quote:
gaitema schreef op 02 januari 2012 om 10:32:De topic begon bewust over het "homohuwlijk"en "gruwelen" om niet alles op één hoop te gooien. Liefde en trouw beloven slaan los van de seksuele handelingen en hebben niets gemeen met uitspattingen van heteroseksuelen die homoseksuele uitspattingen wensen te uiten vanuit een bepaalde lust.
Ontrouw in eerbaarheid?- Het is bepaald niet ondenkbaar dat een goddeloze heiliger met zijn afgod omgaat dan een kind van God met God.
- Het is bepaald niet ondenkbaar dat een liefhebber van veel vrouwen, eerbaarder met vele vrouwen omgaat en liefdevoller is dan een kind van God die het trouw bij een enkele vrouw houdt.
- Het is bepaald niet ondenkbaar dat tussen vrienden meer eer en vriendschap en liefde in de enige betekenis van het woord bestaat dan tussen gehuwden.
Maar zou in één van die gevallen de betere, en nettere, en meer eerbare, wijze van omgaan een nieuwe norm stellen voor hetgeen de roeping van de mens is en hetgeen God van de mens vraagt?
Ik denk het niet; en daarom denk ik ook dat ontrouw of ongehoorzaamheid niet gekoppeld is aan een zogenaamde uitspattingsfactor of een uitspattingsgehalte. De meest schadelijke vorm van ontrouw is in het algemeen de ontrouw die zichzelf prijst en aandient als komende van het licht. Dat is de mens die God heeft leren kennen, maar desondanks zichzelf aan Hem gelijk stelt. En de ethisch minst schadelijke vorm van ontrouw is in het algemeen de ontrouw die zichzelf erkent als afgrijselijk en verwerpelijk en schandelijk. Want deze ontrouw getuigt zonder ophouden tegen zichzelf en zij verkondigt de bekering zolang als zij wordt begaan. En waar van zonde getuigd wordt, daar is bekering mogelijk. Maar daar waar de zonde van haar kwalijke verschijning is ontdaan en deze wordt gebracht als het goede, daar stopt het geweten en daar eindigt de aanklacht, en daar wordt met een rode stift God's Woord doorgehaald en de heirscharen engelen die komen om te strijden worden bedankt voor de eer en weer terug gezonden: u hoeft niet meer met ons te strijden; want we hebben het zelf al opgelost en de angel uit het kwaad gehaald..
Wat is een gruwel?Een "gruwel" wordt in gruwelijkheid niet gemeten door de overtreding zelf, maar door de openlijke verwerping van God die door de overtreding wordt bewerkt. Het gaat dan niet om het onvermogen om de zonde na te laten, maar om het bewuste kiezen om God tegen te staan en Zijn Wil te verwerpen en Zijn heiligheid door het slijk te halen. Dergelijk gedrag maakt zelfs heilige zaken tot een gruwel voor God. Spr.28: 9 Die zijn oor afwendt van de wet te horen,
diens gebed zelfs zal een gruwel zijn.
Zo wordt ook het heilige instituut dat het huwelijk is tot een gruwel gemaakt als het wordt gebruikt om ontucht te faciliteren. Als God dan zelf iets een gruwel noemt, hoe zouden wij dat weer heilig praten?
De bestemming van de mensWat is bestemming van de mens? Dat is tweeërlei. Waartoe wordt een mens geboren? Om dit leven als een strafkamp te overleven en in moeite en pijn te volharden? Of om God's Heil te verkondigen en de overwinning reeds in dit leven te beleven, te verkondigen en in woord en daad gestalte te geven?
In een Koninkrijk dat reeds is aangebroken en waarover een Koning is gesteld, en waartoe ook reeds in 2012 mensen ingaan, daar zijn de onderdanen levende lidmaten tot eerbetoon aan de Koning en de Heiligheid. De hemel is niet onze bestemming waartoe wij zijn geboren. Wij zijn geboren en ontvangen om in dit leven de heerlijkheid van God te verkondigen en te beleven en de overwinning over de zonde te vieren. Te vieren zelfs in een overigens zondig en stervelijk lichaam. Liefde overwint alles. Om te beginnen de dood. Wie dan de dood gestorven is en het leven heeft gewonnen, zou hij dan zijn bestemming verloochenen en Gode ongehoorzaam willen worden?
En onze bestemming, als eindbestemming, is dan de kroon op ons geloof en de verheerlijking van God. Zien wij nu al iets van die bestemming afgestraald? Zien wij nu al iets van de verheerlijking van God in overwinning op het vlees? Waar zijn hier de gelovigen die de gearriveerdheid in de Geest prediken? Wat zegt de Geest van God tegen hen die al met God in Christus één zijn??
OnderscheidEn als iemand dan niet alles op één hoop wil gooien, en scheiding wil brengen tussen het goede en het slechte, dan zou ik willen inbrengen om in de eerste plaats liefde en trouw ook los te zien van het huwelijk. Liefde en trouw zijn begrippen die evengoed doen niet-huwen als huwen. Er is namelijk geen enkele reden om liefde en trouw te moeten koppelen aan begeerte.
Maar het huwelijk is wèl gekoppeld aan begeerte. Er is zelfs geen enkele reden om te trouwen als er géén begeerte is. Ook wie tegen zijn wil wordt uitgehuwelijkt verzet zich daartegen omdat niet de eigen begeerte wordt vervuld.
De vleselijke mens ziet wat in het vlees is en volgt hetgeen in het vlees is en hij heiligt de weg van het vlees. Maar de geestelijke mens ziet niet naar het vlees, maar die ziet en zoekt wat naar de Geest is, en hij verwerpt de wegen van het vlees en hij kiest de weg tegen het vlees, die naar de Geest is.
God gaat met de mens wegen die niet worden gekozen door de mens, maar door God. God roept de mens naar wegen die de mens nimmer uit eigen beweging gekozen zou hebben. God geeft ons alles om in dankbaarheid te mogen aannemen met een goed geweten.
Verwarring en zichtsverliesKun je dan zeggen: God heeft het vlees geheiligd wanneer wij dat onder dankzegging heiligen en daarmee geen aanstoot zijn voor mens of God? Ik denk het niet. Wat een priester heiligt is bestemd tot de dienst van God. En onze lichamen zijn evenzovele tempels van godsdienst. Roemt het vlees, dat is de kwade begeerte, over het vlees, dat is het goede van de schepping? Ik denk het niet: wij moeten het vlees afleggen en kruisigen.
Kun je dan de handen onhoog heffen en verzuchten dat niemand mag oordelen? Ik denk het niet. Wij allen verkondigen het oordeel van God en een ieder beproeft zichzelf, en God beproeft het hart. Maar als we ons verliezen in argumentaties, dan kunnen we vrijelijk gaan en staan en zijn er altijd dragende argumenten om onze eigen weg te bepleiten en ons straatje schoon te vegen.
Maar een ieder wordt in alles beproefd of hij kiest uit eigen begeerte, of in een gewillig volgen tot dienstbaarheid aan God. En van een ieder wordt gevraagd om een oordeel te hebben over hetgeen getrouwheid aan God van hem vraagt.
Uitspattingen en losbandigheid / moreel vervalEn wat dan geheel buiten bespreking kan blijven is dat alles wat God aan de mens geeft kan worden misbruikt. En ook zodanig dat het goede kwaad is geworden; zelfs zodanig dat wie het goede en het door God gevraagde bederft in losbandigheid en ontucht, strafbaarder kan worden gesteld dan de ongelovige die handelt naar behoren in een overigens verwerpelijke normloosheid.