In het dagblad Tubantia las ik laatst een uitslag van een onderzoek onder werknemers over hoe ze met hun personeel omgaan. Vooraf werd gedacht dat de protestanten er als meest naastenliefdevol zouden uitspringen, maar des te teleurgestelder was volgens de onderzoekers de uitslag. Het bleek dat katholieken en bazen zonder een geloof socialer zijn naar hun werknemers toe, zich beter inleven en minder snel ontslaan dan protestanten. Katholieken doen dat vanuit een gerichtheid die het geloof kent op het groepsgericht denken, er zijn voor een groep mensen. Men verondersteld dat het probleem van het protestantisme is dat het gericht is op het individu en dat de traditionele protestanten doordrenkt zijn van de overtuiging dat de mens zondig is, dat het beeld dat ze hebben van de werknemers negatief beïnvloed. Hierdoor hebben ze minder moeite met onpersoonlijker benaderingen en het ontslaan van mensen. Hierdoor leven ze vermoedelijk juist minder snel in, terwijl dat juist niet de bedoeling zou moeten zijn, want de bijbel legt het accent op de naastenliefde. De protestantse bazen zouden juist daarin meer uit moeten blinken op het werk. De moderne protestant is meer gericht op de natuur, ondanks dat zit de benadering van de mensen diep in hen gebakken, meegekregen vanuit het traditionele protestantisme.
