Sola Scriptura? of ook traditie (n.a.v. Maria-verering)

[Priscilla en Aquila]

quote:

Fleur schreef op 08 december 2005 om 17:48:
Ohne Zweifel zullen religieuzen en geestelijken binnen de RKK er ook wat van kunnen (hoewel ik soms versteld sta van gebrek aan bijbelkennis binnen deze groep, maar ik geef toe, veel ken ik er niet).
Maar dat het hier geen protestantse uitvinding betreft, kan ik niet met je eens zijn. Althans: Calvijn was het die met zijn sola scriptura de weg effende voor dit soort bijbelgebruik. En het is dankzij diezelfde Calvijn dat iedere protestant (dus niet alleen predikanten!) nog immer zit opgezadeld met die onbeheersbare neiging om alles, alles, alles te toetsen aan de H. Schrift en aan niets anders.

Dan ben ik een echte protestant maar dank het meer aan de bereeers uit handelingen:
(Maar misschien had Calvijn het ook van hen )

Hand 17
10 Maar de broeders zonden terstond in de nacht Paulus en Silas naar Berea, die, daar aangekomen, naar de synagoge der Joden gingen; 11 en dezen onderscheidden zich gunstig van die te Tessalonica, daar zij het woord met alle bereidwilligheid aannamen en dagelijks de Schriften nagingen, of deze dingen zo waren. 12 Velen dan van hen kwamen tot het geloof, en van de aanzienlijke Griekse vrouwen en mannen niet weinigen.

Hier staat ook nog wat en verder maakt de bijbel duidelijk dat ongelovigen zich vaak aan het woord stoten...staat ook ergens. (En dat woord - vat ik op als het woord van God-de bijbel hoe wij die nu hebben)

Ef 5,10
en toetst wat de Here welbehagelijk is.
1 Tess 5,21
maar toetst alles en behoudt het goede.

Omdat ik geloof dat de bijbel het woord van God, is dat voor mij de reden om dat ook als hoogste toetsteen/norm te gebruiken. Mensen kunnen ook mooie dingen zeggen en zeer waardevolle uitspraken doen waar je veel aan hebt, en waar je Gods stem in zou kunnen horen - maar dat wat iemand zegt, moet je toetsen aan de bijbel en dan spreekt daar dezelfde Geest uit - of niet. Is er verschil, zal ik die persoon z'n uitspraken niet accepteren. Zijn de uitspraken van iemand wel in over eenstemming met de bijbelse boodschap, zal ik dit wel accepteren.

[Roodkapje]

Misschien heeft Calvijn wel niet de moeite genomen om te kijken hoe de Bijbel van oudher gelezen werd, en is maar zelf aan het interpreteren geslagen. Want alles wat katholiek was, was natuurlijk verdacht, dus dan moet je je 'eigen' versie van het christendom verzinnen.

Dan kom je ook tot een uitleg, maar ik vraag me dan af of de Bijbelschrijvers ook tot die uitleg zouden zijn gekomen.

Modbreak:

Zulk soort verdachtmakingen mag je voortaan onderbouwen.

[diak2b]

quote:

Roodkapje schreef op 08 december 2005 om 21:28:
Misschien heeft Calvijn wel niet de moeite genomen om te kijken hoe de Bijbel van oudher gelezen werd, en is maar zelf aan het interpreteren geslagen. Want alles wat katholiek was, was natuurlijk verdacht, dus dan moet je je 'eigen' versie van het christendom verzinnen.

In het geval van de jurist Calvijn zou meegespeeld kunnen hebben dat hem theologische scholing ontbrak. Anders dan de augustijner monnik Maarten Luther, die zijn beroemde stellingen vooral baseerde op de Katholieke leer, die iets anders aangaf dan wat hij in de praktijk zag, was Calvijn tamelijk beroerd op de hoogte. Het is tamelijk opvallend, als je zijn Instiutie leest (hier bekende kost neem ik aan) dat hij wel erg vaak verwijst naar teksten van de kerkvaders en -leraren, maar dat hij vooral heel selectief winkelt. Hij sluit hiermee niet zozeer aan op de leringen van zijn theologische voorgangers, hij suggereert slechts een aansluiting die er helemaal niet is. Hij gebruikt wat hem past, en negeert wat hem slecht uitkomt. Inderdaad het werk van een jurist, niet van een theoloog.

[Liudger]

"At fourteen he was sent to Paris to study theology, and developed a particular interest in the writings of Augustine. He received his MA when 19. His father then insisted that he take up law instead, which he did for three years, returning to theology when his father died. "

http://elvis.rowan.edu/~kilroy/JEK/05/27.html

Niet opgevoed als jurist zonder enig idee van theology, dus.

Modbreak:

Op-de-vrouw-speel gedeelte van deze post verwijderd.

[diak2b]

quote:

Liudger schreef op 09 december 2005 om 09:59:
"At fourteen he was sent to Paris to study theology, and developed a particular interest in the writings of Augustine. He received his MA when 19. His father then insisted that he take up law instead, which he did for three years, returning to theology when his father died. "

http://elvis.rowan.edu/~kilroy/JEK/05/27.html

Niet opgevoed als jurist zonder enig idee van theology, dus.

Die stoute dr. W van 't Spijker nou toch. Die goede calvinist die in de inleiding op zijn selectie van teksten uit de Institutie toch een iets uitgebreider verslag doet van de achtergronden van Calvijn, en daaraan de conclusie verbindt "Calvijn heeft nimmer echt theologie gestudeerd"

Het gekke is nu, dat de tekst die jij aanhaalt prima past in de beschrijving die 't Spijker geeft, maar dat 't Spijker iets vollediger is, iets nauwkeuriger de verschillende stappen en opleidingservaringen van Calvijn weet te duiden, en in zijn overduidelijk grote waardering voor Calvijn tot genoemde conclusie komt.

Combineer dat met het genoemde feit dat Calvijn wel erg veel citeert uit en verwijst naar de kerkvaders en -leraren die voor hem kwamen, maar dat hij die citaten slechts hanteert ter illustratie van zijn standpunt, en nauwelijks tot niet laat zien voort te bouwen op het werk van de theologen en exegeten vóór hem, en biografie en "de vruchten" blijken aardig in overeenstemming.

De bronnen overziende, kan ik niet anders dan mijn vaststelling handhaven.

[Roodkapje]

Tot die conclusie was ik ook al eens gekomen. Je kunt het vergelijken met de situatie hier op het forum, wanneer protestanten bijv. de RK-catechismus aanhalen om 'aan te tonen' dat de RKK de door hen beweerde 'dwaling' echt leert. (Bijv. over de rol van Maria als Middelares).

Op diezelfde manier 'shopt' Calvijn ook door de kerkvaders heen. Als je de kerkvaders zelf leest en de doorgaande lijn van de theologie ernaast legt, moet je toch tot de conclusie komen dat de kerkvaders iets anders beweren dan Calvijn op bepaalde punten leert en dat hij de kerkvaders op een andere manier interpreteert dan de kerkvaders elkaar interpreteren. Bijvoorbeeld over de verbondstheologie.

[diak2b]

quote:

Roodkapje schreef op 09 december 2005 om 13:23:
Tot die conclusie was ik ook al eens gekomen. Je kunt het vergelijken met de situatie hier op het forum, wanneer protestanten bijv. de RK-catechismus aanhalen om 'aan te tonen' dat de RKK de door hen beweerde 'dwaling' echt leert. (Bijv. over de rol van Maria als Middelares).

Op diezelfde manier 'shopt' Calvijn ook door de kerkvaders heen. Als je de kerkvaders zelf leest en de doorgaande lijn van de theologie ernaast legt, moet je toch tot de conclusie komen dat de kerkvaders iets anders beweren dan Calvijn op bepaalde punten leert en dat hij de kerkvaders op een andere manier interpreteert dan de kerkvaders elkaar interpreteren. Bijvoorbeeld over de verbondstheologie.

De Lutherse reformatie heeft vanaf het begin, naast een zware politieke component, een streven naar werkelijke reformatie van de Kerk gekend. Vanuit dat streven is recent overeenkomst bereikt tussen "de Luthersen" en de RKK over een tamelijk cruciale kwestie, (zie http://www.oecumene.nl/do...chappelijkeVerklaring.doc). Je ziet het niet altijd en overal even duidelijk, maar in de Lutherse gemeenschap is altijd, hoe klein en latent ook soms, een verlangen naar hereniging geweest.

De Calvinistische reformatie heeft niets daarvan. Ze is gesloten, vijandig jegens de RKK, en hanteert liever retoriek die de scheiding verdiept, dan feiten en openheid die enig licht op herstel geven. Dat neemt niet weg dat ik de Institutie een buitengewoon boeiend werk vind, maar het leert me meer over het calvinisme en over Calvijn, dan over Christus of de Schrift.