quote:
op 15 Sep 2003 17:16:11 schreef Jakolien:
Het gaat niet om zomaar 'groepsvorming'. Zoals ik zei, het gaat m.i. om deformatie of reformatie van de kerk!
Dus inderdaad een keuze: volgen we Christus, óf liever.... (de tijdgeest? Of onze eigen behoeften?..)
Wanneer je als doel hebt om mensen tot geloof te brengen mag je dus ook alle middelen inzetten die beschikbaar zijn? Bijvoorbeeld interkerkelijke evangelisatie... Het is belangrijk dat je mensen voor de keuze houdt: voor God of tegen God.
Met andere woorden: Je moet je gevoel volgen.
Sorry, dat kan ik niet begrijpen.
Er zijn wat besluiten genomen op een synode.
Welke invloed hebben deze besluiten in het kerkelijk leven in de plaatselijke gemeente?
Als een kerkenraad de synodebesluiten inzake het liedboek ratificeert is dit slechts een formeel besluit. Wanneer de predikant vervolgens maar een paar van de 117 vrijgegeven liederen in zijn liturgie, en andere liederen (bijvoorbeeld lied 1) bewust niet opneemt in de liturgie voor de eredienst heeft een dergelijk besluit geen enkel praktisch gevolg.
Wanneer je als kerkenraad te maken krijgt met een echtscheiding is dit ‘maatwerk’.
Mensen kunnen in sommige gevallen zo hard tegen elkaar zijn, dat er menselijkerwijs gesproken geen oplossing meer in beeld is. Deze situatie kun je alleen in alle nederigheid aan God voor leggen. Je kunt mensen de weg wijzen, maar ze moeten zelf de keuze maken.
Als je stelt dat we met de tijdgeest mee gaan, dan ben ik dat absoluut niet met je eens.
Zo heb ik ook wel eens wat uitspraken gelezen dat er onder de vrijgemaakte jeugd weinig Bijbel kennis is. Daar zou ik aan toe kunnen voegen dat er in de vrijgemaakte kerk mensen zijn die nauwelijks met het geloof bezig zijn. Wanneer je al dit soort uitspraken maar vaak genoeg hoort en bij elkaar op gaat tellen dan krijg je een heel negatief gevoel over de kerk.
Zo ken ik ook heel wat jongeren die veel aan Bijbelstudie doen. Die daar veel tijd in steken.
Jongeren die in hun dagelijkse leven willen laten zien, dat ze christen zijn. Er zijn heel wat mensen die iedere zondag 2x naar de kerk gaan. Ongeacht of de preek hun raakt dan wel schriftuurlijk is.
Met andere woorden:
Het beeld wat je schetst is erg negatief. Zie je de positieve ontwikkelingen in de kerk niet meer? Als ik de stukken van de Reformanda lees dan krijg ik de indruk dat ze veel al een bepaalde kant op kijken: Wat gaat er mis?
Schrijf een predikant eens een brief over een goede preek die je hebt gehoord.