Ik ben vanavond geweest. De film heeft redelijk indruk gemaakt op mij. Een aantal elementen van de laatste 12 uur van Jezus zijn prima en realistisch verfilmd, ik denk veel beter dan in andere Jezus-films. Het geweld vind ik overdadig. Gibson moet gedacht hebben: hoe harder en vaker ik die gesels laat slaan, hoe beter het lijden van Christus tot het publiek doordringt. Bij mij werkte dat echter niet zo, en ik kan me voorstellen bij meer mensen niet. Ik denk dat als Gibson het geweldddadige wat meer had uitgebannen hij meer tijd zou hebben gehad voor andere aspecten van Jezus' lijden. Neemt allemaal niet weg dat ik blij ben met de film gezien te hebben. Er zat toch veel indrukwekkends tussen en ik heb een aantal tranen moeten laten, b.v. bij de loochening van Petrus. Wat me sterk is bijgebleven is dat je in de rollen van de film (Judas, Petrus, de hogepriester, Maria, Pilatus, Herodes, etc.) je zelf en anderen zo vaak terug ziet. In hen zie je jezelf voortdurend voor de keuze geplaatst: waar kies ik voor? Voor liefde, mededogen, nederigheid, moed of voor verloochening, weglopen, ontwijken, geld, etc.
Kortom, mijn conclusie: een aanrader voor hen die het lijden van Christus in de juiste context kunnen cq. willen zien. Wees echt heel voorzichtig als je niet tegen bloed en geweld in films kunt, want het is echt overdadig aanwezig. Als je iemand meeneemt, waarschuw die persoon daar dan ook voor!
