Auteur Topic: Vergeven in de praktijk  (gelezen 1266 keer)

Marjan Kroone

  • Berichten: 385
  • Niet kletsen maar doen!
    • Bekijk profiel
Vergeven in de praktijk
« Gepost op: juni 12, 2004, 12:32:41 pm »
Vergeven, hoe doen we dat? Doen we het wel??
Zijn wij bij machte om te vergeven??:

Heer vergeef ons onze schuld, zoals ook wij aan anderen hun schuld vergeven!!

Het mooiste voorbeeld van een goed lopend vergevingsprogramma wordt uitgevoerd in RWANDA waar de Hutus en de Tutsi's openbaar in de dorpen hun schulden bekennen, zeggen wat ze hebben gedaan tijdens de genocide en dan bidden ze gezamelijk om kracht er vergeving en de families die slachtoffer zijn geworden van deze genocide die spreken vergeving uit aan de dader en de dader mag weer in de gemeenschap komen wonen en werken.

Het werkt nog lang niet overal en nog lang niet goed, veel problemen, maar het begin is er en ik vind dat zo ontzettend mooi.

Als dat daar al werkt (nog maar op kleine schaal, maar hopelijk straks heel groot) wat neuzelen wij dan over elkaars onhebbelijke eigenschappen??

Ik zie het zo dat we altijd moeten vergeven.

En inderdaad als het niet lukt alleen op mankracht dan mag je bidden om kracht van de Heilige Geest, opdat je de wijsheid en de rust kunt vinden om wel te vergeven, hoe moeilijk het soms ook is. Dus vergeving kan meer dan 70*7 maal zijn in je leven.

Wel heb ik gemerkt dat vergeven inderdaad alleen helpt als je het écht met je hart doet. Maar ik heb ook gemerkt dat het in het begin - als je daar bewust mee aan de gang gaat - heel, heel moeilijk is.

Echter heb je een paar grote stappen gewonnen, écht overwonnen en je bent niet meer boos door die vergeving, dan wordt het daarna steeds makkelijker om ook echt met je hart en snel te vergeven. Of sterker nog, je er gewoon niet eens druk om te maken, omdat je op een of andere manier niet meer geraakt kan worden door het boze.

Persoonlijk heb ik dan echt het gevoel dat ik het mensen niet kwalijk mag nemen omdat zij echt niet beter weten of nog zoveel moeten leren en recht hebben op hun leerproces. Dan hoop ik alleen dat ze ooit inzien dat datgene wat ze deden anderen onnodig heeft gekwetst.

Maar... als het mijn kinderen zou betreffen in een zeer serieuze kwestie, bijvoorbeeld een kwestie van leven of dood is, of iets ergs, een verkrachting dan zou ik moeten bidden voor heel veel kracht. Werkelijk.
Maar ik zou het oprecht willen vergeven, gewoon omdat dat de enige weg naar de vrede is. Dus ik zou ervoor vechten om tot dat punt van oprechte vergeving te komen.

Het is allemaal heel moeilijk hoor, we blijven mensen en dan moet je jezelf echt steeds weer bewust tot o.a. dat vergeven zetten.
Wees de verandering die je in de wereld wil zien. (Gandhi)

elle

  • Moderator
  • Berichten: 7583
  • The way of the leaf
    • Bekijk profiel
Vergeven in de praktijk
« Reactie #1 Gepost op: juni 12, 2004, 03:17:57 pm »
Er is al diverse malen geprobeerd een discussie over dit onderwerp te starten. Zie voor enkele al eerder genoemde argumenten ea bijvoorbeeld:
vergeving, vergeven, vergeving of een van de vele andere discussies die hieraan verwand zijn.
« Laatst bewerkt op: juni 12, 2004, 03:18:29 pm door elle »
"Ask not what the Body can do for you. Ask what you can do for the Body."[/]

Marjan Kroone

  • Berichten: 385
  • Niet kletsen maar doen!
    • Bekijk profiel
Vergeven in de praktijk
« Reactie #2 Gepost op: juni 12, 2004, 08:08:32 pm »

quote:

elle schreef op 12 juni 2004 om 15:17:
Er is al diverse malen geprobeerd een discussie over dit onderwerp te starten. Zie voor enkele al eerder genoemde argumenten ea bijvoorbeeld:
vergeving, vergeven, vergeving of een van de vele andere discussies die hieraan verwand zijn.
Voor de nieuwelingen dan Elle, dan hoeven ze niet zo te zoeken en hele pagina's door te lezen. ;) Ik had trouwens de zoekmachine gebruikt en niets gevonden.
« Laatst bewerkt op: juni 12, 2004, 08:09:49 pm door Marjan Kroone »
Wees de verandering die je in de wereld wil zien. (Gandhi)

Joeri

  • Berichten: 418
  • love me for i am not loveable.
    • Bekijk profiel
Vergeven in de praktijk
« Reactie #3 Gepost op: juni 20, 2004, 06:29:30 pm »

quote:

Marjan Kroone schreef op 12 juni 2004 om 12:32:
Vergeven, hoe doen we dat? Doen we het wel??
Zijn wij bij machte om te vergeven??:

Heer vergeef ons onze schuld, zoals ook wij aan anderen hun schuld vergeven!!

Het mooiste voorbeeld van een goed lopend vergevingsprogramma wordt uitgevoerd in RWANDA waar de Hutus en de Tutsi's openbaar in de dorpen hun schulden bekennen, zeggen wat ze hebben gedaan tijdens de genocide en dan bidden ze gezamelijk om kracht er vergeving en de families die slachtoffer zijn geworden van deze genocide die spreken vergeving uit aan de dader en de dader mag weer in de gemeenschap komen wonen en werken.

Het werkt nog lang niet overal en nog lang niet goed, veel problemen, maar het begin is er en ik vind dat zo ontzettend mooi.

Als dat daar al werkt (nog maar op kleine schaal, maar hopelijk straks heel groot) wat neuzelen wij dan over elkaars onhebbelijke eigenschappen??

Ik zie het zo dat we altijd moeten vergeven.

En inderdaad als het niet lukt alleen op mankracht dan mag je bidden om kracht van de Heilige Geest, opdat je de wijsheid en de rust kunt vinden om wel te vergeven, hoe moeilijk het soms ook is. Dus vergeving kan meer dan 70*7 maal zijn in je leven.

Wel heb ik gemerkt dat vergeven inderdaad alleen helpt als je het écht met je hart doet. Maar ik heb ook gemerkt dat het in het begin - als je daar bewust mee aan de gang gaat - heel, heel moeilijk is.

Echter heb je een paar grote stappen gewonnen, écht overwonnen en je bent niet meer boos door die vergeving, dan wordt het daarna steeds makkelijker om ook echt met je hart en snel te vergeven. Of sterker nog, je er gewoon niet eens druk om te maken, omdat je op een of andere manier niet meer geraakt kan worden door het boze.

Persoonlijk heb ik dan echt het gevoel dat ik het mensen niet kwalijk mag nemen omdat zij echt niet beter weten of nog zoveel moeten leren en recht hebben op hun leerproces. Dan hoop ik alleen dat ze ooit inzien dat datgene wat ze deden anderen onnodig heeft gekwetst.

Maar... als het mijn kinderen zou betreffen in een zeer serieuze kwestie, bijvoorbeeld een kwestie van leven of dood is, of iets ergs, een verkrachting dan zou ik moeten bidden voor heel veel kracht. Werkelijk.
Maar ik zou het oprecht willen vergeven, gewoon omdat dat de enige weg naar de vrede is. Dus ik zou ervoor vechten om tot dat punt van oprechte vergeving te komen.

Het is allemaal heel moeilijk hoor, we blijven mensen en dan moet je jezelf echt steeds weer bewust tot o.a. dat vergeven zetten.

ik zal je nog eens wat vertellen:binnenkort, jaren verder zal God een knecht sturen die voor eens en altijd zal bewijzen dat bij ieder oordeel dat we vellen, bij iedere ik-ben-beter-dan-jij, wij eigenlijk zelf net zo erg zijn of zelfs erger alleen maar omdat we oordelen!
ja, god laat zelfs legale verkrachtingen toe en dat kunnen wij niet zien maar dat heeft dan altijd veel minder pijn tot gevolg dan het niet doen, oordeel dus niet.
Als iemand bidtijd over hebt, bid dan dat die enorme angst en droefheid en leugens van satan weggaan, dat ik een wezen van liefde,blijdschap en waarheid moge worden. geef me kansen god vergeef me. ik dank je.