quote:
Er zijn veel dingen die ik niet begrijp, maar die ik toch niet geloof. Voor mij gaat deze definitie van geloof pas op als duidelijk is dat datgene wat geloofd moet worden ook echt bij God vandaan komt. En of dat hier het geval is, betwijfel ik.
Ik heb het woord 'gewoon' gecursiveerd, want, waarom is dit gewoon? Omdat het beantwoordt aan jouw intuitie? Omdat je altijd geleerd hebt om geschiedschrijving zo te lezen? Het is m.i. niet gewoon dat in een tekst van drieduizend jaar oud dezelfde vooronderstellingen over geschiedschrijving gelden, als bij ons.
Als ik het goed begrijp, dan neem jij alleen de letterlijke woorden van Jezus/God als waar aan, en de rest lees je als verhaal met moraal. Waar syomboliek in zit? Daar kan ik niet 123 op reageren hoor, kost even wat denk tijd, maar daar kom ik in een latere reactie dan wel op terug, kee?
quote:
Misschien is het dat ook wel. Want, wat is er nu echt gebeurd bij de opstanding? Weet jij het? Het is een groot mysterie. En dit is nu iets wat ik niet begrijp, maar wel geloof. Hoe kunnen we er anders over spreken dan in symbolen?
Ik snap niet helemaal waarom je over de opstanding alleen kunt praten in symbolen. Jezus is opgestaan uit de dood, daar is toch nix symbolisch aan? Hoe alles precies in zijn werk is gegaan, dat weet ik ook niet. Maar dat hoeft dus kennelijk niet, anders was het wel aan ons verteld. We hoeven ons dus ook niet druk te maken over de manier waarop, we hoeven het niet te bergijpen, te rationaliseren. Het is gebeurd, en dat moeten we geloven.
quote:
Hier wringt m.i. de schoen. Is het niet meer 'waar' als Rachab die woorden niet 'echt' uitgesproken heeft? Is onze opvatting over een 'historisch feit' wel bijbels? Als 'de bijbel' het goed vind om dingen aan de beschreven geschiedenis toe te voegen, wie zijn wij dan om dat niet goed te vinden? Trouwens, de woorden die in onze vertalingen staan, heeft Rachab in ieder geval nooit uitgesproken. Ze sprak geen Nederlands. Zijn onze vertalingen nu 'onwaar'?
Het probleem (en tegelijk ook het gevaar) is, dat de bijbel op zo'n manier gerationaliseerd dreigt te worden. We moeten precies snappen hoe het zit, en we snappen niet dat Rachab dergelijke woorden heeft gesproken, dus het wordt toegeschreven aan de bijbelschrijver. Maar wanneer we de bijbel rationeel gaan bekijken, dan kunnen we redelijk snel stoppen, want Gen. 1 is voor mij onbegrijpelijk. Als mens, en dus onderdeel van de schepping, kun je niet begrijpen hoe de schepping tot stand is gekomen. Wat ik hier bedoel is, dat wanneer we de bijbeltekst, gaan analyseren, we soms de neiging hebben te vergeten, dat het niet zomaar een tekst is, maar een door de Heilige Geest geinspireerde tekst. Je kunt de bijbel en God niet doorgronden.
quote:
Dit is sowieso heel moeilijk te beantwoorden. Voorbeeld: Jezus zei bij de instelling van het avondmaal: "Dit is mijn lichaam" en "Dit is mijn bloed". Als je dit letterlijk neemt, zat er dus echt bloed in die beker, en aten ze spierweefsel. Dit is natuurlijk onzin. Maar hoe zit het dan met de 'letterlijkheid' van Jezus' woorden?
Zeker zijn er in de bijbel dingen die niet letterlijk bedoeld zijn, dat ben ik met je eens. Maar ik denk dat je heel erg moet oppassen om door dit probleem (dat we niet weten wat wel en wat niet letterlijk bedoeld is) niet doorslaan en alles symbolisch zien. Als we op zo'n manier te werk gaan, dan wordt de bijbel een verhaal met moraal en ik zou niet weten wat er dan nog van het geloof over blijft? Ik heb ook geen antwoord op de vraag, maar ik probeer niet alles te bergijpen. Omdat ik weet dat het geloof niet te begrijpen is. En daarom vind ik het bij veel dingen in de bijbel, waarvan ik niet weet of het letterlijk of niet letterlijk is bedoeld, voldoende om te zeggen: 'ik weet het niet'
Ik hoop dat ik een beetje op je opmerkingen ben ingegaan. Ik heb gewoon te weinig kennis om duidelijke antwoorden te geven, maar ik doe mijn best.
