Een mooi weekendHet weekend was goed te doen, het was zelfs een heel mooi weekend. Met 1 smetje op het weekend maar daar kom ik straks op terug. Het weekend begon, zoals elk weekend, met een vrijdagavond. Ik was van plan om niet heel veel te doen op vrijdagavond en als ik wat ging doen het zeker niet laat te maken. Dat eerste ben ik niet nagekomen, het tweede dan weer wel. Ik ben dus wel wat gaat doen en ik was op tijd thuis. Ik kon de slaap goed gebruiken dus vandaar dat ik zo vroeg naar huis was gegaan. Vrijdagavond heb ik met een paar vrienden nog even het stamcafé bezocht. Op zich niet veel nieuws maar het feit dat er geen vrouwelijk gezelschap was viel me dan toch even op, ook niets ergs aan want dan kan juist de mannenpraat lekker naar boven komen. “Schuine praat” voor de mensen die niet snappen wat ik met mannenpraat bedoel. Ik zie trouwens dat “mannenpraat” niet in de Van Dale staat, maar dit even terzijde.
Zaterdagochtend heerlijk lopen uitslapen, dit had ik blijkbaar nodig. Zaterdagmiddag was het een derby bij ons op het voetbalveld. De plaatselijke trots
VV Spui 2 moest tegen de mannen uit Axel (AZVV 3). We verloren de wedstrijd met 1 – 3 en dat was een zeer geflatteerde uitslag naar mijn mening. Ik heb 3 goede kansen gehad, 2 halve schietkansen en 1 kopkans. Hadden er zeker 2 in gemoeten naar mijn mening. Maar de trefzekerheid ontbreekt alweer een tijdje. Ik zit in mijn “Kezmanfase”. Mooi nieuw woord heb ik hier ontworpen, kan zo tussen de “Mabelgate” en “Kerkshoppen”. Ook van die mooie woorden. Ik kan er niet echt om treuren want dit is mijn laatste seizoen daar, ik ga er mee stoppen. Ik ga een sport zoeken in Rotterdam maar ik weet nog niet welke, denk dat het zaalvoetbal word maar boksen lijkt me ook wel wat. Nu heb ik het niet over wedstrijdboxen maar over boksen zonder wedstrijden. Dat bestaat ook nog.
Zaterdagavond naar de
jeugdsoos geweest. Hier heb ik wat gedart en wat biertjes gedronken. Het darten ging goed, de vele uren gooien de laatste weken worp zijn vruchten af. We speelden (ik en Tave) een best of 5. De eerste 2 games verliepen vlekkeloos, 2 – 0 voor. Hoe Tave gooide die eerste 2 games weet ik niet want daar let ik niet zo op meer, gewoon je eigen potje gooien. Maar ik gooide hem gewoon goed weg. Maar toen kwam de terugval, ik gooide niet slecht maar Tave begon wat beter te gooien en het werd 2 – 2. Nu moet ik wel zeggen dat ik nog nooit een meer omslachtiger manier van uitgooien heb gezien als bij Tave. Volgens mij snapt meneer zelf er niks van, wat een geluk. Ik ging me irriteren terwijl ik naar mijn mening beter stond te gooien. Ik zei nog tegen hem bij het ingaan van de laatste game: “Ik maak je helemaal af”. En niets was minder waar, ik won die laatste zeer overtuigend. Heb die avond nog wel bijna een 180-er gegooit maar ik stopte bij de het gooien van de laatste pijl om even na te denken. Dit is een doodzonde in het darten. Ik gooide die laatste in single 18 waardoor ik niet op 180 kwam maar op 138. Het is niet anders. Aan het eind van de avond, zo ongeveer 12 uur dus, hadden Tave en ik wel honger gekregen van de verrichte arbeid en besloten we een kebab te gaan scoren, die zaak was dus vervroegt dicht gegaan. We waren verbaasd maar legde het er maar bij neer. Het is niet anders.
Zondagochtend was het een “vroegertje”. Een vriend van mij werd gedoopt in Vlissingen. Dit in de “Vol Evangelische Gemeente Berea” te Vlissingen. Dit is opzich wel een beetje een show maar ik houd daar wel van. Veel opwekkingsliederen, niks mis mee maar ik ben er niet mee opgevoed dus heel veel nummers ken ik niet eens. Maar al spelende wijs leert men. De doop was ook wel mooi om te zien, beetje te druk allemaal maar het had wel een behoorlijke emotionele waarde. Ik vond het heel mooi voor mijn vriend zeker want ik weet hoe die met alles om gaat. Het betekend voor hem heel veel, en zo moet dat ook. Het zette mij trouwens ook weer aan het denken want ik nu eigenlijk wilde in het leven, wil ik ook voor Jezus kiezen wat ik op dit moment niet echt doe of wil ik er niet voor gaan en het links laten liggen. De woorden van mijn vriend: “Alles hier op aarde is tijdelijk, het leven na dit leven is eeuwig”. Waar wil je voor gaan? Dat is de vraag. Welke keuze ik trouwens ook maak ik weet dat ik altijd wel de liefde zal krijgen van mensen om me heen. Maar ik hoop de goede keuze te maken, namelijk de keuze van het leven met God. En ik heb er vertrouwen in dat ik dat ook ga doen want de kerk kan ik moeilijk vaarwel zeggen. Noem het een bepaalde angst, noem het een liefde. Ik weet niet wat het is. Het is een gevoel zeg ik dan maar altijd.
De spreker sprak (predikte) uit Efeziers 6. Wat hierboven te vinden is. Het gaat over de wapenrusting van God. Jezelf wapenen tegen de gevaren, tegen de duivel hem zelf. Een oorlog tegen het kwaad, daar is een menselijke oorlog tussen 2 groepen mensen niks bij. Dat is er onderdeel van natuurlijk maar een oorlog tegen het kwaad zelf, dat is niet niks. Daar moet je eens bij stil staan. Wat de duivel juist wil is dat je krijgsgevangen bent van hem. Als krijgsgevangen heb je ook geen oorlog te voeren. Dus ben je een ongelovige want je weet niets van een oorlog, laat staan dat je de oorlog voert. Wat is de wapenrusting dan? Even schematisch weergeven:
Lendelen omgorden met waarheid, dus een riem aandoen van waarheid. De lendelen zijn heel belangrijk in je lichaam. Dus die moet je beschermen met een riem van waarheid. Het enige dat het belangrijkste wapen van de duivel kan tegenhouden is de waarheid. Belangrijkste wapen van de duivel is dan natuurlijk: leugen.
Pantser van gerechtigheid, schoeisel van bereidwilligheid, schild van het geloof, hel van de hoop en de redding en het zwaard van de Geest.
Daar werd over gepreekt en ik heb constant lopen luisteren, het werd zo goed gebracht. De spreker was overigens van oorsprong gereformeerd.
Zoals ik al zei: Een heel mooi weekend! Gods zegen!
