quote:
Even back to topic:
Beide websites liggen hier en daar fors onder vuur.
Men spreekt over een crisis in onze kerken maar grotendeels lijkt dat niet zo gevoeld te worden.
Wat verontrust nu feitelijk?
Misschien de lauwheid die er bestaat over de verschillen waar mensen door in gewetensnood zijn gekomen? Misschien het gebrek aan motivatie om sámen in de bijbel te studeren op de punten waar verschil van inzicht over bestaat?
quote:
m.i. het gegeven dat elke persoon met een ander inzicht een website start, veel loze woorden daar op zet en zo een crisi veroorzaakt.
(Kort door de bocht gezegd, weet ik...)
Het gekke is, dat het 'andere inzicht' vaak gewoon het 'oude inzicht' is. Waarmee ik niet wil zeggen dat oud altijd beter is. Maar als het erom gaat wie een crisis veroorzaakt, denk ik dat dat eerder is 'degenen die de koers veranderen' dan 'degenen die de oude koers willen houden'.
En inderdaad, de toon van die sites vind ik vaak niet wijs, niet verstandig, te grof, enzovoorts. Maar als het alleen loze woorden waren, zou het geen crisis veroorzaken, maar door meer mensen genegeerd worden dan nu. Alleen al het feit dát er zo tegen hen geageerd wordt, is voor mij een teken dat ze op z'n minst een gevoelige snaar hebben geraakt.
Daarbij: het is vast geen toeval dat er een paar jaar geleden een behoorlijke groep is vertrokken - hoezo 'welke crisis'? - Heeft dat geen pijn gedaan dan, en dóet het geen pijn dan, dat er mensen in gewetensnood zijn binnen onze kerken?
Alleen in plaats van elkaar te zoeken wordt de kloof groter gemaakt
quote:
Welke misstanden? Dat een synode in een overleg iets besluit? Is dat een misstand?
JA als er andere gronden zijn op grond van de bijbel, NEE als er op grond van de bijbel geen expliciet antwoord is.
Dat een synode in overleg iets besluit
op basis van meerderheid van stemmen in plaats van
op basis van inhoudelijke weerlegging van bezwaren (dat laatste wordt geregeld doorgeschoven naar deputaten, soms zelfs dezelfde deputaten die het beleid hebben gemaakt waar de bezwaren over gaan). Dáár zit een probleem. En of de bijbel een expliciet antwoord erop heeft? Dáár wordt nu juist elke keer naar verwezen, alleen wordt het verschillend beoordeeld. Maar in plaats van dan samen te studeren in de bijbel, worden de stellingen betrokken.
quote:
Koerst de Wolf op de scheiding of op de eenheid in Christus? Zoekt men naar een gedeeld lichaam van Christus of accepteren we dat er verschillen in beleving en uiting zijn?
Constateren dat iets in de toekomst geboden kan zijn of gebeuren kan, is niet koersen naar of zoeken naar een scheiding. Het is constateren dat dat geboden kan zijn ('keer u van haar af' - de apostelen roepen er in sommige concrete gevallen gewoonweg toe op, als de leer van Christus in het geding is.) Vraag is alleen: wanneer is dat het geval, en is dat punt nu (bijna) bereikt of niet?
Dáár zit het verschil in opvatting, meen ik, en níet bij de vraag of een constaterende uitspraak als hierboven waar is of niet.
quote:
Nogmaals: welke crisis?
Meerdere decennia achtereen hebben we discussie in de kerken.
Denk aan 1978, de invoering van het (door enkelen) verfoeide boekje dat wij "proefbundel" noemden.
Er waren mensen die de kaken opeen hielden omdat men er niet uit wilde zingen.
Er is denk ik wel een groot verschil met 'toen': er zijn nu meerdere grote veranderingen, die stuk voor stuk zo'n enorme weerstand oproepen, en die ook het belijden raken, en de manier waarop de bijbel gelezen en uitgelegd moet/mag worden. De discussies van nu gaan daarmee m.i. over diepgaandere kwesties dan die van toen.
quote:
Veranderingen geven tegenstand en dat is lang niet altijd een Godgegeven tegenstand!
Leren we elkaar te erkennen als delen van het lichaam van Christus of stoten we elkaar af.
Die vraag is belangrijker dan onderling moddergooien denk ik.
Nog belangrijker: zijn we bereid om sámen te buigen voor het juk van Christus?
En geloof me: het is over het algemeen niet een triomfantelijk gevoel wat verontrusten hebben als ze menen te moeten constateren dat er delen van het lichaam van Christus zijn die afwijken van Christus' leer. Er wordt om gehuild, al jaren.
quote:
Reeds jaren heb ik contact met "bezwaarde" broeders en zusters. We praten en mailen daarover, zoeken elkaar. Zij vanuit hun standpunt, ik vanuit het mijne. Samen vanuit de wens om GOD te dienen en Christus te volgen.
Fijn! Helaas gebeurt dat vaker niet dan wel.
De verwijdering tussen de verschillende groepen binnen de kerken wordt niet opgelost door elkaar maar te negeren, of modder naar elkaar te gooien. Er moet inhoudelijk doorgesproken worden, niet formalistisch, maar hartelijk, en met de bijbel en de harten open. Mijn indruk is dat dat laatste nogal eens wordt geblokkeerd door verwijzingen naar de formalistische kant ('kerkelijke weg' en 'synode-uitspraken' worden over en weer als hoofdargumenten gebruikt om de standpunten te verdedigen, in plaats van inhoudelijk samen in de bijbel te studeren). Of doordat de discussie gaat over de toon waarop, waardoor het aanval <-> verdediging wordt. Of doordat er wordt ontkend dát er ernstige verschillen zijn. Of doordat intenties van anderen worden ingevuld die niet stroken met de werkelijkheid.
(ik zeg niet dat de ene kant daarin meer fouten maakt dan de andere kant hoor! Ik constateer alleen dat het vaak over andere zaken gaat dan zou moeten, en dat de communicatie enorm verstoord is en verstroord wordt - en er is er 1 erg blij mee
)
