quote:
Mezzamorpheus schreef op 04 december 2008 om 23:16:[...]
Maar als cultuur zo'n belangrijke rol speelt en in onze cultuur weinig verhullende kleding juist wél bepaalde gevoelens bij relatief veel mensen oproept (itt dus tot op Papua en wie of wat daar ook de schuld van is) heb je dan als persoon niet een bepaalde verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat dat in ieder geval niet gebeurt bij dat relatief grote aantal mensen (of althans, dat die kans een stuk kleiner is)?
Volgens mij is het fout om die verantwoordelijkheid (deels) bij de vrouw te leggen. Wanneer je dat doet kom je terecht bij geschreven of ongeschreven regels. Er is altijd een vrouw die zich het minst bedekt kleedt, het meest wulps loopt of het meest prettig ruikt. Wanneer de verantwoordelijkheid voor het opvlammen van mannelijke hormonen (deels) bij de vrouw zou liggen, dan wordt het op een gegeven moment zo dat het de schuld van de vrouw is wanneer zij lastig gevallen wordt. Dat lijkt me hoe dan ook onjuist.
Iemand zegt 'kleding heeft een signaalfunctie'. Ik neem aan dat daar een signaal op seksueel gebied mee wordt bedoeld? Dat lijkt me een behoorlijk schimmig signaal (tenzij iemand een universeel/NL overzicht weet van wat welk signaal beduidt). En als dat bestaat, dan verschilt dat van stad tot stad, van land tot land. Volgens mij wordt dat een schimmige bedoening, wanneer je mag verwachten dat kleding een signaal afgeeft op seksueel gebied. Op een gegeven moment vormt zoiets een legitimering van het niet in de hand kunnen houden van je hormonen.
De visie van die Tunesische vrouw die Mirt aanvoert in deze draad staat ook haaks op het idee 'kleding heeft een seksuele signaalfunctie'. Die Tunesische zegt niet voor niets dat dat een rariteit van de westerse samenleving is. Kleding zou los moeten staan van seksualiteit. Een mooi aangeklede vrouw die de pluspunten van haar eigen lichaam goed weet te presenteren zou een compliment moeten verdienen, niet meteen voor hoer mogen worden uitgemaakt.
quote:
Kortom: Nederland is Papua niet en dus moet je als NL'se vrouw er niet als een Papuavrouw bij gaan lopen onder het mom van: NL'se mannen moeten maar gaan denken als Papua-mannen.
Denk je dat er geen papuavrouwen zijn die zich naar papuanormen onzedelijk/uitnodigend gedragen? Vast wel. Maardat zit 'm dan dus niet in de hoeveelheid kleding oid. Dat zit 'm in dat papuamannen ook last van hormonen kunnen hebben en daar vrouwen de schuld van geven.
Een man, hoe jong ook, hoort te weten dat ongeacht welke prikkels hij krijgt, zelf moet zien om te gaan met wat er in zijn lichaam gebeurt.
Dat er vanalles gebeurt lijkt me niet vreemd, dat lijkt me heel natuurlijk. Maar hou dat bij jezelf, en ga niet de schuld leggen bij meisjes met naveltruitjes oid. Wanneer je het vervelend vindt dat die gevoelens loskomen (omdat je de preek niet meer kan volgen, omdat je overspelige gedachten krijgt, noem maar op), moet daar idd een oplossing voor komen.
De oplossing ligt niet bij -sec- het verbieden van naveltruitjes, want -zoals eerder aangegeven- er zijn altijd vrouwen die het meest schaars gekleed zijn (moslimvariant: oeioei, je ziet welke haarkleur ze heeft, d'r pieken altijd haren onder haar hoofddoek vandaan) en dus voor afleiding zorgen. De oplossing ligt in het accepteren dat er hormonen zijn en dat die -zeker bij jongeren- voor afleiding ea zorgen. Hormonale reacties zijn
an sich niet fout. Hoe je er mee omgaat, dat is je eigen verantwoordelijkheid. Wanneer je weet dat je in een situatie komt die je niet kunt handelen, dan neem je dus je maatregelen.
Vreemd genoeg gebeurt dat niet. 't Zijn altijd 'die meisjes' die fout gekleed zijn 'zodat je niet weet waar je moet kijken', waarbij 'die meisjes' fout zijn. Sorry, maar dan kijk je toch lekker niet? Kun je je ook beter op die preek concentreren.
Ergo: er zijn altijd situaties die de hormonen laten opspelen. Aanpassen van kleednorm (of loopstijl of geurigheid) vormt
niet de oplossing. Het is beter om te accepteren dat hormonen nou eenmaal kunnen opspelen en dat er groepen zijn (pubers, orthodoxe gelovigen, moslims) die daar gevoeliger voor zijn dan anderen. Uiteindelijk is het zelfbeheersing die de oplossing vormt, Hoe lastig dat ook kan zijn. Daar moet energie in worden gestoken (met name tijdens de opvoeding, of op vereniging oid).
En als vrouw is het goed om je te beseffen dat de wereld verre van ideaal is en dat er mannen zijn die hun hormonen niet in de hand hebben en het ook nog presteren om
jou daar de schuld van te geven. Sterker nog, menen dat je ze uitnodigt tot obsceniteit. Soms nog met een religieus geschrift in de hand ook.
Overigens geldt wb hormonen hetzelfde voor vrouwen: ook die moeten zich bewust zijn van hun opspelende hormonen en ondanks dat verstandige beslissingen kunnen blijven nemen.
