quote:
Nunc schreef op 25 juli 2005 om 20:38:Dan wil ik je er wel aan herinneren, dat de kerk al sinds haar ontstaan splitsingen kent. Ook de eerste paar eeuwen waren er afscheidingen. Ook de oosters orthodoxe kerk is een afsplitsing, ook de waldenzen, ook de kartaren, ook de luthersen, ook de protestanten, ook de angelicanen, ook de oud-katholieken, etc. En de rooms katholieke kerk zelf is ook ontzettend divers, van Opus Dei en de Jezuiten tot de zusters Augustinessen en fransicanen. Verder zijn er heel vrijzinnige en heel orthodoxe katholieke theologen, katholieken die zweren bij een latijnse mis, en diegenen die het juist afgezworen hebben, katholieken die staan te juichen bij vaticaan-2 of die er droevig om worden, die blindelings varen op de paus, of die er juist trots op zijn dat ze katholiek zijn, maar toch niet luisteren naar de paus, etc.
Om nu te zeggen dat 'sola scriptura' daar de oorzaak van is? De katholieke kerk is een (redelijke) eenheid gebleven doordat ze een overduidelijke hierarchische structuur kent (net als de anglicaanse bv.). Stromingen die zeer uiteenlopen bijven (in ieder geval in naam) onder 1 moederkerk. Dat heeft niks met 'sola scriptura' te maken, maar met organisatiestructuur en beleid. Reformatie-kerken hebben nogal de neiging om hun perkje strak af te bakenen, terwijl katholieken daar wat flexibeler over zijn en die veschilen meer intern in verschillende orden en stromingen kanaliseren.
Kom op, dat snap ik ook, natúúrlijk zijn er vrijzinnige en orthodoxe katholieken, natuurlijk zijn er katholieken die de tranen van ontroering in hun ogen krijgen als ze alleen al dénken aan Vaticaan-2 en katholieken die daar juist helemaal niets van moeten hebben. Het is ondenkbaar dat een Kerk met meer dan een miljard leden niet ontzettend veelkleurig is.
Waar het mij om gaat, is dat de RK-Kerk de eenheid weet te bewaren, doordat zij het is die de bijbel uitlegt, en deze verantwoordelijkheid niet legt bij de individuele gelovige. Die zou dat (misschien) prima kunnen, maar het gevolg is wel (de praktijk wijst het uit!) dat iedereen zijn eigen accenten gaat leggen en eigen maatstaven gaat bepalen, aan de hand waarvan hij vervolgens anderen be- en veroordeelt.
Dat de eenheid van de RK-Kerk versus de verdeeldheid van de protestantse kerken niks met Sola Scriptura te maken heeft, kan ik dus niet met je eens zijn. De hiërarchie is niet de oorzaak van de eenheid van de RK-Kerk, maar eerder een noodwendig gevolg van de omstandigheid dat het de Kerk is die de Schrift uitlegt, en niet de leken. Dáár begint het namelijk.
quote:
Tja, geloven, omdat de kerk het zegt... need i say more?
Toch wel ja. De Kerk is volgens katholieken de enige instantie die in aanmerking komt om de bijbel uit te leggen. Niet individuele gelovigen, want die gaan ermee aan de haal. Zoveel hoofden, zoveel zinnen.
Maar bij het uitleggen van de bijbel gaat de RK-Kerk integer te werk. Zij ziet de bijbel als geïnspireerd door de Geest, en gebruikt hem als richtsnoer! Maar zij doet méér: zij legt de bijbel ook uit, houdt hem levend, maakt hem toegankelijk, aanvaardt Gods leiding bij het verstaan ervan en verdisconteert daarbij inzichten van wijze kerkvaders en heiligen.
quote:
Protestanten negeren de overlevering niet. Ze erkennen uitspraken van een Paus uit 1800 alleen niet als gezaghebbend of aanvullend bij de bijbel. Of wil je beweren dat de Paus die verklaard heeft dat Maria ten hemel gevaren is het beter wist dan de evangelist Lukas, die nota bene Maria als ooggetuigebron had (en het dus ongetwijfeld wel vermeld had als dat met z'n bron gebeurd was). Gereformeerden kunnen best gebruik maken van de interpretaties van vroege kerkvaders, bij een bepaalde bijbeltekst. Zij stonden inderdaad dichterbij de bron, en kunnen er wellicht dingen over zeggen die ons ontgaan zijn.
Maar dat is niet het grote verschil lijkt me, het verschil zit 'm erin, dat kerken van de reformatie ontkennen dat er nog nieuwe openbaringen gegeven/geschreven worden die net zo universeel geldend zijn als de bijbelse geschriften, terwijl de katholieke kerk claimt dat ze nog steeds nieuwe goddelijke openbaringen krijgt die dat wel zijn.
De reden waarom kerken van de reformatie teruggaan naar de bijbelboeken, is dat ze ervan uit gaan, dat het ooggetuigenverslagen zijn, en/of werken van directe apostelen van Jezus. Dat is (één van) de reden(en) waarom ze in de eerste plaats in het canon opgenomen zijn. Het Nieuwe Testament is de verzameling (ooggetuigen)verslagen van Jezus' leven en brieven van z'n eerste apostelen. Dat is een belangrijke reden waarom men op 'sola scriptura' hamert, omdat die geschriften het dichtst bij de gebeurtenissen staan.
Voor de goede orde: Maria is ten hemel opgenomen, niet ten hemel gevaren (zoals Jezus, die het op eigen kracht deed).
Voor het overige heb je (deels) gelijk: ik was te scherp toen ik schreef dat protestanten niets met de Traditie lijken te doen. Ook voor hen zijn kerkvaders relevant. Alleen...: mijn bezwaar betreft het idee dat
alléén de bijbel, tussen 2 en 3 millennia geleden geschreven, richtsnoer is. Dat heeft twee in mijn ogen véél te grote nadelen:
1. Je gaat te veel waarde hechten aan die bijbel. Het is immers de
enige Goddelijke openbaring. Daarmee gaat 'het Woord en het Woord alleen' fungeren als massief instituut, als afgod haast... Al wat niet in de Schrift staat, moet in de ban, het leidt immers maar af. Een voorbeeld van (één van de misschien nog wel minst verveldende) gevolgen: kale kerken, zonder aangrijpingspunten voor contemplatie.
2. Het is onmogelijk om 2000 jaar later rechtstreeks terug te gaan op hoe de bijbelauteurs het bedoelden. Als individuele gelovigen dat doen, krijg je onenigheid en strijd, want de één zegt dat Paulus het zo wilde en de ander zegt dat Paulus het zus wilde, de één zegt dat de Boom der kennis des goeds en des kwaads zintuiglijk waarneembare werkelijkheid was en de ander wil het liever metaforisch zien. Etc. etc.
