hoeveel hou je van je medemens?

[aangenaam]

Ik ben wel benieuwd hoe een ieder dat ervaart.
Als het er op aan komt zou ik voor een ieder klaar staan ongeacht kleur of geloof.
Het is in de gewone zaken dat ik merk dat er tussen het "niet mogen" van mensen misschien toch soms vooroordeel of oordeel bij komt.
Proberen een ander te behandelen zoals je zelf behandelt wilt worden spreekt (klaagt) me nog wel eens aan, soms terecht soms onterecht.
Het is dan niet wat ik zeg maar denk en voel vanbinnen over dat persoon, uiteraard zijn mijn gedachten voor god openbaar vandaar de spiegel die ik me regelmatig voor hou.
En dan donorregistratie.........van zelfsprekend?
ben benieuwd naar jullie reacties hierover

[elle]

Ik vind 'houden van' iets heel lastigs. Klaar staan voor anderen doe ik graag, maar dat is niet hetzelfde als van iedereen houden.
Bij het klaar staan voor anderen help ik in eerste instantie familie, vrienden en buren die een beroep op mij doen, dan mensen uit mijn gemeente en woonplaats, en dan de rest van de wereld. Ik kan namelijk niet iedereen helpen. Ik vind het logisch om met helpen te beginnen binnen de kring van mensen die je kent.

En wat dat 'klaar staan voor' precies inhoudt kan verschillen per persoon. Iemand met een gat in zijn hand krijgt niet zomaar geld, bijvoorbeeld. Maar die kan zeker op mijn steun rekenen als hij/zij iets structureel aan de financiën of het spendeergedrag wil veranderen. Maar iemand die door een ramp krap bij kas zit kan gewoon geld krijgen als ik dat heb. Of onderdak.

Verder denk ik dat het goed is om pragmatisch te zijn en niet meer of vaker te helpen dan jezelf aankunt. Wanneer je jezelf in de vernieling helpt door teveel geld of energie in anderen te steken dan heeft uiteindelijk niemand er iets aan. Dat dat in een ideale wereld anders zou zijn is vast waar, maar we leven in een gebroken wereld.

Donorregistratie vind ik een apart hoofdstuk. Je doneert immers na je dood. Dat kan ik al helemaal niet rijmen met 'houden van', dat gaat wat lastig als je dood bent.

[aangenaam]

dank je voor de reactie.
In mijn idee help je je medemens vanuit liefde.
het stukje donorregistratie is vanwege de keuze die je nu kunt maken VOOR dat je dood bent.

[elle]

Hmz. Het is ongetwijfeld een persoonlijk probleem dat door hopelijk weinig mensen herkend wordt, maar ik heb een probleem met de term 'liefde'. Ik snap die term niet. Syntax error, zeg maar. Ik help mensen omdat ik denk dat dat goed is.

Ik kan niets met het idee dat ik uit liefde mijn organen en weefsels na mijn dood aan volslagen onbekende personen zou afstaan. De enige reden waarom ik dat zou doen is omdat ik denk dat dat 'goed' is, dat de wereld er wellicht een beetje minder verdrietig door wordt.

[mirt]

quote:

elle schreef op 10 maart 2010 om 15:34:
Hmz. Het is ongetwijfeld een persoonlijk probleem dat door hopelijk weinig mensen herkend wordt, maar ik heb een probleem met de term 'liefde'. Ik snap die term niet. Syntax error, zeg maar. Ik help mensen omdat ik denk dat dat goed is.

Ik kan niets met het idee dat ik uit liefde mijn organen en weefsels na mijn dood aan volslagen onbekende personen zou afstaan. De enige reden waarom ik dat zou doen is omdat ik denk dat dat 'goed' is, dat de wereld er wellicht een beetje minder verdrietig door wordt.

Maar om je beter te begrijpen, heb je het wel eens dat je blij wordt als iemand die je goed kent blij is of verdrietig als zo iemand verdrietig is?

[elle]

Jawel. Is dat liefde, denk je?

Offtopic
De liefde is geduldig en vol goedheid. De liefde kent geen afgunst, geen ijdel vertoon en geen zelfgenoegzaamheid. Ze is niet grof en niet zelfzuchtig, ze laat zich niet boos maken en rekent het kwaad niet aan, ze verheugt zich niet over het onrecht maar vindt vreugde in de waarheid. Alles verdraagt ze, alles gelooft ze, alles hoopt ze, in alles volhardt ze. De liefde zal nooit vergaan.

Dat type liefde zie ik nauwelijks. Ik herken het ook bij mijzelf niet: of de ander vat een lief bedoeld iets verkeerd op, of ik ben te moe om lief te zijn, of mijn hoofd staat er niet naar, of het breekt je bij de vingers af.
Menselijke liefde is verraderlijk, onbetrouwbaar. Een slechte motivator om de wereld, of zelfs maar het leven van je naaste te verbeteren, naar mijn mening. Maar waar liefde subjectief is, is 'het goede doen' veel beter te objectiveren.

[Mellon]

quote:

aangenaam schreef op 10 maart 2010 om 14:57:
Ik ben wel benieuwd hoe een ieder dat ervaart.

Ik denk dat het onjuist is om te denken dat je van al je medemensen moet of kunt gaan houden omdat God het nu eenmaal heeft geboden. Van sommige mensen houd je, en van anderen niet, zo simpel ligt het.

Je kunt God namelijk niet weglaten uit het geheel: God heeft alle mensen gemaakt, ook degenen die ik toevallig niet mag. Als ik God echt lief heb, moet ik me alleen daarom al in acht nemen. Waarom zou ik mensen van wie Hij houdt, willen kwetsen of negeren of anderszins negatief behandelen? Ik denk dat God ons zo iets wil laten zien. (Niet dat ik dat nou zo goed in de praktijk brengen; het is meer zo dat ik het zo ben gaan zien.)

Maar ook aan 'houden van' zitten een paar haken en ogen. Je kunt liefde gemakkelijk voor je karretje spannen en haar als argument gebruiken om verschrikkelijk veel schade aan te richten bij anderen. (Ik weet niet meer zo goed waar ik heen wilde met dit punt    maar ik laat't maar staan).

[aangenaam]

ik ben het met je eens mellon.
het klopt dat je ook onder de noemer "liefde" op vele manieren mensen kan kwetsen, dat is dus vaak geen "echte liefde" naar mijn mening.
hoe sorteer je foute mensen eruit.... ik bedoel daar kom je vaak pas te laat achter als al iets is gebeurd...
soms denk ik aan "herkenning van geest" heeft iemand daar ook ervaring mee? dat je de kriebels bij een persoon krijgt die je niet kent...en dan doel ik niet op uiterlijk?

[Mellon]

quote:

aangenaam schreef op 11 maart 2010 om 10:20:
hoe sorteer je foute mensen eruit.... ik bedoel daar kom je vaak pas te laat achter als al iets is gebeurd...
soms denk ik aan "herkenning van geest" heeft iemand daar ook ervaring mee? dat je de kriebels bij een persoon krijgt die je niet kent...en dan doel ik niet op uiterlijk?

Bedoel je mensenkennis? Dat je iemand op het eerste gezicht kunt inschatten? Dat is denk ik mede een kwestie van levenservaring.

[mirt]

quote:

elle schreef op 10 maart 2010 om 17:30:
Jawel. Is dat liefde, denk je?

Dat zou te simpel zijn, het kan ook nog zo zijn dat je verdrietig wordt omdat je het vervelend vind om tegen een verdrietig gezicht aan te kijken. Of dat je blij wordt omdat je weet dat je bij een blij iemand eerder kans hebt dat zo iemand leuke dingen met jou wil doen.

Maar ik denk wel dat als het niet om eigenbelang gaat, maar dat je puur blij wordt omdat de ander blij is, dat dat een bewijs kan zijn dat je iets van liefde voelt.

quote:

Offtopic
De liefde is geduldig en vol goedheid. De liefde kent geen afgunst, geen ijdel vertoon en geen zelfgenoegzaamheid. Ze is niet grof en niet zelfzuchtig, ze laat zich niet boos maken en rekent het kwaad niet aan, ze verheugt zich niet over het onrecht maar vindt vreugde in de waarheid. Alles verdraagt ze, alles gelooft ze, alles hoopt ze, in alles volhardt ze. De liefde zal nooit vergaan.

Dat type liefde zie ik nauwelijks. Ik herken het ook bij mijzelf niet: of de ander vat een lief bedoeld iets verkeerd op, of ik ben te moe om lief te zijn, of mijn hoofd staat er niet naar, of het breekt je bij de vingers af.
Menselijke liefde is verraderlijk, onbetrouwbaar. Een slechte motivator om de wereld, of zelfs maar het leven van je naaste te verbeteren, naar mijn mening. Maar waar liefde subjectief is, is 'het goede doen' veel beter te objectiveren.

Ik denk zelf dat dingen doen omdat ze goed zijn, zonder dat je daar liefde bij voelt, heel lang goed kan gaan, maar dat er op een gegeven moment of bij jezelf of bij de ander het gevoel komt dat er iets aan ontbreekt. Iets wezenlijks, wat het verdere 'goeddoen' in de weg kan staan, kan bedreigen. Misschien vind je dat wel heel soft. En ik denk zelf ook niet dat jij bijvoorbeeld, terwijl je je motivatie dan neemt uit het gewoon 'goed willen doen', daar verder nooit iets van liefde bij voelt. Wat doe jij eigenlijk met de teksten uit Korinthiërs, dat alles er niets toe doet als er geen liefde is?

[Knoalster]

ik zou zeker wel klaar staan als iemand hulp nodig heeft,
wie dan ook.

binnen de gemeente van Jehovahs Getuigen ben ik zelf ook erg gesteund, en zoiets kan dus erg mooi ook zijn voor de ander.

maar houden van gaat toch wel beetje ver, ten minste afgaande op vreemden
is een beetje groot woord ervoor, en tuurlijk iedereen heeft wel iets tegen iemand

[gaitema]

Liefde is voor mij een leerproces. Ik wil wel eens te snel af gaan op mijn eigen emoties. Verder sprak ik met een medewerker van stichting Dorkas. Hij vertelde me dat hij van huis uit niets was, maar later tot geloof is gekomen. Wij dacht altijd voor hij zich bekeerde dat christenen zich wel vanzelfsprekend met goede doelen en zo bezig hielden, maar dat viel hem nogal tegen toen hij er zelf tussen kwam. Het vergrijst, hij mist het een beetje onder christenen, die inspanning voor goede doelen. Wel valt hem op dat er veel gericht is op de eigen gemeente, maar voor goede doelen als Dorkas is heel moeilijk mensen voor te vinden. Vaak komt het ook neer op de zelfden die het er dan maar tussen door gaan doen. Zo hielp ik ook met een collecte, hoewel ik eigenlijk geen tijd had. Het ging even voor de vergadering af en nog snel op de zaterdagavond. Hij vertelde dat juist de actieven het er even bij tussen door kunnen doen, terwijl de anderen heel makkelijk zeggen dat ze geen tijd hebben.

Ik heb eigenlijk ook wel de moet opgegeven dat het nog goed komt. Ik zie in de toekomst organisaties als het Nederlands bijbelgenootschap en Dorkas door vergrijzing ten onder gaan, als het op deze voet door gaat.

Ik ben bang dat we in onze liefde niet veel verder komen dan onze eigen vertrouwde kringetje en het huisje boompje beestje.

Ik wou dat het mooier was, maar ik zie het als een teken van de laatste dagen van de eindtijd. De liefde verkoelt. Het verantwoordelijkheidsbesef voor je naaste komt op een zeer laag pitje te staan.

[RestlessReformed]

quote:

aangenaam schreef op 10 maart 2010 om 14:57:
En dan donorregistratie.........van zelfsprekend?

Voor mij tegenwoordig vanzelfsprekend niet en dat staat voor mij volledig los van naastenliefde.

En verder tja, ik doe mijn best, maar natuurlijk spelen voorkeuren, (voor)oordelen en dergelijke een rol.

[elle]

quote:

gaitema schreef op 13 maart 2010 om 08:48:
Liefde is voor mij een leerproces. Ik wil wel eens te snel af gaan op mijn eigen emoties.  (...)

Dit volg ik niet. Liefde is toch een emotie? En juist omdat het een emotie is, is het zo onbetrouwbaar.

quote:

Ik ben bang dat we in onze liefde niet veel verder komen dan onze eigen vertrouwde kringetje en het huisje boompje beestje.

Daarom is 'goed doen' -lijkt mij- een veel beter handvat. Wanneer je eigen kringetje het goed heeft, kun je altijd nog daarbuiten kijken. Bijna iedereen heeft iemand die hem/haar lief heeft, maar er zijn heel veel mensen die het niet goed hebben. Die kunnen extra hulp best gebruiken.

Dit vind ik logisch:
Christen zijn => Gods wil willen doen => goed zijn voor de naaste (en dus je naaste liefhebben als jezelf)
Dit vind ik veel minder logisch:
Christen zijn => ieder liefhebben => goed zijn voor de naaste

'Gods wil willen doen' vind ik een betrouwbaarder motivatie dan liefhebben. Maar dan spreek ik voor mijzelf, 't kan best zijn dat anderen zich daar niet zoveel bij kunnen voorstellen.

[aangenaam]

wat wij aan gevoelens en emoties verborgen houden voor elkaar is niet verborgen voor god....
dus ook niet de rede waarom je goed doet, of je dit uit liefde doet, of omdat je moet...
ik denk dat daar een groot verschil inzit, willen we meer op hem lijken (en hij houd van iedereen) horen we blind te zijn hierin..
elke dag sta ik open om te helpen waar nodig is.... het zijn soms de kleine dingen die het hem doen, wat heel waardevol voor een ander kan zijn.

[Rama]

quote:

elle schreef op 13 maart 2010 om 12:47:
Christen zijn => Gods wil willen doen => goed zijn voor de naaste (en dus je naaste liefhebben als jezelf)
Dit vind ik veel minder logisch:
Christen zijn => ieder liefhebben => goed zijn voor de naaste

Ik zie het zo:
1. Christen zijn = Je verwonderen over Gods liefde voor jou, door en door zondig mens. Je nog meer verwonderen over dat feit, en nog meer. Niks begrijpen van Gods liefde, alleen maar heel dankbaar kunnen zijn en God lief gaan hebben.
2. Dan om je heen kijken, en die schitterende schepping van God om je heen zien. Van die schepping gaan houden, en je realiseren dat de mens (en dus ook jij) deel uitmaakt van die schepping. Van die schepping gaan houden, omdat je beseft dat Gods liefde, die je hebt beseft in 1, geldt voor die hele schepping.
3. Lezen in de Bijbel dat die schepping niet altijd zo is geweest hoe jij hem nu ziet, maar dat die schepping ooit perfect was.
4. Je een beetje in kunnen denken wat een onvoorstelbaar groot verdriet God heeft om de zonde, met als gevolg een 'hopeloos' kapotte schepping.
5. Vanuit liefde voor God proberen in de kapotte schepping te leven naar het oorspronkelijke doel wat God voor ogen had. De schepping te proberen te repareren waar je kan. De schepping liefhebben als jezelf (schepsel), en vanuit die liefde daarin aan de slag gaan.

Hierin komen volgens mij ook de twee geboden naar voren:
1. God liefhebben met alles wat je hebt, en dat betekent vervolgens:
2. Je naaste (is schepping) liefhebben als jezelf (is schepsel)

God is de oorsprong, Hij is centraal, in al je handelen, Hem heb je lief. Van daaruit heb je de schepping lief. Ik denk niet dat wat ik hierboven quote in tegenspraak met elkaar is, maar je kunt het prima samenvoegen, via de liefde voor God: Gods wil willen doen, omdat je van Hem houdt, en iedereen liefhebben, omdat je van God houdt. Allebei omdat God van jou houdt.

En dit verhaal geschreven hebbende, en mijzelf daarin reflecterend, mag ik weer op mijn blote knietjes vergeving gaan vragen voor het niet centraal stellen van God, en het niet volkomen liefhebben van Zijn schepping.

Trouwens, liefde is niet alleen emotie: "Heb de Heer, uw God, lief met heel uw hart (dat is emotie) en met heel uw ziel en met heel uw verstand en met heel uw kracht."
Als je hoofd er niet naar staat, zeg dan met je verstand dat je moet doorzetten. Als het je bij de vingers afbreekt, ga dan door op kracht. Liefde is veel meer dan emotie.
Menselijke liefde is inderdaad verraderlijk, maar het doel is ook om toe te groeien naar de liefde die je beschrijft in je post van woensdag 10 maart 2010 17:30.

[Chaveriem]

quote:

Rama schreef op 19 maart 2010 om 01:59

2. Je naaste (is schepping) liefhebben als jezelf (is schepsel)

Waar staat dat?

[Annet]

quote:

Rama schreef op 19 maart 2010 om 01:59:
[...]
Ik zie het zo:
1. Christen zijn = Je verwonderen over Gods liefde voor jou, door en door zondig mens. Je nog meer verwonderen over dat feit, en nog meer. Niks begrijpen van Gods liefde, alleen maar heel dankbaar kunnen zijn en God lief gaan hebben.
2. Dan om je heen kijken, en die schitterende schepping van God om je heen zien. Van die schepping gaan houden, en je realiseren dat de mens (en dus ook jij) deel uitmaakt van die schepping. Van die schepping gaan houden, omdat je beseft dat Gods liefde, die je hebt beseft in 1, geldt voor die hele schepping.
3. Lezen in de Bijbel dat die schepping niet altijd zo is geweest hoe jij hem nu ziet, maar dat die schepping ooit perfect was.
4. Je een beetje in kunnen denken wat een onvoorstelbaar groot verdriet God heeft om de zonde, met als gevolg een 'hopeloos' kapotte schepping.
5. Vanuit liefde voor God proberen in de kapotte schepping te leven naar het oorspronkelijke doel wat God voor ogen had. De schepping te proberen te repareren waar je kan. De schepping liefhebben als jezelf (schepsel), en vanuit die liefde daarin aan de slag gaan.

Hierin komen volgens mij ook de twee geboden naar voren:
1. God liefhebben met alles wat je hebt, en dat betekent vervolgens:
2. Je naaste (is schepping) liefhebben als jezelf (is schepsel)

God is de oorsprong, Hij is centraal, in al je handelen, Hem heb je lief. Van daaruit heb je de schepping lief. Ik denk niet dat wat ik hierboven quote in tegenspraak met elkaar is, maar je kunt het prima samenvoegen, via de liefde voor God: Gods wil willen doen, omdat je van Hem houdt, en iedereen liefhebben, omdat je van God houdt. Allebei omdat God van jou houdt.

En dit verhaal geschreven hebbende, en mijzelf daarin reflecterend, mag ik weer op mijn blote knietjes vergeving gaan vragen voor het niet centraal stellen van God, en het niet volkomen liefhebben van Zijn schepping.

Trouwens, liefde is niet alleen emotie: "Heb de Heer, uw God, lief met heel uw hart (dat is emotie) en met heel uw ziel en met heel uw verstand en met heel uw kracht."
Als je hoofd er niet naar staat, zeg dan met je verstand dat je moet doorzetten. Als het je bij de vingers afbreekt, ga dan door op kracht. Liefde is veel meer dan emotie.
Menselijke liefde is inderdaad verraderlijk, maar het doel is ook om toe te groeien naar de liefde die je beschrijft in je post van woensdag 10 maart 2010 17:30.

Rama, met alle respect, maar dit (mooie) verhaal geeft natuurlijk niet direct antwoord op de vraag. Het neemt mijn (voor)oordelen zeker niet weg. Hoezeer ik mijn best door ook voor probeer te doen.

Nu kan je dit alles in je achterhoofd houden, maar wat betekent het nou in je dagelijkse leven?
Sta jij dan klaar voor bijvoorbeeld ongelovige mensen? Mensen die anders zijn?

[Riemer Lap]

Is het zo belangrijk dat ik of wie dan ook gaat aangeven hoeveel hij / zij voor zijn medemens over heeft?
Ik houdt niet zo van dat openbaar gedoe over wat je allemaal doet.'
Soms is het goed dat de linkerhand niet weet wat de rechterhand doet.
Besef bij elk antwoord wat je geeft op deze vraag dat je nooit zult volbrengen wat aan jou wordt gevraagd in de werken van barmhartigheid.

[gaitema]

Daar zit wat in.
Waar ik wel weer aan moet denken is die onderzoek onder bazen. Dat over het algemeen blijkt dat de katholieke en niet-godsdienstige bazen socialer zijn richting het personeel dan protestantse bazen en dat het vermoedelijk te maken heeft met de negatieve mensbeeld van protestanten dat alle mensen van nature slecht zijn.

Het inspannen voor slechte mensen in combinatie met een gebrek aan vertrouwen in je eigen goede kanten vanwege je slechte natuur zou wel eens inderdaad een negatief effect kunnen hebben op ons sociale gedrag richting de medemens.

[Riemer Lap]

quote:

gaitema schreef op 26 april 2010 om 00:29:
Daar zit wat in.
Waar ik wel weer aan moet denken is die onderzoek onder bazen. Dat over het algemeen blijkt dat de katholieke en niet-godsdienstige bazen socialer zijn richting het personeel dan protestantse bazen en dat het vermoedelijk te maken heeft met de negatieve mensbeeld van protestanten dat alle mensen van nature slecht zijn.

Houd je er rekening mee dat ik werkgever en GKV-er ben?  
En ik mag zeggen dat "ons " personeel niet klaagt.
Wij blijken socialer dan de niet christelijke werkgevers en uit onderzoek blijkt dat onze regelingen voor mederwerkers ook beter te zijn

[Rama]

quote:

Chaveriem schreef op 24 april 2010 om 15:50:
[...]

Waar staat dat?

Nergens. Zo interpreteer ik dat. Ik heb God lief, en alles wat Hij gemaakt heeft. Hij heeft ons als rentmeesters aangesteld, en ik geloof dat je de beste rentmeester bent als je datgene waarover je dat bent liefhebt. Maar als je 'naaste' wil interpreteren als alleen mensen, kom je op hetzelfde uit.

quote:

Annet schreef op 24 april 2010 om 19:26:
[...]

Rama, met alle respect, maar dit (mooie) verhaal geeft natuurlijk niet direct antwoord op de vraag. Het neemt mijn (voor)oordelen zeker niet weg. Hoezeer ik mijn best door ook voor probeer te doen.

Nu kan je dit alles in je achterhoofd houden, maar wat betekent het nou in je dagelijkse leven?
Sta jij dan klaar voor bijvoorbeeld ongelovige mensen? Mensen die anders zijn?

De vraag is 'hoeveel hou je van je medemens'. Ik kan wel zeggen dat ik ongeveer 23.8 van mijn medemens houdt, maar dat zou nog veel minder antwoord op de vraag zijn, nietwaar?
Waar mijn verhaal wel antwoord op geeft, en wat je er dus in je dagelijks leven mee kunt, is dat je hele levenshouding (als je die wilt invullen volgens het grote gebod, en het tweede daaraan gelijk) de basis heeft bij Gods liefde, niet bij jezelf.

Met (voor)oordelen bedoel je jouw vooroordelen die het liefhebben van je medemens in de weg staan? Mijn antwoord: Richt je allereerst op de heiligheid en goedheid van God, en op je eigen tekortkomingen.

Grt, R.

[Trajecto]

quote:

okidoki schreef op 26 april 2010 om 00:32:
[...]
 Houd je er rekening mee dat ik werkgever en GKV-er ben?  
En ik mag zeggen dat "ons " personeel niet klaagt.
Wij blijken socialer dan de niet christelijke werkgevers en uit onderzoek blijkt dat onze regelingen voor mederwerkers ook beter te zijn

Het onderzoek (wat ik overgens niet ken) toont gevonden tendenzen, hè.
Er ontbrak alleen een voetnoot, namelijk dat tegen de gevonden trend in, werkgever Okidoki er juist goed uit springt.

Dus: ere wie ere toekomt! En onze Okidoki springt er goed uit met zijn bedrijf!

[Chaveriem]

quote:

Rama schreef op 26 april 2010 om 01:06:
Nergens. Zo interpreteer ik dat. Ik heb God lief, en alles wat Hij gemaakt heeft. Hij heeft ons als rentmeesters aangesteld, en ik geloof dat je de beste rentmeester bent als je datgene waarover je dat bent liefhebt. Maar als je 'naaste' wil interpreteren als alleen mensen, kom je op hetzelfde uit.

Ik denk dat de definitie "naaste" beperkt is tot uitsluitend mede-gelovigen. Nergens in de bijbel staat dat "naaste" ieder mens betreft.
Dat wil niet zeggen dat je de "niet gelovigen" kunt laten barsten. God zegt ook dat je goed moeten zijn voor mensen die een veilig heenkomen zoeken in je land. Die moet je helpen, maar dat is wat anders dan "naaste"

[Piebe]

quote:

okidoki schreef op 26 april 2010 om 00:32:
[...]
 Houd je er rekening mee dat ik werkgever en GKV-er ben?  
En ik mag zeggen dat "ons " personeel niet klaagt.
Wij blijken socialer dan de niet christelijke werkgevers en uit onderzoek blijkt dat onze regelingen voor mederwerkers ook beter te zijn

Kijk eens aan, broeder heb je nog vacatures voor de werkzoekenden onder ons?

[Trajecto]

quote:

Chaveriem schreef op 26 april 2010 om 13:42:
[...]


Ik denk dat de definitie "naaste" beperkt is tot uitsluitend mede-gelovigen. Nergens in de bijbel staat dat "naaste" ieder mens betreft.
Dat wil niet zeggen dat je de "niet gelovigen" kunt laten barsten. God zegt ook dat je goed moeten zijn voor mensen die een veilig heenkomen zoeken in je land. Die moet je helpen, maar dat is wat anders dan "naaste"

Lees dan toch nog eens Lucas 10:25-37 waar over de naaste gesproken wordt in de gelijkenis van een barmhartige Samaritaan.

[Chaveriem]

quote:

Trajecto schreef op 26 april 2010 om 14:24:
[...]

Lees dan toch nog eens Lucas 10:25-37 waar over de naaste gesproken wordt in de gelijkenis van een barmhartige Samaritaan.

Daarmee was die Samaritaan niet ieder medemens.

[Riemer Lap]

quote:

Piebe schreef op 26 april 2010 om 13:50:
[...]

Kijk eens aan, broeder heb je nog vacatures voor de werkzoekenden onder ons?

offtopic:nee, ik heb liever geen forumaddict als medewerker

[Trajecto]

@Chaveriem
Het mag wezen dat "naaste" als woord in feite iets als "buur" betekent (in een Engelse bijbel vind je hier ook het woord "neighbour") maar in bijvoorbeeld onderstaande bijbeltekst kun je toch duidelijk zien dat Jezus de strekking van het gebod juist heel groot gaat maken.
En deze brede bedoeling is ook waar men normaalgesproken op wil duiden wanneer men ervan spreekt dat je je naaste moet liefhebben, volgens mij.
Rama's interpretatie 2. Je naaste (is schepping) liefhebben als jezelf (is schepsel) vond ik wel opvallend in de zin dat hij het uitbreidde van de mensheid naar de hele schepping, maar verder eigenlijk niet.
 
Mattheüs
43 Gij hebt gehoord, dat er gezegd is: Gij zult uw naaste liefhebben, en uw vijand zult gij haten.
44 Maar Ik zeg u: Hebt uw vijanden lief; zegent ze, die u vervloeken; doet wel dengenen, die u haten; en bidt voor degenen, die u geweld doen, en die u vervolgen;

@allen
Hier echter even de vraag in het algemeen aan allen gesteld:
Denken jullie wanneer we spreken over "onze naaste liefhebben" aan alle mensen of toch dat er slechts de eigen groep bedoeld wordt? (familie / buren / aangeslotenen bij zelfde kerkgenootschap)

[Chaveriem]

quote:

Trajecto schreef op 26 april 2010 om 15:52:
@Chaveriem
Het mag wezen dat "naaste" als woord in feite iets als "buur" betekent (in een Engelse bijbel vind je hier ook het woord "neighbour") maar in bijvoorbeeld onderstaande bijbeltekst kun je toch duidelijk zien dat Jezus de strekking van het gebod juist heel groot gaat maken.
En deze brede bedoeling is ook waar men normaalgesproken op wil duiden wanneer men ervan spreekt dat je je naaste moet liefhebben

1. Samaritanen waren geen vreemdelingen voor de Joden en de Tora. In het verleden hebben zij een soort gijoer gedaan. Zij leefden derhalve Tora na, net zoals de priester en de leviet, met dit verschil dat zij strijden om de plaats van de tempel en nog een paar zaken. Des al niet te min waren zij, inzake Tora, aan elkaar gekoppeld. De Samaritaan is dus geen vreemdeling. Derhalve kan de Samaritaan niet op een vreemdeling slaan. Inzake Tora waren de Samaritanen dus weldegelijk de naaste. De vreemdeling is dat dus niet. Ik denk ook dat Yeshua in problemen zou komen als een Romein de 3e pasant zou zijn. Volgens Torah is de vreemdeling niet de naaste, maar een vreemdeling (die ook goed behandelt moet worden, maar dat is een andere zaak).

 Het feit dat de Samaritaan genoemd wordt als naaste is op zichzelf geen bewijs dat je naaste iedereen is, daar de Samaritanen gijoer gedaan hadden in het verleden, dus onderdeel zouden moeten zijn van de Joden. De praktijk was echter anders. Dat de Samaritanen gelovigen waren die Tora hielden is op te maken uit de conversatie die Yeshua heeft met de vrouw bij de put in Samaria (joh 4). Het feit dat hij daar rondreisde op zich geeft al aan dat Yeshua dat als 'Jisrael' zag. Hij ging immers niet buiten de grenzen van haEretz. Hiermee is er dus duidelijk een onderscheid tussen naaste en vreemdeling.

[Trajecto]

Duidelijk!
Bedankt; je hebt me overtuigd en ik weet nu wat van de bedoeling is, wanneer het woord "naaste" in de bijbel gebruikt wordt!

[Chaveriem]

quote:

Trajecto schreef op 26 april 2010 om 16:51:
Duidelijk!
Bedankt; je hebt me overtuigd en ik weet nu wat van de bedoeling is, wanneer het woord "naaste" in de bijbel gebruikt wordt!

Kort door de bocht gezegd is naaste de mede-gelovige/ broeder. Dat wil NIET zeggen dat je de rest kunt laten zitten.
God is heel specifiek in hoe hij de schepping en de relatie tussen mensen ziet, als gevolg daarvan moet je hulp bieden aan hen die dat nodig hebben. Maar dat even los van het begrip "naaste"

[Annet]

quote:

Rama schreef op 26 april 2010 om 01:06:
[...]
Mijn antwoord: Richt je allereerst op de heiligheid en goedheid van God, en op je eigen tekortkomingen.

Grt, R.

Een leven zonder (voor)oordelen is onmogelijk, zelfs niet al richt je je volledig op de heiligheid en goedheid van God.
De één is zich er bewust van, de ander volledig niet....

[Piebe]

quote:

Trajecto schreef op 26 april 2010 om 16:51:
Duidelijk!
Bedankt; je hebt me overtuigd en ik weet nu wat van de bedoeling is, wanneer het woord "naaste" in de bijbel gebruikt wordt!

Ja, als het een Romein was geweest had -ie m kunnen laten creperen, dat snap je toch wel hoop ik!

[Trajecto]

quote:

Piebe schreef op 26 april 2010 om 17:32:
[...]

Ja, als het een Romein was geweest had -ie m kunnen laten creperen, dat snap je toch wel hoop ik!

Nou, eigenlijk niet. Maar ja...

[Chaveriem]

quote:

Piebe schreef op 26 april 2010 om 17:32:
[...]

Ja, als het een Romein was geweest had -ie m kunnen laten creperen, dat snap je toch wel hoop ik!

Als hij een Romein gebruikt zo hebben (en de rest het zelfde gelaten hebben)....
Het zou Jezus credits opleveren bij de Romeinen.
Samaritanen waren 'geloofsgenoten' zij het met wat eigenpunten, die voor sommigen groot genoeg waren om elkaar te lijf te gaan. Nu nog wil dat nog wel 'ns gebeuren tussen Joden onderling. Je kunt het misschien vergelijken met, jullie vast niet onbekend, de scheuring tussen GVK en NedGeref art 31. Bij sommigen ligt dat nog steeds zeer gevoelig.

[Trajecto]

Maar goed, Chaveriem vult ook al wel aan, wat je dan wel niet helemaal in het begrip "naaste" kunt lezen maar wat daarnaast toch wel ook geldt.

[Piebe]

quote:

Chaveriem schreef op 26 april 2010 om 17:48:
[...]

Als hij een Romein gebruikt zo hebben (en de rest het zelfde gelaten hebben)....
Het zou Jezus credits opleveren bij de Romeinen.
Samaritanen waren 'geloofsgenoten' zij het met wat eigenpunten, die voor sommigen groot genoeg waren om elkaar te lijf te gaan. Nu nog wil dat nog wel 'ns gebeuren tussen Joden onderling. Je kunt het misschien vergelijken met, jullie vast niet onbekend, de scheuring tussen GVK en NedGeref art 31. Bij sommigen ligt dat nog steeds zeer gevoelig.

Ik denk dat die vergelijking niet helemaal opgaat, want God was gescheiden van huis Israel (Jer 3,8) waar de Samaritanen nakomelingen van waren. De Joden beschouwden alleen zichzelf nog als verbondsvolk vanaf die tijd. Het verhaal van Jozef is hierin te ontwaren die een voorafbeelding van de Messias was.

[elle]

Ik dacht meer aan RKK en gereformeerden. Die wonen vaak apart (limburg vs noord-NL) en gaan zo nu en dan ook met elkaar op de vuist (noord Ierland).
Maar een goed equivalent voor Romein kan ik niet bedenken: Femke Halsema? Wilders? Marianne Thieme?

[Piebe]

quote:

Trajecto schreef op 26 april 2010 om 17:50:
Maar goed, Chaveriem vult ook al wel aan, wat je dan wel niet helemaal in het begrip "naaste" kunt lezen maar wat daarnaast toch wel ook geldt.

Jezus leert dat wie de wil van de vader doet zijn broeder is (Mat 12,50) en de wil van de vader is je naaste liefhebben als jezelf. Dus een ieder die een ander behandelt als zichzelf is onze broeder.

[Chaveriem]

quote:

elle schreef op 26 april 2010 om 17:53:
Ik dacht meer aan RKK en gereformeerden. Die wonen vaak apart (limburg vs noord-NL) en gaan zo nu en dan ook met elkaar op de vuist (noord Ierland).
Maar een goed equivalent voor Romein kan ik niet bedenken: Femke Halsema? Wilders? Marianne Thieme?

Hehehehehe, pick one... Maar Halsema of Thieme.... tja, ik zou een vlaag van oprechte duiternis kunnen hebben " class="smiley"  />

[Piebe]

quote:

Chaveriem schreef op 26 april 2010 om 15:57:
[...]

1. Samaritanen waren geen vreemdelingen voor de Joden en de Tora. In het verleden hebben zij een soort gijoer gedaan. Zij leefden derhalve Tora na, net zoals de priester en de leviet, met dit verschil dat zij strijden om de plaats van de tempel en nog een paar zaken. Des al niet te min waren zij, inzake Tora, aan elkaar gekoppeld. De Samaritaan is dus geen vreemdeling. Derhalve kan de Samaritaan niet op een vreemdeling slaan. Inzake Tora waren de Samaritanen dus weldegelijk de naaste. De vreemdeling is dat dus niet. Ik denk ook dat Yeshua in problemen zou komen als een Romein de 3e pasant zou zijn. Volgens Torah is de vreemdeling niet de naaste, maar een vreemdeling (die ook goed behandelt moet worden, maar dat is een andere zaak).

 Het feit dat de Samaritaan genoemd wordt als naaste is op zichzelf geen bewijs dat je naaste iedereen is, daar de Samaritanen gijoer gedaan hadden in het verleden, dus onderdeel zouden moeten zijn van de Joden. De praktijk was echter anders. Dat de Samaritanen gelovigen waren die Tora hielden is op te maken uit de conversatie die Yeshua heeft met de vrouw bij de put in Samaria (joh 4). Het feit dat hij daar rondreisde op zich geeft al aan dat Yeshua dat als 'Jisrael' zag. Hij ging immers niet buiten de grenzen van haEretz. Hiermee is er dus duidelijk een onderscheid tussen naaste en vreemdeling.

Blijkbaar lag dat in de eerste eeuw genuanceerder:

Joh 4,9
Zo zeide dan de Samaritaanse vrouw tot Hem: Hoe begeert Gij, Die een Jood zijt, van mij te drinken, die een Samaritaanse vrouw ben? Want de Joden houden geen gemeenschap met de Samaritanen.

Hoe kan je iemand je naaste noemen als je niet met hem wilt eten en drinken?

[Trajecto]

quote:

elle schreef op 26 april 2010 om 17:53:
Ik dacht meer aan RKK en gereformeerden. Die wonen vaak apart (limburg vs noord-NL) en gaan zo nu en dan ook met elkaar op de vuist (noord Ierland).
Maar een goed equivalent voor Romein kan ik niet bedenken: Femke Halsema? Wilders? Marianne Thieme?

Nou, Marianne Thieme is bij de Zevendedagsadventisten, dus niet vergelijkbaar met een Romein in dit geval.

[Chaveriem]

quote:

Piebe schreef op 26 april 2010 om 17:58:
[...]

Blijkbaar lag dat in de eerste eeuw genuanceerder:

Joh 4,9
Zo zeide dan de Samaritaanse vrouw tot Hem: Hoe begeert Gij, Die een Jood zijt, van mij te drinken, die een Samaritaanse vrouw ben? Want de Joden houden geen gemeenschap met de Samaritanen.

Hoe kan je iemand je naaste noemen als je niet met hem wilt eten en drinken?

Je draait het hier om... De vrouw ging ervan uit dat Jezus niet met haar drinken zoude daar hij een Joodse man was. Jezus wist hoe het zat en handelt er naar, wel "test" hij de vrouw. waarom? tja, vraag het hem (niet spottend bedoeld)

[Rama]

quote:

Annet schreef op 26 april 2010 om 17:31:
[...]

Een leven zonder (voor)oordelen is onmogelijk, zelfs niet al richt je je volledig op de heiligheid en goedheid van God.
De één is zich er bewust van, de ander volledig niet....

Klopt. Maar toch begint een christelijk leven bij God. Ik heb misschien een beeld geschetst van hoe het zou moeten, tegelijk heb ik aangegeven daar zelf niet aan te voldoen. Wil je een simpel antwoord op de vraag: Hoeveel hou je van je medemens? Goed, komptie: Niet genoeg.
'Een leven zonder (voor)oordelen is onmogelijk': Nee, inderdaad, een leven zonder zonde is niet mogelijk. Nogmaals: Wil je je naaste liefhebben, richt je dan eerst op wie God is. Dan op wie jij bent. Als je dat perspectief juist hebt (en dat blijf je je leven lang bijstellen), kun je van daaruit Gods liefde aan anderen laten zien. Niet vanuit jezelf, want als je naar jezelf hebt gekeken om het perspectief juist te krijgen (wat jij blijkens je antwoorden al gedaan hebt), kom je erachter dat je onvolkomen bent. Maar richt je op God, en heb je naaste lief.

En over wie allemaal je naaste is:
God heeft de wereld zo lief gehad, wij zijn rentmeesters over de schepping en meer van dat soort uitspraken. Voor mij volkomen logisch dat als je God liefhebt, dat je dan zijn volledige schepping ook liefhebt. God zag dat het goed was.

Wat Trajecto/Mattheus/Jezus zegt:
Maar Ik zeg u: Hebt uw vijanden lief; zegent ze, die u vervloeken; doet wel dengenen, die u haten; en bidt voor degenen, die u geweld doen, en die u vervolgen;

Kun je zeggen dat je vijanden niet je naaste zijn, maar als je bovenstaande leest, doet dat er weinig toe. Ik geef toe, het begrip 'naaste' gelijkstellen aan de hele schepping ligt niet direct voor de hand, maar 'naaste' alleen maar zien als medegelovigen, doet m.i. geen recht aan wat Jezus leert, ondanks de uitleg van Samaritanen en alles.
En trouwens, hoe ga je aan de buitenkant beoordelen of iemand een medegelovige is? Die Samaritaan vroeg ook niet aan de gewonde 'iemand' (!, anoniem!) of hij wel een medegelovige was. Hij hielp gewoon, en hij was zijn naaste.
Nou kun je zeggen dat die reiziger, het slachtoffer, die iemand, zeer waarschijnlijk een Jood was. Hij reisde van Jeruzalem naar Jericho, en een Romein was waarschijnlijk niet naar een herberg gebracht enzovoorts. Dat staat echter nergens, en doet alleen maar af aan de strekking van het verhaal van Jezus.

Grt, R.

[Chaveriem]

quote:

Rama schreef op 26 april 2010 om 18:22:
Kun je zeggen dat je vijanden niet je naaste zijn, maar als je bovenstaande leest, doet dat er weinig toe.

Er is een groot verschil tussen vijanden en naasten.
Van vijanden zegt Jezus" Hebt uw vijanden lief"
Maar van je naaste zegt hij "Hebt uw naaste lief als u zelf"
ergo: je naaste is niet iedereen.

quote:

Ik geef toe, het begrip 'naaste' gelijkstellen aan de hele schepping ligt niet direct voor de hand, maar 'naaste' alleen maar zien als medegelovigen, doet m.i. geen recht aan wat Jezus leert, ondanks de uitleg van Samaritanen en alles.
En trouwens, hoe ga je aan de buitenkant beoordelen of iemand een medegelovige is? Die Samaritaan vroeg ook niet aan de gewonde 'iemand' (!, anoniem!) of hij wel een medegelovige was. Hij hielp gewoon, en hij was zijn naaste.

Daar een Samaritaan een medegelovige was die wel de Torah hield, maakt dat hij herkenbaar was aan kledij en dus kan men het aan de buitenkant weldegelijk zien. (tzittzit, kippa)

quote:

Nou kun je zeggen dat die reiziger, het slachtoffer, die iemand, zeer waarschijnlijk een Jood was. Hij reisde van Jeruzalem naar Jericho, en een Romein was waarschijnlijk niet naar een herberg gebracht enzovoorts. Dat staat echter nergens, en doet alleen maar af aan de strekking van het verhaal van Jezus.

Grt, R.

De reiziger was zeker een Jood en geen Romein. Bij de eerste 2 (een liviet en een schriftgeleerde) rekende hij erop dat ze hem zouden helpen. Het feit dat hij er op rekende betekent dat hij een Jood was, er was een omgangsverbod voor Joden om met niet-Joden om te gaan. (geen torah verbod)

[Rama]

quote:

Chaveriem schreef op 26 april 2010 om 18:36:
[...]

Er is een groot verschil tussen vijanden en naasten.
Van vijanden zegt Jezus" Hebt uw vijanden lief"
Maar van je naaste zegt hij "Hebt uw naaste lief als u zelf"
ergo: je naaste is niet iedereen.

Beide is anders moeilijk genoeg, dus in de praktijk komt het op hetzelfde neer: Beide onhaalbaar op volkomen wijze. Zijn er trouwens twee soorten van liefhebben? Volgens mij heb je lief of heb je lief, en is dat hetzelfde. Ik ben niet overtuigd van jouw definitie van 'naaste', en het gaat je ook niet lukken mij daarvan te overtuigen.

quote:

[...]

Daar een Samaritaan een medegelovige was die wel de Torah hield, maakt dat hij herkenbaar was aan kledij en dus kan men het aan de buitenkant weldegelijk zien. (tzittzit, kippa)

Ik heb geen tztittzit of kippa, whatever that is. Hoe ga je mij herkennen als broeder/naaste? Dat was mijn punt.

quote:

[...]


De reiziger was zeker een Jood en geen Romein. Bij de eerste 2 (een liviet en een schriftgeleerde) rekende hij erop dat ze hem zouden helpen. Het feit dat hij er op rekende betekent dat hij een Jood was, er was een omgangsverbod voor Joden om met niet-Joden om te gaan. (geen torah verbod)

Staat nergens. Dat lees je tussen de regels door. Misschien liepen die priester en Leviet er wel met een boog omheen omdat die reiziger een Romein of andere niet-Jood was. Is wel zo logisch toch?

Grt, R.

[Rama]

Nog even wat erbij:
De vraag is: Hoeveel hou je van je medemens?
De vraag die nu gesteld wordt is: Wie is je naaste?
Die vraag werd letterlijk aan Jezus gesteld, en Jezus antwoordde met de bekende gelijkenis. De strekking van die gelijkenis was dat 'de naaste' meer mensen zijn dan de vraagsteller in beginsel vermoedde/hoopte(?).
Waarom wordt er nu toch weer geprobeerd om het begrip 'naaste' in te perken? Ik zal eens een antwoord geven die niet in een gelijkenis verhuld is, voor ondubblezinnige interpretatie.

Vraag:
Wie is je naaste?
Antwoord:
Meer (mensen) dan je denkt.
En wat moeten we met die naaste doen?
Liefhebben als jezelf.
Amen.

Grt, R.

[Piebe]

quote:

Chaveriem schreef op 26 april 2010 om 18:07:
[...]

Je draait het hier om... De vrouw ging ervan uit dat Jezus niet met haar drinken zoude daar hij een Joodse man was. Jezus wist hoe het zat en handelt er naar, wel "test" hij de vrouw. waarom? tja, vraag het hem (niet spottend bedoeld)

Dus Joden hadden normaal omgang met Samaritanen zoals met elkaar? Dat is nieuw voor me, heb je daar misschien wat bronnen van?

[Piebe]

quote:

Chaveriem schreef op 26 april 2010 om 18:36:
[...]

Er is een groot verschil tussen vijanden en naasten.
Van vijanden zegt Jezus" Hebt uw vijanden lief"
Maar van je naaste zegt hij "Hebt uw naaste lief als u zelf"
ergo: je naaste is niet iedereen.


[...]

Daar een Samaritaan een medegelovige was die wel de Torah hield, maakt dat hij herkenbaar was aan kledij en dus kan men het aan de buitenkant weldegelijk zien. (tzittzit, kippa)


[...]


De reiziger was zeker een Jood en geen Romein. Bij de eerste 2 (een liviet en een schriftgeleerde) rekende hij erop dat ze hem zouden helpen. Het feit dat hij er op rekende betekent dat hij een Jood was, er was een omgangsverbod voor Joden om met niet-Joden om te gaan. (geen torah verbod)

Jezus zei ook dat wie de wil van de vader doet zijn naaste is.