quote:
op 27 Mar 2003 13:45:24 schreef Wilhelmina:
In vredesnaam, waar stáát dat in de bijbel dat de centrale plek dáár is waar de volwassenen zitten? Waar staat dat juist kinderen het NIET hoeven te snappen, en waar staat dat kinderen daar in moeten groeien? Als jij niet wordt als een kind , zul je het koninkrijk van God niet eens zien.1 Corinthe 9:20 en ik ben voor de Joden geworden als een Jood, om Joden te winnen; hun, die onder de wet staan, als onder de wet (hoewel persoonlijk niet onder de wet) om hen, die onder de wet staan, te winnen;
1 Corinthe 9:21 hun, die zonder wet zijn, ben ik geworden als zonder wet (hoewel niet zonder de wet van God, want ik sta onder de wet van Christus) om hen, die zonder wet zijn, te winnen.
Volgens mij schrijft nbo24 niet dat "de centrale plek dáár is waar de volwassenen zitten". Het gaat erom dat kinderen er helemaal bijhoren in het verbond. Oók voor hen zijn de beloften en die beloften klinken in het Evangelie dat de Here Jezus (met name) door de ambtsdragers (die Hij Zelf aan de gemeente heeft gegeven) wil laten prediken (Romeinen 10: 14 en 15) .
Dat kinderen moeten toch echt wel groeien in het kennen van de HERE en in het geloof in Hem. Zie Psalm 78 vers 5 tot 8.
De twee teksten die je noemt, Wilhelmina, haal je toch echt uit hun verband.
1) Inderdaad zullen wij het Koninkrijk van God niet zien als we niet worden als een kind. Een kind neemt aan wat het hoort. Een kind heeft over het algemeen minder problemen met Bijbelgedeelten over wonderen dan een volwassene. Maar vooral: een kind leeft veel meer van verwachting.
(NB. Ik zou bijna zeggen: een kind accepteert ook veel gemakkelijker een kerkdienst, zelfs als daar een moeilijke preek in voorkomt. Het zijn voornamelijk de ouders die te weinig met de preek doen naar hun kinderen toe en/of hun kinderen onder de preek weghalen uit de eredienst. Niet de kinderen zijn het probleem maar de ouders. Ouders die nota bene zelf vaak tot geloof zijn gekomen door het werk van de Heilige Geest in (onder meer) de prediking!)
De door jou genoemde tekst (Markus 10: 15 ) zegt niet dat kinderen onder de prediking weg mogen worden gehaald. Integendeel: wat de Here Jezus zegt, onderstreept juist dat kinderen belangrijk zijn in de kerk. Volwassenen kunnen veel van hen leren. En andersom kunnen kinderen veel van volwassenen leren. Zie maar weer Psalm 78. En
samen mogen volwassen en kinderen alles leren van en over God. Dáárom de kinderen niet de kerk uit tijdens de preek!
2) 1 Korinthe 9 vers 20 en 21 gaan niet over de eredienst. En verder is het niet waar dat kinderen alleen tijdens een kindernevendienst op hun niveau ("als een kind" ) aangesproken zouden kunnen worden. Bij ons in de gemeente wordt tijdens de preek wel degelijk aandacht besteed aan de kinderen. Maar dan wel als volwaardige leden van de gemeente, die als geheel wordt aangesproken. En dat is ook goed. Leg mij anders eens uit dat Paulus, die de Joden een Jood werd, aan de hele gemeente een moeilijke brief schreef, die echter óók bedoeld was voor de kinderen (Colosssenzen). En hij spreekt hen rechtsstreeks aan, maar wel op hun plaats als leden van de gemeente van de Here Jezus.
En vergelijk ook eens de zendingssituatie: zendelingen worden bij wijze van spreken "de Papua een Papua", maar vervolgens zit de hele gemeente, inclusief de baby's wel in de kerk. Kunnen wij nog iets van leren...
