quote:
Roodkapje schreef op 19 juli 2005 om 17:21:Ik negeer het niet, ik trek het juist in de context. Er staat namelijk niet wat jij claimt wat er staat. De Bijbel beweert nergens dat wij als heidenen onder het verbond vallen dat God sloot met Abraham door geboorte, alleen door geloof (Rom. 4). Immers, wij zijn niet het zaad in biologisch opzicht van Abraham, alleen maar in geestelijk opzicht. Wij zijn in het geloof kinderen van Abraham, zelf komen we voort qua afkomst uit 'de heidenen' en niet uit Israël. Zo moeilijk is dat toch niet. En onze kinderen hebben ook deel aan het verbond
door geloof, net zoals Abraham deel aan het verbond had
door geloof.
De vraag is dus: wat is het verbond?
Een kindje van Israel werd besneden op grond van het
geloof van Abraham, zijn letterlijke voorvader.
En het verbond had allerlei beloften; was een aards verbond. En als er ook geloof bij kwam kijken, was men pas werkelijk in het verbond zoals God het eigenlijk bedoelde.
Om het cru te zeggen: een besneden Israeliet werd gered op grond van zijn geloof in God dat de belofte zou komen: het zaad, Christus;
een lid van Gods volk die volkomen ongelovig was en de Messias niet verwachtte, waar geen spoor van het geloof van zijn letterlijke voorvader Abraham te vinden was, daar is de belofte ook NIET op van toepassing en die zijn verloren. (Zoals bijv de Farizeers en schriftgeleerden 'addereengebroed' werden genoemd door de Heer. Hij zegt NB dat zij de duivel tot vader hebben.
Als wij zoiets in de mond zouden nemen, zouden we minstens voor zeer onverdraagzaam worden uitgemaakt. (Ik wil wel erbij zeggen dat Jezus nat. in hun harten kon kijken hoe de zaken ervoor stonden)
Je ziet dat dit niet geld voor Christenen. Wij zijn kinderen van Abraham
door geloof en niet door letterlijke afstamming. Voor de letterlijke afstammelingen was er de besnijdenis. Dat was een teken van
de gerechtigheid van het geloof van hun vader Abraham en dus altijd een herinnering voor ieder: hoe zit het met MIJN geloof? Ik ben dan wel kind van Abraham - hoor bij het volk door afstamming, maar God wil dat het geloof ook in mij gaat werken; verwcht ik dat God zijn belofte vervuld en komt het beloofde zaad. DAN als ik dat geloof, hoor ik pas bij God in de ware zin van het woord.
En die afstamming is niet ingesteld voor ons als de manier waarop wij deel krijgen aan de belofte. De belofte was het beloofde zaad, Christus.
Voor ons is de vervulling onmiddelijk een feit en hoeven we niet te leven met een belofte, maar met een WERKELIJKHEID. Christus IS gekomen.
Dat is het nieuwe aan het nieuwe verbond, wat er nu is.
quote:
dingo schreef op 19 juli 2005 om 17:35:Goed mijn laatste reactie hier op: als God in staat is uit stenen Abraham kinderen te verwekken dan is het helemaal geen kunst om uit de heidenen in het nieuwe (tweede) verbond, waar zowel Joden als Grieken in zitten, ons als zijn kinderen aan te nemen. En ook de beeldspraak over ranken op de wijnstok en wilde olijven op de plaats van de weggebroken takken laat niets aan duidelijkheid te wensen over,
ergo als je iets niet wil zien, zul je het ook niet zien. Dus ik laat het hierbij.edit:Joh 11:51 Doch dit zeide hij niet uit zichzelf, maar als hogepriester van dat jaar profeteerde hij, dat Jezus zou sterven voor het volk, 52 en niet alleen voor het volk, maar om ook de verstrooide kinderen Gods bijeen te vergaderen.
Natuurlijk ben ik dit met je eens. Maar wat anders is aan mijn 'idee' van het nieuwe verbond zoals het nu voor Christenen geldt, is dat het door
geloof werkelijkeid wordt.
En NIET door afstamming.
Wij zijn geent op de wortel. Maar dat is niet Israel, dat is de belofte aan Abraham.
En Israel waren de natuurlijke takken - vanzelfsprekend hetgeen uit de wortel/stam groeide.
Wij zijn als Christenen geent op de stam. De natuurlijke takken zijn weggebroken, maar zullen ook opnieuw geent worden.
Wij hebben dus allemaal deel aan de wortel: Christus-de belofte.
Maar uiteindelijk niet allemaal dezelfde zegen hierdoor. Israel krijgt een aards koninkrijk en wij een hemels.
Maar allemaal
door geloof. Anders wordt je sowieso (weer) afgebroken.
(En dat afbreken is iets wat spreekt van de verantwoordelijkheid als geheel. Niet dat als je eenmaal kind bent, dat weer op kan houden, en je afgebroken wordt. En dan maar weer geent als je weer denkt, laat ik nu toch maar weer es kind van God worden.
Dit is een ander beeld.)
quote:
Zijnkind schreef op 19 juli 2005 om 19:26:Roodkapje, een laatste poging. Zoals jij het nu brengt is het verbond dus uitsluitend afhankelijk van wat de mens doet. Zuigelingen zouden naar God toe iets niet kunnen wat anderen wel kunnen om tot het verbond te mogen horen.
Hebr. 8 spreekt andere taal als God zegt dat hij het in het verstand en de harten van de mensen zal neerschrijven. De actie (en dat geldt ook voor het verbond) gaat van God uit. Allen worden door Hem ingelijfd. Groot en klein. Van voor de geboorte (zoals ps. 139 ook zo mooi duidelijk maakt) tot hoge ouderdom. De mens mag daarop antwoorden als hij zover is. En ook op dit vlak verschillen OT en NT niet veel. Ik begrijp niet waarom jij denkt dat God eerst wel en later niet kinderen wil insluiten in zijn volk/verbond.
Maar goed, ik vrees dat Dingo gelijk heeft als hij stelt dat je het niet wilt inzien.
Omdat we anders tegen het verbond aankijken.

Ik zou het wel willen als ik er van overtuigd was dat het ook zo was, maar ik KAN het in die zin ook niet zien omdat ik bepaalde details voor Christenen anders zie liggen, dan voor de Israelieten vroeger.
Besneden als je geboren werd in Gods volk in het OT: bij de natuurlijke geboorte van een Israelitisch kindje.
Maar wanneer wordt je geboren in Gods geestelijke volk de Gemeente? Bij de geestelijke geboorte.
En mijn kinderen zijn geboren in een christelijk GEZIN. Maar dat is niet de Christelijke Gemeente. Daar worden ze pas lid van bij hun wedergeboorte.
Ze zijn wel op het
terrein van het Koninkrijk en horen het woord. Maar dat is niet hetzelfde als bij de Gemeente horen, kind van God zijn door wedergeboorte.
Een geestelijke nakomeling van Abraham.
Wat dan met gedoopte kinderen in het verbond die het later NIET beantwoorden zoals jullie dat noemen? Je bent toch verbondskind en dat stopt dan? Of gaat het wel door al beantwoord je het niet?
(Ik heb het hier dus over DE gemeente, of de KERK, en niet over een bepaald kerkverband waar de kinderen natuurlijk niet op de stoep zitten en pas naar binnen mogen als ze zeggen echt gelovig te zijn.

En achteraf als iemand gelovig IS, kun je zeggen: God heeft mij uitverkoren vanaf de moederschoot wist Hij al dat ik bij Hem zou horen.
En geloof ik ook dat God elk mensenkind kent vanaf de moederschoot.
Maar dat is Gods kant, dat moeten we niet door elkaar gaan halen.