quote:
op 13 Sep 2003 03:06:43 schreef Peter:
In dit nachtelijke uur nog maar een paar stellingen.
De stelling dat Bij de Tijd is opgeheven omdat het doel was bereikt, is zowel wishful thinking van de toenmalige redactie als een tendentieuze overschatting van de impact van het blad.
Ja en nee. Wat Bij de Tijd deed, was uiting geven aan een ontwikkeling die toch al gaande was. Hun doel werd bereikt, maar zou ook bereikt zijn zonder hen.
quote:
De uitspraak van één van de 'nieuwe' vrijgemaakten "Het is heel erg wat er nu gebeurt" valt moeilijk te rijmen met het trots melden van de
score van vrijmakingen in het land.
Score? Dit is gewoon een groeiend kerkverband in HyperText Media Language formaat. Waarom zou je hier trots inlezen? Zouden drie drie vakjes voor sommige mensen misschien eerder functioneren als laatste strohalm?
quote:
De uitspraak van dezelfde persoon dat er aan de bezwaren "niet tegemoet is gekomen" is een stuk eerlijker dan het gejammer dat er niet is geluisterd.
In sommige situaties wellicht. "Niet tegemoet komen" is gemakkelijker te controleren. Het is een onvermijdelijk gevolg van niet luisteren. Als we het gaan hebben over oorzaken van niet tegenmoet komen, of de rechtvaardigheid in het niet tegemoet komen, dan zou niet (willen) luisteren de situatie weleens goed kunnen typeren.
quote:
Door nu weer te kiezen voor termen als 'vrijmaking' en 'wederkeer' doen de bezwaarden zelf mee aan de door hun zo bestreden miskenning van de vrijmaking van 1944.
Ik zou geen uitspraken doen over de miskenning van de vrijmaking. De situatie nu is anders en de discussie gaat over andere dingen. De termen drukken misschien heimwee uit naar de vrijgemaakte kerk in de tijd 'toen alles nog rustig was'. Maar neem ze vooral los van de historische context: vrijmaken van ontrouwe kerk, wederkeer naar gereformeerde principes. Dat is vooral bedoeld.
quote:
De profeten uit de tijd van de Bijbel hadden een langere adem dan de profeten van tegenwoordig.
Goed punt... maar de bijbelse profeten waren ook niet altijd even sterk. Mozes was een profeet die zijn aankomst in het heilige land verspeelde door ongeduld. Jeremia en Ezechiël hebben tegen God gezegd het op te willen geven.
Mag ik je er ook opwijzen, dat er
binnen het vrijgemaakte verband ook nog her en der profeten met dezelfde boodschap rondlopen, die nog niet piekeren over een afscheiding? Het enige wat je nu hebt gezien, zijn de meest ongeduldige profeten. Om maar eens een paar concrete namen te noemen: De Marie is een ongeduldige profeet, gezien "Berkel". Van Gurp, die 20 september belegt, is dat ook. Boot, die donderdagavond een lezing gaf, heeft zijn besluit al genomen maar wacht af. Dat is dus geen heel ongeduldige profeet. Vreugdenhil, die tien jaar geleden al riep dat het Liedboek mis was, denkt voorlopig niet over een afscheiding. Dat is een langademiger profeet. Je hebt profeten in allerlei soorten en maten, ook wat betreft hun
makrothymia.
Uiteindelijk, trouwens, is
makrothymia, lankmoedigheid, een vrucht van de Geest, en een karakteristieke eigenschap van Jahweh Himself. Laten we dankbaar zijn voor het vele geduld dat Hij aan ons geeft.
