.

Ik denk dat de mensen waar jij het over hebt, zeer integere redenen hebben, en niet zomaar de boel willen 'boycotten'. Ik kan natuurlijk niet in hun hoofden kijken, maar voor mij zou grote onvrede met de (geestelijke) koers van mijn gemeente ook reden zijn om niet aan het avondmaal te gaan, simpelweg omdat ik me dan afvraag of ik m'n gemeente nog wel echt een gemeente van God zou kunnen noemen, en of de mensen met wie ik aan het avondmaal zit (in zo'n geval met name de kerkeraad) nog wel bij Christus willen horen (omdat ze een koers varen die ik als ernstige dwaling beoordeel).

Daarnaast zou het ook kunnen, zoals elle al opmerkte, dat die mensen heel serieus nemen wat in het formulier staat, en wat direct op Jezus' woorden teruggaat: 23 Wanneer gij dan uw gave brengt naar het altaar en u daar herinnert, dat uw broeder iets tegen u heeft, 24 laat uw gave daar, vóór het altaar, en ga eerst heen, verzoen u met uw broeder en kom en offer daarna uw gave. 25 Wees vriendelijk jegens uw tegenpartij, tijdig, terwijl gij nog met hem onderweg zijt, opdat uw tegenpartij u niet aan de rechter overlevere en de rechter aan zijn dienaar en gij in de gevangenis wordt geworpen. 26 Voorwaar, Ik zeg u: Gij zult daar voorzeker niet uitkomen, voordat gij de laatste penning hebt betaald. -- ofwel, als je ernstige onenigheid (en daardoor boosheid) hebt over de gang van zaken binnen je gemeente, en dat hoeft dan nog niet eens te gaan over de koers, over dwalingen of wat dan ook, dan kan ik me goed voorstellen dat iemand zichzelf afhoudt van het avondmaal.

[Mezzamorpheus]

quote:

Nunc schreef op 28 september 2009 om 20:00:
[...]
zoals RR dus al zei: Ik ben ontzettend dankbaar en ik ben blij dat ik gered ben

RR toont dus zijn 'ontzettende dankbaarheid' en 'blijheid' met 'ingetogen dankbaarheid' en 'enige ernst'. Ik ben benieuwd: hoe zou een goede vriend(in) van je reageren als je ontzettende dankbaarheid en blijheid richting hem/haar tóónt met ingetogen dankbaarheid en ernst?
Vlgs mij komt het toch op z'n minst enigszins vreemd over.