quote:
okidoki schreef op 20 december 2007 om 22:56:[...]
Een koe is een beest dus een beest is een koe.
Er komt niemand aan jouw opvoeding, ik zou niet durven

.
Ik lees net in de stadskrant hier dat de openbare scholen een stichting worden om zo mee mee te kunnen in de lijn van het bijzonder onderwijs.
Redenen: de openbare scholen hebben meerwaarde tov de PC scholen. Welke meerwaarde: het onderwijs is gericht op de taken die de overheid aan het onderwijs heeft toebedeeld en niet op zaken als persoonlijk geloof.
Lijkt me een vreemde meerwaarde aangezien het in zijn geheel geen meerwaarde is, maar een verplichting. Die verplichting hebben bijzondere scholen overigens ook, vandaar dat ook bijzondere scholen regelmatig bezoek krijgen van de inspectie die controleert of alles nog netjes aan de regels en normen voldoet.
quote:
Doen we thuis, bid je ook op je werk aan het begin van de dag, met je collega's?
Of aan het begin van een cursus op je werkgebied? Gaat de cursusleider dan voor in gebed en bidt je samen?
Een volwassenen kan zulke dingen zelf doen. Kinderen hebben wat dat betreft een stok achter de deur nodig. Daarnaast kun je geloof niet van iemand scheiden het is een onderdeel van iemand die het altijd met zich mee zal dragen, dus ook op het werk of op school.
quote:
Hoort binnen de kerkelijke gemeente en niet op school. Mocht je het op school willen doe het dan niet in de genormeerde lestijden maar verruim de schooltijden daarvoor
Daar ben ik het niet mee eens. Maar het is wel een beetje een modetrend van deze seculiere maatschappij. Geloven is prima zolang je het maar thuis doet met gordijnen dicht en in je vrije tijd. Ik vind dat niet passen binnen het christendom en zeker niet binnen het geloof zoals ik het beleef. Daarnaast besteden vele openbare scholen ook lessen aan humanistische vorming of geloofsvorming. Er zijn de laatste jaren zelfs methodes op de markt gekomen die kinderen waarden en normen bijbrengen (dit nav de grote vraag). Deze worden toegepast op enkele openbare scholen waar ik ben geweest en dat gebeurd ook gewoon onder de lestijd. Daarnaast (en dan spreek ik voor mijn eigen denominatie) heeft het christendom niet voor niets een groot netwerk van kwalitatief hoogwaardige scholen neergezet (een gemiddelde katholieke school scoort hoger dan een openbare school), dat is wel degelijk bedoeld om kinderen op te voeden vanuit het christendom.
De tegenstelling die je hier probeert neer te zetten is er dus niet. De tijd dat onderwijs simpel stampwerk was is al enige tijd voorbij (als het al zo was in het verleden). Juist het christelijke/katholieke onderwijs heeft een geweldige ondergrond die ten volste benut zou moeten worden om kinderen ook sociaal en emotioneel klaar te maken voor de toekomst.
Ik ben nu werkzaam op een openbare school. Toch kom ik dagelijks dingen tegen waar ik het geloof bij zou kunnen betrekken. Geheel buiten de lessen om. Catechese is dus niet iets wat enkel plaats moet vinden binnen een vaste tijd (wat vaak het probleem is op openbare scholen met die methodes over waarden en normen), het is iets wat in de leerkracht moet zitten en wat de gehele dag door beleden moet worden, als het ware moet je het in en uit ademen en moeten de kinderen de kans krijgen om het op te pakken. En in het begin zullen dat basis dingen zijn als elke ochtend bidden.
quote:
[...]
Wat doen we thuis nog? Vieren we als gezinnen nog, bereiden we nog voor óf laten we het aan het onderwijs over?
Wat de mensen thuis doen weet ik niet. Wat ik wel weet vanuit mijn contacten met ouders is dat zij het katholieke onderwijs zoals dat op enkele scholen vormgegeven wordt te mager vinden. Zij hebben hun kinderen naar een katholieke school gestuurd met de hoop dat ze het katholicisme vol mee zouden krijgen zoals zij dat zelf ook hebben meegekregen. Wat ik merk en wat ze uitspreken is dat ze het ontzettend moeilijk vinden om het geloof goed over te brengen, om daar over te praten. Als dat regelmatig en goed op school gebeurd dan maakt dat de drempel ook veel lager om er thuis over te spreken.
quote:
[...]
Jij gaat er van uit dat in het Openbaar onderwijs geen ruimte is voor religie terwijl dat er wel degelijk kan zijn.
Buiten wat oppervlakkige ruimte is dat er niet. Ik zal niet met de kinderen uitgebreid kunnen uit gaan leggen wat ik nou geloof en hoe dat is/gaat. Weliswaar is een openbare school een plaats waar alle mensen welkom zijn, van alle geloven er zijn nogal wat beperkingen. Zo heb ik een Jehova's getuigen kind in mijn klas wat me dus al belet om een kerstverhaal te gaan vertellen. Daarnaast is het niet wenselijk dat ik langer dan een minuut of 10 op het kerstverhaal inga aangezien er ook kinderen van atheïsten in mijn klas zitten. Daarnaast zitten er ook moslims in mijn klas, ook daar spreken we zo nu en dan over (bv nav het slachtfeest afgelopen donderdag), maar niet langer dan een minuut of 5.
quote:
[...]
de plaatselijke RK school hier verft elk jaar eieren voor de mensen in het verzorginshuis

en zeker weten dat die oudjes (ook de GKv-ers) het schitterend vinden dat die kinderen dat doen. Typisch rooms hoor je niemand zeggen.
Typisch ongelovig ook niet overigens.
Ik vrees dat er plaatselijk gewoon verschillen zijn?
Bij mijn weten is paaseieren schilderen een volk traditie en heeft het vrij weinig raakvlak met het katholicisme. Ontzettend leuk dat de kinderen dit doen voor de bejaarden, maar het paaseieren schilderen op zichzelf zal niet het doel zijn van deze 'les'.
quote:
[...]
Je baseert je op ervaringen misschien?
Ervaring die ik kan onderschrijven. In deze huidige seculiere maatschappij zetten veel mensen zich af tegen het christendom (en met name het katholicisme omdat nog het best zichtbaar is) daar zitten ook docenten tussen. Daarom lijkt mij het een ideale situatie als kinderen op de basisschool onderwezen worden door een docent met in grote lijnen dezelfde denkbeelden.
Els Lodewijks-Frencken schrijft in "De morele opvoeding van het jonge kind" (studiemateriaal openbare Pabo) dat een kind eerst lange tijd het goede moet ervaren om een aanvaring met het kwade aan te kunnen. Ook schrijft zij dat de verhuftering van de samenleving een direct gevolg is van de afname van de kerkgang. Kregen kinderen met ouders die het allemaal moeilijk vonden om waarden en normen over te brengen op kinderen in ieder geval nog in de kerk te horen hoe het moet, dat is nou voor een groot deel weggevallen.
En om het nogmaals even te zeggen, de vrijheid van onderwijs staat verankerd in de grondwet (Artikel 23).