quote:
je weet waar dat uiteindelijk toe leidt he, die historisch-kritische methode?
Ik poneer dat er een vroege Laodicea-community bestaan moet hebben, die verantwoordelijk is voor wat wij hedentendage de L (van 'Laodicea')-bron noemen. Literaire kritiek heeft in deze L-bron verschillende strata van redactie aan weten te wijzen, die mogelijkerwijs teruggaan op een 'Ur-Laodicea'. Over deze (volgens vele slechts mythische) Ur-Laodicea valt verder historisch gezien weinig te zeggen, behalve dan dat zijn theologie vrij simpel moet zijn geweest, en het dus een vrij simpele ziel was.
Latere redactie in de Laodicea-community heeft hier ingewikkeldere strata van overlevering aan toegevoegd, wellicht in reactie op kritieken uit andere gemeenschappen, of mogelijkerwijs interne verdeeldheid. Een kritische analyse van bovenstaande woorden levert ons, dat
"gezellig uitje" waarschijnlijk teruggaat op deze "Ur-Laodicea", vanwege de simpele stijl van het nederlands, en de weinig verheven gedachten.
De toevoeging
"GROOTS" en de dwang die spreekt uit
"het moet dan ook" duiden op een periode waarin de Laodicea-gemeenschap mogelijkerwijs vervolging of andere problemen van buitenaf te verduren had. In reactie daarop werd het 'uitje' groots, en moest de groep door dwang ('moet') haar cohesie behouden.
Het gehele tweede vers (
"het is (..) mijn posts"), dat op meta-niveau terugkoppelt op de eerste zin, en zo een schijnbare taal-meta-taal-koppelings-paradox veroorzaakt, heeft een meer gnostische kleur, en kan dan ook niet behoord hebben tot de primitieve theologie van de Ur-Laodicea, maar moet een significant latere toevoeging zijn. De redacteur die dit tweede vers toevoegde, heeft duidelijk geprobeerd om het eerste gedeelte in te lijven bij zijn meer gnostisch/mystieke visie, door de diepere laag in het tweede vers ook op de eerste te laten slaan, terwijl dat nooit de bedoeling kan zijn geweest van de eerdere redacteur.
De laatste toevoeging ("
") duidt op een vérgaande Internettiserung, welke nooit behoord kan hebben tot de gedachtewereld van de meer gnostisch (en a-technisch) ingestelde tweede redacteur.
Een proces van Entmythologiserung kan ons wellicht de hedendaagse betekenis van de simpele woorden van Ur-Laodicea duidelijk maken. Op die manier kan de boodschap ook voor de moderne en postmoderne mens nog van belang zijn. Door een proces van zorgvuldig afpellen van alle redactiestrata (als waren zij de rokken van een ui), zoals hierboven uitgevoerd, levert ons de kennis dat Ur-Laodicea wel van een feestje hield, wat ook zeker voor de hedendaagse mens van grote betekenis kan zijn.
