quote:
Laodicea schreef op 06 april 2006 om 15:42:[...]
Zeg P&A, zou jij misschien dan dat essay van een pagina terug eens door willen lezen en er wat over kunnen zeggen? Jij(jullie) hebt er meer verstand van dan ik, en het is best een inhoudelijk onderbouwd stuk.
Inderdaad is het met veel achtergrondinformatie wat op zich interessant is,
Ik heb het even gelezen en de eerste pagina al wat aandachtiger (het is wel een redelijk lang stuk dus ik beperk me eerst even tot die eerste pagina)
Ik moet zeggen dat ze dingen anders benaderen dan de 'geijkte' manier; op zich is dat niet verkeerd en ik heb het ook gelezen met de insteek dat het goed is om kennis te nemen van andere invalshoeken dan de bekende.
quote:
In Genesis 2:18 geeft God a.h.w. een identificatie van de inherente sociale behoefte van het menswezen: Ook had de HEERE God gesproken: Het is niet goed, dat de mens alleen zij; Ik zal hem een hulpe maken, die als tegen hem over zij. Een sociale behoefte aan iemand die de mens kon helpen en die zijn gelijke was, die zijn eenzaamheid moest wegnemen.
In Genesis 2:23 lezen we dat de mens reageert met: “Deze is ditmaal been van mijn benen en vlees van mijn vlees” De kanttekening in de Statenvertaling verklaart de tekst nader met: “Of, ditmaal is er, dat is, ik heb nu eindelijk gekregen een gezelschap, mijns gelijke, hetwelk ik tevoren gezocht, doch niet gevonden had.” De tekst beklemtoont nergens dat dit nieuwe schepsel anders is, eerder wordt de eenheid benadrukt. Het gaat hier dan ook níet over geslachtelijke verschillen, of dat Adam en Eva zich bewúst zijn van hun onderlinge verschil. Ze lijken zelfs zoveel op elkaar dat ze niet eens beschaamd zijn dat naakt zijn.
Hier had ik toch wel wat opmerkingen bij. Men doet het nu voorkomen alsof het er niet om ging dat Adam een vrouw kreeg, maar dat hij een ander mens bij zich kreeg als hulp. Om z'n sociale behoeftes te kunnen bevredigen.
En natuurlijk was het zo dat Adam had ontdekt dat hij alleen was: er was geen ander mens bij hem zoals de dieren wel allemaal als mannetje en wijfje samen waren.
In die zin was hij alleen: er was maar één mens op aarde en geen twee. Als ik het zo lees had God ook
nog een man kunnen scheppen.
Maar de rest van vers 23 geeft toch ook nog wel wat aan:
quote:
SV
23 Toen zeide Adam: Deze is ditmaal been
[2:23] Mal 2:14. Efez 5:30, 31.
van mijn benen, en vlees van mijn vlees! Men zal haar Manninne heten, omdat zij uit den man genomen is.
Waarom wordt de éénheid benadrukt? Omdat Eva uit Adam is genomen en dit de grond is van het verlangen van een man om een vrouw te hebben:
quote:
24 Daarom
[2:24] Matt 19:5. Mark 10:7. Efez 5:31.
zal de man zijn vader en zijn moeder verlaten, en zijn vrouw aankleven; en
[2:24] 1 Kor 6:16. Efez 5:28, 29.
zij zullen tot één vlees zijn.
De conclusie dat Adam en Eva zoveel op elkaar leken dat ze zich
daarom niet voor elkaar schaamden, vind ik nogal vreemd. (Dit borduurt trouwens weer voort op die veronderstelling dat dit zo was: 'ze leken zoveel op elkaar' - ik onderschrijf dat niet op die manier en vind de vervolg-redenaties dan
ook niet kloppen)
Dat zou dan na de zondeval niet plotseling anders moeten zijn; de man en de vrouw waren toen uiterlijk gezien nog steeds dezelfden.
Het staat er gewoonweg niet bij waarom dit zo was. Het is (misschien) een mededeling van een gegeven dat na de zondeval plotseling niet meer aanwezig was. Als contrast.
quote:
Taalkundig is de vertaling “vrouw” (NBG, 1952) misschien beter dan “manninne” (SV, 1637), maar dit schept wel een contrast tussen het geslacht van mens (man, vgl. het Engels) en vrouw, terwijl dit verschil van oorsprong niet doordringt in deze tekst. De Hebreeuwse grondtekst vermijdt juist het sterke onderscheid en de klem op het anders-zijn, door te spreken van ish (man) en isha (manninne: iets zoals de man), vrij vertaald: de mens en een ander mens.
Vrouw of mannin: het is dezelfde persoon en van een ander geslacht dan de man.
quote:
De seksuele aantrekkingskracht tussen beiden wordt direct duidelijk in vs. 24. Adam heeft nu iemand met wie hij zijn seksualiteit kan delen. In Genesis 2 staat nergens iets over voortplanting, de seksuele interactie is hier als een geschenk van God, bedoeld om met elkaar van te genieten. De tekst te betrekken op het huwelijk lijkt ons niet theologisch verantwoord. Het gaat hier niet over een wettelijk gebruik, maar over een natuurlijke drang. Er is geen sprake van een menselijke instelling, een sacrament of een ambtelijke verbintenis, maar van een natuurlijke aantrekkingskracht, die leidt tot een verbintenis.
Mij lijkt het toch wel over het huwelijk te gaan. Zie het tekstgedeelte wat ik hieronder aangeef waarin Jezus teruggrijpt naar de scheppingsorde: geschapen als man en vrouw en daaraan verbindt dat je niet mag echtscheiden.
Verder is één vlees zijn in het huwelijk toch wel meer dan alleen de sexuele eenheid. De mens is meer dan alleen zijn lichamelijke sexuele kant.
quote:
Het huwelijk is een beschermingsmaatregel als gevolg van de zonde; seksueel verkeer is deel van de goede schepping van vóór die zonde en geschapen door God. In Gods Koninkrijk zullen ook geen huwelijken gesloten worden.
Ik geloof dat het huwelijk een scheppingsorde van God is. Dat betekent dat het een instelling is van vóór de zondeval. Dit lijkt me duidelijk als Jezus spreekt over de echtscheiding en vraagt:
Matt 19
4 Doch Hij, antwoordende, zeide tot hen: Hebt gij niet gelezen,
Die van[19:4] Gen 1:27.
den beginne den mens gemaakt heeft, dat Hij ze gemaakt heeft man en vrouw?5 En
[19:5] Gen 2:24. Efez 5:31.
gezegd heeft: Daarom zal een mens vader en moeder verlaten, en zal zijn vrouw aanhangen, en die
[19:5] 1 Kor 6:16.
twee zullen tot één vlees zijn;
6 Alzo dat zij niet meer twee zijn, maar één vlees. Hetgeen
[19:6] 1 Kor 7:10.
dan God samengevoegd heeft, scheide de mens niet.
7 Zij zeiden tot hem: Waarom
[19:7] Deut 24:1. Jer 3:1.
heeft dan Mozes geboden een scheidbrief te geven en haar te verlaten?
8 Hij zeide tot hen: Mozes heeft vanwege de hardigheid uwer harten u toegelaten uw vrouwen te verlaten;
maar van den beginne is het alzo niet geweest.(Ik heb geciteerd uit de SV omdat daar zo handig de tekstverwijzing wordt gegeven en kun je die teksten nakijken)
Dat er in Gods koninkrijk geen huwelijken worden gesloten, heeft toch niet te maken met het feit dat een huwelijk een bescherming is in een zondige wereld, maar dat we ongeslachtelijk zullen zijn. Het huwelijk en het man en vrouw zijn hoort bij deze schepping:
Mat 22,30
Immers, in de opstanding huwen zij niet en worden zij niet ten huwelijk genomen, maar zij zijn als engelen in de hemel.
Het gegeven op deze eerste pagina dat Adam een metgezel kreeg (mannin) wordt zo uitgelegd dat het er niet om ging dat het geslachtelijk gezien een ander persoon was dan de man (waaruit de mannin genomen was).
Hierdoor geeft men eigenlijk aan dat het er niet om gaat dat de man en
vrouw bij elkaar horen, maar dat twee
mensen bij elkaar horen en dat dit ook een homofiele relatie zou kunnen zijn.
Is dat een juiste conclusie van mij over dit gedeelte?
