quote:
St. Ignatius schreef op 29 april 2009 om 03:41:Misschien kan je ons ook helpen met de getallenwaarden in het hebreeuws? (gematria)... Maar de getalswaarde van 8, schijnt ook ‘Messias, de Gezalfde’ te zijn. Maar goed, misschien voert dat wat ver in de context van dit topic.
"Masjiach" heeft in de gematria de getalswaarde 358: mem (40) + sjien (300) + jod (10) + chet (8 ). Kijk bijvoorbeeld maar naar een paar Rabbijnse commentaren op Genesis 49:10:
De RaSjBaM (een Rabbi) vangt aan met de pesjat (de letterlijke werkelijke betekenis) van het vers en begint met een commentaar op het woord "Sjiloh", waarbij hij bewijst dat "Sjiloh" een plaats is door o.a. te verwijzen naar Jozua 24, Jozua 18:1, Richteren 21:19, Jeremia 41:5 en zo meer.
Maar dan neemt Ba'al haToeiem het over en komt met een remez (aanwijzing): "de gematria van de frase יבא שילה ('Sjiloh zal komen') is gelijk aan משיח 'Masjiach' (358):
-Javo Sjiloh: jod=10 + beth=2 + alef=1 + sjien=300 + jod=10 + lamed=30 + heh=5
-Masjiach: mem=40 + sjien=300 + jod=10 + chet=8
Hij verbindt Sjiloh dus via een remez (aanwijzing) met de Messias.
Dan komt Or HaChajim en zegt: De gematria van Sjiloh (שילה) is ook gelijk aan de naam משה (Mozes):
-Sjiloh: sjien=300 + jod=10 + lamed=30 + heh=5
-Mosjeh: mem=40 + sjien=300 + heh=5
Hij verbindt de Sjiloh vervolgens via een remez (aanwijzing) met Mozes.
Via een remez (aanwijzing) komt Rabbi Bachia ben Asjer van: עד כי יבא שילה ("totdat Sjiloh komt") uit op de passage waar Adam (אדם) werd geschapen en komt met een midrasj aggadah.
Rabbi Bachia ben Asjer schrijft:
Adam zou 1000 jaar hebben moeten leven, en de mensheid zou door zijn fout ten onder zijn gegaan. Hoe keerde Adam terug? Adam kreeg berouw en vroeg aan God: "kan ik geen tijd afstaan om adam te redden?" God stond het toe omdat Adam berouw ("tesjoevah" = "terugkeer") toonde.Joodse midrasj aggadah. "Adam" is de naam van de persoon Adam, maar betekent eveneens "mens"/"mensheid." Beide betekenissen worden in de midrasj gebruikt. Adam probeert adam te redden. Uit Adam [A(א),D(ד)M(ם)] komen drie personen die adam (de mensheid) redden: A(א)=Adam; D(ד)=David (de Koningslijn waaruit de Mashiach voortkomt); M(ם)=Masjiach.
Adam leefde 930 jaar, david leefde 70 jaar; samen 1000 jaar. De Davidische lijn is de koningslijn waaruit de Masjiach voortkomt die adam (mensheid) laat terugkeren (=tesjoevah) naar God. Zo deed Adam tesjoevah (keerde terug).
(De rest van de commentaren berusten niet op gematria:
Rabbi Hirsch vertelt: שילה (sjiloh) kan worden afgeleid van שול (sjol), de onderste zoom van een gewaad, en verwijst naar het allerlaatste einde. Jakob, het allereerste begin van het volk Israel, ligt op zijn sterfbed en kijkt naar beneden, naar de nakomeling van de stam van Jehoedah in het eind der tijden. "Sjiloh" is geschreven met de Hebreeuwse letter ה in plaats van ו om de kwetsbaarheid van het volk weer te geven. Maar hij ziet dat, als het volk in diep lijden is gestort en Jehoedah niet meer sterk is als een leeuw, en de grafgravers van de geschiedenis klaarstaan om Israel te begraven, de tijd zal komen van מלכות בית דוד ("Koninkrijk van het huis van David") en dat Jehoedah opspringt, verrijst. Dan zal לו יקהת עמים (de verzameling van de volkeren tot hem komen).
De Sforno legt uit dat שילה (Sjiloh) kan worden afgeleid van שול en שלום (sjalom) zodat "Sjiloh" betekent "vrede aan het eind."
Rasji en Midrasj beResjiet Rabbah verbinden het woord שילה met שי לה (sjaj lo = sjien+jod+lamed+waw: "een geschenk aan hem") daarbij verwijzend naar Psalm 76:12, "zij zullen een geschenk brengen aan hem die gevreesd dient te worden." Daarbij verwijzend naar de Masjiach.
Het Targoem Onkolos en de Peiroesj HaRokeach brengen naar voren dat het woord ook als שלו mag worden geschreven, wat letterlijk betekent "zijn …" (bezittelijk), daarbij verwijzend naar de frase שהםלחות שלו = "(de Messias) aan wie het koninkrijk toebehoort." Het Targoem Onkelos husselt de woorden dan op een zodanige wijze dat er de zin ontstaat "voor altijd totdat de Masjiach komt."
Vervolgens wordt verwezen naar een remez (aanwijzing) uit de Babylonische Talmoed (Sanhedrien 98b), waar de vraag wordt gesteld: "wat is de naam van de Messias?" Er komen 4 suggesties:
Menachem,
Sjiloh,
Jinnon en
Chaninah. De eerste letters van deze namen worden samengesteld: M-Sj-I-Ch, het Hebreeuwse woord voor Messias.
De RaMBaN verbindt עד כי יבא שילה "totdat Sjiloh komt" met "totdat het kleine kind komt" omdat שילה midrasj-isch ook een verbintenis heeft met "klein kind" (שליה – sjiljah) in Deuteronomium 28:57.
De RaDaK en de Tur verwijzen met שילה ook naar David's nakomelingschap).
En zo meer.
quote:
St. Ignatius schreef op 29 april 2009 om 03:41:Ik weet er zelf niet veel vanaf en moet het telkens opzoeken. Zoals ik het begrepen heb, is zeven het getal van volheid en perfectie. Het getal 8 schijnt dan een andere dimensie aan te duiden.
Ik denk dat dit geen genatria is, maar symboliek. Maar misschien vergis ik me.
quote:
Klopt. Maar creatio ex nihilo is verbonden met het werkwoord "
bara" (ברא). Dat is inderdaad het woord dat gebruikt wordt in Genesis 1:1. Andere woorden die ook in verband met God's creeerende activiteit worden gebruikt zijn: עשה (asah)
maken en יצר (jatsar)
vormen. Deze laatste twee zijn niet per definitie creatio ex-nihilo.
Het onderscheid tussen deze werkwoorden is essentieel. In Genesis 1:26 en 27 staat bijvoorbeeld: "we'amar Elohiem
na'aseh adam
betselmanoe kdemoetenoe … (1:26)" en "we
Javra' Elohiem et haAdam
betsalmo,
beTselem Elohiem bara oto, zachar oeNekevah
bara otam" (1:27).
Elohiem maakte (
"na'asah" van de stam עשה, dus
niet ex-nihilo) adam (een menselijk wezen) in
onze vorm (tselem) en onze gelijkenis. Daarna staat er: "en God maakte de mens in Zijn vorm schiep (ברא dus ex-nihilo) Hij hem; mannelijk en vrouwelijk schiep Hij hen."
Zoals op alle verzen hebben onze Rabbijnen eveneens een heleboel uitleggingen op deze passage. Onder andere de volgende: "God sprak tegen zijn schepping: laten we het menselijke wezen maken in onze vorm en onze gelijkenis; deels vanuit jou, deels vanuit Mij. Zo kwam het menselijke wezen voort uit andere wezens (direct)/uit de aarde (indirect). Toen veranderde God zijn status in DE mens (
haAdam) door Zijn Nesjamah (hoogste ziel) in hem te blazen (deel van het scheppingsproces ex-nihilo, rechtstreeks uit God), waardoor haAdam zich ondserscheidde van alle andere wizens op aarde. Lichamelijk uit andere wezens (direct)/uit de aarde (indirect), met een ziel rechtstreeks uit God."
Waarom deze uitleg? Vanwege de werkwoorden, vanwege het onderscheid tussen adam en haAdam en vanwege de nesjamah (hoogste ziel). God maakte het menselijke uit iets anders want er staat
"na'aseh". Het menselijke wezen (letterlijk "
adam", dus "
menselijk wezen") kwam dus voort uit het reeds bestaande. Maar haAdam (letterlijk "DE mens") kwam voort uit God via creatio ex-nihilo, want daar wordt het werkewword ברא gebruikt); mannelijk en vrouwelijk.