Hoi Ghislaine
Ik vind het erg leuk dat je hebt gereageerd, ik heb de website
www.adios.nl bezocht en heb het stukje gelezen (Ik vind het erg kort door de bocht) maar heb het gemakshalve hieronder gekopieerd zodat evt. andere mensen het ook kunnen lezen.
Verkering met een ongelovige
"Ik wil graag weten of het voor iemand die in God gelooft, in Jezus, of het daarvoor mogelijk is om een relatie aan te gaan met iemand die niet gelooft?"
God adviseert (vanuit de bijbel) sterk om geen relatie aan te gaan met een ongelovige. God houdt echter wel van alle mensen. Ook ongelovigen of anders gelovigen. Hij geeft dat advies dan ook niet omdat Hij iets tegen die mensen heeft of ons wil pesten, maar omdat het grote problemen oplevert. Dus de start is wel leuk, maar achteraf krijg je spijt. Het is al zo vaak gebeurd. Zij gelovig, hij niet of andersom. En later gescheiden of ongelukkig. Erg pijnlijk.
Bespaar die ander en jezelf veel verdriet en doe het niet. Heeft niets te maken met accepteren of oordelen. Puur praktisch en geestelijk onpraktisch. Eerst geloof in Jezus. Dan leer je de echte Liefde kennen en pas daarna kun je die liefde delen zoals het bedoeld is.
"Mijn huidige vriendin geloofde ook niet. We waren wel verliefd. Ik heb het niet gedaan en dat als volgt uitgelegd:
Jij wil luieren en uitgebreid ontbijten op zondagochtend. Ik wil uit bed en naar Mijn Heer, die toch boven jou staat. Dat begreep ze wel. Later kwam ze tot geloof en toen hebben we alsnog....."
Dus vooral niemand afwijzen met alleen het argument 'omdat ik geloof'. Dat is zonder uitleg bijna niet te begrijpen voor iemand die Jezus niet kent. Je kunt alleen vertellen dat je 'als het spannend wordt' Jezus boven je partner kiest. En het waarom achter die keuze, daar kun je wel over praten.
De tekst: (waarbij je een ongelijk span moet/mag vertalen als een relationele en/of zakelijke verbinding)
2 Corinthe 6:14 Vormt geen ongelijk span met ongelovigen, want wat heeft gerechtigheid gemeen met wetteloosheid, of welke gemeenschap heeft het licht met de duisternis?
Tot Zover,
Mijn reaktie hierop: Ik ben het er niet mee eens.
Je kunt wel trouwen met iemand die gelovig is maar dat sluit een scheiding ook niet uit. Terugkomend op jouw vraag Ghislaine, ik ben na een huwelijk van 15 jaar ( hij was gereformeerd vrijgemaakt) gescheiden.
Eigenlijk had dat drie redenen nl: Geen echte liefde, plegen van overspel door mijn ex, en verschillende geloofsbelevingen die een belemmering vormde voor je vrij kunnen voelen en als mens gerespecteerd te worden.
Je kunt wel zeggen dat Jezus de belangrijkste in jou leven is maar evenzo belangrijk is de man/vrouw liefde, de (sexuele) aantrekkingskracht tussen jou en je partner. Gods liefde kan naar mijn mening hiervoor niet in de plaats komen, Gods liefde is heel iets anders dan de liefde tussen twee partners.
Gods liefde kan een aanvulling zijn daar waar het slecht gaat.
Nu heb ik een vriend die niet gelooft. Wanneer hij mij niet zou respecteren en me niet vrij zou laten dan zou er geen relatie tussen ons mogelijk zijn. Ik hoef niet persé mijn geloof met hem te delen, dat kan ik ook met andere mensen.
Na 15 jaar huwelijk heb ik er ook voor gekozen om niet opnieuw bijv. aan kinderen te beginnen of persé met elkaar te willen (her)trouwen.
Ik kies liever voor kwaliteit dan voor kwantiteit. Dat wil zeggen dat we alleen in de weekenden bij elkaar zijn en elkaar doordeweeks niet tot nauwelijks zien.
Voor hem wordt dat ook heel moeilijk omdat hij een aantal eigen zaken heeft. Hij is savonds pas laat thuis en zouden we samenwonen dan zou ik me er misschien aan kunnen gaan ergeren, een andere reden is dat we bewust ervoor kiezen om de relatie geen sleur te laten worden. Dus de momenten dat we bij elkaar zijn genieten we ook voor 100% van elkaar. We delen dus geen dagelijkse beslommeringen met elkaar.
Dit alles komt natuurlijk ook omdat we allebei gescheiden zijn en geen herhaling willen van alles wat is gebeurd.
Het is ons duidelijk geworden dat je hoe dan ook aan een relatie moet blijven werken. En hij doet dat voor 100%. De liefde die hij geeft kan niet tegen welke theoretische geloofsbelevingen dan ook op. Liefde is een daad. Uiteindelijk is het geloof ook liefde. Hij gelooft niet in de kerk, niet in de pastoor, niet in God, hij gelooft alleen maar in liefde. Hij zegt: Als God bestaat, dan ben jij mijn God. Voor hem is liefde het belangrijkste in dit leven.
Ik denk dat het in het geloof daar ook om draait. Liefde voor je man of vrouw, vriend of vriendin, liefde voor je naaste.
Sinds kort ben ik bezig met mijn eigen website (is nog niet klaar)
www.Qsite.com/Qsites/lonnekeKun je zien wie ik ben
